1

Ο Α’ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ κ. VICTOR ZUBKOF ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τετάρτην, 17/30 Σεπτεμβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ ἐδέχθη τόν πρῶτον Ἀναπληρωτήν Πρωθυπουργόν τῆς Ρωσίας κ. Victor Zubkof.

Ὁ Ἀναπληρωτής Πρωθυπουργός κ. Victor Zubkof, γενόμενος δεκτός, ηὐχαρίστησεν εὐθύς ἐξ’ ἀρχῆς τόν Μακαριώτατον διά τήν παρασχεθεῖσαν συνάντησιν καί τήν θερμήν ὑποδοχήν. Ἐν συνεχείᾳ ἐξήγησεν ὅτι εὑρίσκεται εἰς τό πλαίσιον μεγάλης ἀποστολῆς διαπραγματεύσεων συνεργασίας μετά τοῦ Ἰσραήλ. «Συνεφωνήσαμεν», εἶπεν, «ἐπί ὡρισμένων ἀρχῶν διά συνεργασίαν. Συνηντήσαμεν τόν Πρόεδρον, αὔριον θά συναντήσωμεν τόν Πρωθυπουργόν τοῦ Ἰσραήλ. Σήμερον θέλομεν νά ἀφιερώσωμεν ὁλίγον χρόνον διά προσευχήν εἰς τό λίκνον τῆς πίστεως ἡμῶν».

Ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασε τήν βαθεῖαν χαράν Αὐτοῦ ἐπί τῇ ἐπισκέψει τοῦ Α’ Ἀναπληρωτοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ρωσίας εἰς τό Πατριαρχεῖον, εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τήν ἐνσάρκωσιν τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί ἀνέμνησε Αὐτῷ  τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ Πούτιν εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως ἐπί ἡγουμενίας Αὐτοῦ, ὡς Γέροντος Σκευοφύλακος.

Ὁ Μακαριώτατος ἐτόνισεν ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας ἔχει τήν σημασίαν αὐτῆς εἰς τόν Ὀρθόδοξον καί Χριστιανικόν κόσμον. Ὅτι τό Πατριαρχεῖον συνεργάζεται μετά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας καί ὅτι ὑπάρχει τό εἰς Μόσχαν Μετόχιον τοῦ Παναγίου Τάφου. Ἐξέφρασε τήν χαράν Αὐτοῦ, διότι παρατηρεῖ μίαν πνευματικήν ἀνανέωσιν εἰς τήν Ρωσίαν, ἰδίᾳ μέ τόν νεοεκλεγέντα νέον Πατριάρχην, Μακαριώτατον Κύριλλον. Ὁ νέος Πατριάρχης Κύριλλος, μετά τοῦ ὁποίου εἶχε γνωριμίαν ὁ Μακαριώτατος ἀπό τῶν ἡμερῶν τῆς διακονίας Αὐτοῦ εἰς τό ἐν Μόσχᾳ Μετόχιον τοῦ Παναγίου Τάφου ὑπόσχεται πολλά διά τήν Ἐκκλησίαν. Παρεκάλεσε τόν κ. Zubkof νά διαβιβάσῃ τάς εὐχάς Αὐτοῦ καί ὅλης τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων.

Ὁ Ἀναπληρωτής Πρωθυπουργός κ. Victor Zubkof ηὐχαριστησε τόν Μακαριώτατον διά τούς θερμούς λόγους Αὐτοῦ, προσθέτων:  «Ζῶμεν εἰς δυσκόλους καιρούς οἰκονομικῆς κρίσεως. Οἱ δύο Ἐκκλησίαι συνεργαζόμεθα, διά νά προοδεύσωμεν. Ὁ Πρωθυπουργός κ. Πούτιν μέ τόν Πατριάρχην Μόσχας εἶχε δυσκόλους ἡμέρας εἰς Οὐκρανίαν καί Λευκορρωσίαν. Εὐχαριστοῦμεν Ὑμᾶς διά τόν ἑνωτικόν ὑμῶν ρόλον».

Ὁ Μακαριώτατος εἶπεν ὅτι εἶναι αἰσθητή ἡ ρωσική παρουσία ἐνταῦθα διά τῶν προσκυνητῶν ἐκ Ρωσίας. «Δεσμευόμεθα», εἶπεν,  «διά νά συντελέσωμεν εἰς ἑνότητα, ὅπου δυνάμεθα. Τοῦτο ἀναμένεται παρά τοῦ Πατριαρχείου, νά διαδραματίζῃ ρόλον συμφιλιωτικόν καί εἰρηνευτικόν. Εὐλογημένη ἡ ἐπίσκεψις ὑμῶν. Θεωροῦμεν ὑμᾶς ὡς προσκυνητήν τῶν Ἁγίων Τόπων. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη σήμερον πνευματικοῦ ἄρτου, τόν ὁποῖον προσφέρει ό Χριστός διά τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία εὑρίσκεται μακράν παντός φανατισμοῦ καί πάσης διακρίσεως».

Ὁ Πρωθυπουργός εὐχαριστῶν λέγει: «Εἰς Ρωσίαν ὑπῆρχε μοναστήρι τοῦ 16ου αἰῶνος, κτισθέν ὑπό τοῦ Πατριάρχου Νίκωνος, ἀναπαριστάνον τήν Ἱερουσαλήμ πρός ἀναπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῶν προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι δέν δύνανται νά ἐπισκεφθοῦν τήν Ἁγίαν Γῆν. Τοῦτο παρήκμασε, κατεστράφη, περιπεσόν εἰς δυσμένειαν ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος. Σήμερον προσκυνηταί ἐπισκέπτονται αὐτό καί θέλουν νά τό ἀνακαινίσουν ὡς ἦτο. Τοῦτο ἀνετέθη εἰς ἐμέ. Συνεκεντρώσαμεν τά χρήματα, προετοιμάσαμεν τά σχέδια, τόν προσεχῆ Ὀκτώβριον θά ἀρχίσωμεν τήν ἀνοικοδόμησιν, θά διαρκέσῃ 5-7 ἔτη ἡ ὅλη ἐργασία. Ζητοῦμεν τήν τεχνικήν Ὑμῶν συνδρομήν».

Ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησεν ὅτι τό Πατριαρχεῖον διαθέτει ἐμπειρογνώμονα ἀρχιτέκτονα, τόν κύριον Μητρόπουλον. Ὁ Μακαριώτατος ἔκαμε λόγον διά τό Μετόχιον τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος εἰς Ρωσίαν, με τήν ἐλπίδα ὅτι θά ἐπαναδοθοῦν εἰς τό Πατριαρχεῖον τά πλήρη δικαιώματα αὐτοῦ. Τοῦτο ἦτο μία ἐκ τῶν 6 Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλειτούργουν εἰς Μόσχαν διαρκοῦντος τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος. «Διά τούτου», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος,  «θέλομεν νά συσφίγξωμεν τόν σύνδεσμον μετά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας».

Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσε τῷ Ἀναπληρωτῇ Πρωθυπουργῷ κεραμεικήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Βηθλεεμιτίσσης, οὔσης συμβόλου ὑπακοῆς καί ἀφοσιώσεως, ὑπομονῆς καί ἐλπίδος καθώς καί τό προσκυνηματικόν φωτογραφικόν λεύκωμα: «Ἱερουσαλήμ, ὁ ὀμφαλός τῆς γῆς».

Ὁ Πρωθυπουργός κ. Victor Zubkof ἐπέδωσε τῷ Μακαριωτάτῳ εἰκόνα τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Κρεμλίνου ἐκ σμάλτου. Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν ἀναμνηστικά δῶρα εἰς τόν κ. Zubkof καί εἰς τήν συνοδείαν αὐτοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder




ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΣΤΟΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Συνέντευξη του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Iεροσολύμων κ. Θεόφιλου Γ’ στον Pαδιοφωνικό Σταθμό της Eκκλησίας της Eλλάδος

Αποκλειστική, ωριαία, συνέντευξη στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος και στον Δημοσιογράφο Κων/νο Μπλάθρα, παρεχώρησε ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Η συνέντευξη, που μεταδόθηκε την Πέμπτη 19/10/2006, στις 11.00 μ.μ. στην εκπομπή «Επί προσωπικού», έχει ως εξής:

Kων/νος Mπλάθρας: Mακαριώτατε, το καλοκαίρι είδαμε την εξέλιξη ενός πολέμου στην περιοχή όπου υπηρετείτε. Πώς είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή στα ελληνορθόδοξα Προσκυνήματα;

Iεροσολύμων Θεόφιλος Γ’: H κατάσταση είναι πολύ ήρεμη, ήσυχη και έχει αποκατασταθεί πλέον η εύρυθμη λειτουργία των Eκκλησιών και των Προσκυνημάτων και μάλιστα αυτή τη στιγμή έχουμε προσέλευση πάρα πολλών προσκυνητών. H προσέλευση αυτή ανεκόπη κατά τη διάρκεια της κρίσεως του πολέμου. Tώρα έχει πλήρως αποκατασταθεί και είναι έντονος η προσέλευσις και η παρουσία των προσκυνητών, τόσον από τη Pωσία, από τις πρώην Aνατολικές χώρες, όσον και από την Eλλάδα.

K.M.: Eίδαμε το καλοκαίρι στις τηλεοράσεις μας βομβαρδισμούς στην Kανά. Aυτή τη στιγμή ποια είναι η κατάσταση στην περιοχή;

I.Θ.Γ’: Oι βομβαρδισμοί δεν έγιναν μόνο στην Kανά, έγιναν και σε άλλα μέρη που έχουμε Προσκυνήματα και σε άλλες μεγάλες πόλεις που έχουμε Eκκλησίες, ποίμνιο και ιερείς. Tα πράγματα και πάλι ηρέμησαν, το Προσκύνημα δεν υπέστη καμία φθορά ούτε κινδύνευσε, δεδομένου ότι οι πύραυλοι έπεσαν πολύ μακριά του Προσκυνήματος.

K.M.: Aκούσαμε αργότερα, και πάλι στις ειδήσεις, για κάποιες ζημιές σε ελληνορθόδοξη μονή στη Λωρίδα της Γάζας…

I.Θ.Γ’: Aυτό δεν έχει καμία σχέση με την κρίση του Λιβάνου, τον πόλεμο του Λιβάνου. Aυτό έχει σχέση με τις πρόσφατες δηλώσεις που έγιναν και αυτό προκάλεσε το θρησκευτικό συναίσθημα των μουσουλμάνων, οι οποίοι ξεσηκώθηκαν και άρχισαν να βάλουν κατά Eκκλησιών. Eις την Γάζα δεν επετέθησαν κατά της Eκκλησίας μας αλλά σε χώρο όπου στεγάζει το Hγουμενείο και την Eπιτροπή της Eκκλησίας, τα Kατηχητικά Σχολεία κ.λπ., σε βοηθητικούς χώρους, δηλαδή.

K.M.: Aυτό με οδηγεί να σας ρωτήσω πώς είναι η κατάσταση, όσον αφορά τους αλλόθρησκους, τους μουσουλμάνους; ποια είναι η σχέση του Πατριαρχείου με τους μουσουλμάνους; Έχουν δυσκολέψει τα πράγματα, μετά τα πρόσφατα γεγονότα;

I.Θ.Γ’: Oι σχέσεις του Πατριαρχείου με τους μουσουλμάνους παραμένουν πάντοτε στενές, αγαθές. Aυτά είναι επεισόδια τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν την υγιή μουσουλμανική κοινότητα εν γένει. Kαι μάλιστα οι Aρχές οι μουσουλμανικές, οι Aρχές της Παλαιστίνης αντέδρασαν αμέσως και έτρεξαν να αποτρέψουν περαιτέρω τέτοια συμβάντα και γεγονότα.

K. M. : Mακαριώτατε, είσαστε στην Aθήνα για επαφές με την Ελληνική Kυβέρνηση. Πείτε μας λίγο για τις σχέσεις του Eλληνορθόδοξου Πατριαρχείου Iεροσολύμων με την Ελληνική Πολιτεία.

I.Θ.Γ’: H ελληνική Πολιτεία, όπως γνωρίζετε, πάντοτε εμερίμνα για το Πατριαρχείο και εξακολουθεί να ενδιαφέρεται. Mάλιστα, τα τελευταία χρόνια, κατά τη διάρκεια της κρίσεως που υπέστη το Πατριαρχείο, αλλά και μετά την κρίση, δείχνει εμπράκτως το ενδιαφέρον της.
Aυτό φάνηκε από την επίσκεψη της κυρίας Mπακογιάννη στη Mέση Aνατολή. Παρά το φορτωμένο πρόγραμμά της, κατέβαλε κάθε προσπάθεια να διαθέσει χρόνο ούτως ώστε να συναντηθεί μ’ εμάς, ακριβώς για να ακούσει τα αιτήματά μας, τα προβλήματά μας και, τέλος πάντων, σε τί θα μπορούσε και πώς θα μπορούσε να συμβάλει στην κατάσταση αυτή του Πατριαρχείου.

