1

ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Τήν Τετάρτην, 7ην / 20ήν Μαΐου 2009, ἑωρτάσθη εἰς τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἡ ἀνάμνησις  τοῦ ἐν οὐρανῷ φανέντος σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τοῦ Φρικτοῦ  Γολγοθᾶ ἕως καί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν περί τήν τρίτην ὥραν τῆς πρωΐας τοῦ ἔτους 351μ.Χ., ὡς περιγράφει εἰς τήν ἐπιστολήν αὐτοῦ πρός Κωνστάντιον τόν βασιλέα, υἱόν τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου,  ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων Κύριλλος ὁ Κατηχητής, μετά τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί προσκυνηματικῆς τάξεως τῆς ἰσχυούσης  ἀνέκαθεν εἰς τήν Ἐκκλησίαν Ἱεροσολύμων.

Οὕτω, τήν πρωΐαν τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη κατανυκτική θ. Λειτουργία ἐπί τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ, ἧς προεξῆρξεν ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος,  συλλειτουργούντων αὐτῷ Ἁγιοταφιτῶν ἱερέων.

Τήν θ. Λειτουργίαν ἠκολούθησε  λιτανεία τρίς πέριξ τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου. Μετά ταύτην ἔμπροσθεν τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, ὁ προεξάρχων Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος ἀνέγνωσε τήν ἐπιστολήν τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων ἑλληνιστί, ὁ δε ἱερεύς τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου ἀραβιστί.

Τήν λαμπράν ταύτην ἑορτήν πρός τιμήν τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ ἠκολούθησε ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον διά τάς ἐκεῖ ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Θεοφίλου εὐχάς καί εὐλογίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder




ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ

Εἰς τήν πόλιν Νεάπολιν (Nablus) τῆς Σαμαρείας, μεταξύ τῶν ὀρέων Γαριζίν και Γεβάλ, εὑρίσκεται τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ. Τοῦτο κατά τόν ἀοίδιμον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων Τιμόθεον Θέμελην καί ἄλλους συγγραφεῖς εἶναι τό «παρθενικόν», ἤτοι τό γνησιώτατον προσκύνημα. Τοῦτο, «ἧν πηγή τοῦ Ἰακώβ εἰς τό χωρίον, ὅ ἔδωκε Ἰακώβ Ἰωσήφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ» (Ἰω. 4,5-6).

«Ἐπί τῇ πηγῇ ταύτῃ ὁ Ἰησοῦς οὕτως ἐκαθέζετο κεκοπιακώς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας» (Ἰω. 4,6), ἐνῷ «οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἀπελελύθεισαν εἰς τήν πόλιν, ἵνα τροφάς ἀγοράσωσιν».(Ἰω. 4,8).

Εἰς τό Φρέαρ τοῦτο προσῆλθεν ἡ γυνή ἡ Σαμαρεῖτις ἐκ τοῦ παρακειμένου χωρίου Συχάρ, «ἵνα ἀντλήσῃ ὕδωρ» (Ἰω. 4,7). Εἰς τοῦτο συνήντησεν τόν Ἰησοῦν, ὁ Ὁποῖος προφάσει δίψης συνδιελέχθη μετ’ αὐτῆς καί ἀπεκάλυψεν αὐτῇ τά τοῦ βίου αὐτῆς, καί ἐδίδαξεν αὐτήν ὅτι «Πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν»,  οὔτε ἐν Ἱερουσαλήμ οὔτε ἐν Γαριζίν, καί ἐδήλωσεν  αὐτῇ ἀπεριφράστως ὅτι Αὐτός, «ὁ λαλῶν μετ’ αὐτῆς, εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου»,  ὁ δυνάμενος νά δώσῃ  αὐτῇ νά πίῃ ὕδωρ ἁλλόμενον εἰς ζωήν αἰώνιον, ἵνα μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα».(Ἰω. 4,7 ἐξ.).

Πέριξ τοῦ προσκυνήματος τούτου τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων διετήρει ἀπό τῆς ἐποχῆς τῆς Ἁγίας Ἑλένης ἱερόν ναόν, ὁ ὁποῖος ὑφίστατο τάς συνεπείας τῶν ἱστορικῶν ἀλλαγῶν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ. Τόν ναόν τοῦτον εἶχεν ἀρχίσει νά ἀνεγείρῃ ἐκ θεμελίων ὁ Μητροπολίτης Γάζης Σωφρόνιος, οἰκονομικαί δυσκολίαι ὅμως, κυρίως ἀπό τοῦ 1920 καί ἑξῆς, ἐκράτουν τοῦτον ἡμιτελῆ καί ἄστεγον. Ἡ θεία Πρόνοια φαίνεται ὅτι ἐφύλασσε τοῦτον διά τόν Ἀρχιμανδρίτην Ἰουστῖνον, τόν ἡγούμενον τοῦ Φρέατος κατά τήν τελευταίαν τριακονταετίαν. Οὗτος δι’ εὐφυοῦς ἀρχιτεκτονικῆς ἐμπνεύσεως, δι’ αὐτενεργείας θαυμαστῆς, διά κόπων καί μόχθων ποικίλων, καί διαρκούσης τῆς «ἰντιφάντα», διά δωρεῶν τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν ἀπετελείωσε τόν ναόν καί ἀνέδειξεν αὐτόν παμμεγέθη, περικαλλῆ καί καλαίσθητον, ὥστε νά παραμένῃ καύχημα καί κόσμημα τοῦ Πατριαρχείου, τοῦ προσκυνήματος καί τῆς πόλεως.

Τόν Ναόν τοῦτον ἀφιερωμένον εἰς τήν Ἁγίαν Φωτεινήν τήν Σαμαρείτιδα -τό κεντρικόν κλίτος αὐτοῦ-, εἰς τόν ἱερομάρτυρα Φιλούμενον -τό νότιον κλίτος- καί τόν ἅγιον Ἰουστῖνον τόν φιλόσοφον καί μάρτυρα τόν ἐκ Νεαπόλεως καταγόμενον -τό βόρειον-, ἐνεκαινίασε ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ τήν 17ην/30ήν Αὐγούστου τοῦ ἔτους 2008, ἀφοῦ κατά τήν ἡμέραν ταύτην μετεκομίσθησαν εἰς τό παρεκκλήσιον αὐτοῦ τά λείψανα τοῦ Ἁγιοταφίτου Ἱερομάρτυρος Φιλουμένου, μαρτυρικόν ὑποστάντος θάνατον παρά τό Φρέαρ, τήν 17/20ήν Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1979.

Εἰς τό ἱστορικόν προσκύνημα τοῦτο καί τόν Ναόν τοῦτον κατηυθύνθη ἐξ Ἱεροσολύμων τήν πρωΐαν  τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρείτιδος ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ μετά συνοδείας Ἀρχιερέων καί Ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου.

