1

ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τῇ 1 Νοεμβρίου/ 19ην Ὀκτωβρίου 2009 ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐδέχθη εἰς τό Πατριαρχεῖον τόν Μητροπολίτην Κορίνθου κ. Διονύσιον μεθ’ ὁμάδος 15 προσκυνητῶν ἱερέων ἐκ τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ὁ Μακαριώτατος ὡμίλησεν εἰς αὐτοὺς διὰ τὸν σημαίνοντα ρόλον τοῦ Πατριαρχείου εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ διὰ τὴν μεγάλην σημασίαν τῆς ἰδικῆς του παρουσίας καὶ ἐνισχύσεως εἰς τὸ Πατριαρχεῖον.

Ὁ Μητροπολίτης Κορίνθου ἐξέφρασεν εἰς τὸν Μακαριώτατον τὸ ἔντονον βίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχε μετὰ τῶν προσκυνητῶν ἱερέων, τῶν συνοδευόντων αὐτὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγρυπνίας εἰς τὸν Πανάγιον Τάφον, διότι οὗτοι ἐπεσκέφθησαν τὰ Πανάγια Προσκυνήματα διὰ πρώτην φοράν καὶ ὑπεσχέθη εἰς τὸν Μακαριώτατον ὅτι ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Κορίνθου θὰ εὐρίσκεται πλησίον τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων.

Ὁ Μακαριώτατος ηὐλόγησε τὸ προσκύνημα αὐτῶν καὶ ἐπέδωσεν εἰς αὐτοὺς ἀναμνηστικὰ δῶρα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_0_placeholder




ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΑΒΟΦΩΝΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Μία ἀπό τάς δώδεκα ἑνορίας τοῦ Πατριαρχείου, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τήν Μητρόπολιν Ἄκκρης-Πτολεμαΐδος τοῦ βορείου Ἰσραήλ, εἶναι ἡ ἀραβόφωνος Ἑλληνορθόδοξος Κοινότης εἰς τήν κώμην Μπεάνε. Ἡ πόλις Μπεάνε ἀριθμεῖ περίπου 6.500 κατοίκους, Χριστιανούς καί Μουσουλμάνους. Ἐκ τῶν 1000 χριστιανῶν κατοίκων τῆς πόλεως, οἱ 800 εἶναι Ὀρθόδοξοι. Ὁ ναός αὐτῶν εἶναι ἀφιερωμένος εἰς τήν Ἁγίαν Βαρβάραν, μικρός, ἀπέριττος, ἀλλά σεμνός καί ὑποβλητικός.

Εἰς τόν ναόν τῆς ἑνορίας ταύτης ἔφθασεν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ μετά 3ωρον αὐτοκινητικήν πορείαν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Γέροντος Ἀρχιγραμματέως καί Ἁγιοταφιτῶν ἱερέων.

Θερμή ὑπόδοχή ἐπεφυλάχθη εἰς τόν Μακαριώτατον καί τήν συνοδείαν Αὐτοῦ εἰς τήν εἴσοδον τοῦ Ναοῦ ὑπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Ἄκκρης, Ἀρχιμανδρίτου Φιλοθέου, τοῦ ἱερέως π. Νάσσερ, Προϊσταμένου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί ἱερέων τῶν ὁμόρων κωμῶν τοῦ Μπεάνε.

Ἐνδυθείς ὁ Μακαριώτατος τόν μανδύαν, εἰσώδευσεν εἰς τόν ναόν, ἐν ᾧ οἱ ἱερεῖς ἔψαλλον τό τροπάριον: «Βαρβάραν τήν Ἁγίαν ὑμνήσωμεν, ἐχθροῦ γάρ τάς παγίδας συνέτριψεν…», καί ἐχοροστάτησεν εἰς τόν Ὄρθρον, ηὐλόγησε τούς ἄρτους καί προεξῆρξεν ἐν συνεχείᾳ τῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτοῦ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ καί τῶν δύο ὡς ἄνω μνημονευθέντων Ἀρχιερέων.

Ἡ θ. Λειτουργία, ἡ πρώτη Πατριαρχική εἰς τόν ἱερόν τοῦτον ναόν, μετά πάροδον δεκαετιῶν, ἥνωσε καί πάλιν ὅλον τό ἐκκλησίασμα εἰς ἕν σῶμα, Σῶμα Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησίαν, τῆς ὁποίας κεφαλή εἶναι Αὐτός ὁ Χριστός. Ἡ Ἐκκλησία καί ἡ θ. Λειτουργία ἐγένοντο καί πάλιν φανέρωσις τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἰς τήν γῆν, φανέρωσις τῆς δόξης Αὐτοῦ. Εἰς τήν θ. Λειτουργίαν ὁ οὐρανός κατῆλθε καί πάλιν εἰς τήν γῆν καί ἡ γῆ ἀνυψώθη πρός τόν οὐρανόν. Οἱ μετέχοντες εἰς τήν θ. Λειτουργίαν ἤρθησαν εἰς κατάνυξιν βαθεῖαν καί ηὐχαρίστησαν ἐκ βάθους καρδίας διά τό δῶρον τοῦτο τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν Ἐκκλησίαν, τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἀχράντου Σώματος καί τοῦ Τιμίου Αἵματος Αὐτοῦ εἰς τό ποίμνιον. Τό σεμνόν λειτουργικόν ἦθος τοῦ Προκαθημένου τῆς θ. Λειτουργίας καί τό σεμνόν κατανυκτικόν βυζαντινόν μέλος τῆς χορῳδίας τοῦ Σαχνίν, διευθυνομένης ὑπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Ἄκκρης Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου, συνέβαλαν τά μέγιστα εἰς τοῦτο.

Ὁ Μακαριώτατος εἰς τόν λόγον Αὐτοῦ ἀνεφέρθη εἰς τόν ἑορταζόμενον Ἁγιον Εὐαγγελιστήν Λουκᾶν, ὡς τόν ἐγκαταλείψαντα τήν πλάνην τῶν εἰδώλων, τόν πληρωθέντα Πνεύματος Ἁγίου, τόν ἀκολουθήσαντα τόν ἀπόστολον Παῦλον, διδαχθέντα ὑπ’ αὐτοῦ τήν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, συγγράψαντα τό τρίτον Εὐαγγέλιον καί τάς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, διαδόσαντα παγκοσμίως τό Εὐαγγέλιον καί γενόμενον παγκοσμίως γνωστόν καί ἐπιτελοῦντα σημεῖα καί θαύματα, μαρτυρούμενα ὑπό τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν ἐπηκολούθησε δεξίωσις εἰς τήν παρά τόν ναόν αἴθουσαν. Εἰς τήν δεξίωσιν ταύτην ἔλαβον χώραν σύντομοι προσφωνήσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἀναφέρονται αἱ ἀκόλουθοι:

Προσφωνῶν ἐν συντομίᾳ ὁ ἰατρός Χαλήλ Ἀντράους, ἐτόνισε τήν σημασίαν τῆς ποιμαντικῆς ἐπισκέψεως τοῦ Μακαριωτάτου ὡς γεγονότος ἑνότητος τοῦ ποιμνίου καί τήν σημασίαν τοῦ ἀξιώματός Του ὡς προστάτου καί φύλακος τῶν προσκυνημάτων, τῆς ταυτότητος καί τῆς περιουσίας τῶν χριστιανῶν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν.

Ἀκολούθως ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ ἱερεύς π. Νάσσερ, ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τό ἔμπρακτον ἐνδιαφέρον Αὐτοῦ ὑπέρ τῆς Κοινότητος Μπεάνε, ἐκδηλουμένου διά τῆς ἐπισκέψεως ταύτης καί δι’ ἄλλων.

Ὁ σεΐχης τῆς Ἄκκρης Σαμήρ Ἄσση προσφωνῶν, εἶπε ὅτι προσδίδει τιμήν εἰς τήν πόλιν ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πατριάρχου καί ὅτι αὕτη προσθέτει πολλά εἰς τήν εἰρηνικήν συμβίωσιν καί συνεργασίαν τῶν ὀπαδῶν τῶν διαφορετικῶν θρησκευμάτων εἰς τήν πόλιν. Ὅτι χρέος ὅλων τῶν πιστῶν εἶναι νά ἀγαποῦν ἀλλήλους. Ὑπάρχει μία ρῆσις: «Μήν φοβᾶσαι αὐτόν πού φοβᾶται τόν Θεόν. Νά φοβᾶσαι αὐτόν πού δέν φοβᾶται τόν Θεόν». Ἡ πίστις εἶναι πορεία συνεχής πρός τόν Θεόν καί ἑδραίωσις τῆς κοινωνίας. Ἡ συνεργασία ἡμῶν εἰς Ἄκκρην εἶναι ὑποδειγματική. Αἰσθανόμεθα τήν ἑνότητα».

Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς κ. Ράϊκ Ζαρζούρα εἶπεν ὅτι πρώτη φορά ἐπισκέπτεται Πατριάρχης τό Μπεάνε καί ὅτι ἡ Πατριαρχία Αὐτοῦ ἐγγυᾶται τήν διασφάλισιν τῆς ταυτότητος καί τῆς διαμονῆς τῶν χριστιανῶν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί τῆς διατηρήσεως τῶν ἁρμονικῶν σχέσεων Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων.

Τέλος, ἀπαντῶν ὁ Μακαριώτατος, εἶπε περίπου τά ἑξῆς:

«Ἐκφράζομεν τήν βαθείαν Ἡμῶν ἀγάπην πρός ὅλους. Χαιρόμεθα διά τήν συνύπαρξιν Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων εἰς τήν περιοχήν ταύτην καί διά τήν πρόοδον εἰς τόν κοινωνικόν τομέα καί εἰς ἄλλους τομεῖς. Ἡ Ἡμετέρα ἐπίσκεψις εἶναι καθῆκον Ἡμῶν. Τασσόμεθα ὑπέρ τῆς προόδου, ὡς ἀνέφερε καί ὁ λίαν ἀγαπητός εἰς Ἡμᾶς καί εἰς τόν λαόν, σεΐχης Σαμήρ Ἄσση εἰς τήν Ἄκκρην ὅτι τό ἀξίωμα τοῦ Πατριάρχου εἶναι σύμβολον ἀγάπης, εἰρήνης, δικαιοσύνης συνυπάρξεως καί ἀνεκτικότητος, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τοῦ Πατριάρχου Σωφρονίου καί τοῦ Χαλίφου Ὁμάρ Χατάμπ. Εἰς τό θέμα τοῦτο ἀνεφέρθημεν εἰς τό Πανεπιστήμιον τοῦ Georgetown, ὅτε πρό ἡμερῶν ἤμεθα προσκεκλημένοι, εἰς συνέδριον μέ θέμα τήν ἐξομάλυνσιν τῶν σχέσεων Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ. Εἰς τό συνέδριον τοῦτο οἱ πάντες συνεφώνησαν διά τήν τεραστίαν σημασίαν τοῦ διαλόγου. Ἡμεῖς δέν ὁμιλοῦμεν ἁπλῶς διά διάλογον ἀλλά διά συνύπαρξιν. Θέλοντες δέ νά συμβάλωμεν εἰς τήν πρόοδον τῆς Κοινότητος, προσφέρομεν χρηματικήν δωρεάν καί εἰκόνα διά τόν Ναόν».

Εὐχαριστοῦντες πάντες καί δοξολογοῦντες τόν Θεόν ἐπί τῇ ποιμαντικῇ ἐπισκέψει τοῦ Μακαριωτάτου, ἐπορεύθησαν εἰς τήν παρατεθεῖσαν τράπεζαν ὑπό τῆς Κοινότητος.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΕΠΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ

Δύο ἔτη μετά τήν συνάντησιν τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ἀθηναγόρου καί τοῦ Πάπα Παύλου VI εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, τόν Δεκέμβριον τοῦ 1963, ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία ἐπέστρεψε εἰς τήν Σιωνίτιδα Μητέρα τῶν Ἐκκλησιῶν τό λείψανον τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Σάββα τοῦ ἡγιασμένου, τό ὁποῖον εἶχον μεταφέρει οἱ Σταυροφόροι εἰς Βενετίαν.

Μετά τάς γενομένας συνεννοήσεις καί προετοιμασίας, τό λείψανον τοῦ Ἁγίου Σάββα ἔφθασε εἰς τά Ἱεροσόλυμα τήν 13ην μηνός Ὀκτωβρίου τοῦ 1965, συνοδευόμενον ὑπό τῆς εἰς Ἰταλίαν πρός τοῦτο μεταβάσης ἀποστολῆς τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, ἀποτελουμένης ὑπό τοῦ νῦν Μητροπολίτου Καισαρείας κ. Βασιλείου, τοῦ νῦν Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ (τότε Ἱεροδιακόνου) καί τῶν μακαριστῶν Μητροπολιτῶν Πέτρας Γερμανοῦ καί Ἀρχιμανδρίτου Σεραφείμ, πνευματικοῦ τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα.

Ἀπό τήν Πύλην τοῦ Δαβίδ τό ἱερόν λείψανον μετεφέρθη τότε ἐν πομπῇ εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, ὅπου καί παρέμεινε διά μίαν ἑβδομάδα πρός προσκύνησιν.

Ἐν συνεχείᾳ τό σεπτόν λείψανον μετεφέρθη εἰς τήν Ἱεράν Μονήν, τήν ἱδρυθεῖσαν ὑπό τοῦ Ὁσίου Σάββα, ἔνθα καί παρέμεινεν ἔκτοτε ὡς θησαυρός καί κειμήλιον, ὡς πηγή δυνάμεως καί ἰάσεων διά τούς Πατέρας τῆς Μονῆς καί τούς ἐπισκέπτας αὐτῆς.

Τό γεγονός τοῦτο τῆς ἐπανακομιδῆς καθιερώθη νά ἑορτάζεται εἰς τό ἑξῆς εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, πανηγυρικώτερον ὅμως εἰς τήν Ἱεράν Λαύραν τοῦ Ὁσίου Σάββα, πρός ἥν καί ἀποστέλλεται ἀρχιερατική συνοδεία ἐξ Ἱεροσολύμων τήν 13ην Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους, δι’ ἀκολουθίας συγγραφείσης ὑπό τοῦ ὑμνογράφου μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν Νικοδήμου καί δι’ ἀκολουθίας Χαιρετισμῶν πρός τόν Ἅγιον, ἐκπονηθείσης ὑπό τοῦ ὑμνογράφου τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας μακαριστοῦ  π. Γερασίμου Μικραγιαννανίτου.

Ἡ ἑορτή ἑωρτάσθη καί ἐφέτος συμφώνως πρός τό Ἁγιοσαββιτικόν τυπικόν δι’ ὁλονυκτίου ἀγρυπνίας, ἧς προεξῆρξε ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, προσελθών ἀφ’ ἑσπέρας εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ὁσίου Σάββα μετά συνοδείας τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης Ἀριστάρχου καί ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου.

Ἰδιαιτέραν συγκίνησιν προεκάλεσε καί πνευματικήν ἀνάτασιν ἐδημιούργησεν εἰς τούς μετασχόντας εἰς τήν ἑορτήν ἡ παρουσία τῆς συνοδείας τῶν Δανιηλαίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἡ ἀκριβής βυζαντινή ψαλμῳδία αὐτῶν καί ἡ πολύτιμος μεγάλη ἐπηργυρωμένη εἰκών τῆς Παναγίας Τριχερούσης, τήν ὁποίαν ἐφιλοτέχνησε ὁ Δανιηλαῖος Ἱερομόναχος ἁγιογράφος π. Δανιήλ, χορηγοῦντος χρηματικῶς τοῦ Ἁγιοπαυλίτου μοναχοῦ π. Νικοδήμου κατά τό πρότυπον τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας Τριχερούσης, τῆς φυλασσομένης εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Χιλανδαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μεταφερθείσης εἰς αὐτήν ὑπό τοῦ Öσίου Σάββα τοῦ Σέρβου, ὅτε οὗτος ἐπεσκέφθη τήν Μονήν τοῦ Ἁγίου Σάββα, τόν 13ον αἰ.

Εἰς τήν ἀκολουθίαν καί τήν θ. Λειτουργίαν μετέσχον παρακολουθοῦντες ἐν κατανύξει βαθείᾳ πολλοί ἀραβόφωνοι Ὀρθόδοξοι πιστοί τοῦ Πατριαρχείου ἐκ Βηθλεέμ, Μπετζάλλας καί Χωρίου τῶν Ποιμένων.