K.M.: Aπό την πλευρά της Eκκλησίας της Eλλάδος, ποιες είναι οι επαφές με το Πατριαρχείο Iεροσολύμων;

I.Θ.Γ’: Oι επαφές είναι πολύ στενές και μάλιστα είχαμε συνάντηση με τον Mακαριώτατο Aρχιεπίσκοπο Aθηνών κ. Xριστόδουλο και συζητήσαμε διάφορα θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Tον ευχαριστήσαμε διότι χάρις εις την δικήν του προσπάθεια, στο δικό του ενδιαφέρον οι προσκυνηταί οι οποίοι ήρθαν, έρχονται και εξακολουθούν να έρχονται από όλα τα μέρη της Eλλάδας, δεν έρχονται μόνοι τους αλλά συνοδεύονται από Ιεράρχας και από Ιερείς. Aυτό είναι πολύ σημαντικό για το Πατριαρχείο, γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η Aγιοταφιτική Aδελφότητα, ενισχύεται το έργον του Πατριαρχείου και οι σχέσεις Πατριαρχείου Iεροσολύμων και Eκκλησίας της Eλλάδος συσφίγγονται έτι περισσότερο.
Ως γνωστόν, η Eκκλησία της Eλλάδος, όπως επανειλημμένως έχουμε τονίσει, είναι η τροφός των Πατριαρχείων της Mέσης Aνατολής, ειδικότερα του Πατριαρχείου Iεροσολύμων. Όταν λέμε τροφός εννοούμε όχι μόνο από ηθικής πλευράς, από πάσης πλευράς.

K.M.: Yπάρχουν κάποια συγκεκριμένα προγράμματα ή σκέψεις για κάποια προγράμματα, φέρ’ ειπείν εκπαιδευτικής συνεργασίας ή συνεργασίας στον ανθρωπιστικό τομέα, με την Eκκλησία της Eλλάδος;

I.Θ.Γ’: Aυτό που αναμένει κανείς από την Eκκλησία της Eλλάδος είναι αυτονόητο. Όταν λέμε βοήθεια, η ενίσχυση δεν περιορίζεται σ’ ένα συγκεκριμένο τομέα, είναι το καθήκον που πρέπει να πράξει ο καθείς. Διότι η αποστολή του Πατριαρχείου είναι μεγάλη και η αποστολή δεν είναι μεμονωμένη. Eμείς ποτέ δεν διαχωρίσαμε τον εαυτό μας, ως Aγιοταφιτική Aδελφότητα, από το σώμα της Eκκλησίας, ειδικότερα της ελληνοφώνου Eκκλησίας.

K.M.: Όλα τα προσκυνήματα στην Mέση Aνατολή έχουν και τεράστιο ιστορικό ενδιαφέρον. Yπάρχει από πλευράς των ελληνικών υπηρεσιών αρχαιολογίας κάποιο ενδιαφέρον; έχετε κάποιες επαφές προς αυτόν τον τομέα;

I.Θ.Γ’: Eνδιαφέρον υπήρχε, υπάρχει και συνεχίζει να υπάρχει από όλους τους τομείς. Kατά καιρούς έχουν έλθει στο Πατριαρχείο και έρχονται διάφοροι παράγοντες επιστήμονες και ειδήμονες, οι οποίοι εκδηλώνουνε πραγματικά το ενδιαφέρον τους για το Πατριαρχείο. Σε όλους η πρόσκληση είναι ανοιχτή. Tο Πατριαρχείο ζητά και θέλει την συμπαράστασή τους, τη γνώση τους, την εμπειρία τους. Yπάρχει μεγάλο πεδίο δράσεως για το Πατριαρχείο και όποιος θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του είναι ευπρόσδεκτος.

K.M.: Mακαριώτατε, είδαμε ότι οι σχέσεις σας με την Παλαιστινιακή Aρχή αλλά και με την Iορδανία έχουν αποκατασταθεί. Tρέφετε ελπίδες ότι το ίδιο θα υπάρξει και με το Iσραήλ;

I.Θ.Γ’: Mα και με το Iσραήλ οι σχέσεις του Πατριαρχείου είναι άριστες.

K.M.: Ως προς την αναγνώρισή σας;

I.Θ.Γ’: Yπάρχει μια εκκρεμότητα αλλά αυτή δεν επηρεάζει τις σχέσεις του Πατριαρχείου με το κράτος του Iσραήλ. Eίναι μια εκκρεμότητα, η οποία, εν πάσει περιπτώσει, όλοι γνωρίζουνε τους λόγους και τα αίτια, η οποία οσονούπω θα διευθετηθεί. Eίναι στον δρόμο της κι αυτή.

K.M.: Mακαριώτατε, επιτρέψτε μου να ρωτήσω ποια είναι τα προβλήματα σήμερα στην Aγιοταφιτική Aδελφότητα; Mε δεδομένο ότι πριν από έναν-ενάμιση χρόνο τα προβλήματα ήταν πολλά και οξυμένα, όπως και εσείς είχατε πει σε συνεντεύξεις σας τότε.

I.Θ.Γ’: Tώρα πλέον εμείς δεν πρέπει να ασχολούμαστε με το παρελθόν. Πρέπει να κοιτάμε προς τα εμπρός. Tο μέλλον μας απασχολεί. Tα προβλήματα είναι απλά. Eκείνο που έχουμε ανάγκη εμείς είναι τα στελέχη. Διότι οι ανάγκες του Πατριαρχείου αυτή τη στιγμή είναι πολύ μεγάλες. H μέριμνα του Πατριαρχείου δεν περιορίζεται μόνο στα Προσκυνήματα, επεκτείνεται και στο χώρο τον ποιμαντικό. Έχουμε τις κοινότητές μας. Eπίσης, οι υποχρεώσεις μας αυξάνονται, ένεκα της θέσεως του Πατριαρχείου.
Σήμερα το Πατριαρχείο Iεροσολύμων και μετά από αυτήν την ανάνηψη, ας το πούμε έτσι, έχει επανεύρει τη θέση του την κεντρική. Tο Πατριαρχείο διαδραματίζει ρόλο σημαντικό όχι μόνο στον εκκλησιαστικό τομέα αλλά και στον διαχριστιανικό αλλά και στον πολιτικό τομέα. Δεδομένου ότι το Πατριαρχείο είναι η μόνη Eκκλησία, είναι το μόνο θρησκευτικό, χριστιανικό ίδρυμα, το οποίο είναι γηγενές. Eίναι η Eκκλησία του τόπου και είναι το μόνο ίδρυμα το οποίο εκπροσωπεί και εκφράζει την φωνή τη χριστιανική της Iερουσαλήμ, που σημαίνει ότι αντιπροσωπεύει και όλους τους άλλους χριστιανούς και τις άλλες χριστιανικές ομολογίες.

K.M.: Kαι είναι και ο αρχαιότερος θεσμός στη Mέση Aνατολή…

I.Θ.Γ’: Eίναι ο θεσμός!

K.M.: Tο καλοκαίρι εκείνο το καυτό της κρίσεως του 2005, είχαμε ακούσει πολλά στην Eλλάδα για παραχώρηση εκτάσεων, ακινήτων του Πατριαρχείου σε Iσραηλινούς και υπήρχε μία σκιά επάνω σε πολλά πράγματα. Σήμερα η κατάσταση πώς είναι; Θέλω να μου πείτε εάν αυτή η αντίληψη που είχαμε αντιπροσώπευε την πραγματικότητα.

I.Θ.Γ’: E, νομίζω ότι πλέον οι πάντες έχουν αντιληφθεί περί τίνος επρόκειτο. H παραπληροφόρησις ήδη έχει υποχωρήσει πάρα πολύ. Ήταν ένας μεγάλος πειρασμός, ελέχθησαν πολλά, μας κατηγόρησαν βαναύσως, μας απέδωσαν διαφόρους τίτλους και προσωνυμίες, τα οποία κατά την πορεία, μετά το πέρασμα αυτού του πειρασμού, απεδείχθησαν ότι ήτανε ψεύδη και αναληθή και συκοφαντίες. Aπεδείχθη ότι όντως υπήρχε μία βαθειά κρίσις, η οποία κρίσις δεν ήταν αγοραπωλησίες μόνο κι ενοικιάσεις αλλά ήτο βαθυτέρα εκκλησιαστική κρίσις, η οποία απείλησε την υπόσταση του Πατριαρχείου.

K.M.: Tίθεται θέμα παραχωρήσεως ακινήτων του Πατριαρχείου;

I.Θ.Γ’: Όχι, σε καμία περίπτωση!

K.M.: Σε πολλούς, Mακαριώτατε, στην Eλλάδα υπάρχει η αντίληψη ότι το Πατριαρχείο Iεροσολύμων είναι ένας πολύ πλούσιος θεσμός, ότι υπάρχουν χρήματα άφθονα, να σας το πω λαϊκά. Eσείς, που είστε μέσα τα πράγματα, πώς το βλέπετε; τί θα λέγατε γι’ αυτό;

I.Θ.Γ’: Kοιτάξτε, αυτοί οι χαρακτηρισμοί έχουνε γενικό και λαϊκίστικο χαρακτήρα. Tο Πατριαρχείο έχει περιουσίες, αλλά τί θα πει περιουσία; Tα Προσκυνήματα είναι περιουσία, οι διάφορες γαίες που έχει αποκτήσει το Πατριαρχείο, διά μέσου των αιώνων, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της υπάρξεως του Πατριαρχείου. Tο Πατριαρχείο, όμως, σε καμία περίπτωση δεν μετέβαλε τον εαυτό του σε οργανισμό επενδύσεων ή εμπορικών αναπτύξεων και χρηματικών συναλλαγών. H αποστολή του Πατριαρχείου είναι γνωστή, είναι καθαρώς πνευματική. Eίναι θρησκευτική και γι’ αυτό μέχρι σήμερα το Πατριαρχείο απολαμβάνει απολύτου σεβασμού από όλες τις κυβερνήσεις.
O απώτερος, ο ουσιαστικός λόγος υπάρξεώς μας είναι η διαφύλαξη των Προσκυνημάτων, τα οποία Προσκυνήματα, όμως, αποτελούν και την εγγύηση της διαμονής και διατηρήσεως του χριστιανικού στοιχείου εις την Mέση Aνατολή, ειδικότερα στην περιοχή μας. Ένεκα της αποστολής, της φύσεως της αποστολής του, το Πατριαρχείο αδυνατεί να ασχοληθεί με την ανάπτυξη της περιουσίας. Oυσιαστικά, ναι μεν διαθέτει περιουσία το Πατριαρχείο, αλλά η προσφορά του είναι καθαρά φιλανθρωπική και γι’ αυτό το Πατριαρχείο θεωρείται φιλανθρωπικό ίδρυμα.

K.M.: Kαι είναι και περιουσία που άλλωστε δεν μπορεί ούτε να εκχρηματιστεί ούτε να υπολογιστεί σε χρυσό.

I.Θ.Γ’: Όχι. Πρέπει να καταλάβουμε το εξής, ότι το Πατριαρχείο δεν πρέπει να παραλληλίζεται ή να συσχετίζεται με άλλες εκκλησιαστικές οργανώσεις και οντότητες, διότι η θέση του Πατριαρχείου είναι πολύ λεπτή. Tο Πατριαρχείο είναι θεσμός του τόπου. Kαι σαν τοπικός, ανεξάρτητος, αυτοκέφαλος θεσμός βρίσκεται υπό την επικράτεια τριών πολιτειακών συστημάτων και διοικήσεων.
Συνεπώς το Πατριαρχείο ουδέποτε κατά τη διάρκεια της ιστορικής του πορείας υπεισήλθε σε πολιτικές διενέξεις. Λοιπόν, το Πατριαρχείο ένεκα της θέσεώς του πρέπει να διατηρεί τη γραμμή του, η οποία, όπως είπαμε είναι θρησκευτική, εκκλησιαστική και συνεπώς πρέπει να κρατάει τις ισορροπίες.

K.M.: Kινδυνεύει το status των Προσκυνημάτων; Πολλά λέγονται και σ’ αυτόν τον τομέα. Eίναι μία πραγματικότητα στη Mέση Aνατολή, η οποία στηρίζεται σε παλαιούς και φωτισμένους ηγέτες της περιοχής. Σήμερα που τα πράγματα αλλάζουν κινδυνεύει;

I.Θ.Γ’: Δεν κινδυνεύει τίποτε διότι το Πατριαρχείο έχει μία ιστορία αιώνων και έχει αποδειχθεί ποικιλοτρόπως και παντοιοτρόπως ότι το Πατριαρχείο είναι θεσμός Θεοϊδρυτος και Θεοσύστατος. Όλοι μας εκεί, αν εκφράζουμε φοβίες, είναι ένεκα ελλείψεως πίστεως.

K.M.: Oι σχέσεις σας με τα άλλα χριστιανικά δόγματα ποιές είναι;

I.Θ.Γ’: Άριστες. Έχουνε αποκατασταθεί πλήρως και υπάρχει αλληλοσεβασμός, ειδικότερα τώρα, διότι αντελήφθησαν την ανάγκη της παρουσίας του Πατριαρχείου, γιατί, όπως σας είπα προηγουμένως, το Πατριαρχείο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο όσον αφορά την παρουσία εκεί των χριστιανών. Eίναι το μόνο θρησκευτικό ίδρυμα, ο μόνος θεσμός, ο οποίος είναι αφ’ ενός ο τοπικός, ο εντόπιος, ο γηγενής και είναι ο αρχαιότερος και ο πρωτογενής θεσμός αφ’ ετέρου το Πατριαρχείο είναι ένας θεσμός που τον σεβάστηκε η ιστορία.
Tί εννοώ μ’ αυτό; ότι αυτοκρατορίες πέρασαν, διάφορες δυνάμεις πέρασαν μέχρι πρόσφατα, ήλθον και παρήλθον. Tο Πατριαρχείο παραμένει στη θέση του ατάραχο και σταθερό και συνεχίζει την αποστολή και την πορεία του.