Μετά διαδρομήν μιᾶς ὥρας  φθάσας ὁ Μακαριώτατος εἰς τόν ἱερόν Ναόν τοῦ Φρέατος, ἐγένετο δεκτός μετά θερμῆς ὑποδοχῆς παρά τοῦ ἡγουμένου τοῦ Φρέατος καί ἀνακαινιστοῦ τῆς Ἱερᾶς αὐτοῦ Μονῆς Πανοσιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου, τῶν Ἱερέων τῶν περιχώρων καί τῶν Δημοτικῶν καί Νομαρχιακῶν Ἀρχῶν τῆς Νεαπόλεως, τῶν Ραφιδίων καί τῶν περιχώρων Τουμπάς, Μπουρκίν καί Ζαμπάπδε.

Μετά μικράν παραμονήν εἰς τό ἡγουμενεῖον, ὁ Μακαριώτατος εἰσῆλθεν εἰς τόν Ναόν καί ηὐλόγησε τό ἐκκλησίασμα, τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων τό «Εἰς πολλά ἔτη Δέσποτα» καί ἤρξατο τῶν Καταβασιῶν, προεξάρχων τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου καί ἐν συνεχείᾳ τῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί ἱερέων Ἁγιοταφιτῶν, ἀλλά καί ἱερέων τοῦ ἀραβοφώνου ποιμνίου καί ἱερέων ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συμπροσευχομένων τῶν ἡγουμένων τῶν ἱερῶν Μονῶν τῆς ἐρήμου τοῦ Ἰορδάνου καί μετέχοντος ἐν εὐλαβεία πολυεθνικοῦ μέν ἀλλ’ ὀρθοδόξου πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τό Ἰσραήλ κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον εἰς τούς πιστούς ἑλληνιστί καί ἀραβιστί, ὑπογραμμίζων τήν δύναμιν τοῦ φωτός τοῦ προσώπου καί τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, τό ὁποῖον ἐφώτισε τά σκότη τῆς ψυχῆς τῆς Σαμαρείτιδος γυναικός καί ἀνέδειξε αὐτήν ὀνόματι καί πράγματι Φωτεινήν, εὐαγγελιζομένην Αὐτόν καί μαρτυρήσασαν ἔπειτα ὡς καί αἱ ἀδελφαί καί οἱ υἱοί αὐτῆς, ἀναδεικνύμενοι ὄντως εἰς πολυμάρτυρον οἰκογένειαν, ἑορτάζοντες ἐν τῷ κύκλω τῶν ἀκινήτων ἑορτῶν τήν 26ην Φεβρουαρίου ἑκάστου ἔτους.

Ἡ θ. Λειτουργία ἐτελειώθη ἐν τῇ θ. Εὐχαριστίᾳ, μεταδοθείσῃ τοῖς πιστοῖς  ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου. Μετά τήν Ἀπόλυσιν διενεμήθησαν ὑπ’ Αὐτοῦ τά θρησκευτικά ἐνημερωτικά φυλλάδια «Φῶς Χριστοῦ» – Νούρ – Ἰλ Μασίχ καί ἡ εἰκών τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος.

Τήν λιτανείαν πέριξ τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ ἠκολούθησε δεξίωσις εἰς τό ἡγουμενεῖον, μεθ’ ἥν πλουσία τράπεζα εἰς πάντας.

Ἅμα τῷ τέλει τῆς τραπέζης ὁ Μακαριώτατος κατέκλεισε τήν ἑορτήν, λέγων ὅτι τό προσκύνημα τοῦτο ἔχει ἁγιάσει διά τῆς παρουσίας Αὐτοῦ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, διά τοῦ αἵματος αὐτῆς ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς καί Ἱσαπόστολος Φωτεινή, ὡσαύτως διά τοῦ αἵματος αὐτοῦ ὁ μαρτυρήσας ἐν αὐτῷ τό 1979 Ἁγιοταφίτης ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης Φιλούμενος καί ἐφύλαξεν αὐτό διά μέσου τῶν αἰώνων ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης, περισσότερον δέ ὅλων ὁ ἡγούμενος, Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος, ὅστις πέρα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ αὐτοῦ ἔργου, ἐπιτελεῖ καί ἔργον κοινωνικόν, φιλανθρωπικόν καί συμφιλιωτικόν εἰς τήν πόλιν τῆς Νεαπόλεως καί τήν περιοχήν τῆς Σαμαρείας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΩΜΟΠΟΛΙΝ ΤΟΥΡΑΝ

Δυτικῶς τῆς πόλεως καί τῆς λίμνης τῆς Τιβεριάδος καί πολύ πλησίον τῆς Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας εὑρίσκεται ἡ κωμόπολις Τουράν με 10.000 χιλιάδες κατοίκων περίπου, Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων.  Ἐκ τῶν χριστιανῶν κατοίκων περί τούς 400 εἶναι Ἑλληνορθόδοξοι.

Χάριν  τούτων ἐξεκίνησεν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ τήν πρωΐαν τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου ἐξ Ἱεροσολύμων. Εἴθισται κατά τήν Κυριακήν αὐτήν ἡ Κοινότης τοῦ Τουράν νά ἑορτάζῃ τόν πολιοῦχον ἅγιον αὐτῆς, Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον.

Φθάσας εἰς τήν πόλιν ὁ Μακαριώτατος, ἐγένετο δεκτός ὑπό τοῦ ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Τιβεριάδος, Πανοσιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Τιμοθέου, ἐκτελοῦντος χρέη Προϊσταμένου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος κατά ρύθμισιν τοῦ Πατριαρχείου, ὑπό ἱερέων ὁμόρων ἐνοριῶν καί τῶν προσκόπων.

Ὁ Μακαριώτατος προεξῆρξε τῆς θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, τῶν ἱερέων καί τῶν ἐν κατανύξει  συμμετεχόντων ὀρθοδόξων πιστῶν, πρός οὗς καί ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον, ἐπιμείνας εἰς τήν ἀνάγκην διατηρήσεως τῆς ὀρθοδόξου αὐτῶν ταυτότητος καί αὐτοσυνειδησίας.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος διένειμεν εἰς τό ἐκκλησίασμα τό ἐκδιδόμενον ὑπό τοῦ Πατριαρχείου φυλλάδιον «Νούρ-Ἰλ-Μασσίχ», «Φῶς Χριστοῦ» καί τήν ἐκκλησιαστικήν ἐφημερίδα, ἀναλυτικῶς διδάσκοντα τά τῆς ὀρθοδόξου ἡμῶν παραδόσεως μέ τήν ὀρθόδοξον ἡμῶν παράδοσιν.

Μετά τήν φιλόφρονα δεξίωσιν εἰς τήν αἴθουσαν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Κοινότης ἀνταποδίδουσα τήν προσγενομένην εἰς αὐτήν τιμήν ὑπό τῆς ποιμαντικῆς ἐπισκέψεως τοῦ Μακαριωτάτου, παρέθεσεν Αὐτῷ καί τῇ συνοδείᾳ Αὐτοῦ γεῦμα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_2_placeholder




ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς χωρίον Μπετζαλλᾶ.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου  ἑωρτάσθη μέ τήν ὀφειλομένην εἰς αὐτόν διά τό μαρτύριον αὐτοῦ τιμήν εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος τιμᾶται ὑπό τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων ὡς Μεγαλομάρτυς τῆς ὅλης Ἐκκλησίας, ὡς τοπικός Ἅγιος, ὡς ἕλκων τήν ἐκ μητρός καταγωγήν αὐτοῦ ἐκ Παλαιστίνης.  Πλεῖστοι ναοί τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου τιμῶνται ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ καθότι καί εἰς τήν συνείδησιν τῶν Μουσουλμάνων κατοίκων τῆς Παλαιστίνης γίνεται ἀποδεκτός μέ ἰδιαιτέραν εὐλάβειαν.