Εἰς τούτους ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος, τονίζων ἰδιαιτέρως τήν ἀρετήν τοῦ Ὁσίου Σάββα, τήν ὁσιότητα, ἐγκράτειαν ἀλλά καί τήν ἱεραποστολικήν ποιμαντικήν δρᾶσιν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας καί κατά τῆς κακοδοξίας τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καί τήν εὐλογίαν τοῦ ἁγίου αὐτοῦ λειψάνου διά τήν Μονήν καί τούς ἐπισκέπτας αὐτῆς.

Ἡ ὅλη ἑορτή εἰς τό ἔρημον περιβάλλον τῆς Λαύρας, τῆς ἀνακαινισθείσης εἰς παρεκκλήσια, ἁγιογράφησιν καί χώρους διαμονῆς ὑπό τοῦ ἀσκητικοῦ ἀλλά καί φιλέργου πνευματικοῦ αὐτῆς, Ὁσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Εὐδοκίμου, ἔγινε σταθμός πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ, ἐπικοινωνίας πνευματικῆς μετά τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Μονῆς Ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου, τοῦ  Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, τοῦ Ὁσίου Ξενοφῶντος καί ἄλλων ἐγκαταβιωσάντων ἐν αὐτῇ καί κοινωνίας τῶν Ἁγιοταφιτῶν καί Ἁγιορειτῶν Πατέρων.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τούς Πατέρας καί τό ἐκκλησίασμα ὡς ἑξῆς:

«Ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος συνήγαγεν ἡμᾶς σήμερον εἰς τήν Λαύραν τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου, ἔνθα ἑορτάζομεν διπλῆν ἑορτήν, τῆς ἐπανακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Σάββα και τῆς ἐπαναφορᾶς τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας Τριχερούσης, τήν ὁποίαν ἐζωγράφισεν ὁ Δανιηλαῖος μοναχός Δανιήλ, ἐκ τῆς εἰκόνος, τήν ὁποίαν ἐφύλασσεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός καί ἡ ὁποία μετεφέρθη εἰς Ἱεράν Μονήν Χιλανδαρίου ἀπό τόν Ἅγιον Σάββαν τόν Σέρβον. Διά τῶν δύο γεγονότων τούτων κατανοοῦμεν τήν σημασίαν τοῦ λειτουργικοῦ χρόνου τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ, τό παρόν, τό παρελθόν καί τό μέλλον ἑνούμενα εἰς ἕν ἐν τῷ Σώματι τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτον τόν Χριστόν ζῶμεν ἡμεῖς εἰς τό Ἅγιον Προσκύνημα καί ἀρχαιώτατον μοναστήριον τούτο, μετέχοντες εἰς τήν θ. Λειτουργίαν.

Εὐχόμεθα διά πρεσβειῶν τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου, τοῦ Ἅγίου Νικολάου, Ἐπισκόπου Μύρων καί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ τήν ὑγιείαν ψυχῆς καί σώματος εἰς τούς ἐν τῇ Μονῇ ἀσκουμένους, εἰς τούς προσκυνητάς τῆς Λαύρας καί εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν  Ἀδελφότητα ἡμῶν. Ἡ Παναγία εἶναι ἡ προστάτις τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ἡμεῖς ἔχομεν συλλειτουργούς τούς διακόνους Αὐτῆς καί ἐκπροσώπους τῆς Ἁγιορειτικῆς Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο πρόξενοι τῆς ἐπανόδου τῆς ἁγίας εἰκόνος Αὐτῆς, τούς ὁποίους καί εὐχαριστοῦμεν καί εὐχόμεθα ἡ εἰκών νά παραμείνῃ ὁ σύνδεσμος μεταξύ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί Ἁγιορειτῶν Πατέρων. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων ἡμῶν. Ἀμήν. Ἔτη πολλά».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_2_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ ΑΜΥΝΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΕΙΣ ΤΕΛ-ΑΒΙΒ.

Τήν Τρίτην, 20-10-2009, ἐπεσκέφθησαν τόν Μακαριώτατον ὁ Ἀκόλουθος Ἀμύνης τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας εἰς Τέλ Ἀβίβ κ. Παναγιώτης Σινάνογλου, Ἀντιπλοίαρχος τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Ναυτικοῦ, συνοδεύων τόν κ. Ἀνδρέαν Μπλᾶνον, Ταξίαρχον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τῆς διευθύνσεως Διεθνῶν Σχέσεων, μετά μικρᾶς συνοδείας αὐτοῦ εἰς τό πλαίσιον ἀποστολῆς ἐξ Ἑλλάδος διά συνομιλίας πρός στρατιωτικήν συνεργασίαν Ἑλλάδος καί Ἰσραήλ.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκαλωσώρισεν αὐτούς εἰς τό Πατριαρχεῖον καί εἶπεν εἰς αὐτούς ὅτι τό Πατριαρχεῖον εἶναι ἡ ἀρχαιοτέρα αὐτοκέφαλος Χριστιανική Ἐκκλησία εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, συνδεδεμένη φυσικῶς μετ’ αὐτῆς, ἀρχαιόθεν, ἐπιτελοῦσα διά μέσου τῶν αἰώνων ἔργον θρησκευτικόν, εἰρηνευτικόν, κοινωνικόν, καί πολιτιστικόν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, μέ τήν βοήθειαν τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, μετά τήν ὁποίαν διάδοχος προστάτις χώρα εἶναι ἡ Ἑλλάς, βοηθοῦσα ἠθικῶς τό Πατριαρχεῖον καί ἐπιχειροῦσα τήν συντήρησιν καί ἀνακαίνισιν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων. «Τό Πατριαρχεῖον», ἐτόνισεν ὁ Μακαριώτατος,  «ἔχει αὐτοφυῆ δικαιώματα εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, δημιουργεῖ δίκαιον ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀναγνωριζόμενον ὑπό τῶν Κυβερνήσεων καί τῶν τοπικῶν δικαστηρίων. Ἡ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου ἐκτείνεται καί εἰς Κατάρ καί Σαουδικήν Ἀραβίαν. Τό Πατριαρχεῖον συνεχίζει ἐπιτελοῦν τό ἔργον αὐτοῦ μέ τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ καί τῆς προστάτιδος μητρός Ἑλλάδος».

Ὁ κ. Ἀνδρέας Μπλᾶνος εἶπεν ὅτι ἐκπροσωπῶν τό Γενικόν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης εὐαρεστεῖται νά προσφέρῃ εἰς τόν Μακαριώτατον ἀργυροῦν δίσκον μετά ναυτικῆς παραστάσεως καί παρεκάλεσε τόν Μακαριώτατον νά μήν διστάσῃ νά ζητήση οἱανδήποτε βοήθειαν θά ἠδύνατο νά προσφέρῃ ὁ Ἑλληνικός Στρατός. Ἐπίσης προσέφερεν ἀναμνηστικόν ἔμβλημα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν αὐτοῖς τό μετάλλιον τῶν 2.000 ἐτῶν χριστιανοσύνης, καί τό φωτογραφικόν λεύκωμα «Ἱερουσαλήμ, ὁ Ὀμφαλός τῆς Γῆς».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ.

Ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων  ἐδέχθη τούς Μητροπολίτας τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Πανιερώτατον Μητροπολίτην Τζουβασίας κ. Βαρνάβαν καί Μίνσκ κ. Φιλάρετον. Οὗτοι συνωδεύοντο ὑπό μικράς ὁμάδος ἱερέων προσκυνητῶν καί τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ρωσικῆς Ἀποστολῆς  (Missia) εἰς Ἱεροσόλυμα Ἀρχιμανδρίτου π. Ἰσιδώρου.