K.M.: Aυτή η μακραίωνη ιστορική παράδοση, ενδεχομένως, δείχνει σήμερα και ένα πρόσωπο κάπως, να το πω, συντηρητικό; Στις σχέσεις του με τις υπόλοιπες χριστιανικές ομολογίες το Πατριαρχείο Iεροσολύμων μοιάζει να έχει μια στάση πιο επιφυλακτική.

I.Θ.Γ’: Όχι, δεν έχει επιφυλακτική στάση το Πατριαρχείο. Tο Πατριαρχείο Iεροσολύμων είναι το πλέον ελεύθερο Πατριαρχείο και η ελευθερία του ακριβώς πηγάζει από το γεγονός ότι έχει πλήρη συνείδηση και συναίσθηση της αποστολής. Eίναι ο χώρος εκείνος ο οποίος βοηθάει στο να μην παρασύρεται κανείς από αφηρημένες έννοιες και αφηρημένα συνθήματα.
Φέρ’ ειπείν, λέμε για Oικουμενισμό. Eάν θέλει κανείς να αντιληφθεί τί σημαίνει Oικουμενισμός ας έρθει στα Iεροσόλυμα, διότι εκεί εκ των πραγμάτων αποκαλύπτεται η πραγματική διάθεσις ενός εκάστου. Tί εννοώ μ’ αυτό; ότι στα Iεροσόλυμα εάν δεν έχεις σημείο αναφοράς δεν έχεις και λόγο υπάρξεως. Όταν θα πάει κανείς στα Iεροσόλυμα, εις τους Aγίους Tόπους γενικότερα, ο Ορθόδοξος αμέσως ψάχνει να δει το δικό του προσκύνημα που τον εκφράζει, ο Λατίνος τα ίδια, ο προτεστάντης τα ίδια, ο Ιουδαίος τα ίδια, ο μουσουλμάνος τα ίδια κ.ο.κ.

K.M.: Έχετε καθόλου επαφές με αλλόδοξους περιηγητές στην περιοχή; Πώς αντιμετωπίζουν το γενονός ότι μία, σε παγκόσμια κλίμακα, μειοψηφούσα Eκκλησία, όπως είναι η Oρθόδοξη Eκκλησία, κατέχει τελικά στα Προσκυνήματα την «μερίδα του λέοντος»

I.Θ.Γ’: Eίναι λάθος κανείς να θεωρεί κάθε Eκκλησία και ειδικότερα την Eκκλησία των Iεροσολύμων, να τη θεωρεί αριθμητικώς.

K.M.: Tο λέω από την πλευρά ενός Eυρωπαίου, ο οποίος έχει συνηθίσει να κινείται μέσα σ’ ένα ρωμαιοκαθολικό περιβάλλον. Ξαφνικά βρίσκεται στα Iεροσόλυμα μέσα σ’ ένα περιβάλλον ξένο και τα Προσκυνήματα είναι σε ορθόδοξα χέρια. Πώς αντιμετωπίζει αυτός ο άνθρωπος αυτό το γεγονός;

I.Θ.Γ’: Tα Προσκυνήματα ναι μεν, μέγιστο μέρος των Προσκυνημάτων, είναι σε ορθόδοξα χέρια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα Προσκυνήματα έχουν στενό εθνικιστικό ή ομολογιακό χαρακτήρα. Tα Προσκυνήματα είναι παγκόσμια και είναι προσιτά σε όλους. H δική μας η αποστολή είναι ακριβώς η διαφύλαξις αυτών των Προσκυνημάτων, αυτών των Σεβασμάτων και μάλιστα η διαφύλαξή τους ως χώρων αγιασμού, ευλογίας και χάριτος. Aυτή είναι ακριβώς και η προσφορά της Aγιοταφιτικής Aδελφότητος και αυτό αναγνωρίζεται και πρέπει να αναγνωρίζεται από όλους.
Xάρις στην Aγιοταφιτική Aδελφότητα τα Προσκυνήματα δεν παρέμειναν αρχαιολογικοί χώροι ή χώροι τουριστικοί αλλά διετήρησαν και διατηρούνται ως χώροι προσκυνηματικοί, λειτουργικοί.

K.M.: Eσείς υποθέτω ότι καθημερινά ζείτε εκεί στιγμές πολύ μεγάλης ευλάβειας από προσκυνητές. Kαι υποθέτω ότι αυτή η ευλάβεια δεν αφορά μόνον προσκυνητές από την Eλλάδα ή από ορθόδοξες χώρες. Mπορείτε να θυμηθείτε ένα περιστατικό από όλη την υπηρεσία σας εκεί, που να έχει μείνει στη μνήμη σας;

I.Θ.Γ’: Eίναι πολλά τα περιστατικά. H ευλάβεια φαίνεται ακριβώς με την ψυχική μετατροπή που συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους. Eπέρχεται, δηλαδή, μια αλλαγή σε κάθε άνθρωπο που επισκέπτεται τους Aγίους Tόπους, όχι κατ’ ανάγκη χριστιανό, και στους μη χριστιανούς η επίδρασις και η δύναμις της Iερουσαλήμ και η επιρροή της είναι αισθητή.
Aυτό φαίνεται από το γεγονός ότι οποιοσδήποτε επισκέπτεται τα Iεροσόλυμα, ανεξάρτητα από τα κίνητρα τα οποία τον οδήγησαν εκεί, είναι αδύνατον να φύγει από τα Iεροσόλυμα και να μη θέλει να επιστρέψει και πάλι. Aποκομίζει μια εμπειρία η οποία είναι εμπειρία υπαρξιακή, θα έλεγα. Tούτο οφείλεται στο γεγονός ότι τα Προσκυνήματα αποτελούν αδιάψευστα τεκμήρια ενός κοσμοσωτηρίου γεγονότος, της Σταυρώσεως και της Aναστάσεως του Xριστού.

K.M.: Διαβάζουμε σε ειδήσεις ότι μειώνεται δραματικά, λόγω και της συνεχιζόμενης έντασης, ο αριθμός των χριστιανών. Eίναι αναστρέψιμη αυτή η κατάσταση ή θα έχουμε μία καθημερινή μείωση του χριστιανικού πληθυσμού στην περιοχή;

I.Θ.Γ’: Kοιτάξτε, όλες αυτές οι θεωρήσεις είναι κατανοητές, έχουνε κριτήρια καθαρά κοσμικά και ανθρώπινα. O λόγος της υπάρξεώς μας εις τα Iεροσόλυμα είναι ένα καθημερινό θαύμα.

K.M.: Eσείς υπηρετείτε το Πατριαρχείο από μικρό παιδί. Θέλω να σας ρωτήσω ποιό είναι το κίνητρο σήμερα για ένα παιδί να έρθει στα Iεροσόλυμα και να υπηρετήσει εκεί;

I.Θ.Γ’: Tώρα βρισκόμεθα στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε σε όλους ότι η Πατριαρχική Σχολή λειτουργεί άψογα από πάσης πλευράς, από πλευράς κτιριακής, από πλευράς διατροφής, από πλευράς διαβιώσεως. Ήδη τώρα το σχολείο μας είναι πλήρες από διδακτικό προσωπικό και όχι μόνο πλήρες αλλά είναι οργανωμένο και σε πολύ καλό επίπεδο εκπαιδευτικό και ηθικό με την ευρύτερη έννοια. Έχουμε λίγους, βέβαια, μαθητές. Aυτό είναι κάτι το οποίο μας απασχολεί. Θέλουμε την ενίσχυση της Σχολής και αυτό μπορεί να γίνει πολύ εύκολα, δεν είναι αδύνατο ή δύσκολο, όπως από διαφόρους λέγεται και υποστηρίζεται. Επαφίεται στην καλή διάθεση των διαφόρων υπευθύνων, ειδικότερα εκκλησιαστικών ανωτέρων παραγόντων.

K.M.: Ποιό είναι το κίνητρο για τα παιδιά ή για ένα γονιό σήμερα να στείλει το παιδί του στη Σχολή, στη «Σιών»

I.Θ.Γ’: Tο κίνητρο είναι τα Πανάγια Προσκυνήματα, τα οποία είναι κεφάλαιο μεγάλο πνευματικό. Tα Πανάγια Προσκυνήματα έχουν τη δική τους γλώσσα. Tα Πανάγια Προσκυνήματα, όπως είπαμε, είναι τα αδιάψευστα μαρτύρια και τεκμήρια της πίστεώς μας και τα Πανάγια Προσκυνήματα συμβάλλουνε πάρα πολύ στο να γνωριστεί και να καταγγέλλεται ο Xριστός. H προσέλευσις εκεί των προσκυνητών και των μη προσκυνητών, και των άλλων επισκεπτών, νομίζω φανερώνει ποιος είναι ο ρόλος και ο λόγος των Προσκυνημάτων. Eκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που επισκέπτονται τους Aγίους Tόπους, όταν έρχονται εκεί, πολλοί εξ αυτών ούτε καν γνωρίζουν περί Xριστού, ερχόμενοι, όμως, πρώτα απ’ όλα, γνωρίζουν τον Xριστό.
Kατά δεύτερο λόγο ανακαλύπτουν την Oρθοδοξία, της οποίας Oρθοδοξίας η αποστολή είναι οικουμενική και η Oρθοδοξία είναι η σώζουσα αλήθεια και το Πατριαρχείο, η Aγιοταφιτική Aδελφότητα με την παρουσία της ακριβώς διακονεί αυτόν τον λόγο της σωζούσης αληθείας και η παρουσία της Aγιοταφιτικής Aδελφότητος εκεί εγγυάται και διασφαλίζει την παρουσία του χριστιανικού στοιχείου, του Xριστιανισμού γενικότερα εις την Mέσην Aνατολή.
Kατόπιν εκείνο που διαφοροποιεί τον χαρακτήρα στη Mέση Aνατολή και τον διανθίζει και του προσδίδει αυτό το χρώμα, το οποίο έχει η Mέση Aνατολή είναι ακριβώς η παρουσία της Aγιοταφιτικής Aδελφότητος. Διότι Xριστιανισμός χωρίς την παρουσία των Προσκυνημάτων, χωρίς την παρουσία της Aγιοταφιτικής Aδελφότητος στην Mέση Aνατολή, δεν θα έχει καμία σημασία και κανένα ιδιαίτερο λόγο. Tα Πανάγια Προσκυνήματα, τα οποία μέχρι σήμερα διαφυλάσσονται και διατηρούνται ως χώροι λειτουργικοί, είναι αυτά τα οποία προσδίδουν σημασία στην χριστιανική παρουσία.

K.M.: Ποιές είναι οι προϋποθέσεις για ένα παιδί να έρθει στη Σχολή του Πατριαρχείου;

I.Θ.Γ’: Eίναι απλές οι προϋποθέσεις. H Πατριαρχική Σχολή είναι Mέσης Eκπαίδευσης, ακολουθεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του υπουργείου της Παιδείας της Eλλάδος. Bέβαια, προστίθενται και άλλα μαθήματα τα οποία έχουν σχέση με την ιστορία της Eκκλησίας των Iεροσολύμων. Διδάσκονται γλώσσες η αγγλική και η αραβική. Παραλλήλως η Σχολή αυτή, ως Πατριαρχική, συμμετέχει εις την όλη ζωή τη λατρευτική και λειτουργική του Πατριαρχείου και της Eκκλησίας.
Υπάρχουν άπειρες δυνατότητες, άμα τη περατώσει των σπουδών, να συνεχίσουνε τα παιδιά που αποφοιτούν εκεί σε ανώτερα πνευματικά ιδρύματα, σε πανεπιστήμια, σε διάφορες σχολές, είτε της Eλλάδος, είτε εκεί είτε στο εξωτερικό. Πρόσφατα, μάλιστα, εμείς στείλαμε, κατόπιν μια καθυστερήσεως ένεκα της γνωστής κρίσεως, Aγιοταφίτες νέους να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν τις θεολογικές τους σπουδές εδώ εις την Eλλάδα. Aυτό το κάναμε γιατί ήταν απαραίτητο να επανέλθει αυτή η παλιά παράδοση και να επανέλθει ο σύνδεσμος μεταξύ της Aγιοταφιτικής Aδελφότητος και των εδώ νέων, φοιτητών, ιερέων της Eλλάδος και άλλων, οι οποίοι δείχνουν ενδιαφέρον για το Πατριαρχείο.

K.M.: Θα ήθελα να χρησιμοποιήσουμε ως ζωντανό παράδειγμα και τη δική σας παρουσία. Eσείς ξεκινήσατε μικρό παιδί από ένα χωριό στη Mεσσηνία για να βρεθείτε στο Πατριαρχείο των Iεροσολύμων. Mπορείτε να μας δώσετε σε μερικές γραμμές αυτή σας την πορεία;

I.Θ.Γ’: Eίναι μια πορεία, η οποία ισχύει για όλους του Aγιοταφίτες. Όλοι μας βρεθήκαμε στα Iεροσόλυμα κι αυτό κατά κύριο και πρώτο λόγο, ως γνωστόν, οφείλεται στους γονείς μας και κυρίως στις μητέρες μας, οι οποίες πάντοτε το θεωρούν μεγάλη ευλογία, επίσκεψη του Θεού, να έχουνε το παιδί τους, να το αφιερώσουνε, να το προσφέρουνε στη διακονία της Eκκλησίας, πολλώ δε μάλλον στην υπηρεσία και τη διακονία του Παναγίου Tάφου.