Ἡ μνήμη αὐτοῦ ἑωρτάσθη εἰς τόν ἱερόν αὐτοῦ ναόν εἰς τό  μεταξύ Βηθλεέμ καί Χεβρῶνος καί παρά τάς λίμνας τοῦ Σολομῶντος χωρίον τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Μπετζαλλᾶ, ἀραβιστί Ἰλ-Χάντερ.

Εἰς τό χωρίον τοῦτο, τό φέρον τό ὄνομα ἐκ τοῦ Ἁγίου, διετήρει τό Πατριαρχεῖον ἀνέκαθεν ἱερόν ναόν πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μετά Μονῆς μετά μεγάλου ἐλαιοκτήματος ἐν μέσῳ μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ.      Εἰς τοῦτο κατηύθυνε τά  βήματα Αὐτοῦ ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ μετά συνοδείας τήν πρωΐαν τῆς 23ης Ἀπριλίου, γενόμενος δεκτός μετά τιμῶν παρά τήν εἴσοδον τῆς πόλεως ὑπό τοῦ ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Σεργίου, τῆς Ὑπουργοῦ Τουρισμοῦ τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Χουλούντ Νταϋέμπες, τοῦ Δημάρχου τῆς κώμης καί ἄλλων.

Ὁ Μακαριώτατος μετά τήν ὑποδοχήν προεξῆρξε τοῦ Ὄρθρου καί τῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Γέροντος Ἀρχιγραμματέως καί Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, Προέδρου τῶν Οἰκονομικῶν καί ἱερέων τῶν πόλεων Βηθλεέμ καί Μπετζάλλας.

Ἀθρόα ὑπῆρξεν ἡ συμμετοχή τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἐκ Βηθλεέμ, Χωρίου τῶν Ποιμένων καί Μπετζάλλας. Κατανυκτική καί μυσταγωγική εἰς τό μυστήριον τῆς δι’ ἡμᾶς τελεσθείσης οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καί σωτηρίας ἡμῶν, ἦτο ἡ θ. Λειτουργία μέ τήν ἱεροψαλτικήν τέχνην τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀριστοβούλου, Διευθυντοῦ τῆς χορῳδίας τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως καί τοῦ κ. Ἰμπραήμ  Μουκάρκαρ,   Διευθυντοῦ τῆς  χορῳδίας τῆς Κοινότητος Μπετζάλλας.

Εἰς τό ἀθρόως συνωστιζόμενον ἐκκλησίασμα ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος, ἐπιμένων ἰδιαιτέρως εἰς τό μαρτύριον τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὅ δι’ ἀγάπην  Χριστοῦ  ὑπέμεινε, ἀνταποδίδων τήν ἀγάπην αὐτοῦ εἰς τόν ὑπέρ ἡμῶν σταυρωθέντα καί ἀναστάντα  Κύριον. «Μαρτυρήσαντος τοῦ Ἁγίου εἰς Ρώμην», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «μετεκομίσθη τό τίμιον λείψανον αὐτοῦ εἰς Λύδδαν, ἥτις ἀπό Διόσπολις μετωνομάσθη εἰς τό  ἑξῆς Γεωργιούπολις. Ὁ Ἅγιος διά τοῦ μαρτυρίου αὐτοῦ καλεῖ ἡμᾶς νά μιμηθῶμεν αὐτόν ἐν γνησιότητι ὁμολογίας πίστεως, ὁσάκις καλούμεθα, ἐν ἐμπράκτῳ ἀγάπῃ πρός τόν πλησίον καί παντί ἔργῳ ἀγαθῷ».

Ἀθρόοι προσῆλθον κατά τό εἰωθός αὐτῶν καί οἱ Μουσουλμᾶνοι κάτοικοι τῆς πόλεως  καί τῶν περιχώρων καί ἤναψαν λαμπάδας εἰς τόν Ἅγιον καί ἀνέφεραν αὐτῷ τά αἰτήματα αὐτῶν πρός ἐκπλήρωσιν, προσφέροντες ὡς τάματα ζῶντας ἀμνούς.

Εἰς πολλούς ἐκ τῶν πιστῶν μετέδωσε τήν θ. Κοινωνίαν ὁ Μακαριώτατος καί εἰς πάντας εἰς τό τέλος τό ἀντίδωρον , εἰκόνας καί φυλλάδια.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν ἠκολούθησε λιτανεία πέριξ τοῦ Ναοῦ. Ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Πανοσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Σέργιος ἐδεξιώθη τόν Μακαριώτατον τήν συνοδείαν καί τούς πιστούς εἰς τό ἡγουμενεῖον.

Ὁμολογουμένως ἡ ἑορτή τῆς Μονῆς κατέστη καί ἑορτή τῆς πόλεως, θρησκευτικῶς καί κοινωνικῶς.

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς Ἱεροσόλυμα

Τήν ἑορτήν τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου ἑώρτασεν ἡ πόλις τῶν Ἱεροσολύμων, ἕδρα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, εἰς τούς δύο ἱερούς ναούς αὐτοῦ ἐντός τῶν τειχῶν τῆς Παλαιᾶς πόλεως:

α.  Εἰς τόν  ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου ἐπονομαζόμενον «τοῦ Νοσοκομείου», καθ’ ὅτι ἐπί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Χρυσάνθου (1707-1731) τό Πατριαρχεῖον διετήρει ἐντός τοῦ περιβόλου αὐτοῦ νοσοκομεῖον. Τήν παραμονήν ἐτελέσθη Ἑσπερινός καί τήν πρωΐαν θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ ἡγουμένου τῆς παρακειμένης Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἀρχαγγέλων, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Δημητρίου καί μετέχοντος ἱκανοῦ ἀριθμοῦ πιστῶν, κυρίως ἑλληνοφώνων, ἀλλά καί ρωσοφώνων, οὕς ἐδεξιώθη  φιλοτίμως ἡ ἡγουμένη Πανσέμνη.

β. Εἰς τόν ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου τῆς Ἑβραϊκῆς, ἐπονομαζόμενον οὕτως, ἐπειδή εὑρίσκεται εἰς τό κέντρον τῆς Ἑβραϊκῆς συνοικίας τῶν Ἱεροσολύμων.

Ἐνταῦθα ἐτελέσθη Ἑσπερινός τήν παραμονήν, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί θ. Λειτουργία τήν πρωΐαν, προεξάρχοντος τοῦ πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου.