Ὑποδεχόμενος τούτους ὁ Μακαριώτατος, εἶπεν ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς εὑρισκομένη ἐπί τῶν Ἁγίων Τόπων καί εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν, ὅμως καί ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐν γένει, καλοῦνται νά διαδραματίσουν σημαντικόν θρησκευτικόν, κοινωνικόν καί πολιτικόν ἀκόμη ρόλον, οὐχί μόνον εἰς θεολογικά Συνέδρια, ἀλλά καί εἰς ἄλλα. «Ἐπί παραδείγματι», εἶπε, «προσφάτως ἐλάβομεν μέρος ὡς προσκεκλημένοι ὑπό τοῦ Ἐμίρη Γάζη τῆς Ἰορδανίας εἰς Συνάντησιν Κορυφῆς εἰς τό Georgetown University τῆς Οὐάσινγκτον, διά νά ὁμιλήσωμεν ἐπί τοῦ εἰρηνευτικοῦ ρόλου, τόν ὁποῖον δύναται καί πρέπει νά διαδραματίσῃ ἡ θρησκεία εἰς τάς σχέσεις μεταξύ τῶν ἐθνικῶν θρησκειῶν καί δή μεταξύ Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ. Εἰς τό συνέδριον τοῦτο ἦτο προσκεκλημένος καί ὁ πρῴην Πρωθυπουργός τῆς Ἀγγλίας κ. Τόνυ Μπλέρ». «Εἰς τά συγκαλούμενα διαθρησκειακά καί ἄλλα συνέδρια», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος,  «ἀνακαλύπτονται ἀρχαί καί ἀξίαι λησμονημέναι, τάς ὁποίας ὅμως ἀνέκαθεν διεφύλαττε ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅπως ὁ σεβασμός τοῦ περιβάλλοντος, τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, καί τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου, ἤτοι τῆς ἰσότητος τῶν δύο φύλων κ.α.».

«Διά τούς λόγους τούτους ὀφείλομεν ὡς Ὀρθόδοξοι νά ἔχωμεν κοινήν ὀρθόδοξον μαρτυρίαν. Συνέδρια συγκαλοῦνται, ὀργανισμοί  κινοῦνται διά τήν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῶν Ἱεροσολύμων. Προσεχῶς θά λάβῃ χώραν εἰς Ἀθήνας ἡ  συνάντησις  διά τόν διάλογον μεταξύ Ἰουδαϊσμοῦ καί Ὀρθοδοξίας. Ἐάν τό πρόβλημα τῶν Ἱεροσολύμων δέν ἐπιλυθῇ, εἰρήνη δέν θά ἐπικρατήσῃ  εἰς τόν κόσμον. Ἀντιλαμβανόμεθα, ὁποία ἀνάγκη κοινῆς μαρτυρίας τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπάρχει».

Κατακλείων ὁ Μακαριώτατος, εἶπεν ὅτι ἡ Ἁγία Γῆ εἶναι ποτισμένη μέ τό αἷμα τῶν προφητῶν καί τοῦ Χριστοῦ καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Λευκορρωσίας μέ τό αἷμα τῶν μαρτύρων, ἱεραρχῶν, ἱερέων, μοναχῶν καί λαϊκῶν.

Ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μίνσκ κ. Φιλάρετος ἐπέδωσε τῷ Μακαριωτάτῳ περικαλλές ἐγκόλπιον καί εἰκόνα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων τῆς Λευκορρωσίας. Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς αὐτούς ἐγκόλπια καί σταυρόν ἐκ μαργαριταρορρίζης καί πολύτιμον κεραμεικήν εἰκόνα τῆς Παναγίας Βηθλεεμιτίσσης.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ UNESCO

Τήν Δευτέραν, 29ην Σεπτεμβρίου /12ην Ὀκτωβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’, παρόντος καί τοῦ κουστωδοῦ τῆς Ἁγίας Γῆς, ἡγουμένου τοῦ τάγματος τῶν Φραγκισκανῶν Rev. Fr. Pier Batista Pizzabala, ἐδέχθη ἀποστολήν τῆς UNESCO, ἀποτελουμένην ἀπό τόν καθηγητήν κ. Michael Turner, Προέδρου τοῦ Israel World Heritage Committee for the State Party to the World Heritage Convention, 1972, τοῦ Ἀρχιτέκτονος Amund Sinding-Larsen ἐκ τῆς Νορβηγίας, Προέδρου τῆς Περιβαλλοντολογικῆς Ὀργανώσεως ICOMOS ὡς συμβούλου καί ἐκτιμητοῦ τοῦ ἔργου τῆς UNESCO εἰς τό Ἰσραήλ καί τῶν Mr Daniel BarElli, Secretary-General Israel National Commission διά τήν  UNESCO, Mr Shuka Dorfman, Director, Israel Antiquities Authority, Mr Shammai Asif, Head of the Planning Administration, τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ, Mr Alex Shpul, District Planner, τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ. 

Οὗτοι ἐνημέρωσαν τόν Μακαριώτατον ἐπί τῆς ἄχρι τοῦδε προόδου τῶν προσπαθειῶν αὐτῶν καί τῆς συνεργασίας αὐτῶν διά τήν προστασίαν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων τῆς περιοχῆς τῆς Ἄνω Γαλιλαίας, εἰδικώτερον τῆς πόλεως Ναζαρέτ, τῆς Κανᾶ, τοῦ ὄρους Θαβώρ καί τῆς περιοχῆς πέριξ τῆς λίμνης Γενησαρέτ, διά τῆς ἐντάξεως αὐτῶν εἰς τήν Παγκόσμιον Κληρονομίαν (World Heritage Nomination) τῆς UNESCO.

Οὗτοι διεβεβαίωσαν τόν Μακαριώτατον καί τόν κουστωδόν ὅτι λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τήν θρησκευτικήν ἱστορικήν σημασίαν τῶν τόπων τούτων καί τήν ἐπίδρασιν αὐτῶν εἰς τάς ψυχάς τῶν πολυαρίθμων κατ’ ἔτος ἀφικνουμένων προσκυνητῶν καί τάς ὑποδείξεις τῶν Ἐκκλησιῶν, τῶν ὄντως ἰδιοκτητῶν καί φρουρῶν τῶν προσκυνημάτων τούτων, ὥστε αἱ μέλλουσαι νά γίνωσι ἐργασίαι τῆς UNESCO νά μήν βλάψουν οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον τόν θρησκευτικόν χαρακτῆρα αὐτῶν.

Οἱ Ἐκπρόσωποι τῆς UNESCO, τῆς ICOMOS  καί τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ἰσραήλ ἐκοινοποίησαν ἐπίσης εἰς τόν Μακαριώτατον ὅτι διά καλλιτέραν συνεργασίαν μετά τῶν Ἐκκλησιῶν, ἀναβάλλουν τήν ἐκτέλεσιν τῶν προγραμματισθεισῶν ἐργασιῶν καί ὅτι προτίθενται  τάς προσεχεῖς ἡμέρας νά ἐπισκεφθοῦν τά προσκυνήματα ταῦτα τῆς Γαλιλαίας μετά τοῦ ἐκτιμητοῦ (evaluator) Νορβηγοῦ Ἀρχιτέκτονος Amund Sinding-Larsen, διά τήν ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐκτίμησιν τῆς καταστάσεως αὐτῶν καί τῶν προγραμματιζομένων ἐργασιῶν.

Ὁ Μακαριώτατος, ἐκφράζων τήν γνώμην Αὐτοῦ καί τοῦ κουστωδοῦ, διεσαφήνισεν εἰς τούς Ἐκπροσώπους ὅτι αἱ Χριστιανικαί Ἐκκλησίαι, κάτοχοι τῶν προσκυνημάτων, τά ὁποῖα ἐνδιαφέρεται νά διαφυλάξῃ νῦν ἡ UNESCO, διεφύλαξαν αὐτά ἀπό ποικίλων καταστροφῶν ἄχρι τοῦ νῦν, ὡς θρησκευτικούς λειτουργικούς χώρους διά τήν διαπαιδαγώγησιν καί πνευματικήν καλλιέργειαν τῶν ἐπισκεπτομένων ταῦτα ὅτι καί σήμερον τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐπιθυμεῖ νά προφυλάξῃ ταῦτα ἀπό τήν ἐπίδρασιν τοῦ λεγομένου «θρησκευτικοῦ τουρισμοῦ», τῆς οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἐμπορευματοποιήσεως.

Ὁ Μακαριώτατος ἐπίσης προσέθεσεν ὅτι αἱ Ἐκκλησίαι διατηροῦν τά δικαιώματα αὐτῶν οὐχί μόνον ἐπί τῆς γηίνης περιοχῆς, ἐφ’ ἧς εὑρίσκονται τά προσκυνήματα, ἀλλά καί ἐπί τῆς θαλασσίας προεκτάσεως αὐτῶν, ὅσον ἀφορᾷ τά προσκυνήματα τῆς λίμνης Γενησαρέτ.