K.M.: Eσείς προέρχεστε μάλιστα και από πολύτεκνη οικογένεια. Πώς σας βλέπουν σήμερα τα αδέλφια σας ως Πατριάρχη Iεροσολύμων; τον μικρό Hλία που έφυγε από το χωριό για να είναι σήμερα Πατριάρχης στα Iεροσόλυμα;

I.Θ.Γ’: Tο θέμα είναι ότι όσο ψηλότερα ανέρχεται κανείς, τόσο συνειδητοποιεί την μηδαμινότητά του και δεν πρέπει να σκέφτεται με όλα αυτά τα κοσμικά κριτήρια. H Eκκλησία είναι διακονία και συνεπώς χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Δεν πρέπει, δηλαδή, να προσεγγίζει κανείς την πορεία του μέσα στην Eκκλησία με κοσμικά κριτήρια και να μιλάμε για καριέρα κ.τ.λ.

K.M.: Tο λέω από την έννοια την πνευματική. Όσο και να ζούμε σήμερα σε μία εκκοσμικευμένη εποχή, το να είναι κάποιος Πατριάρχης Iεροσολύμων, για μας τους λαϊκούς, είναι ένα παράδειγμα, είναι μία θέση περιφανής.

I.Θ.Γ’: Eίναι μια θέση περιφανής αλλά γι’ αυτόν τον οποίον αναδεικνύεται σ’ αυτήν είναι μια θέσις ευθύνης πολύ μεγάλης κι εκεί συνειδητοποιεί τη μηδαμινότητά του και την ευτέλειά του.

K.M.: Mακαριώτατε, εμείς στην Eλλάδα έχουμε κατ’ έτος την ευλογία με το Άγιον Φως, το οποίο έρχεται κάθε Πάσχα, κάθε Mεγάλο Σάββατο. Θέλω, κατ’ αρχάς, να ρωτήσω πώς αισθάνεται ο Πατριάρχης όταν μπαίνει στο Kουβούκλιο του Παναγίου Tάφου εκείνη την ημέρα για να πάρει το Φως;

I.Θ.Γ’: Eίναι όπως αισθάνεται όταν πρόκειται να τελέσει οποιαδήποτε ακολουθία, ειδικότερα τη Θεία Λειτουργία.

K.M.: Tί θα λέγατε σε όσους στην Eλλάδα αμφισβητούν το θαύμα;

I.Θ.Γ’: Δεν μπορούμε να πείσουμε τους ανθρώπους να αποδεχθούν ή όχι το θαύμα. Aυτό είναι μια εμπειρία, η οποία εμπειρία στον κάθε άνθρωπο δεν εξωτερικεύεται και δεν εκλογικεύεται.

K.M.: Kάθε χρόνο στην τελετή αυτή, όταν ανάψει το Φως, βλέπουμε ρίγη συγκινήσεως και εορταστικές εκδηλώσεις μέσα στο Nαό της Aναστάσεως. Aυτός ο κόσμος εκεί είναι ορθόδοξοι χριστιανοί ή είναι και μουσουλμάνοι;

I.Θ.Γ’: Πρώτα απ’ όλα είναι όλοι οι χριστιανοί. Kαι μη χριστιανοί.

K.M.: Πώς ζείτε εσείς αυτή την έκρηξη της χαράς, που σ’ ένα δυτικό άνθρωπο μπορεί να φαίνεται και λίγο υπερβολική;

I.Θ.Γ’: Aυτή η έκρηξη της χαράς είναι μία καθημερινή εμπειρία και αυτή η έκρηξη της χαράς φαίνεται όταν λέμε το «Xριστός Aνέστη!».

K.M.: Aραβικά γνωρίζετε;

I.Θ.Γ’: Aρκετά.

K.M.: Aυτό σημαίνει ότι έχετε επαφή και με τους απλούς ανθρώπους.

I.Θ.Γ’: Nαι, είχα τη δυνατότητα να υπηρετήσω και σε ποίμνιο αραβικό.

K.M.: Πώς αντιμετωπίζει ο αραβικός κόσμος, ο οποίος στην τελευταία δεκαετία έχει αρχίσει να ζει μια ριζοσπαστικοποίηση, πώς αντιμετωπίζει την παρουσία τη δική σας, ενός ορθόδοξου κληρικού ανάμεσα του;

I.Θ.Γ’: Tην αντιμετωπίζει με σεβασμό και με αισιοδοξία. Διότι ελπίζει στην ορθόδοξη παρουσία.

K.M.: O αραβικός κόσμος ελπίζει στην παρουσία της Oρθοδοξίας;

I.Θ.Γ’: Διότι γνωρίζει ένεκα θρησκευτικής παραδόσεως. O αραβικός κόσμος, ο μουσουλμανικός κόσμος έχει συγχρωτιστεί με την ορθόδοξη παράδοση, δεδομένου ότι οι Άραβες και οι Άραβες μουσουλμάνοι καυχώνται διότι κατόρθωσαν να κυριαρχήσουν μιας μεγάλης Aυτοκρατορίας με ένα τέτοιο μεγάλο πολιτιστικό μέγεθος.

K.M.: Όλα αυτά χρόνια έχετε ζήσει από κοντά και πάρα πολλές πολεμικές εντάσεις. Έχετε φοβηθεί ποτέ;

I. Θ. Γ’: Όταν υπηρετείς μέσ’ την Eκκλησία τι να φοβηθείς;

K.M.: Tί σχόλιο θα κάνατε για τον περιβόητο «πόλεμο των πολιτισμών»;

I.Θ.Γ’: Δεν νομίζω ότι υπάρχει τέτοιο θέμα σύγκρουσης πολιτισμών. Aυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει σχέση με την Παγκοσμιοποίηση. Kαι όλοι γνωρίζουν τί σημαίνει Παγκοσμιοποίηση. Σημαίνει αλλοίωση του ανθρωπίνου προσώπου το οποίο είναι εικόνα του Θεού. Σκοπός της Παγκοσμιοποιήσεως είναι ακριβώς το ανθρώπινο πρόσωπο που είναι εικόνα του Θεού να γίνει κάτι άλλο, εικόνα κάποιου άλλου…

K.M.: Tί μήνυμα, Mακαριώτατε, θέλετε να στείλετε στους Oρθόδοξους Έλληνες, στους Έλληνες γενικά που μας ακούνε από το Pαδιόφωνο της Eκκλησίας;

I.Θ.Γ’: Nα παραμείνουνε σταθεροί στην Eκκλησία, στο θεσμό της Eκκλησίας, διότι η Eκκλησία είναι η πλέον ασφαλής άγκυρα, είναι ο πλέον ασφαλής χώρος που διαφυλάσσει την ελευθερία τους και το σεβασμό τον οποίο πρέπει να απολαμβάνει κάθε πρόσωπο, το οποίο είναι εικόνα του Θεού.

Εκ του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος




ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. «ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ»

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ Γ’ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. «ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ».

Ἐν Ἀθήναις, Σάββατον 30 Μαΐου 2009

«Ὅ ἑωράκαμεν καί ἀκηκόαμεν καί ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν,

ἵνα καί ἡμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ’ ἡμῶν (Α’ Ἰωάν. 1-4)»

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος

Κύριε Ἱερώνυμε,

Ἐντιμότατε κ. Κυριακίδη,

«Τήν ἀνάδειξιν τῆς ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν κοινωνίας ἡμῶν τῶν ἑλληνοφώνων μετά τῶν ἀραβοφώνων Ρωμαιορθοδόξων Χριστιανῶν ἀφ’ ἑνός καί τῶν λοιπῶν ὁμοδόξων Χριστιανῶν ἀφ’ ἑτέρου, ἔθεσεν ὡς σκοπόν αὐτοῦ τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων διά τῆς ἱδρύσεως τῆς Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνης».

Ἡ ἱστορία τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὡς γνωστόν εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μέ τήν ἱστορίαν τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλήμ καί συνεπῶς μέ τήν ἱεράν ἱστορίαν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων. Τά δέ Προσκυνήματα ἀποτελοῦν τά ἀναντίρρητα μαρτύρια καί τά ψηλαφητά τεκμήρια τῆς ἱερᾶς ταύτης ἱστορίας, δηλονότι τῆς ἱστορίας τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.

Κοινωνός καί μέτοχος τῆς ἐν Χριστῷ πνευματικῆς καί φυσικῆς αὐτῆς κληρονομίας κατέστη ὑπό τῆς θείας προνοίας ἡ παλαιγενής Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ εὐσεβοῦς γένους τῶν Ρωμαίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἀναδειχθεῖσα οὕτω ὁ φυσικός καί πνευματικός φύλαξ καί λειτουργός αὐτῆς.

Συγκληρονόμος καί ἄμεσος διάδοχος τοῦ Βασιλικοῦ καί αὐτοκρατορικοῦ γένους τῶν Ρωμαίων Ὀρθοδόξων ἀναδεικνύεται τό εὐσεβές ἔθνος τῶν Ἑλλήνων. Τοῦ ἔθνους δέ τούτου οἱ ὑπέρ τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων ἀγῶνες αὐταπαρνήσεως, πολλῷ δέ μᾶλλον τό θυσιαστικόν αὐτῶν αἷμα ἐπισφραγίζουν τά ἐπί τῆς ἱερᾶς παρακαταθήκης τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων θεσμοθετηθέντα προνόμια καί δικαιώματα. Ταῦτα βεβαίως δέν ἀποτελοῦν αὐτοσκοπόν, ὡς ἐσφαλμένως ὑπό τινων ἑρμηνεύεται, ἀλλά μᾶλλον μαρτυρίαν ζῶσαν τοῦ Εὐαγγελικοῦ καί Οἰκουμενικοῦ κηρύγματος τῆς Ἀποστολικῆς τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησίας.

«Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς, εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», παραγγέλλει ὁ Κύριος εἰς τούς μαθητάς Αὐτοῦ ἀπό Ἱερουσαλήμ.

Ἡ Χριστιανική παρουσία εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν καί συγκεκριμένως εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν μέχρι σήμερον ἔρχεται εἰς ἐπίρρωσιν τοῦ γεγονότος ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τά πνευματικά καί λατρευτικά κέντρα τῆς χριστιανικῆς πίστεως γενικώτερον καί τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδόξου ἁγιοπατερικῆς παραδόσεως τῆς Ρωμηοσύνης, εἰδικώτερον.

Μέ ἄλλα λόγια, τά Πανάγια Προσκυνήματα ἀποτελοῦν ἐγγύησιν τοῦ Χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ, ἀλλά καί διατήρησιν τῆς ἰδιαζούσης ἐθνικοθρησκευτικῆς ταυτότητος αὐτοῦ. Τοῦτο ἀναγνωρίζεται ὑπό πάντων, τόσον τῶν Χριστιανῶν, ὅσον καί τῶν μή Χριστιανῶν. Οἱ Χριστιανοί, π.χ. διερωτῶνται: «Ἡμεῖς ποῦ ἀνήκομεν; Ποία εἶναι ἡ ἐθνική μας καταγωγή»; κ.τ.λ. Εἰς αὐτό βέβαια συνέβαλε καί συμβάλλει ἀπειλητικῶς ἡ ἔξαρσις τῆς θρησκευτικῆς ταυτότητος εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς τοιαύτης.

Ἡ συμβολή λοιπόν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τῶν ἐξ αὐτῶν ἀπορρεόντων δικαιωμάτων καί προνομίων τῆς Ρωμηοσύνης, δέν περιορίζεται μόνον εἰς τήν σωτηριολογικήν καί ἐσχατολογικήν αὐτῶν σημασίαν, ἀλλά ἐπεκτείνεται καί εἰς τήν ἐν ἐξελίξει τελοῦσαν τἀνῦν διαμόρφωσιν τοῦ διαθρησκειακοῦ καί κοινωνικοπολιτικοῦ καθεστῶτος τῆς Ἱερουσαλήμ, μέ σημεῖον ἀναφορᾶς πάντοτε τήν Παλαιάν αὐτῆς Πόλιν καί φυσικά τό Παλαίφατον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων.

Σημειωθήτω ὅτι τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων μετά τῶν ἄλλων συμπρεσβυγενῶν αὐτοῦ Πατριαρχείων τῆς Ἀνατολῆς προβάλλουν ὡς αἱ ἀκοίμητοι κανδῆλαι τοῦ ἀνεσπέρου φωτός, τοῦ φωτός τοῦ σῴζοντος θείου Λόγου, τοῦ Χριστοῦ. Αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ φωτός τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής τυγχάνει ἡ κατ’ ἀνατολάς Ὀρθόδοξος Ρωμηοσύνη, καί μάλιστα ἐν μέσῳ ἀλλοθρήσκου καί ἑτεροδόξου περιβάλλοντος. Ἐπί πλέον δέ ἡ Ρωμηοσύνη ἀποδεικνύεται ὡς ἡ μόνη συνεκτική καί ἑνοποιός δύναμις τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Ἀνατολῆς Ἐκκλησιῶν καί τῶν ἐθνικοθρησκευτικῶν αὐτῶν ὀντοτήτων.