Τούς ἑλληνοφώνους καί ἀραβοφώνους πιστούς τῆς πανηγύρεως ἐδεξιώθη φιλοξένως ἡ προσφάτως ἀναλαβοῦσα τό ὄντως δύσκολον ἔργον τῆς ἐπιστασίας καί τῆς ἀνακαινίσεως τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἡγουμένη μοναχή Ἄννα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder




ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΤΗΣ ΡΕΜΛΗΣ (ΑΡΧΑΙΑΝ ΑΡΙΜΑΘΕΙΑΝ)

Τήν ἑπομένην τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου εἰς  Ἄκκρην, Κυριακήν τῶν Μυροφόρων, 20ήν Ἀπριλίου /3ην Μαΐου 2009, ὁ Μακαριώτατος σχεδόν ἄνευ ἐνδιαμέσου ἀναπαύσεως, μετέβη μετά συνοδείας ἐκ τοῦ Πατριαρχείου πρός τήν πόλιν τῆς Ρέμλης – ἀρχαίας Ἀριμαθείας, ἑορταζούσης τήν ἑορτήν αὐτῆς ἐν τῷ προσώπῳ Ἰωσήφ, τοῦ ἐξ αὐτῆς καταγομένου καί ἐπονομαζομένου, εὐσχήμονος βουλευτοῦ, τολμήσαντος εἰσελθεῖν πρός τόν Πιλᾶτον καί ζητῆσαι παρ’ αὐτοῦ τό Σῶμα τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἰησοῦ, ὅπερ καί καθελών ἀπό τοῦ σταυροῦ καί εἱλήσας σινδόνι, ἤλειψε μετά τῶν Μυροφόρων δι ἀρωμάτων καί ἐνεταφίασε ἐν τῷ καινῷ μνημείῳ, «ἐν ᾧ οὐδείς οὐδέποτε ἦν τεθειμένος (Ἰω. 19,41)».

Εἰς τήν πόλιν ταύτην, παρακειμένην τῇ Ἰόππῃ -Τέλ Ἀβίβ καί τῇ Λύδδῃ διατηρεῖ τό Πατριαρχεῖον Ἑλληνορθόδοξον Κοινότητα, ἀριθμοῦσαν περί τά 3.000 μέλη, ἧς προΐσταται ὁ Ἀρχιμανδρίτης Νήφων, ὅστις ὄντως νήφει διά κηρύγματος καί ἄλλων μέσων εἰς τήν διαποίμανσιν τοῦ ποιμνίου. Ἡ Κοινότης αὕτη διατηρεῖ σχολεῖον Γυμνάσιον καί Λύκειον, τό ὁποῖον προσπαθεῖ νῦν νά ἐπεκτείνῃ διά βοηθείας, ζητηθείσης περά τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν διά τῆς «Ἀλληλεγγύης».

Ὁ Μακαριώτατος ἐγένετο δεκτός μετά τιμῶν προσκοπικῶν καί ἱερατικῶν καί εἰσελθών εἰς τόν ἱερόν ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου προεξῆρξε τοῦ Ὄρθρου καί τῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου καί μετέχοντος πλήθους πιστῶν ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων κατοίκων τῆς πόλεως.

Εἰς τούτους πρό τῆς θ. Εὐχαριστίας ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος, τονίζων τήν τόλμην καί τήν ἀφοσίωσιν Ἰωσήφ τοῦ ἐξ Ἀριμαθείας καί τῶν Μυροφόρων γυναικῶν, ἥτις ἐνίκησε τόν φόβον καί ἀπέρριψε τήν προγονικήν  ἀπόφασιν  καί ἐνεταφίασε τό Σῶμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Ὅστις ἀνέστη τριήμερος ἐκ νεκρῶν καί τούς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησε.

Μετά τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος μετέδωσε τοῖς πιστοῖς τήν θ. Κοινωνίαν καί μετά τήν ἀπόλυσιν τό ἀντίδωρον, εἰκόνας καί φυλλάδια.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Νήφων παρέθεσεν εἰς τόν Μακαριώτατον, τήν συνοδείαν Αὐτοῦ καί πολλούς ἐκ τοῦ ἐκκλησιάσματος πλουσίαν ἑορταστικήν τράπεζαν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ, ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΚΚΡΗΣ

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις τῆς Ἄκκρης -ἀρχαίας Πτολεμαΐδος- εἶναι μία τῶν ἀρχαιοτέρων καί βορειοτέρων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, παραθαλάσσιος τῆς Μεσογείου βορείως τῆς Χάϊφφας. Ταύτης τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως προΐσταται ὁ Πανιερώτατος  Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος κ. Παλλάδιος. Εἰς τήν δικαιοδοσίαν τῆς Μητροπόλεως τῆς Ἄκκρης ἀνήκουν δώδεκα ὅμοροι ἐνορίαι.

Ὁ πολιοῦχος Ἅγιος τῆς Ἄκκρης εἶναι ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος. Εἰς τοῦτον εἶναι ἀφιερωμένος ἀρχαῖος καί περικαλλής ναός, διατηρητέος καί ἐκ τῶν πρώτων ἀξιοθεάτων τῆς πόλεως, συντηρηθείς ἐν συνεργασίᾳ τοῦ Πατριαρχείου διά τοῦ ἀρχιτέκτονος αὐτοῦ κ. Θεοδοσίου Μητροπολίτου καί  τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ἰσραήλ ἐπί τῆς Ἐπιτροπείας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου διά χορηγίας τοῦ Ἱδρύματος Νιάρχου.

Ἀνατολικῶς τοῦ Ναοῦ καί πρό τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος τοῦ ἡγουμενείου εὑρίσκεται ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Κυπρίου, μαρτυρήσαντος τό ἔτος 1752.

Πρός τήν πόλιν τῆς Ἄκκρης κατηυθύνθη ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ μετά συνοδείας, τό Σάββατον, 19ην Ἀπριλίου/ 2αν Μαΐου 2009, διά τήν ἑορτήν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, μετατεθεῖσαν εἰς τήν ἡμέραν ταύτην ἐκ τῆς 23ης Ἀπριλίου.

Πρό τῆς εἰσόδου τῆς πόλεως προϋπάντησε τόν Μακαριώτατον ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Ἄκκρης, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος, φιλοπόνως ἐργασθείς διά τήν ἀνακαίνισιν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί τοῦ ἡγουμενείου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἀντιδημάρχου τῆς πόλεως, τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας καί ἄλλων.

Ἅμα τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν πόλιν, ὑπεδέχθησαν τόν Μακαριώτατον τυμπανοκροτοῦντες οἱ πρόσκοποι, προπορευόμενοι Αὐτοῦ ἄχρι τοῦ ἱεροῦ ναοῦ, εἰς ὅν  εἰσῆλθε  καί εἰσώδευσεν, εὐλογῶν τό ἐκκλησίασμα.

Ὁ Μακαριώτατος προεξῆρξε τοῦ Ὄρθρου καί τῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, τῶν ἱερέων τῆς Ἄκκρης καί τῶν περιχώρων καί ψαλλούσης ἐν κατανυκτικῇ βυζαντινῇ ψαλμῳδίᾳ τῆς χορῳδίας τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἄκκρης, διευθυνομένης  ὑπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου ἐν συμμετοχῇ πλήθους πιστῶν ἑλληνοφώνων, ἀραβοφώνων καί ρωσοφώνων.