Ἐν τέλει, ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς αὐτούς μετάλλια τῶν 2000 ἐτῶν χριστιανοσύνης καί φωτογραφικά ὁδοιπορικά τῶν τελετῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων «Ὀμφαλός τῆς Γῆς», φωτογραφηθέντα ὑπό τῆς Ἰσραηλινῆς φωτογράφου κ. Gali Tibbon.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ-ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ συμμετέσχεν εἰς διήμερον Συνέδριον ἀπό 6ης-8ης Ὀκτωβρίου 2009, μέ θέμα: «Τά κοινά σημεῖα  διά τήν ἐξομάλυνσιν τῶν μουσουλμανικῶν καί χριστιανικῶν σχέσεων» εἰς τό Georgetown Πανεπιστήμιον τῆς Οὐάσινγκτον. Ὅπως μᾶς ἀναφέρει ὁ ἐπίσημος ἱστοχῶρος τοῦ  Georgetown University, τό συγκεκριμένον συνέδριον ἐχρηματοδοτήθη ὑπό τοῦ ἱδρύματος  Georgetown’s Prince Alwaleed Bin Talal Center for Muslim-Christian Understanding καί ὑπό τοῦ γραφείου τοῦ Προέδρου τοῦ Πανεπιστημίου κ. John J. De Gioia. Σκοπός τοῦ Συνεδρίου, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, ἦτο ἡ διερεύνησις τῶν κοινῶν σημείων τῶν θρησκειῶν διά τήν  ἀντιμετώπισιν τῶν παγκοσμίων ζητημάτων τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀσφαλείας.

Ἀφορμήν διά τήν συγκεκριμένην πρωτοβουλίαν  ἦτο μία ἐπιστολή, τήν ὁποίαν συνέταξεν ὁ His Royal Highness Prince Ghazi bin Muhammad τῆς Ἰορδανίας, ἡ ὁποία ὑπεγράφη ἀπό περισσοτέρους ἀπό 138 Μουσουλμάνους ἡγέτας καί λογίους καί ἡ ὁποία ἐστάλη εἰς τάς χριστιανικάς Ἐκκλησίας καί Χριστιανικά Ἱδρύματα τόν Ὀκτώβριον τοῦ 2007. Διά τῆς ἐπιστολῆς ταύτης προέτειναν νά ὑπάρξῃ ἀμοιβαία κατανόησις, συμφώνως πρός τήν βασικήν ἀρχήν τοῦ εὐαγγελίου: τήν ἀγάπην πρός τόν Θεόν καί τήν ἀγάπην πρός τόν πλησίον.
Οἱ κυριώτεροι ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν ὁμιλητῶν τοῦ Συνεδρίου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ πρῴην Βρετανοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Τόνυ Μπλέρ, ἦτο ὁ κ. Esposito Kjell Magne Bondevik, πρῴην Πρωθυπουργός τῆς Νορβηγίας, ὁ Σεΐχης Mustafa Efendi Ceric Μεγάλος Μουφτῆς τῆς Βοσνίας-Ἐρζεγοβίνης, ὁ κ. Dato Seri Anwar Ibrahim, πρῴην ἀναπληρωτής Πρωθυπουργός τῆς Μαλαισίας. Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀντεπροσώπευσεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’.

«Τό ἐφετινόν Συνέδριον, ἡ τετάρτη συγκέντρωσις  τῆς κοινῆς αὐτῆς πρωτοβουλίας, ἐπιδιώκει νά προχωρήσῃ ἀπό τούς λόγους εἰς τά ἔργα», ἐδήλωσεν ὁ κ. John Esposito, Διευθυντής τοῦ Center for Muslim -Christian Understanding.

Τήν ἐλπίδα διά κοινήν ἀντιμετώπισιν τῶν διαφορῶν μεταξύ τῶν δύο θρησκειῶν, χωρίς τοῦτο νά σημαίνει τήν ἀλλαγήν τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν, ἐξέφρασεν κατά τήν ἔναρξιν τῆς συνδιασκέψεως ὁ πρῴην Βρετανός Πρωθυπουργός κ. Τόνυ Μπλέρ. «Ὁ ἀποτελεσματικώτερος τρόπος νά τό ἐπιτύχωμεν», εἶπεν ὁ κ. Μπλέρ, «εἶναι νά ἐπιδείξωμεν ἐμπράκτως ὅτι εἴμεθα δεσμευμένοι διά τήν προάσπισιν τῶν ἀγαθῶν τῆς συνδιαλλαγῆς, τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καί τῆς δικαιοσύνης».

«Ὁ σημερινός κόσμος δέχεται ἕναν κατακλυσμόν πληροφοριῶν, ἀλλά ἔχει χάσει τήν ἐσωτερικήν σοφίαν», ἐτόνισεν ὁ Sheikh Mustafa Efendi Ceric. «Ὑπάρχει βαθεῖα ἀσυμφωνία μεταξύ τῆς ἐγκεφαλικῆς γνώσεως καί τῆς καλλιεργείας τῆς ψυχῆς. Ἡ φροντίς διά τήν ψυχήν εἶναι εἰς τάς ἡμέρας ἡμῶν παρηγκωνισμένη».
Ἐκπροσωπῶν τόν Χριστιανικόν κόσμον καί ἰδιαιτέρως τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὁ  Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ εἰς τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ, εἶπε περίπου τά ἑξῆς:

«Κατά τήν διάρκειαν τῆς Διασκέψεως ταύτης κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθη ὅτι  ἡ θρησκεία εἶναι εἷς ἐκ τῶν κυριωτέρων προξένων τῆς κοινωνικῆς βίας ἤ ὅτι εἶναι μέρος τοῦ προβλήματος. Δέν χωρεῖ ἀμφίβολία ὅτι τό πρόβλημα τῆς βίας πρέπει νά ἀντιμετωπισθῇ εἰς τό πλαίσιον τοῦ ἀμοιβαίου διαλόγου.

Εἶναι προφανές ὅτι ὡρισμένοι θιασῶται τῶν τριῶν μεγάλων  μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, ἐνδεδυμένοι μέ τόν μανδύαν τῆς θρησκευτικῆς ἐξουσίας αὐτῶν, προέβησαν εἰς πράξεις βίας εἰς τό παρελθόν. Τό γεγονός τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νά ὁδηγήσῃ ἡμᾶς εἰς στοχασμόν δι’ εἰλικρίνειαν καί μετάνοιαν.

Εἶναι ἀπαραίτητον νά παραδεχθῶμεν, ὅπως ὀρθῶς ὑπεγράμμισαν οἱ κ.κ. Σύνεδροι, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις θεμελιωδῶν δογμάτων τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, Ἰουδαϊσμοῦ, Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ, διά νά δικαιολογηθοῦν πράξεις τῆς βίας τῆς τρομοκρατίας, ἀποτελεῖ διαστροφήν τῆς ἀληθείας. Ἀποτελεῖ καθῆκον διά τούς πρωτεργάτας τῆς εἰρήνης νά θεωρήσουν τήν θρησκείαν ὡς μέσον διά τήν ἐπίτευξιν τῆς εἰρήνης καί νά καταδικάσουν τήν βίαν ταχέως καί ἄνευ ὑπεκφυγῶν. Καλούμεθα νά διδάξωμεν εἰς τά ποίμνια ἡμῶν, ποῖος εἶναι ἀκριβῶς ὁ ρόλος τῆς θρησκείας εἰς τήν ἐπίτευξιν τῆς εἰρήνης μεταξύ τῶν ἐθνῶν.

Ὅπως πιστεύομεν, οἱ θρησκευτικοί ἡγέται δέν εἶναι πολιτικοί ἡγέται, ἀλλ’ ἔχουν διαφορετικάς μέν, ἴσης ἀξίας δέ ἠθικάς, θεολογικάς καί ποιμαντικάς εὐθύνας. Ὅπως οἱ πολιτικοί ἡγέται πρέπει νά διαμορφώνουν τόν ἠθικόν χαρακτῆρα αὐτῶν, ἀκολουθοῦντες τάς ἠθικάς ἀρχάς τῶν θρησκευτικῶν πίστεων καί παραδόσεων, ἐκ τῶν ὁποίων προέρχονται, κατά τόν ἴδιον τρόπον οἱ θρησκευτικοί ἡγέται ἔχουν καθῆκον νά διαπαιδαγωγοῦν εἰς τάς κοινότητας τῶν πιστῶν ὑπευθύνους πολίτας διά τήν κοινωνίαν.