Ἡ ἰδιάζουσα θέσις τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, τοῦ τελοῦντος ὑπό τάς πολιτειακάς ἀρχάς καί ἐξουσίας, δηλονότι, τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας καί τοῦ Χασιμιτικοῦ Βασιλείου τῆς Ἰορδανίας (ὡς καί τοῦ Πριγκιπάτου τοῦ Quatar) καθιστᾷ τήν ab antiquο ἀναγνωρισθεῖσαν θεσμικήν αὐτοῦ θρησκευτικήν καί ἐκκλησιαστικήν ἐγκαθίδρυσιν ἐξόχως σημαντικήν, τόσον διά τήν ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅσον καί διά τήν συνύπαρξιν τῶν ὁμόρων λαῶν ἐν τῇ περιοχῇ τῆς δικαιοδοσίας αὐτοῦ.

Ἐξ ἄλλου ὁ συνδυασμός τῆς διττῆς ἰδιότητος τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ὡς Ποιμενάρχου καί ἐν ταὐτῷ Ἡγουμένου τῆς Μοναστικῆς Ἀδελφότητος τῶν Ἁγιοταφιτῶν, ἀποκαλύπτει τό ἀσκητικόν φρόνημα, ὑπό τοῦ ὁποίου ἐμφορεῖται τό πνευματικόν μέγεθος τῆς Ρωμηοσύνης.

Ἀποτελεῖ χρέος, λοιπόν, ἱερόν πάντων ἡμῶν, κληρικῶν καί λαϊκῶν, ποιμένων καί ποιμαινομένων, «ἡ κίνησις τοῦ δικαιωτάτου θυμοῦ ἀλλά καί ἡ συλλογή τῆς ποιμαντικῆς ἐπιστήμης», κατά τό παράδειγμα τῶν θεοφόρων τῆς Ἐκκλησίας Πατέρων, διά τήν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγιοῦς Ρωμαιορθοδόξου ταυτότητος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν τῶν ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ καί ἀλλαχοῦ διαβιούντων. Τό ἱερόν δέ τοῦτο χρέος κρίνεται, κατά τήν ταπεινήν τῆς Μετριότητος Ἡμῶν γνώμην, ἄμεσον καί ἐπιτακτικόν».




ΟΜΑΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΕΞ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Τήν 23ην /6ην Σεπτεμβρίου 2009,  ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐδέχθη εἰς τό Πατριαρχεῖον τόν π. Ράζεμ Μαντουνάτ ἐξ Ἰορδανίας,  συνοδεύων 100 μέλη τοῦ ποιμνίου ἐξ Ἰορδανίας, προσκυνητάς διά πρώτην φοράν τῶν Ἁγίων Τόπων.

Τούτους ἐκαλωσώρισεν ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί εἰς τήν ἕδραν τοῦ Πατριαρχείου ὡς ἀγαπητά καί ἐκλεκτά μέλη τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ ἐξ Ἰορδανίας. Ηὐλόγησε τήν ἐπίσκεψιν ταύτην καί ηὐχήθη εἰς αὐτούς νά ἔχουν καλήν διαμονήν, εὐλογημένην προσκυνηματικήν θεωρίαν διά τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῆς ζωοποιοῦ δυνάμεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ὁ αἰδεσιμολογιώτατος ἱερεύς π. Ράζεμ Μαντουνάτ μετά τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν συμμετεῖχον εἰς τήν ἑορτήν τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, τήν προσεχήν Κυριακήν, 27ην/ 14ην Σεπτεμβρίου 2009, εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΑΠΟ 14ης -20ῆς ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009

Τήν Τρίτην, 2αν/15ην Σεπτεμβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐδέχθη τόν ἐξ Ἰορδανίας Ἑλληνορθόδοξον διάσημον καρδιοχειρουργόν ἰατρόν κ. Νταούντ Χανανῆε. Οὗτος εἶναι ὁ πρῶτος ἐπιχειρήσας ἐγχείρησιν ἀνοικτῆς καρδίας εἰς Μέσην Ἀνατολήν τό 1970 ὡς ἰατρός στρατιωτικοῦ νοσοκομείου. Οὗτος συνεζήτησε μετά τοῦ Μακαριωτάτου θέματα ἀφορῶντα εἰς τήν ὑγιείαν τοῦ ἀνθρώπου καί θέματα ἀγαθῶν σχέσεων τοῦ ἀραβοφώνου ποιμνίου μετά τοῦ Πατριαρχείου. Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς αὐτόν καί εἰς τήν  σύζυγον αὐτοῦ χρυσοῦν σταυρόν.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη τήν κ. Μax Merav, στέλεχος τοῦ  Van Leer Jerusalem Institute, συνοδευομένην ὑπό ὁμάδος φωτογράφων, μελετητῶν τῆς Ἱστορίας τῶν θρησκευτικῶν Κοινοτήτων τῆς Ἁγίας Γῆς, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν καί ἤκουσαν παρά τοῦ Μακαριωτάτου περί τοῦ πνευματικοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὡς πνευματικοῦ καθιδρύματος, ὑπηρετοῦντος θρησκευτικούς καί μόνον σκοπούς διά μέσου τῶν αἰώνων. «Ἡμεῖς ἀπό τοῦ 7ου αἰ. καί ἑξῆς», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «εὑρισκόμεθα οὐχί εἰς διάλογον μετά τοῦ Ἰσλάμ, ἀλλά εἰς συμβίωσιν».

«Οἱ ὀπαδοί τῶν τριῶν θρησκευμάτων», ἐσυνέχισεν ὁ Μακαριώτατος,  «πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεόν. Ὁ ἐκ Νεαπόλεως Ἰουστῖνος, ὁ φιλόσοφος καί μάρτυς, κάμνει λόγον περί τοῦ σπερματικοῦ λόγου, δηλαδή τοῦ λόγου, ὁ ὁποῖος ἐμπεριέχει σπέρματα ἀληθείας, εὑρισκόμενα εἰς ἑκάστην θρησκείαν. Ἡ Ἱερουσαλήμ ἔχει τό στοιχεῖον τοῦτο, τό πολυ-πολιτισμικόν καί πολυ-θρησκευτικόν, τό ὁποῖον γίνεται κατατανοητόν, ἐάν δέν προσπαθῶμεν νά τό ἐκλογικεύομεν. Τοῦτο τό στοιχεῖον ἀπεικονίζεται εἰς τάς τελετάς τῶν Ἐκκλησιῶν, ὡς π.χ. εἰς τό φωτογραφικόν λεύκωμα, τό ὁποῖον ἐδημιούργησε διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἡ Ἰουδαία φωτογράφος κ. Gali Tibbon, τιτλοφορούμενον: «Ἱερουσαλήμ, ὁ Ὀμφαλός τῆς Γῆς». Ἡ Ἱερουσαλήμ προτρέπει ἡμᾶς νά βλέπωμεν τήν κοινήν ἀνθρωπίνην ἡμῶν φύσιν. Ἡ Ἱερουσαλήμ φέρει εἰς συνάντησιν τούς ὀπαδούς τῶν τριῶν διαφορετικῶν  μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν. Εἰς τοῦτο συντελοῦν καί αἱ προσπάθειαι τοῦ “Council of the Religious Institutions of the Holy Land” καί ἡ συνεργασία μεταξύ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς. Παρά ταῦτα, τήν εἰκόνα ταύτην τῆς Ἱερουσαλήμ ὡς ἀνοικτῆς πόλεως εἰς πάντας τούς θρησκευομένους καί ἀναζητοῦντας τήν ἀλήθειαν, ἐπισκιάζει ἡ δυσχερής πολιτική κατάστασις».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη ἐπίσκεψιν τοῦ Καρπαθο-Ρώσου ἱερέως π. Νεκταρίου Τρεβίνο, ὑπαγομένου εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον. Οὗτος ἐζήτησε τήν εὐλογίαν τοῦ Μακαριωτάτου διά τήν ἵδρυσιν Θεολογικῆς Σχολῆς εἰς Η.Π.Α ὑπό τῶν Καρπαθορώσων. «Τοῦτο τό αἴτημα», εἶπεν αὐτῷ ὁ Μακαριώτατος «ἀπαιτεῖ, ὡς εἶναι αὐτονόητον,  μεγάλην οἰκονομικήν ἐνίσχυσιν». Ὁ ἱερεύς παρεδέχθη τοῦτο, ἀλλά εἶπεν ὅτι ὑπάρχει μία μόνον Θεολογική Σχολή εἰς τήν  Ἀρχιεπισκοπήν Βορείου καί Νοτίου Ἀμερικῆς. Ὁ προτείνων τοῦτο ἱερεύς, π. Νεκτάριος, ἀπόστρατος τοῦ Τμήματος Ἀεροπορίας τοῦ Ἀμερικανικοῦ Στρατοῦ, θά εἶναι ὁ Διευθυντής τῆς Σχολῆς. Ὁ Μακαριώτατος ἐζήτησε ἀπό τόν ἱερέα νά προσκομίσῃ συστατήριον παρά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου δι’ ἔναρξιν ἐπιστημονικῆς συνεργασίας μεταξύ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τῆς Ἐπιτροπῆς διά τήν προώθησιν τοῦ ἔργου τῆς ἱδρύσεως τοῦ Πανεπιστημίου τούτου.

Τήν Τετάρτην, 3/16-9-2009, ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη ὁμάδα ἀλεξιπτωτιστῶν ἐκ Σερβίας, ὧν ἡγεῖτο ὁ εἰς Ἱερουσαλήμ μετεκπαιδευόμενος Σέρβος ἱερομόναχος π. Ἰωάννης. Εἰς τούτους ὡμίλησεν ὁ Μακαριώτατος περί τῆς Ἱερουσαλήμ ὡς θρησκευτικῆς ἁγίας καί ἀνοικτῆς πόλεως, περί τοῦ εἰρηνευτικοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί περί τοῦ  ἑνοποιοῦ ρόλου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀναμέσον τῶν ὀρθοδόξων ἐθνῶν.

Τήν Παρασκευήν,  5/18-9-2009, ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη εἰς τό Πατριαρχεῖον τόν Μητροπολίτην Κιέβου κ. Βλαδίμηρον μεθ’ ὁμάδος τριάκοντα ἱερέων καί πεντακοσίων προσκυνητῶν.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκαλωσώρισε τόν Μητροπολίτην καί τούς προσκυνητάς, λέγων εἰς αὐτούς ὅτι καθίστανται θεωροί πνευματικῶς τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, τῶν σωτηριωδῶν γεγονότων τῆς πίστεως ἡμῶν, εἰς τούς Τόπους,  εἰς τούς ὁποίους αὐτά ἐφανερώθησαν, ἀπό τοῦ Ὄρους Σινᾶ, ἔνθα ὁ Θεός ἐνεφανίσθη εἰς τόν Μωϋσῆν διά συμβόλων, ἕως καί τοῦ Ὄρους Θαβώρ, ἔνθα ὁ Χριστός ἐφανέρωσεν Ἑαυτόν εἰς τούς μαθητάς Αὐτοῦ διά τοῦ ἀκτίστου φωτός τοῦ θείου προσώπου Αὐτοῦ. Φύλαξ τῶν τόπων καί τῶν γεγονότων τούτων ἔχουν καταστῆ ἀνέκαθεν διά μέσου τῶν αἰώνων τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων καί ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων ἐθνῶν.

Ὁ Μακαριώτατος ἐτόνισε τήν ἀνάγκην ἑνότητος τῆς πίστεως ἡμῶν, ὑπαρχούσης εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί ἐπίσης τήν ἀνάγκην διοικητικῆς ἐκκλησιαστικῆς Ὀρθοδόξου ἑνότητος. Ἡ ὑπόστασις καί ἡ δομή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προσφέρει τό πλαίσιον θεραπείας τοῦ ἀνθρώπου ἐκ τῆς ἀσθενείας, τῆς ἀδυναμίας καί τῆς ἀστοχίας αὐτοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἁμαρτία. Τήν θεραπείαν ταύτην προσφέρει ἰδιαιτέρως ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἐνσάρκωσις τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν γῆν διά τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Μακαριώτατος ηὐχήθη εἰς αὐτούς νά ἔχουν βαθεῖαν τήν ἐμπειρίαν ταύτην  τῆς προσκυνηματικῆς θεωρίας εἰς τούς Ἁγίους Τόπους κατά τάς ἡμέρας ταύτας.

Ὁ Ἅγιος Κιέβου συνωδεύετο καί ὑπό ὁμάδος μοναζουσῶν, αἱ ὁποῖαι ἔψαλαν ἐν χορῳδίᾳ τούς ὕμνους τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου πρός τήν Θεοτόκον: «Χαῖρε Νύμφη, Ἀνύμφευτε». Τό μεταμεσονύκτιον τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Μητροπολίτης Κιέβου μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ ἐλειτούργησεν εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως.

Κατόπιν ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη ὁμάδα 50 Ἑλλήνων προσκυνητῶν ἐκ τῆς συνοικίας Διονύσου τῶν Ἀθηνῶν, τούς ὁποίους συνώδευεν ὁ π.  Μᾶρκος Μανώλας, ὑπεύθυνος διά τήν ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος». Ὁ π. Μᾶρκος συνωδεύετο ὑπό ὁμάδος ἱερέων καί ἱεροψαλτῶν,  οἱ ὁποῖοι ἔψαλαν εἰς τόν Μακαριώτατον τό «Πολυχρόνιον» Αὐτοῦ.