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Μακαριώτατος, ὑπογραμμίζων τήν ἐν τῷ σταυρῷ καί τῇ ἀναστάσει τοῦ Κυρίου χαρισθεῖσαν ἡμῖν ἀφθαρσίαν, ἧς μέτοχος γέγονε διά τοῦ μαρτυρίου αὐτοῦ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος, τό μαρτύριον τοῦ ὁποίου καλούμεθα νά μιμηθῶμεν καί ἡμεῖς διά τῆς θαρραλέας ὁμολογίας τῆς ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, τῶν ἔργων φιλανθρωπίας πρός τόν πλησίον καί τῆς συμμετοχῆς εἰς τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.

Μετά τήν ἀπόλυσιν τῆς θείας Λειτουργίας ἠκολούθησε λιτανεία καί περιφορά τῆς ἁγίας εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τρίς πέριξ τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ.

Ἅμα τῇ λήξει τῆς λιτανείας, πάντες συνεκεντρώθησαν εἰς τό  ἡγουμενεῖον, ἔνθα ἐγένετο δέησις. Τήν δέησιν ἠκολούθησαν οἱ προσφωνήσεις τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου, Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου, τοῦ Προέδρου τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τοῦ Σεΐχη τῶν Μουσουλμάνων τῆς πόλεως κ. Σαμίρ-Ἰλ-Ἄση, τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ δόγματος τῶν Δρούζων καί ἄλλων.

Οἱ  προσφωνήσαντες ἐκ τῶν ἄλλων θρησκευμάτων ἐξεδήλωσαν τήν χαράν διά τήν παρουσίαν αὐτῶν εἰς τήν δεξίωσιν τῶν ὀρθοδόξων καί τήν ἀφοσίωσιν αὐτῶν εἰς τήν ὑπάρχουσαν εἰς τήν πόλιν τῆς Ἄκκρης  συνεργασίαν καί ἀδελφοσύνην Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων, ἐξ ἧς τά ἀγαθά τῆς κοινωνικῆς εὐσταθείας, προόδου καί εὐημερίας.

Ὁ Μακαριώτατος εὐχαριστῶν τούς προλαλήσαντας διά τήν ἀγάπην αὐτῶν πρός τό Πατριαρχεῖον, ἐτόνισεν ὅτι ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως, ἡ μετά τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος διαφυλάξασα τήν ἱερότητα τῶν Ἁγίων Τόπων διά Χριστιανούς, Ἰουδαίους καί Μουσουλμάνους.

Ὁ Μακαριώτατος ηὐχαρίστησεν ἰδιαιτέρως τάς Τοπικάς Ἀρχάς τῆς Δημαρχίας καί τῆς Ἀστυνομίας, ἐξαιρέτως δε τόν Ἀρχιμανδρίτην π. Φιλόθεον διά τήν ἀνακαινιστικήν αὐτοῦ καί κοινωνικήν δραστηριότητα τήν συντελοῦσαν εἰς θρησκευτικήν καί ἄλλην συνεργασίαν.

Ὁ  Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος ἐξ ὀνόματος τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων καί λοιπῶν ὀρθοδόξων καθιδρυμάτων τῆς Ἄκκρης ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν προσγενομένην διά τῆς παρουσίας Αὐτοῦ τιμήν τῷ ποιμνίῳ τῆς Ἄκκρης καί ηὐχήθη Αὐτῷ μακροημέρευσιν ἐν ὑγιείᾳ, φέρων Αὐτῷ ὡς συμβολικόν δῶρον καλαίσθητα δικηροτρίκηρα.

Ὁ π. Φιλόθεος ηὐχαρίστησε ἐπίσης διά τήν παρουσίαν αὐτῶν εἰς τήν αἴθουσαν τῆς δεξιώσεως τόν Σεΐχη Σαμίρ-Ἰλ-Ἄση τῶν Μουσουλμάνων τῆς πόλεως, τόν ἐκπρόσωπον τοῦ δόγματος τῶν Δρούζων, τούς ἐκπροσώπους τῶν ἄλλων χριστιανικῶν δογμάτων, τούς ἐκπροσώπους τῆς Ἀστυνομίας καί τόν Ἀντιδήμαρχον τῆς πόλεως.

Ἐν τέλει ἠκολούθησε πλουσία τράπεζα ἐν τῷ  ἡγουμενείῳ.

Ἡ πάνδημος συμμετοχή ἀπέδειξεν ὅτι ἡ ἑορτή ἦτο ὄχι μόνον τῆς Ὀρθοδοξίας ἀλλά τῆς πόλεως ὅλης. Ἡ δόξα τῆς Ὀρθοδοξίας ἐγένετο καί ἡ δόξα τῆς πόλεως.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ ΕΙΣ ΚΑΤΑΡ

Τήν Παρασκευήν, 28ην Μαρτίου / 10ην Ἀπριλίου,  παρά τόν ἀνεγειρόμενον  Ἱ. Ναόν τῶν Ἁγ. Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου εἰς τό μακρυνόν Κατάρ, ἐντός τοῦ παραχωρηθέντος οἰκοπέδου παρά τοῦ Ὑψηλοτάτου Ἐμίρη τοῦ Κατάρ Σεΐχη Χαμάντ Μπεν Χαλίφα Ἀλ Θάνι τοῦ Β’, ἐτελέσθη ἡ πρώτη θ. Λειτουργία ὑπό εὐτρεπισθεῖσαν σκηνήν ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Βαΐων ἐν μέσῳ πολυπληθοῦς  ποιμνίου.

Κατά τήν τέλεσιν τῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί τοῦ Πάσχα, εἰς τάς ὁποίας προεξῆρξεν ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Μακάριος συνέρρευσεν εἰς τόν ἴδιον ἱερόν χῶρον μεγάλος ἀριθμός Ὀρθοδόξων ἐκ τῶν ἐργαζομένων καί μονίμως διαβιούντων εἰς τό Ἐμιρᾶτον τοῦ Κατάρ, τήν ἀνατολικωτέραν ἐσχατιάν τῆς κανονικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_6_placeholder




ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ 2009

Ἡ Κυριακή τοῦ Θωμᾶ εἰς τόν Πανάγιον Τάφον:

Μετά τήν ἀναστάσιμον χαράν, εἰρήνην καί ἀγαλλίασιν τῆς Διακαινησίμου Ἑβδομάδος, ἡ Σιωνῖτις Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν μετέσχε τῆς χαρᾶς, τῆς ὁποίας ἔλαβον πεῖραν οἱ ἐν τῷ ὑπερῴῳ μεθ’ ἡμέρας ὀκτῷ πάλιν μετά τοῦ Θωμᾶ συνηθροισμένοι τότε ὄντες μαθηταί τοῦ Κυρίου.

Ἡ μνήμη τοῦ γεγονότος τῆς ψηλαφήσεως καί τῆς ὁμολογίας τοῦ Θωμᾶ, «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου» ( Ἰω. 20,28), ἑωρτάσθη εἰς τόν Πανάγιον Τάφον ἐν Μικρᾷ Παρρησίᾳ δι’ Ἑσπερινοῦ ἀφ’ ἑσπέρας καί διά θ. Λειτουργίας ἀνήμερα τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, συλλειτουργούντων αὐτῷ ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου καί ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί μετεχόντων τῶν ἐκ τοῦ Πάσχα ἐναπομείναντων εὐλαβῶν προσκυνητῶν .