Ὁ ρόλος αὐτός εἰς τήν οὐσίαν του ἐκδηλώνεται εἰς τήν βάσιν διά τῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν ποιμνίων μας καί τοῦ εὐρυτέρου κοινοῦ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν σημασίαν τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως. Ἐδηλώνεται εἰσέτι διά τῆς παροχῆς κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς ἐπίκεντρον τήν ἴσην ἀντιμετώπισιν τῶν ἀνθρώπων, ἀνεξαρτήτως τῶν θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν αὐτῶν διαφορῶν, διά τῆς λήψεως ἰσχυρῶν ἀποφάσεων, διά τῆς  συμμετοχῆς εἰς ἀνοικτούς καί ἰδιωτικούς διαλόγους  καί διά τῆς ὑποστηρίξεως ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι δεσμεύονται νά ἐργασθοῦν διά τόν ἴδιον ἀκριβῶς σκοπόν.

Ἐπιτρέψατε εἰς Ἡμᾶς, κ.κ. Σύνεδροι ὡς Ἕλληνα καί Ὀρθόδοξον Ποιμενάρχην, νά χρησιμοποιήσωμεν εἰς τήν προσφώνησιν Ἡμῶν ἕνα ἑλληνικόν ὅρον, μέ τόν ὁποῖον κυριολεκτοῦμεν, τόν ὅρον «Συμβίωσις». Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων θεωρεῖ ὅτι ἡ βάσις διά τήν ἀνάπτυξιν τῆς εἰρήνης εἰς τό μέλλον εἶναι αὐτή  ἀκριβῶς ἡ συμβίωσις τῶν θρησκευτικῶν Κοινοτήτων, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τόν  ἀμοιβαῖον σεβασμόν, τήν ὑπομονήν καί τήν ἀνοχήν.

Θέτομεν ἐνώπιον ὑμῶν, κ.κ. Σύνεδροι, τό παράδειγμα τῆς  ἱστορικῆς χριστιανικῆς-μουσουλμανικῆς φιλίας εἰς τόν  χῶρον τῆς Μέσης Ἀνατολῆς κατά τά τελευταῖα 1400 ἔτη, ἡ ὁποία ἐξεκίνησεν, ὅταν ὁ ἀείμνηστος Προκάτοχος Ἡμῶν, Πατριάρχης Σωφρόνιος, ὑπέγραψε Σύμφωνον μέ τόν Χαλίφην Ὁμάρ-Ἴμπν-Ἰλ- Χατάμπ. Τό Σύμφωνον τοῦ Ὁμάρ Χατάμπ -Al-’Udha- Al- Umariyya ἐξεδόθη κατά τό ἔτος 638 μ. Χ., καί παραμένει ἡ ἀρχή τῶν «δικαιωμάτων» τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τήν περιοχήν καί ἡ βάσις τῆς ἁρμονικῆς συμβιώσεως μεταξύ τῶν θρησκευτικῶν Κοινοτήτων τῆς Ἁγίας Γῆς. Ἡ «Συμβίωσις» αὐτή, ἔχει χαραχθῆ εἰς τήν ὅλην πολιτιστικήν αὐτῶν κληρονομίαν, τά ἔθιμα, τάς παραδόσεις καί τάς ἀντιλήψεις αὐτῶν. Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγῃ ἐπίσης τό γεγονός ὅτι ἡ ἀρχή τῶν προσπαθειῶν ἡμῶν διά τήν ἑδραίωσιν τῆς εἰρήνης εἶναι συνυφασμένη μέ τήν  ἀρχήν τῆς κατανοήσεως τοῦ Θεοῦ καί τῆς σχέσεως ἡμῶν μετά τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος παρέθεσε χωρία ἐκ τῶν Ἱερῶν Γραφῶν τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν. Ἐκ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τό χωρίον ἐκ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου «καί οὐκ ἀκουσθήσεται ἀδικία ἐν τῇ γῆ σου, οὐδέ σύντριμμα οὐδέ ταλαιπωρία ἐν τοῖς ὁρίοις σου» (Ἠσαΐας 60:18). Ἐκ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τήν ρῆσιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλίαν Αὐτοῦ,  «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. 5:9) καί τήν ρῆσιν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου εἰς μίαν ἐκ τῶν πρώτων ἐπιστολῶν αὐτοῦ, εἰς τήν ὁποίαν καλεῖ τόν Θεόν, «Θεόν τῆς εἰρήνης» καί εἰς ἕν ἐκ τῶν πρώτων χριστιανικῶν μνημείων, τήν ἐπιστολήν τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου Ἀντιοχείας πρός τούς Ἐφεσίους, ἀναγινώσκομεν τούς εὐκρινεῖς λόγους: «Οὐδέν κάλλιον τῆς εἰρήνης, διά τῆς ὁποίας πᾶσα μάχη ἀκυροῦται, εἴτε ἐν τοῖς ἐπουρανίοις εἴτε ἐν τοῖς ἐπιγείοις». (Ἰγνατ. Πρός Ἐφεσίους 13,2).  Ἐκ τοῦ Κορανίου ἐπίσης, τήν ρῆσιν: «ἐάν ὁ σός ἐχθρός κλίνῃ πρός εἰρήνην, πρέπει καί σύ ἐπίσης νά κλίνῃς πρός τήν κατεύθυνσιν τῆς εἰρήνης». (8:61).
Ὁ Μακαριώτατος κατακλείων τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ κατέληξεν:

Ἀς ἀφήσωμεν τάς φωνάς ταύτας τῶν ἱερῶν Παραδόσεων ἡμῶν νά εἰσέλθουν εἰς τάς καρδίας ἡμῶν, διά νά θεωρήσωμεν ὅτι ἡ κλῆσις διά τήν εὐλογημένην «Συμβίωσιν» ἀπευθύνεται εἰς ἡμᾶς τούς ἰδίους. Οὕτω αἱ φωναί αὗται θά ἐνθαρρύνουν ἡμᾶς εἰς τήν προσπάθειαν ἡμῶν δι’ ἀπελευθέρωσιν ἐκ τῆς καταστρεπτικῆς φύσεως τῆς βίας, διά ν’ ἀπολαύσωμεν τά εὐλογημένα ἀγαθά τῆς  εἰρήνης  καί τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ».

Ἡ Παρουσία τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τό Συνέδριον τοῦ  Georgetown University ἦτο ἐπιβεβλημένη καί μεγίστης βαρύτητος, λόγῳ τοῦ ἐξέχοντος ρόλου, τόν ὁποῖον ὄντως τό Πατριαρχεῖον διαδραματίζει εἰς τήν εἰρηνικήν ρύθμισιν τῶν σχέσεων μεταξύ χριστιανῶν και μουσουλμάνων τῶν περιοχῶν Ἰσραήλ, Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας καί Ἰορδανίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΗ» ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ.

Τόν παρελθόντα Αὔγουστον, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ ἐδέχθη τήν δημοσιογράφον τῆς τοπικῆς Ἑλλαδικῆς ἐφημερίδος «Παναιτωλική». Εἰς αὐτήν ἔδωσεν συνέντευξιν ὁ Μακαριώτατος διά τήν καιρίαν ἀποστολήν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος εἰς τήν περιοχήν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί κατ’ ἐπέκτασιν εἰς τήν οἰκουμένην. Ἡ συνέντευξις αὗτη ἐδημοσιεύθη τήν Πέμπτην, 8ην Ὀκτωβρίου 2009, εἰς τήν ἐφημερίδα «Παναιτωλική».