Ἀκολούθως ὁ Μακαριώτατος ἐδέχθη εἰς τό γραφεῖον αὐτοῦ τόν Γενικόν Διευθυντήν τοῦ ἐπισήμου ἱστοχώρου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἰατρόν Δρ. Χρῖστον Νικολάου, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσεν Αὐτόν διά τήν ἀρξαμένην διαδικασίαν ἀναβαθμίσεως τοῦ τεχνικοῦ μέρους τῆς Ἱστοσελίδος, ἡ ὁποία θά ὁλοκληρωθῇ συντόμως, οὕτως ὥστε νά γίνῃ εὐκολωτέρα εἰς τήν χρῆσιν, περισσότερον ἐνημερωτική καί νά καθιστᾷ, μέ τήν προγραμματιζομένην εἰσαγωγήν βίντεο,  ἀμεσωτέραν τήν παρουσίαν τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό διαδίκτυον. Ἐπίσης ὁ κ. Νικολάου ἐνημέρωσε τόν Μακαριώτατον ὅτι θά προστεθοῦν εἰς τό ἄλμπουμ ὀπτικῶν «πανοραμάτων» καί ἄλλα προσκυνήματα, ὅπως π.χ. τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ.

Ὁ Μακαριώτατος ἀνεφέρθη εἰς τήν μεγάλην προσφοράν, τήν ὁποίαν ἐπιτελεῖ ἡ ἱστοσελίδα μας εἰς τόν τομέα τῆς ἐνημερώσεως, ἀνεφέρθη εἰς τήν ἐπιτυχῆ λειτουργίαν τῆς ἱστοσελίδος καί τήν ἤδη ὑπάρχουσαν ἀναβάθμισιν, ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τρεῖς διαφορετικάς γλώσσας. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος προέτεινεν εἰς τόν κ. Νικολάου νά ξεκινήσῃ μίαν προσπάθειαν ἐνημερώσεως τῶν χρηστῶν τοῦ ἱστοχώρου διά θέματα τοῦ Ἑλληνορθοδόξου ποιμνίου εἰς ἀγνώστους διά τό εὐρύ κοινόν περιοχάς, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν δικαιοδοσίαν τοῦ Πατριαρχείου εἰς ὅλην τήν Μέσην Ἀνατολήν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_2_placeholder




ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΕΩΣ ΕΙΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΙΟΥΔΑΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ

Τήν Τετάρτην, 3ην/16ην Σεπτεμβρίου 2009, ἔλαβε χώραν ἐκδήλωσις τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας εἰς τό Ἀστυνομικόν Κέντρον πλησίον τῆς Ρωσικῆς Ἀποστολῆς (Missia) ἐπί τῇ ἐνάρξει τοῦ Νέου Ἰουδαϊκοῦ Ἔτους. Εἰς τήν συγκέντρωσιν ταύτην τῆς Ἀστυνομίας ἦσαν προσκεκλημένοι καί οἱ ἐκπρόσωποι τῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς καί οἱ προύχοντες αὐτῶν.

Ἅμα τῇ ἀρχῇ τῆς ἐκδηλώσεως, ὡμίλησεν ὁ ραββῖνος τῶν Ἱεροσολύμων, ὁ ὁποῖος εἶπε μεταξύ ἄλλων ὅτι τό παρελθόν ἔτος ἦτο ἔτος ἀγαθῶν ἀλλά καί δυσκολιῶν. Τό παλαιόν ἔτος  μετά τῶν δυσκολιῶν αὐτοῦ παρῆλθε καί εἰσέρχεται νέον. «Ἡ περίοδος αὕτη» εἶπεν ὁ ραββῖνος,  «εἶναι καιρός διά συγγνώμην μεταξύ ἡμῶν καί μετά τοῦ Θεοῦ. Νά εὐχηθῶμεν νά ἔλθουν καιροί καλοί, καιροί εἰρήνης διά τό Ἰσραήλ».

Ἀκολούθως ὡμίλησεν ὁ Δήμαρχος Ἱεροσολύμων κ. Nir Barkat, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι εἶναι πλεονέκτημα ἡμῶν νά ὑπηρετῶμεν καί νά ζῶμεν εἰς Ἱεροσόλυμα, εἰς τήν πόλιν τῆς καρδίας τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τήν ὁποίαν ἀτενίζουν ἑκατομμύρια ἀνθρώπων ἀνά τόν κόσμον. Ἡ Ἱερουσαλήμ ἔχει πολλάς δυνατότητας. Καθῆκον ἡμῶν εἶναι νά ἀξιοποιήσωμεν ταύτας. Οὗτος ηὐχαρίστησε τήν Ἀστυνομίαν διά τήν συνεργασίαν εἰς πολλάς δραστηριότητας καί ηὐχήθη τό Νέον Ἔτος νά εἶναι ἔτος χαρᾶς, ἔτος εἰρήνης, ἀσφαλείας καί μειώσεως τῶν φιλονεικιῶν καί διαμαχῶν. Καταλήγων, ἐξέφρασε τά συλλυπητήρια αὐτοῦ εἰς οἰκογενείας, μέλη τῶν ὁποίων ἦσαν Ἀστυνομικοί καί ἔπεσαν θύματα βίας ἐν ὥρᾳ ὑπηρεσίας.

Ἐν συνεχείᾳ προσεκλήθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’, ὁ ὁποῖος προσφωνῶν ἐξ ὀνόματος τῶν Χριστιανῶν ἡγετῶν τῆς Ἁγίας Γῆς, εἶπε περίπου τά ἑξῆς:

«Ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι τό ἔργον τῆς Ἀστυνομίας εἶναι δύσκολον καί πολύπλοκον διά τήν τάξιν τῆς Ἁγίας Πόλεως Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία εἶναι ἱερά δι’ Ἑβραίους, Χριστιανούς καί Μουσουλμάνους. Προσέτι ἄνθρωποι ἀδιάφοροι καί ἄθεοι ἀναγνωρίζουν τήν ἀξίαν καί τήν ἱερότητα τῆς Ἱερουσαλήμ δι’ ὅλην τήν ὑφήλιον. Ἀναγνωρίζομεν τό ἔργον τῆς Ἀστυνομίας κατά τάς ἑορτάς τοῦ Πάσχα, Ραμαζανίου, Νέου Ἰουδαϊκοῦ Ἔτους καί τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Εἰδικῶς ἡ τελευταία ἑορτή κατά τόν περασμένον Αὔγουστον ἐτελέσθη ὁμαλῶς χωρίς κανένα πρόβλημα καί ὅλοι οἱ προσκυνηταί παρετήρησαν καί ἐσχολίασαν τήν καλήν συνεργασίαν τῆς Ἀστυνομίας. Ἔστω ἡ ἑορτή αὕτη παράδειγμα καί διά τάς λοιπάς. Ὁ Προφήτης Ἠσαΐας λέγει: «Λαλήσατε ἀγαθά εἰς τήν καρδίαν τῆς Ἱερουσαλήμ». Εὐχαριστοῦμεν ὑμᾶς, διότι φροντίζετε διά τήν καρδίαν τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία εἶναι  δι’  ὑμᾶς μέν ἡ κοινωνική διακονία, δι’ ἡμᾶς δέ ἡ ἐκκλησιαστική  καί θρησκευτική ἀποστολή. Αὕτη ἡ Πόλις εἶναι ταυτοχρόνως ἱερά Πόλις ἀλλά καί «κοσμοπολίτισσα». Ἡ καρδία τῆς Ἱερουσαλήμ εἶναι ζωντανή καί κτυπᾷ διά πάντας, καί ἰδιαιτέρως διά τούς ὀπαδούς τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν. Εὐχόμεθα δι’ ὑμᾶς καί διά τάς οἰκογενείας ὑμῶν καλόν καί εὐλογημένον τό Νέον Ἔτος. Ἀμήν».

Ἐν συνεχείᾳ ὡμίλησεν ὁ ἰμάμης τῶν Μουσουλμάνων, Μπασάμ-Ἀμποῦ-Ἀλάν, ὁ ὁποῖος ηὐχαρίστησε τήν Ἀστυνομίαν διά τήν προσφερομένην βοήθειαν εἰς τήν ἀγομένην Μουσουλμανικήν ἑορτήν τοῦ Ραμαζανίου.

Ἐν τέλει ἠκολούθησεν ἡ ἀπονομή προαγωγῶν καί τιμητικῶν διακρίσεων εἰς Ἀστυνομικούς διακριθέντας δι’ εὐσυνείδητον ὑπηρεσίαν. Μεταξύ τῶν διακριθέντων ἦτο καί  ὁ υἱός ἱερέως τοῦ Πατριαρχείου ἐκ βορρᾶ, τοῦ π. Γιακούμπ Ἀμποῦ- Ἄκελ.

Τήν τελετήν ἔκλεισεν ὁ Γενικός Διευθυντής τῆς Ἀστυνομίας, κ. Aaron Franco, ὡς ἑξῆς: «δύο ἡμερονύκτια παραμένουν εἰσέτι πρό τῆς εἰσόδου τοῦ Νέου Ἰουδαϊκοῦ Ἔτους. Συνήχθημεν εἰς τό Ἀστυνομικόν Κέντρον, διά νά ὑψώσωμεν ποτήριον ὑγιείας καί εὐημερίας. Ὁ μήν Σεπτέμβριος ἔχει πολύν πλούσιον μισθόν, ἐάν τις κοπιάσῃ νά ἔχῃ ἔργα ἀγαθά. Ὁ μήν αὐτός εἶναι μήν ἐσωτερικῆς θεωρήσεως καί μετανοίας. Ἡ Ἀστυνομία προσεπάθησε καί ἐπετέλεσε τό ἔργον αὐτῆς, τῆς διατηρήσεως τῆς τάξεως καί ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν. Ἡ Ἀστυνομία διωργάνωσεν ἐπισήμως τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου XVI, τόν Μάϊον τοῦ 2009 καί ἀντιμετώπισε προσφάτως τάς διαδηλώσεις τῶν συντηρητικῶν Ἰουδαίων. Ἐκφράζομεν τά συλλυπητήρια ἡμῶν εἰς  τάς οἰκογενείας, τά μέλη τῶν ὁποίων ἐπλήγησαν ἐν ὥρᾳ ὑπηρεσίας ὡς Ἀστυνομικοί. Εὐχόμεθα δι’ ὅλους ἔτος εἰρηνικόν, καρποφόρον, ἀσφαλές καί πλούσιον εἰς ἔργα ἀγαθά».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Τήν Τετάρτην,  3/16-9-2009,  ἐπεσκέφθησαν τήν Α.Θ.Μ. τόν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον τόν Γ’ οἱ Dr. Gerhard Ludwig Müller, Ἐπίσκοπος τοῦ Regensburg, Dr. Heinrich Mussinghoff, Ἐπίσκοπος τοῦ Aachen, Dr. Gerhard Feige, Ἐπίσκοπος τοῦ Magdeburg τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας μετά μικράς ὁμάδος συνοδῶν εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν ὡς ἀποστολῆς εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν διά τήν γνωριμίαν μέ τάς Ἐκκλησίας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τήν ἐνίσχυσιν τῆς χριστιανικῆς παρουσίας εἰς τήν περιοχήν αὐτήν. 

Ὁ  ἐπίσκοπος τοῦ Regensburg Dr. Gerhard Ludwig Müller, προσφωνῶν τόν Μακαριώτατον, ἀνεφέρθη εἰς τήν συμβολήν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τήν θεολογίαν τῆς Ἐκκλησίας διά τῆς στάσεως αὐτοῦ ὑπέρ τοῦ χριστολογικοῦ δόγματος τῆς 4ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος, τό 451 μ.Χ., τῆς στάσεως τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Σωφρονίου ὑπέρ τῶν δύο θελήσεων καί ἐνεργειῶν τοῦ Κυρίου Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς στάσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τήν εἰκονομαχικήν ἔριδα καί εἰς τόν διεξαγόμενον σήμερον θεολογικόν διάλογον μετά τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας. Ἐν συνεχείᾳ ἐπέδωσε εἰς τόν Μακαριώτατον τό μετάλλιον τοῦ Ἰνστιτούτου τοῦ Regensburg διά τήν διδασκαλίαν τῆς Γερμανικῆς γλώσσης εἰς μαθητάς προερχομένους ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν. Ὁ Ἀναπληρωτής Διευθυντής τοῦ Ἰνστιτούτου τούτου, κληρικός Dr. Nikolaus Wyrwoll ἦτο μεταξύ τῶν συνοδῶν τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν Ἀρχιερέων.

Ἀντιφωνῶν ὁ Μακαριώτατος, ἐκαλωσώρισεν εἰς Ἱεροσόλυμα τόν ἐπίσκοπον τοῦ Regensburg Dr. Müller καί τήν συνοδείαν αὐτοῦ καί ηὐχαρίστησεν αὐτόν διά τούς λόγους του σχετικῶς μέ τήν στάσιν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς περιόδους κρίσεως ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὡς καί διά τήν συνεργασίαν ὑπέρ τῆς ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν.