Ἡ Κυριακή τοῦ Θωμᾶ εἰς τήν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας:

Εἴθισται ἀνέκαθεν ἡ Ἑλληνορθόδοξος Κοινότης τῆς Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας νά ἑορτάζῃ τήν ἑορτήν αὐτῆς καί  πανήγυριν τήν Κυριακήν τοῦ Θωμᾶ, παρά τό ὅτι ὁ ναός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἀφιερωμένος εἰς τόν Ἅγιον Γεώργιον.

Ὁ λόγος τῆς τυπικῆς αὐτῆς τάξως εὑρίσκεται εἰς τό ὅτι ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Δευτέρας μετά τήν Κυριακήν τοῦ Θωμᾶ εἶναι τό θαῦμα, τό ὁποῖον ἐπετέλεσεν ὁ Κύριος, τουτέστιν ἡ μετατροπή τοῦ ὕδατος εἰς οἶνον, προσκεκλημένος ὤν εἰς τόν γάμον εἰς τήν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας. Ἡ περί τήν Μονήν τοῦ Πατριαρχείου Ἑλληνορθόδοξος ἐνορία τῆς Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας τελεῖ τήν μνήμην τοῦ τελεσθέντος εἰς τήν Κανᾶ πρώτου σημείου τοῦ Κυρίου «δι οὗ ἐφανέρωσεν τήν δόξαν Αὐτοῦ καί ἐπίστευσαν εἰς Αὐτόν οἱ μαθηταί Αὐτοῦ» (Ἰω. 2,11).

Τῆς ἐν Κανᾷ θ. Λειτουργίας, πανδήμου ἑορτῆς καί πανηγύρεως, προεξῆρξεν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, διατελέσας κατά τό παρελθόν ἐπί πενταετίαν ἡγούμενος τοῦ ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Κανᾶ καί ἀπολαύων βαθέος σεβασμοῦ καί ἰδιαιτέρας ἐκτιμήσεως παρά τοῦ ἐν Κανᾷ ποιμνίου, ὡς συντελέσας σημαντικώτατα εἰς τήν ἀνακαίνισιν τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ καί τήν ἐπίλυσιν Κοινοτικῶν προβλημάτων καί ἵδρυσιν τότε τοῦ ἐν Κανᾷ συλλόγου «Φῶς Χριστοῦ» καί τοῦ περιοδικοῦ «Φῶς Χριστοῦ» καί ἄλλων ἐποικοδομητικῶν ψυχωφελῶν ἐκδόσεων, δωρεάν διανεμομένων.

Τό ἔργον τῆς ἀνακαινίσεως τοῦ ναοῦ καί τῆς ἱερᾶς Μονῆς συνεχίζει ἀξιεπαίνως ὁ ἡγούμενος Πανοσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Δοσίθεος.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_7_placeholder




ΔΙΑΚΑΙΝΙΣΙΜΟΣ ΕΒΔΟΜΑΣ 2009 ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ Δευτέρα ἡμέρα τοῦ Πάσχα 7/20.4.2009, ἑωρτάσθη μέ τήν ἁρμόζουσαν μεγαλοπρέπειαν καί  τήν λαμπρότητα ἡ ἐπαύριον τοῦ Πάσχα ἀπό τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα εἰς τόν ἴδιον μοναστηριακόν αὐτῆς Ναόν τῶν Ἁγίων ἰσαποστόλων καί θεοστέπτων βασιλέων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης. Τῆς Πασχαλινῆς θ. Λειτουργίας προεξῆρξεν ὁ Μακαριώτατος καί ἡγούμενος αὐτῆς, Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, τῇ συμμετοχῇ πλήθους προσκυνητῶν, τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου κ. Πουλέα καί τῆς Ἑλληνίδος ἐκπροσώπου εἰς τήν Εὐρωβουλήν κ. Ρόδης Κράτσα-Τσαγκαροπούλου μετά τοῦ συζύγου καί τῶν τέκνων αὐτῆς.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν ἠκολούθησε δεξίωσις εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ Θρόνου τοῦ Πατριαρχείου, ἔνθα ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐδέχθη τάς πασχαλίους εὐχάς τῶν ἐπισήμων καί διένειμε εἰς πάντας τούς εὐλαβεῖς προσκυνητάς τά παραδοσιακά πασχάλια ᾠά μετά τῶν Πατρικῶν καί Πατριαρχικῶν Αὐτοῦ εὐχῶν καί εὐλογιῶν.

Τήν μεσημβρίαν ὁ Μακαριώτατος καί οἱ Ἁγιοταφῖται Πατέρες μετά τῶν προσκεκλημένων τῆς οἰκογενείας τῆς κ. Κράτσα -Τσαγκαροπούλου παρεκάθισαν εἰς τήν πλουσίαν πασχαλινήν τράπεζαν τῆς Ἀδελφότητος.

Τήν Τρίτην ἡμέραν τοῦ Πάσχα, 8/21. 4. 2009, ὁ Μακαριώτατος καί ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἐδέχθησαν εἰς τό Πατριαρχεῖον τάς Χριστιανικάς Κοινότητας τῆς Ἁγίας Γῆς, Φραγκισκανῶν, Λατίνων, Συριάνων, Ἀγγλικανῶν, Λουθηρανῶν, Αἰθιόπων, πλήν τῶν Ἀρμενίων, μή προσελθόντων, διά τήν καθιερωμένην ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα ἐπίσκεψιν.

Μεταξύ αὐτῶν ἀντηλλάγησαν εὐχαί διά τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου. Ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ ἐτόνισε τήν καθολικότητα καί οἰκουμενικότητα τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως, τό μήνυμα τῆς ὁποίας καθίσταται ἀντιληπτόν εἰς πάντα τά ἔθνη καί τό γεγονός ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός διετέλει «ἡ Ζωή ἐν Τάφῳ». Ἑπίσης, ὅτι ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου τυγχάνει τό μεγαλύτερον θαῦμα πάντων τῶν αἰώνων καί ἡ ἀπόδειξις τῆς αὐτοῦ Θεότητος.

Διά τήν ἑορτήν τοῦ Πάσχα ἐπεσκέφθησαν ἐν συνεχείᾳ τόν Μακαριώτατον τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας ἐπί τῶν Χριστιανικῶν ὑποθέσεων κ. Ραφίκ Χαρίρη καί κ. Ἤσσα Κασισίγιε κ.ἅ.

Οὗτοι διεβίβασαν εἰς τόν Μακαριώτατον τάς ἐπί  τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα εὐχάς τοῦ Προέδρου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Μαχμούντ Ἀμπάς – Ἀμποῦ Μάζεν καί ηὐχήθησαν Αὐτῷ καί προσωπικῶς.