Γράφει ἡ κ. Μαρίνα Καπελάκη:

«Ὁ Μακαριώτατος μᾶς μίλησε γιά τήν ἀποστολή τοῦ Πατριαρχείου, ὑποστηρίζοντας πώς εἶναι καθαρά θρησκευτική καί πνευματική,γιά τό φιλανθρωπικό ἔργο, τίς πρῶτες δυσκολίες, πού ἐκλήθη νά ἀντιμετωπίσῃ κατά τήν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του, τήν περιουσία τοῦ Πατριαρχείου, τά σχολεῖα καί γιά τήν «συνύπαρξη» μέ τούς ἀραβικό, ἑβραϊκό καί μουσουλμανικό κόσμο. Μία συνέντευξη πολύ ἐνδιαφέρουσα, ἄν λάβωμε ὑπόψη, ὅτι ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Θεόφιλος προτιμᾷ τήν σιωπή καί ἀποφεύγει νά βρίσκεται στήν πρώτη γραμμή τοῦ πυρός» …

Ἡ ροή τῆς συνομιλίας τῆς κ. Μαρίνης Καπελάκη μετά τοῦ Μακαριωτάτου εἶχεν ὡς ἑξῆς:

κ. Μ. Καπελάκη: «Μακαριώτατε, νά σᾶς εὐχαριστήσω γιά τήν φιλοξενία! Ἐδώ καί τέσσερα χρόνια ἔχετε ἀναλάβει τά ἡνία τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσoλύμων. Ὑπό δύσκολες συνθῆκες καί ἡ ἀνάληψη, ἀλλά καί ἡ συνέχεια τοῦ ἔργου σας. Ποιές ἦταν οἱ πρῶτες δυσκολίες πού κληθήκατε νά ἀντιμετωπίσετε»;

Ὁ Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’: «Οἱ δυσκολίες εἶναι, ὅτι γιά πρώτη φορά στή μακραίωνα ἱστορία του τό Πατριαρχεῖο εὑρέθη ὑπό τρεῖς πολιτειακές δικαιοδοσίες καί ἐξουσίες, τῶν ὁποίων πολιτειακῶν καί κρατικῶν αὐτῶν δυνάμεων καί ἐξουσιῶν τά συμφέροντα εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα· καί αὐτή ἦταν ἡ δυσκολία τοῦ Πατριαρχείου, καί τῆς θέσεως τοῦ Πατριάρχου, διότι ξαφνικά τό Πατριαρχεῖο εὑρέθη στό ἐπίκεντρο τῶν πολιτικῶν διενέξεων, καί ὄχι τῶν τοπικῶν πολιτικῶν διενέξεων, ἀλλά διενέξεων πολιτικῶν, πού ἀφοροῦν τήν Παγκόσμια Κοινότητα»!

Μ.Κ.: «Κάθε μέρα πού ἀνατέλλει ποιά εἶναι ἡ πρώτη σκέψη πού τυραννάει τό λογισμό σας»;

Ι.Θ.Γ’: «Ὑπάρχουν, βέβαια, οἱ λογισμοί, ἀλλά στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ὅλα λαμβάνουν μίαν ἄλλη διάσταση καί τό φρόνημα τό δικό Μας πρέπει νά κατευθύνεται καί νά κατεργάζεται ἀπό τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα καί ἡ σκέψις Μας εἶναι νά ἐπικαλούμεθα πάντοτε τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί συγκεκριμένα τοῦ Ἐνσαρκωμένου Λόγου τοῦ Χριστοῦ, διότι Αὐτός, κατ’ οὐσίαν, εἶναι ὁ Πηδαλιοῦχος, ὁ Ἀρχηγός καί ὁ Ἡγέτης αὐτοῦ τοῦ Ἱεροῦ Καθιδρύματος, καί αὐτό τό λέγω διότι ἔχει ἀποδειχθεῖ, ὅτι ἡ παρουσία ἐδῶ τοῦ Πατριαρχείου, ἡ παρουσία τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, εἶναι ἕνα καθημερινό θαῦμα».

Μ.Κ.: «Πῶς εἶναι ἡ συνύπαρξη μέ τά ἄλλα δόγματα»;

Ι.Θ.Γ’: «Τό ἰδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα τῆς Ἱερουσαλήμ εἶναι, ὅτι εἶναι πόλις καθεαυτό θρησκευτική καί συνδέεται ἄρρηκτα μέ τήν Ἱεράν Ἱστορίαν καί ἐδῶ ἐκορυφώθη, ἐδῶ ἔλαβε σάρκα καί ὁστᾶ, ἀλλά καί ἐδῶ πλέον θά τελειώσῃ ὁ σκοπός τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας· καί τό Πατριαρχεῖο εἶναι ἡ ἐνσάρκωσις τῆς Ἱστορίας τῆς Ἱερουσαλήμ καί τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας».

Μ.Κ.: «Ποιό εἶναι τό φιλανθρωπικό ἔργο τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσoλύμων»;

Ι.Θ.Γ’: «Τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ἀπό τή φύση του εἶναι ἕνα φιλανθρωπικό ἵδρυμα καί ἐδῶ ἀκριβῶς ὑπάρχει μία μεγάλη παρεξήγησις, διότι εἶναι ὁ φυσικός καί πνευματικός κληρονόμος μιᾶς πολυτίμου καί ἀνεκτιμήτου πνευματικῆς ἀλλά καί φυσικῆς κληρονομιᾶς. Βέβαια, ἡ πνευματική κληρονομιά εἶναι αὐτονόητη, ἀλλά ἡ φυσική κληρονομιά τοῦ Πατριαρχείου δέν προβάλλεται, οὔτε γίνεται κατανοητή καί γνωστή, διότι παραθεωρεῖται τό γεγονός ὅτι ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσoλύμων, καί γενικότερα ἡ ἱστορία τῆς Ἱερουσαλήμ, καί τῶν Ἁγίων Τόπων, ἀρχίζει νά λαμβάνῃ νέα μορφή καί νά διαμορφώνεται ἕνα νέο πλέον πολιτικο-θρησκευτικό καί κοινωνικό καθεστώς μέ τήν ἄφιξη ἐδῶ τῶν Ἀράβων Μουσουλμάνων, τό 638 μ.Χ. Ἔκτοτε τό πολιτικο-θρησκευτικό σκηνικό ἀλλάζει, διότι ὁ Πατριάρχης τῶν Ἱεροσολύμων ἀναδεικνύεται ταυτοχρόνως ὁ πνευματικός καί ὁ ἐθνικός ἡγέτης, δηλαδή, ἀναδεικνύεται ὁ ‘Ἐθνάρχης’. Ἀποχωροῦν οἱ Βυζαντινοί, ὁ Αὐτοκράτωρ Ἡράκλειος καί ὅλη αὐτή ἡ κληρονομιά, πνευματική καί φυσική, τίθεται εἰς τάς χεῖρας τοῦ Πατριάρχου τῶν Ἱεροσολύμων· καί ὅταν ἀναφερόμεθα σέ φυσική κληρονομιά, ἐννοοῦμε τούς μεγαλοπρεπεῖς ναούς, τούς Κωνσταντινείους ναούς, τούς εὐκτηρίους οἴκους, τά μοναστήρια, τά ὁποῖα ἔκτισαν καί ἀνέδειξαν οἱ Βυζαντινοί Αὐτοκράτορες ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι τόν 7ο αἰῶνα, ἀλλά καί μέχρι τήν ἐποχή τῶν Σταυροφόρων καί μετά ἀκόμα. Πάντα οἱ Βυζαντινοί ἐνδιαφέροντο».

«Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο, τό Πατριαρχεῖο ἀπέκτησε μία μεγάλη φυσική κληρονομιά καί περιουσία, ἡ ὁποία ἐπηυξήθη καί συνεπῶς αὐτή ἡ φυσική κληρονομιά τοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἱερά κληρονομιά. Καί αὐτό δυστυχῶς παραθεωρεῖται καί παραβλέπεται καί δίδουν μιάν ἄλλη διάσταση στό Πατριαρχεῖο· καί αὐτό εἶναι κάτι, τό ὁποῖο μᾶς ἐνοχλεῖ ἰδιαιτέρως, γιατί τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων διαδραματίζει ρόλον καθαρά πνευματικόν καί φιλανθρωπικόν».

«Σήμερα τό δημογραφικό καθεστώς τῆς Ἱερουσαλήμ, δέν ἐννοῶ πληθυσμιακά, ἐννοῶ τοπογραφικά, ἐξαρτᾶται ἐν πολλοῖς ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, δεδομένου ὅτι ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς παλαιᾶς πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, καί μάλιστα σημεῖα πολιτικῆς καί στρατηγικῆς σημασίας, ἀποτελοῦν περιουσία τοῦ Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων καί τό Πατριαρχεῖο ἐνεργεῖ καί συνεχίζει τήν ἱεραποστολή κατά τρόπο καθαρά φιλανθρωπικό».