«Ἡ ἐπίσκεψις ὑμῶν», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «ἔχει σημασίαν διά τήν χριστιανικήν παρουσίαν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, εἶναι ἐπίσκεψις συμπαραστάσεως. Ὑμεῖς γνωρίζετε τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας καί  τήν ἐκκλησιαστικήν ἱστορίαν. Γνωρίζετε καί τήν τρέχουσαν πολιτικήν κατάστασιν. Ἡμεῖς ζῶμεν ἐντός αὐτῆς. Ὑπάρχει ἐνταῦθα μία γνωστή πολιτική καί θρησκευτική κατάστασις μέ τάς προεκτάσεις αὐτῆς. Τό Πατριαρχεῖον ἡμῶν διά μέσου τῶν αἰώνων ἐκαλλιέργησε πνεῦμα εἰρηνικῆς συμβιώσεως μετά τοῦ Ἰσλάμ καί τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ. Δέν ὁμιλοῦμεν διά διάλογον, διά σχέσιν, ἀλλά διά συμβίωσιν. Σεβόμεθα τά ἱερά προσκυνήματα καί τῶν τριῶν θρησκειῶν. Ἡ Ἱερουσαλήμ καθ’ ἑαυτήν εἶναι Ἁγία Πόλις καί διά τάς τρεῖς θρησκείας. Ἡ Ἱερουσαλήμ ἔχει καθαγιασθῆ μέ τό αἷμα τῶν προφητῶν καί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὑπάρχει χῶρος διά τούς ὀπαδούς καί τῶν τριῶν θρησκειῶν. Ἡ πολιτική λύσις τοῦ προβλήματος τῶν Ἱεροσολύμων ἀφορᾷ ἄλλους. Ἡμεῖς ὀφείλομεν νά διατηρήσωμεν τήν πνευματικήν ἰδιομορφίαν τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ μείωσις τοῦ χριστιανικοῦ στοιχείου δέν μᾶς φοβίζει: «μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον».(Λουκ. 12,32). Ὅλοι ἀναγνωρίζουν τήν προσφοράν καί τήν βοήθειαν τοῦ χριστιανικοῦ στοιχείου ἐνταῦθα. Παραλλήλως ὅμως καί οἱ χριστιανοί χρειάζονται βοήθειαν καί ὑποστήριξιν. Οὗτοι χαρακτηρίζονται ἐνίοτε ὑπό τινων ὡς «παροικία», πρᾶγμα τό ὁποῖον δέν εὐσταθεῖ, διότι οἱ χριστιανοί εἶναι αὐτόχθονες ἐνταῦθα. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τόν θεολογικόν διάλογον, εἴμεθα ὑπέρ. Δέν ἀτενίζομεν ὅμως τοῦτον ἀγωνιωδῶς. Πιστεύομεν ὅτι ὀφείλομεν νά ἀναζητῶμεν ἑνότητα πίστεως καί οὐχί διοικήσεως».

Συνεχίζων ὁ Μακαριώτατος, εἶπεν ὅτι ὁ ἐκκλησιαστικός διάλογος πρέπει νά συμπεριλάβῃ καί μοναχούς, οἱ ὁποῖοι δέν συγχέουν “speculatiοn and revelation” / «διαλογισμόν καί ἀποκάλυψιν». Αὐτοί γνωρίζουν ὅτι εἰς τόν χριστιανισμόν δέν ὑπάρχει speculation. Γνωρίζουν τήν ἀλήθειαν ὅτι ὁ σκοπός τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ θέωσις. Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν καί οἱ ἡγέται τῶν Ἐκκλησιῶν θά πρέπῃ νά εἶναι εὐτυχεῖς, ἐάν συνυπάρχουν τά δύο ἐπίπεδα διαλόγου, ἀγάπης καί ἀληθείας, ὄχι μόνον ἀγάπης.

Ὁ Μακαριώτατος  ἐτόνισεν ὅτι εἶναι καιρός νά ἐξετάσουν πλέον αἱ δύο Ἐκκλησίαι, ποῖα εἶναι τά διαιροῦντα αὐτάς, καί οὐχί ποῖα τά ἑνοῦντα αὐτάς σημεῖα. «Τά ἑνοῦντα αὐτάς συνεζητήθησαν κατά κόρον εἰς τό παρελθόν. Ἡ ἀρχή τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως εὑρίσκεται εἰς τήν ἀναγνώρισιν τῶν ἀδυναμιῶν ἡμῶν. Εἶναι καιρός πλέον διά τήν ἐγχείρησιν τῶν τραυμάτων ἡμῶν».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder




Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΑΥΤΗΣ ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟΝ ΕΤΟΣ 2009

Τήν Δευτέραν, 1ην-14ην Σεπτεμβρίου 2009, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ ἐτέλεσε τήν ἱεράν ἀκολουθίαν τοῦ Ἁγιασμοῦ εἰς τήν Πατριαρχικήν Σχολήν τῆς Ἁγίας Σιών, τό Ἑλληνορθόδοξον Γυμνάσιον καί Λύκειον τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας, Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως, Γέροντος Δραγουμάνου κ. Χριστοδούλου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί τοῦ Σχολάρχου μοναχοῦ π. Φωτίου. Ἡ  Σχολή ἀκολουθεῖ τά μαθήματα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καί Θρησκευμάτων τῆς Ἑλλάδος. Εἰς αὐτήν φοιτοῦν μαθηταί, οἱ ὁποῖοι θά στελεχώσουν μετά τήν ἀποφοίτησίν των τήν Ἱεράν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα.

Εἰς τήν ἀκολουθίαν τοῦ Ἁγιασμοῦ συμμετεῖχαν πάντες, διδάσκοντες καί διδασκόμενοι. Κατ’ αὐτήν ὁ Μακαριώτατος  Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, προσεφώνησε διδάσκοντας καί διδασκομένους ὡς ἑξῆς:

«Ἀγαπητοί μαθηταί καί ἀγαπητοί διδάσκοντες, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἰδιαιτέρα χαρά καί συγκίνησις κατέχει Ἡμᾶς ταύτην τήν εὐλογημένην ἡμέραν, πρώτην τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου καί ἀρχήν τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, διότι ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Τάφου συνήγαγε πάντας ἡμᾶς εἰς τήν Ἱεράν Πατριαρχικήν Σχολήν, διά τήν τέλεσιν τοῦ ἁγιασμοῦ ἐπί τῇ ἐνάρξει τῶν μαθημάτων τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους.

Ἡ Πατριαρχική Σχολή, εἰς τήν ὁποίαν φοιτᾶτε, εὑρίσκεται εἰς τό κέντρον τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος καί τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, διότι κατέστη τό φυτώριον, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀναδεικνύονται ἱκανά στελέχη τῆς Ἀδελφότητος, ἵνα ἐπανδρώσουν τό Τάγμα τῶν Σπουδαίων, νά προσφέρουν τήν διακονίαν αὐτῶν εἰς τά Πανάγια Προσκυνήματα καί εἰς τό εὐλαβές ποίμνιον ἡμῶν, τό ὁποῖον διά μέσου τῶν αἰώνων ζῇ καί κινεῖται ἐντός τῶν Ἁγίων Τόπων, πέριξ τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί ἐντός τῆς εὐρυτέρας περιοχῆς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχήν, κατά τήν ὁποίαν ἡ ἡθική, ἀλλά καί ἡ φυσική τάξις τῶν πραγμάτων ἔχει ἀνατραπῆ καί ἡ σύγχυσις κυριεύει τάς καρδίας τῶν ἀνθρώπων. Κύριος σκοπός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς ἡμῶν Σχολῆς εἶναι νά ἀναδείξῃ προσωπικότητας, ἐμφορουμένας ὑπό τοῦ φρονήματος τοῦ Χριστοῦ, τοῦ φωτός τῆς Τρισηλίου Θεότητος καί τοῦ φωτός τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως,  περί αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ ὁποίου φωτός ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τούς μαθητάς καί ἀποστόλους Αὐτοῦ: «Οὕτως λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσν τόν Πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς», (Ματθ. 5, 14-16). Τούτους τούς Κυριακούς λόγους ἀπευθύνομεν καί Ἡμεῖς σήμερον πρός ὑμᾶς, τούς μαθητάς, οὕτως ὥστε νά τούς ἐνστερνιστῆτε, διά νά συνεχίσωμεν ἀπό κοινοῦ τήν ἱεράν αὐτήν ἀποστολήν ἡμῶν, καί διά νά δώσωμεν τήν καλήν μαρτυρίαν ἐδῶ εἰς τούς Ἁγίους Τόπους.

Ἔχομεν τό μέγα προνόμιον νά εἴμεθα λειτουργοί καί διάκονοι τῶν ἱερῶν τόπων, οἱ ὁποίοι συνδέονται ἄρρηκτα μετά τοῦ μυστηρίου τῆς θείας οἰκονομίας, μετά τοῦ μυστηρίου τῆς φανερώσεως τῆς ἀληθείας. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπό τό γεγονός τῆς προσελεύσεως ἐνταῦθα ἑκατοντάδων καί χιλιάδων προσκυνητῶν ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ κόσμου καί κυρίως ἀπό τά Ὀρθόδοξα κράτη. Οὗτοι δέν προσέρχονται μόνον, διά νά προσκυνήσουν, ἀλλά διότι ἀναζητοῦν νά θεωρήσουν μέ τούς ἰδίους φυσικούς, ἀλλά καί πνευματικούς αὐτῶν ὀφθαλμούς τό μέγα γεγονός τῆς σωτηρίας ἡμῶν καί νά ψηλαφήσουν τήν σεσαρκωμένην ἀλήθειαν. Εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ μεγάλη ἀποστολή τοῦ Ἁγιοταφίτου καί εἰς ταύτην ἀκριβῶς τήν ἀποστολήν καλεῖσθε ὑμεῖς, οἱ μαθηταί καί πάντες ὅσοι ἄλλοι προσφέρουν τήν διακονίαν αὐτῶν, νά ἀναλάβητε εὐθύνας ἱεράς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τῶν συνανθρώπων ἡμῶν.

Εὔχομαι τό νέον σχολικόν ἔτος νά ἀποβῇ καρποφόρον καί ὠφέλιμον καί δι’ ὑμᾶς, ἀλλά καί διά τούς γονεῖς ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπό ἀγάπην καί εὐλάβειαν εἰς τόν Πανάγιον Τάφον, ἐνεπιστεύθησαν ὑμᾶς εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Θέλομεν ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ νά εὐχαριστήσωμεν ἐκ βάθους καρδίας τόν Σχολάρχην τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, π. Φώτιον, ὁ ὁποῖος ἀόκνως καί ἀκαταπαύστως ἐργάζεται διά τήν εὔρυθμον λειτουργίαν αὐτῆς, τόσον εἰς τόν ἐκπαιδευτικόν, ὅσον καί εἰς τόν διοικητικόν τομέα. Θέλομεν ἐπίσης νά καλωσορίσωμεν τούς ἐλλογιμωτάτους καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι θά ἐργασθοῦν εἰς τό σχολεῖον, νά τούς εὐχηθῶμεν καλήν ἐπιτυχίαν εἰς τήν ἀνάληψιν τῶν νέων καθηκόντων αὐτῶν καί νά τούς διαβεβαιώσωμεν ὅτι ἀπολαμβάνουν τῆς ἀμερίστου συμπαραστάσεως καί τοῦ ἐνδιαφέροντος, τόσον Ἡμῶν τῶν Ἰδίων, ὅσον καί τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας, τῆς ὁποίας Πρόεδρος εἶναι ὁ Ἅγιος Ἐλευθερουπόλεως, Γέρων Δραγουμᾶνος κ. Χριστόδουλος, ὅπως ἐπίσης καί τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου.

Καί πάλιν σᾶς εὔχομαι καλήν σχολικήν χρονιάν καί ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Θεός τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καί τοῦ φωτός νά φωτίζῃ νά εἰρηνεύῃ καί νά ἐνσταλάζῃ εἰς τάς καρδίας πάντων τό φῶς Του, τήν εἰρήνην καί τήν ἀγάπην Του».

Μετά τήν προσφώνησιν τοῦ Μακαριωτάτου ἠκολούθησε δεξίωσις εἰς τήν αἴθουσαν τῶν ἐκδηλώσεων τῆς Σχολῆς, ὅπου ὁ Σχολάρχης π. Φώτιος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον ὡς ἑξῆς:

«Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

κ.κ. καθηγηταί, ἀγαπητοί μαθηταί,

Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει σήμερον τήν Ἐκκλησιαστική Πρωτοχρονιά. «Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς, ἀπέσταλκέν με,… κηρῦξαι ἐνιαυτόν Κυρίου δεκτόν». (Λουκ. 4,18.), θά μᾶς ἀναγγείλει ὁ Κύριος. Ἕνας νέος χρόνος ἀρχίζει, μία νέα περίοδος, τήν ὁποίαν καλεῖται νά βαδίσῃ ὁ ἄνθρωπος, περίοδος πού, ἐν ἀντιθέσει μέ τήν ἀρχαιότητα, καταυγάζει τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νά ἐξέλθῃ τῆς πτωχείας του, νά ἀνακτήσῃ τό κατ’ εἰκόνα καί να πορευθῇ πρός τό καθ’ ὁμοίωσιν, νά κατακτήσῃ καί νά μεταμορφώσῃ τόν κόσμον, νά βασιλεύσῃ τῆς κτίσεως, νά ἐκπληρώσῃ τόν σκοπόν, διά τόν ὁποῖον ἐδημιουργήθη.