Τῇ ἰδίᾳ ἡμέρᾳ ἐπεσκέφθησαν τόν Μακαριώτατον ἡ Ἑλληνορθόδοξος Κοινότης τῆς Βηθλεέμ, μετά τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου, Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, ἡ Κοινότης τοῦ Χωρίου τῶν Ποιμένων καί ἡ Κοινότης τῆς Μπετζάλλας μετά τῶν ἱερέων αὐτῶν, αἱ Κοινότητες τῆς περιοχῆς Ραμάλλας, μετά τῶν ἱερέων αὐτῶν, συνοδευόντων τόν Πατριαρχικόν Ἐπίτροπον Ραμάλλας Πανοσιώτατον Ἀρχιμανδρίτην Γαλακτίωνα.

Τήν Πέμπτην τῆς Διακαινισίμου, 10 /23.4.2009, ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη εἰς τό Πατριαρχεῖον ὁμάδα προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος καί Ρωσίας καί τόν Πατριάρχην τῆς Αἰθιοπίας Παῦλον, ἐπίτιμον Πρόεδρον τοῦ World Religion Conference for Peace καί ἕνα ἐκ τῶν Προέδρων/Presidents  τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν. Ὁ Μακαριώτατος, ἀφού συνεζήτησε μετά τῶν ἐπισκεπτῶν διά τά κοινωνικά προβλήματα τῶν χωρῶν αὐτῶν, μετέδωσεν ὀρθοδόξως εἰς τούς ἐπισκέπτας Αὐτοῦ τήν ἀναστάσιμον χάριν καί χαράν, τήν ὁποῖαν, ὡς ἐτόνισε, μεταδίδουν εἰς πάντας τά Ἅγια Προσκυνήματα,  ὡς οἱ ὄντως Τόποι ὅπου ἔλαβον χώραν τά ἑορταζόμενα γεγονότα.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη τόν Σεβασμιώτατον  Ἀρχιεπίσκοπον Γεωργίας κ. Γεράσιμον, Ὑπεύθυνον ἐπί τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας, μεθ’ οὗ ἀντηλλάγησαν σκέψεις ἐπί τοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου καί τῶν σχέσεων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μεταξύ αὐτῶν εἰς τό πλαίσιον τῶν Πανορθοδόξων συναντήσεων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_8_placeholder




Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ, 2009

Ἡ  τελετή τοῦ Ἁγίου Φωτός.

Λίαν πρωΐ τό Μέγα Σάββατον, ἠδύνατο νά παρατηρήσῃ κανείς ἀσυνήθιστον κίνησιν εἰς τούς δρόμους τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ιεροσολύμων, κυρίως τῆς χριστιανικῆς συνοικίας πέριξ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.

Προσκυνηταί διαφόρων ἡλικιῶν καί ἐθνικοτήτων, προσερχόμενοι ἐκ διαφόρων κατευθύνσεων, κατηυθύνοντο πρός ἕν κέντρον, πρός τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως. Φθάνοντες εἰς τά ὁδοφράγματα τῆς Ἀστυνομίας, τά ὁποῖα εἶχε τοποθετήσει μέ ὑπερβολικήν ἀκρίβειαν καί αὐστηρότητα, οἱ προσκυνηταί συνωστίζοντο ἀμετακινήτως. Ἄλλοι ἀνέμεναν ἔμπροσθεν τῶν ὁδοφραγμάτων, ἕως ὅτου ἀνοίξῃ ὁ Ναός καί ἄλλοι, ὅσοι μπόρεσαν νά προσπεράσουν τόν ἔλεγχον τῆς Ἀστυνομίας, παρηκολούθησαν τήν θ. Λειτουργίαν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου εἰς τά κοντινά μοναστήρια τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, τῆς Παναγίας Σεϊδανάγιας, τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος κ.ἄ.

Ἀξιωματοῦχος τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας ἐχαρακτήρισε τήν ἡμέραν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου τῶν Ὀρθοδόξων καί τήν τελετήν τοῦ Ἁγίου Φωτός ὡς ἕν ἀπό τά κυριώτερα γεγονότα τοῦ ἔτους εἰς τήν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων καί ὡς τό γεγονός τοῦ μηνός, εἰς τόν ὁποῖον θά τύχῃ τό Πάσχα. Τό Μέγα Σάββατον εἰς τήν γλῶσσαν τῶν ἐντοπίων εἶναι γνωστόν ὡς «Σάββατον τοῦ Φωτός», ὡς «Σαμπάτ Ἰνούρ» εἰς τά Ἀραβικά καί «Σιαμπάτ Χα -Ὄρ» εἰς τά Ἑβραϊκά.

Κατά τάς ὥρας τῆς πρωΐας τοῦ Σαββάτου οἱ Ἁγιοταφῖται Πατέρες  καί ἡ  Ἰσραηλινή Ἀστυνομία προέβαινον εἰς τάς ἀπαραιτήτους διευθετήσεις διά τήν εἴσοδον τῶν πολυπληθῶν προσκυνητῶν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως.

Ἑνῷ αἱ προετοιμασίαι αὐταί ἐγίνοντο εἰς τόν χῶρον τοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων καί πάσης Παλαιστίνης κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐδέχετο τάς ἀποστολάς, αἱ ὁποῖαι ἦλθον ἐπί τούτου, διά νά μεταφέρουν τό Ἅγιον Φῶς εἰς τάς Ἐκκλησίας καί τάς χώρας αὐτῶν, εἰς τήν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδοξίαν, ἤτοι τήν Ἑλληνικήν ἀποστολήν, ἧς ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προΐστατο ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας κ. Κύριλλος, ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὁ Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Κασίμης, τήν ἀποστολήν τοῦ Ρωσικοῦ Πατριαρχείου ὁμοῦ μετά τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἱδρύματος τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τῆς Ρωσίας, τῶν Πατριαρχείων Βουλγαρίας καί Ρουμανίας καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Τήν 12ην μεσημβρινήν ὥραν ὁ Μακαριώτατος ἐξεκίνησεν ἀπό τό Πατριαρχεῖον καί διά τῶν βαθμίδων τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου κατῆλθεν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως. Ἀπό τῆς Ἀποκαθηλώσεως διά τῆς θύρας τοῦ δεξιοῦ χοροῦ ἦλθεν εἰς τό Ἱερόν Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ, ἔνθα προσῆλθον οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρμενίων, τῶν  Συριάνων και τῶν Κοπτῶν, διά νά λάβουν τήν εὐλογίαν τῆς ἁφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐνεδύθη τήν Πατριαρχικήν στολήν Αὐτοῦ πρό τῆς Ἁγίας Τραπέζης τοῦ Καθολικοῦ, μεθ’ ἧς καί προεξῆρξε τῆς λιτανείας τρίς πέριξ τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, εὐλογήσας τήν εἴσοδον ἀπό τοῦ Καθολικοῦ.