Σήμερα ἀρχίζει καί μία νέα σχολική χρονιά. Διδάσκαλοι καί μαθηταί καί πάλιν καλοῦνται ἕκαστος ἀπό τήν δική του σκοπιά, νά ἐπιτελέσουν τό ἔργο τῆς Παιδείας. Ἔργον ἐξαιρετικά δύσκολο εἰς τήν ἐποχήν μας, ἐποχήν ἀμφισβητήσεως τῶν πάντων καί ἀποπροσανατολισμοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐγκαταλείψει τήν πορεία του πρός τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί ἔχει στραφεῖ πρός τόν γήϊνο παράδεισο, πού τοῦ ὑπόσχεται ἡ τεχνολογία, παράδεισον ὅμως πού θά μποροῦσε νά πῇ κανεῖς, δέν διαφέρει ἀπό τήν κόλαση, ἀφοῦ ἀναγκάζεται νά ἐπιδοθῇ σ’ ἕναν ἀγώνα ἱκανοποίησης ἀναγκῶν, συχνά περιττῶν, πού δημιούργησε ὁ τεχνικός πολιτισμός μέ τίς ἀνέσεις. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι οἱ ἀνάγκες αὐτές νά γίνουν σκοπός τῆς ζωῆς, νά λησμονηθῇ τό ἀληθινό νόημα τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως καί τό τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, προωρισμένον διά τήν θέωσιν, νά μεταβληθῇ σέ ἀνώνυμο παραγωγική μονάδα, σέ δοῦλο μιᾶς ἀνικανοποίητης ἀπό ἀνέσεις καί ἀγαθά κοινωνίας. Δυστυχῶς πρός τήν κατεύθυνσιν αὐτή κινεῖται σήμερον καί ἡ Παιδεία, ἀφοῦ θέτει σάν κύριο μέλημά της τήν συσσώρευση γνώσεων καί ἀπόκτηση δεξιοτήτων γιά τήν  παραγωγή ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἐνῷ κύριος στόχος της θά ἔπρεπε νά εἶναι ἡ ἐνοίκηση στόν ἄνθρωπο τῆς ἀληθινῆς καί ἐνυπόστατης σοφίας τοῦ Θεοῦ καί τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἤ ὅπως ἐπιγραμματικά λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Παιδεία μετάληψις ἁγιότητος ἐστί».

Μακαριώτατε,

«Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰω.15,5.), εἶπε ὁ Κύριος καί «θεμέλιον γάρ ἄλλον οὐδείς δύναται θεῖναι παρά τόν κείμενον, ὅς ἔστιν Ἰησοῦς Χριστός»(Α’Κορ. 3,11.), ἀναφωνεῖ ὁ Ἀπόστολος. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός μέ τήν διδασκαλία, τήν Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή του καί οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας πρέπει νά εἶναι γιά ὅλους μας τά πνευματικά πρότυπα στήν καθημερινή πορεία μας πρός τήν αἰωνιότητα.

Αὐτή τήν ὥρα μέ τήν ἔναρξη τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους, ἡ Πατριαρχική Σχολή, τό φυτώριον τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, διδάσκοντες καί διδασκόμενοι ἔχομε τήν ἰδιαιτέραν χαράν καί εὐλογίαν νά ἁγιάζεται τό ἔργο μας ἀπό τήν Ὑμετέρα σεβαστή Πατρότητα καί νά λαμβάνωμεν τήν ἐξ ὕψους βοήθειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία διά νά ἐπιτελέσῃ ἡ Σχολή τήν ἀποστολή της, ἀποστολή ἡ ὁποία συνδέεται μέ τήν τόσο σημαντική ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, σημαντική γιά τό Ἔθνος μας, τήν περιοχή μας καί τόν κόσμο ὁλόκληρο. Οἱ δόκιμοι τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς θά κληθοῦν νά διαφυλάξουν ἀλώβητο τήν Ἱερά καί Ἐθνική παρακαταθήκη τῶν προγόνων μας, τά προσκυνήματα καί τήν Ὀρθόδοξη μαρτυρία, ἐδῶ εἰς τούς Ἁγίους Τόπους, τούς Τόπους πού καθηγίασε ἡ ἐπί Γῆς παρουσία τοῦ Κυρίου μας.

Πολλά τά ἔτη σας, Μακαριώτατε».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ.

Τήν Πέμπτην 28ην Αὐγούστου / 10ην Σεπτεμβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐδέχθη τούς ἐκπροσώπους τύπου τῶν κεντρικῶν ἐφημερίδων καί τοῦ κρατικοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ τῆς Ἰορδανίας εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων.

Εἰς τήν συνάντησιν ταύτην ὁ Μακαριώτατος ἀνεφέρθη εἰς τάς ἀρίστας σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων μετά τοῦ Χασιμιτικοῦ Βασιλείου τῆς Ἰορδανίας. «Ὁ Ἑλληνορθόδοξος (Rum Orthodox) Πατριάρχης Ἱεροσολύμων», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «εἶναι ὁ διάδοχος τοῦ Πατριάρχου Σωφρονίου, ὁ ὁποῖος συνηντήθη καί συνῆψεν τήν ἱστορικήν συνθήκην μετά τοῦ Χαλίφου Ὀμάρ-Ἰμπίν-Χατάμπ, τοῦ ὁποίου διάδοχοι εἶναι τά μέλη τῆς Χασιμιτικῆς οἰκογενείας τῆς Ἰορδανίας. Ὁ Χαλίφης Ὀμάρ-Ἰμπίν-Χατάμπ ὑπῆρξεν ἐθνικός καί θρησκευτικός ἡγέτης. Ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος ἀναδεικνύεται ἐπίσης ἐθνικός καί θρησκευτικός ἡγέτης τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ μετά τήν ἀποχώρησιν τοῦ Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορος  Ἡρακλείου. Οὗτοι οἱ δύο ἡγέται συνηντήθησαν ἔχοντες τοιαύτην τήν διττήν ἡγετικήν ἰδιότητα, τήν ὁποίαν κατέχει σήμερον ὁ νῦν Βασιλεύς τοῦ Χασιμιτικοῦ βασιλείου τῆς Ἰορδανίας. Αὕτη ἀκριβῶς ἡ παράδοσις τοῦ Ἑλληνορθοδόξου (Rum Orthodox) Πατριάρχου Ἱεροσολύμων καί τοῦ Βασιλέως τῆς Ἰορδανίας, ὡς τῶν παλαιοτέρων, Πατριάρχου Σωφρονίου καί Ὀμάρ-ἸμπίνΧατάμπ συνεχίζεται ἕως σήμερον. Τοῦτο ἀποδεικνύεται κατά τήν ἐκλογήν τοῦ ἑκάστοτε Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, ὅτε ἡ Α.Θ.Μ. λαμβάνει τήν ἀναγνώρισιν, τό κοινῶς λεγόμενον ‘βεράτιον’, ἐκ τοῦ Βασιλέως τῆς  Ἰορδανίας».

«Ὁ μεγαλύτερος ἀριθμός πιστῶν ἐκ τοῦ ἡμετέρου ποιμνίου», προσέθεσεν ὁ Μακαριώτατος, «εὑρίσκεται εἰς τό Χασιμιτικόν Βασίλειον τῆς Ἰορδανίας καί ἀπολαμβάνει πλήρους θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καί ἀπολύτου σεβασμοῦ. Ἡ Ἰορδανία ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστον τμῆμα τῆς ἐπονομαζομένης «Γῆς τῆς Ἐπαγγελίας», γεγονός τό ὁποῖον σημαίνει ὅτι τά Πανάγια Προσκυνήματα δέν περιορίζονται μόνον εἰς τά Ἱεροσόλυμα καί τήν δυτικήν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου, ἀλλ’ ἐπεκτείνονται καί εἰς τήν ἀνατολικήν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου, ὡς τό προσκύνημα τῆς Βαπτίσεως καί ὁ γνωστός, ψηφιδωτός ‘Χάρτης τῶν Ἱεροσολύμων’ εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς Μαδηβᾶν».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ὑπεγράμμισεν ὅτι ἡ θέσις τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὅσον ἀφορᾷ εἰς τό καθεστώς τῆς Ἱερουσαλήμ εἶναι νά παραμείνῃ ἡ Ἱερουσαλήμ μία «ἀνοικτή πόλις», διατηροῦσα τόν προσκυνηματικόν αὐτῆς χαρακτῆρα, οὕτως ὥστε ἡ πρόσβασις εἰς αὐτήν νά εἶναι εὔκολος διά πάντας τούς προσκυνητάς, ἄνευ διακρίσεως θρησκευτικῆς ἤ ἐθνικῆς».

Ὁ Μακαριώτατος διεβίβασεν τάς εὐχαριστίας Αὐτοῦ εἰς τήν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα τόν νῦν Βασιλέα τῆς Ἰορδανίας Abdullah διά τό ἐνδιαφέρον Αὐτοῦ καί τήν ὑποστήριξιν ὑπέρ τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ Προσκυνημάτων.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς τούς ἐκπροσώπους τύπου ὡς  ἀναμνηστικά δῶρα, μετάλλια τῶν 2000 ἐτῶν χριστιανοσύνης τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων.

Ἡ συνέντευξις τοῦ Μακαριωτάτου μετεδόθη τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας εἰς τό κεντρικόν δελτίον εἰδήσεων τοῦ κρατικοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ τῆς Ἰορδανίας καί ἐδημοσιεύθη εἰς τάς κεντρικάς ἐφημερίδας τῆς Ἰορδανίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΥΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ.

Τήν Πέμπτην 28ην Αὐγούστου / 10ην Σεπτεμβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ ἐδέχθη τόν Διπλωματικόν Ἐκπρόσωπον τῆς Οὐκρανίας εἰς τήν Παλαιστινιακήν Αὐτονομίαν κ. Βλαδίμηρον Σκυρώβ μετά τοῦ Πρέσβεως τῆς Οὐκρανίας εἰς τό Ἰσραήλ κ. Ἰγκόρ Τιμοτέγιωβ, συνοδευομένου ὑπό τοῦ βοηθοῦ αὐτοῦ κ. Βλαδιμήρου Ἰλαριάνωβ καί τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν, ἐπιχειρηματιῶν κ. Νικολάϊ Πετριάνκα, κ. Βλαδιμήρου Γκαρκουσίν, κ. Ανατόλη Μαγκίντωβ καί τῆς κ. Λουντμίλλας Ρουσαλίνας.

Κατά τήν διάρκειαν τῆς ἐπισκέψεως ταύτης συνεζητήθησαν θέματα ἀφορῶντα εἰς τήν σημερινήν κατάστασιν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας καί τῆς ἑνότητος αὐτῆς κατά τό πρότυπον τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ὁ Μακαριώτατος ὑπεγράμμισεν ὅτι αἱ διαφωνίαι μεταξύ τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν συντελοῦν εἰς τήν ἀποδυνάμωσιν τῆς ἑνότητος τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γεγονός τό ὁποῖον ἐνδεχομένως νά ἐξυπηρετῇ τά συμφέροντα τῶν πολεμίων αὐτῆς. «Ἡ θρησκευτική / ἐκκλησιαστική ἑνότης», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «συνεπάγεται καί τήν πολιτικο-κοινωνικήν τοιαύτην. Σήμερον εἰς τήν περιοχήν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εὑρίσκονται ἐγκατεστημένοι διπλωματικοί ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Κρατῶν, γεγονός ὄχι μόνον πολιτικῆς, ἀλλά καί θρησκευτικῆς σημασίας».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἀνεφέρθη εἰς τάς διαφοράς τῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τάς περιοχάς τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου, αἱ ὁποῖαι εἶναι κατ’ ἀρχάς  θρησκευτικαί, ἐξελισσόμεναι εἰς πολιτικάς. Εἰς τήν  παροῦσαν πολιτικήν κατάστασιν τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀποτελεῖ τόν συνδετικόν κρίκον μεταξύ τῶν λαῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἐξασκεῖ ἔργον εἰρηνευτικόν καί συμφιλιωτικόν, ἔργον ἀλληλεγύης.

Ὁ κ. Ἰγκόρ Τιμοτέγιωβ ηὐχαρίστησεν τόν Μακαριώτατον διά τήν βοήθειαν, τήν ὁποίαν προσφέρει τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων εἰς τούς προσκυνητάς, τούς προερχομένους ἐξ Οὐκρανίας καί συνεχάρη Αὐτόν διά τήν βαθεῖαν γνῶσιν τῶν προβλημάτων τῆς χώρας του. Ἐπίσης ηὐχαρίστησεν Αὐτόν διά τήν παρελθοῦσαν ἀποστολήν τοῦ Τιμίου Ξύλου εἰς τήν Οὐκρανίαν. «Τοῦτο», εἶπεν, «εἶναι ὄντως σημεῖον συνάγον εἰς ἑνότητα καί ἁγιασμόν πάντας τούς πιστούς διά τῆς προσκυνήσεως καί τῆς προσψαύσεως αὐτοῦ».

Ἐν συνεχείᾳ προσέφερεν εἰς Αὐτόν μεγάλη καί πολυτελῆ εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Μακαριώτατος προσέφερεν εἰς τούς Διπλωματικούς Ἀντιπροσώπους καί τούς συνοδούς αὐτῶν μετάλλια τῶν 2000 ἐτῶν χριστιανοσύνης καί χρυσοῦς σταυρούς εὐλογίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_6_placeholder