Τήν στολήν ταύτην ἀπεξεδύθη πρό τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, εἰς ὅ καί εἰσῆλθεν ἐνδεδυμένος μόνον λευκόν στιχάριον καί ἐπιτραχήλιον. Εἰσελθών εἰς τά ἐνδότερα τοῦ Παναγίου Τάφου μόνος ὁ Μακαριώτατος, ἀνέγνωσεν τήν καθιερωμένην εὐχήν τοῦ Ἁγίου Φωτός, ὅ καί μετέδωσεν εἰς τάς χιλιάδας τῶν ἐν ἀδημονίᾳ ἀναμενόντων πιστῶν, οἱ ὁποῖοι καί ἔλαβον αὐτό εἰς τάς λαμπάδας αὐτῶν καί ἔφερον τοῦτο εἰς χεῖρας, μέτωπα, ὄμματα μετά πίστεως, βεβαιότητος, ἐλπίδος, χαρᾶς, ἀγαλλιάσεως, φωνῶν ἀλαλαγμοῦ καί χαρμοσύνου κρούσεως κωδώνων.

Κρατῶν τάς δεσμίδας  τῶν λαμπάδων ὁ Μακαριώτατος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου καί εἰσῆλθεν εἰς τό ἱερόν Βῆμα καί τό Σκευοφυλάκιον. Ἐντεῦθεν ἐν συνοδείᾳ Πατέρων καί τῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀποστολῆς ἀνῆλθεν εἰς τό Πατριαρχεῖον ἐν χαρμοσύνῳ κωδωνοκρουσίᾳ καί χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ. Εἰς τό Πατριαρχεῖον ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη τάς προεορτίους πασχαλίους εὐχάς πάντων καί ηὐλόγησε τήν Ἑλληνικήν Ἀποστολήν διά τήν μεταφοράν τοῦ Ἁγίου Φωτός εἰς την Ἑλλάδα, διά τήν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν, τήν Ἐξαρχίαν τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἀθήναις, τάς Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος, καθῶς ἐπίσης καί διά τό Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας.

Ἡ νύξ τῆς Ἀναστάσεως

Ἡ ἀπό τῆς πρωΐας τοῦ Μεγάλου Σαββάτου ἀρξαμένη προοιμιακῶς ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως διά τῆς Ἑσπερινῆς θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ὡλοκληρώθη τήν νύκτα τῆς  Ἀναστάσεως εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως διά θ. Λειτουργίας εἰς αὐτόν τοῦτον τόν Ζωοδόχον Τάφον τοῦ Κυρίου, ἐν ᾧ ἐτάφη καί ἐξ οὗ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου, τοῦ παρεπιδημοῦντος Θεοφιλεστάτου χωρεπισκόπου Νεαπόλεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Σλοβενίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας κ. Σάββα, πολλῶν ἱερέων Ἁγιοταφιτῶν καί παρεπιδημούντων ἱερέων ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τῇ συμμετοχῇ πανδήμου πλήθους ὀρθοδόξων ἐντοπίων ἐξ Ἑλλάδος, Κύπρου, Ρωσίας, Ρουμανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας καί ἐξ ἄλλων χωρῶν.

Τάς τελετάς τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀπό τῆς Μεγάλης Πέμπτης καί ἑξῆς ἐτίμησεν μέ τήν παρουσίαν καί συμμετοχήν αὐτῆς  ἡ κυρία Ρόδη Κράτσα -Τσαγκαροπούλου, Α’ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου μετά τοῦ συζύγου αὐτῆς κ. Ἀποστόλου Κράτσα, πρῴην Ὑπουργοῦ καί τῶν τέκνων αὐτῶν,  Γεωργίου καί Κωνστάντιας.

Ἡ θ. Λειτουργία καί ἡ συμμετοχή ἐν αὐτῇ εἰς τό μυστήριον τῆς θ. Εὐχαριστίας ἦτο ὄντως βαθεῖα ἐμπειρία καί γεῦσις τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί τοῦ Ἀχράντου Σώματος καί τοῦ Τιμίου Αἵματος Αὐτοῦ καί ἐν ταπεινώσει προβολή τῆς Ὀρθοδόξου παρουσίας εἰς τούς Ἁγίους Τόπους.

Ὁ Ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης

Μετά τήν ἀπαραίτητον ἀνάπαυσιν τῆς πρωϊνῆς ὥρας τῆς Κυριακῆς ἠκολούθησεν ἡ τελετή τῆς Ἀγάπης ἤ τῆς «Δευτέρας Ἀναστάσεως».  Οἱ Ἁγιοταφῖται Πατέρες συνεκεντρώθησαν εἰς τήν αἴθουσαν τῶν Πατριαρχείων, ἔνθα, ἀσπασθέντες ἀλλήλους, ἐνεδύθησαν πλήρεις τάς ἀρχιερατικάς καί ἱερατικάς αὐτῶν στολάς καί ἀνέγνωσαν ἐναλλάξ τήν πασχάλιον θ’ ἑνάτην ὥραν, ἐν ᾧ ἐψάλλετο ὑπό τῶν ἱεροψαλτῶν μελῳδικῶς τό «Χριστός Ἀνέστη» καί τό «Ἀναστάσεως ἡμέρα».

Κατόπιν, ἐξεκίνησαν ἐν πομπῇ ἐπισήμῳ καί λαμπρᾷ λιτανείᾳ μετά τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, προεξάρχοντος τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’ ἐκ τοῦ Πατριαρχείου καί διά τῆς χριστιανικῆς ὁδοῦ, εἰς τάς ἄκρας τῆς οποίας ἵσταντο ἐν χαρᾷ πολλοί χριστιανοί καί πολλοί ἐκπρόσωποι τοῦ τύπου, ἑλληνικού καί ἐντοπίου, καί ἔφθασαν εἰς τήν αὐλήν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἔνθα ἀνέμενεν αὐτούς ὁ  ἡγούμενος τοῦ Παναγίου Τάφου, Ὁσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰσίδωρος. Ἐνταῦθα ἀνεπέμφθη δέησις, μεθ’ ἥν διά τοῦ προσκυνήματος τῆς ἁγίας Ἀποκαθηλώσεως καί τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ Ἁγίου Τάφου, ἐγένετο ἡ εἴσοδος εἰς τό Καθολικόν. Ἐνταῦθα ἐν τῷ Ἑσπερινῷ ἀνεγνώσθη ἡ ἐκ τοῦ κατά Ἰωάννην Ἁγίου Εὐαγγελίου περικοπή τῆς ἐμφανείας τοῦ Κυρίου εἰς τούς μαθητάς, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, τήν πρώτην τῆς Ἀναστάσεως ἡμέραν, ὅτε καί ἐπέδειξεν αὐτοῖς τάς χεῖρας καί τήν πλευράν Αὐτοῦ, ἀπόντος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ. Τότε εἶπον αὐτῷ οἱ μαθηταί ὅτι ὁ Κύριος ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν καί οὗτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὅτι «ἐάν μή ἴδω ἐν ταῖς χερσίν Αὐτοῦ τόν τύπον τῶν ἥλων καί βάλω τήν χεῖραν μου εἰς τήν πλευράν Αὐτοῦ, οὐ μή πιστεύσω» (Ἰω. 20,25).

Διά τῆς ἀκολουθίας ταύτης ἔκλεισεν ὁ κύκλος τῶν ἑορτῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί ἤνοιξε ὁ κύκλος τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_9_placeholder