Μ.Κ.: «Τί ἐννοεῖτε»;

Ι.Θ.Γ’: «Ὅταν κανεῖς εἰσέρχεται στήν παλαιά πόλη, ἀπό τήν Πύλη τοῦ Δαυΐδ καί συνεχίζει γιά τόν Ναό τῆς Ἀναστάσεως, διέρχεται ἀπό δρόμους πού ἑκατέρωθεν ὑπάρχουν καταστήματα, τά ὁποῖα παραχωροῦνται καί ἐνοικιάζονται, ἄνευ διακρίσεως, σέ χριστιανούς, μουσουλμάνους καί ἄλλους καί τά εἰσοδήματα τοῦ Πατριαρχείου εἶναι πενιχρότατα καί συμβολικά. Κατόπιν, ἕνεκα τῆς θέσεως τοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο κατέχει πολλά προσκυνήματα καί μοναστήρια, καί πολλά περιουσιακά στοιχεῖα γύρω ἀπ’ αὐτό, δέν μπορεῖ νά ἀναδείξῃ τήν περιουσία του ἤ νά τήν ἐκμεταλλευθεῖ, ὅπως σκέπτεται ὁ κοσμικός καί οἰκονομικός νοῦς, διότι οἱ περιουσίες αὐτές, οἱ γαῖες αὐτές, εἶναι μεγάλης πολιτικῆς καί στρατηγικῆς σημασίας, ὁπότε ἐδῶ ἀντιλαμβάνεσθε σέ τί δύσκολη θέση βρίσκεται τό Πατριαρχεῖο. Διότι, ἐάν προβῇ σέ ὁποιανδήποτε ἐνέργεια ἐπενδυτική, αὐτόματως ἀλλάζει τό καθεστώς τό πολιτικο-κοινωνικό».

Μ.Κ.: « …Εἶναι ζήτημα καθαρῶν ἰσορροπιῶν! Ὑπό τήν κηδεμονία τοῦ Πατριαρχείου, ὑπάρχουν καί σχολεῖα. Μιλώντας δέ μέ διαφόρους ἐδῶ παράγοντες, μέ ἐνημέρωσαν καί γιά τό πρόβλημα τῆς βιωσιμότητάς τους, ἀφοῦ δέν ἔχουν πολλούς μαθητές».

Ι.Θ.Γ’: «Συμβαίνει τό ἑξῆς: τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων εἶναι ἀπό τίς πρῶτες Ἐκκλησίες, πού εἶχε ἐπενδύσει στόν τομέα τῆς Παιδείας, ἀλλά καί τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Εἶναι γεγονός ἱστορικά ἀποδεδειγμένο, καί ἀναγνωρίζεται ἀπό τούς πάντες, ἀπό μελέτες πού ἔχουν γίνει καί ἔρευνες, ὅτι τά πρῶτα νοσοκομεῖα πού ὑπῆρξαν καί τά πρῶτα σχολεῖα ἦταν ἀπό τό Πατριαρχεῖο».

«Στόν τομέα τῆς Παιδείας ἔχει ἐπενδύσει πάρα πολύ τό Πατριαρχεῖο καί σήμερα ἔχει σχολεῖα, ἐντός τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, στήν Παλαιστινιακή Αὐτονομία καί στήν Ἰορδανία. Καί στόν τομέα αὐτό, τό Πατριαρχεῖο ἔχει κάνει μεγάλα ἅλματα. Μέσῳ τῆς Παιδείας συμβάλλει ἀκριβῶς στήν συνύπαρξη τῶν θρησκευτικῶν ὀντοτήτων, ἀλλά καί στήν ἐκτόνωση τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ, δεδομένου ὅτι οἱ χριστιανοί εἶναι μειονότης στό χῶρο τῆς Ἁγίας Γῆς καί στήν εὑρύτερη περιοχή τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὡς ἐκ τούτου, τά χριστιανικά σχολεῖα καί τά σχολεῖα τοῦ Πατριαρχείου ἰδιαιτέρως, φιλοξενοῦν, κατά τό πλεῖστον, μαθητές, οἱ ὁποίοι δέν εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀλλά εἶναι ἑτέρων θρησκευμάτων· καί αὐτό ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νά συμβάλλῃ στήν ἀλληλογνωριμία, ἀφ’ ἑνός μέν τῶν προσώπων, καί ἀφ’ ἑτέρου στήν ἀλληλογνωριμία τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων καί συμβόλων ἑνός ἑκάστου. Καί αὐτό βέβαια ἀναγνωρίζεται ἀπό ὅλους, δεδομένου ὅτι τό Πατριαρχεῖο ἔχει μιάν ἰδιαίτερη σχέση μέ τόν ἀραβικό ἰσλαμικό κόσμο, εἶναι ἡ γέφυρα μεταξύ Δύσεως καί Ἀνατολής»!

Μ.Κ.: «Ὀφείλω νά παρατηρήσω ὅτι ἀπό τόν ἰσλαμικό, ἀραβικό κόσμο διαπίστωσα μιά ἀγάπη πρός τούς μοναχούς καί τόν Πατριάρχη, τόν ἑκάστοτε Πατριάρχη….»

Ι.Θ.Γ’: «Εἶναι γεγονός αὐτό! Ἔχουμε κοινή ἱστορία καί ἀλληλογνωριζόμεθα καί γι’ αὐτό κατορθώνουμε νά ἐπιβιώνουμε. Κατόπιν σέ μᾶς ὑπάρχει ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη, διότι ἡ ἀποστολή τοῦ ‘μαύρου ράσου’ εἶναι πολύ γνωστή, εἶναι ξεκάθαρη ἡ ἀποστολή τοῦ Πατριαρχείου, διά μέσου τῶν αἰώνων, εἶναι καθαρά θρησκευτική καί πνευματική. Δέν ἐξυπηρετεῖ, οὔτε προάγει ἀλλότρια συμφέροντα, εἴτε αὐτά εἶναι οἰκονομικά εἴτε πολιτικά ἤ στρατιωτικά ἤ ὁτιδήποτε· ἐν ἀντιθέσει πρός τούς ἄλλους δυτικούς, χριστιανούς ἐννοῶ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένοι μέ αὐτό τό στίγμα, πού ἄφησαν στόν ἀραβικό καί μουσουλμανικό κόσμο, τούς Σταυροφόρους» .

Μ.Κ.: «Μακαριώτατε, ἐπισκέφθηκα μοναστήρια, πού βρίσκονται σέ καίριες στρατηγικές θέσεις καί μοναχούς νά φυλᾶνε Θερμοπύλες! Ἀνταμώθηκα μέ τίς δυσκολίες, τίς ἀνησυχίες τους, ἕνωσα τήν προσευχή μου μαζί τους, ὥστε ὁ Μεγαλοδύναμος νά τούς χαρίζῃ ὑγιεία, ἀλλά μετά ἀπ’ αὐτούς τί»;

«Ποιό εἶναι τό μήνυμα πού θέλετε νά στείλετε στήν Ἑλλάδα; Ἡ χώρα μας ὀφείλει νά δώσῃ ‘χέρι βοηθείας’ πρός τό Πατριαρχεῖο σας καί σέ τούτη τήν ἀποστολή ὅλα τά Πατριαρχεῖα ὀφείλουν νά συστρατευθοῦν καί νά ταχθοῦν στό πλευρό σας…».

Ι.Θ.Γ’: «Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ Ἑλλάδα πάντοτε ἦταν καί παραμένει ἡ τροφός δύναμις γιά ὅλα τά Πατριαρχεῖα στή Μέση Ἀνατολή καί γιά τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Αὐτό τό ἐνδιαφέρον συνεχίζεται νά ἐκδηλώνεται ποικιλοτρόπως καί παντοιοτρόπως καί νομίζω ὅτι πλέον ἔχει γίνει ἀντιληπτό ὅτι πολιτικῶς ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἕνα προπύργιο στό χῶρο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί αὐτό εἶναι τό Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων»!

Μ.Κ.: «Μιά κουβέντα σέ ὅσους ἔχουν ἐπισκεφθεῖ τούς Ἁγίους Τόπους, ἀλλά καί σέ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν ἔρθει ἀκόμα ἐδώ».

Ι.Θ.Γ’: «Τά Πανάγια Προσκυνήματα καί τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων εἶναι τόπος ἐλπίδος, γιατί εἶναι ὁ τόπος τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό τό ὁποῖο δίδει δύναμη σέ μᾶς νά συνεχίζωμε τήν ἀποστολή μας εἶναι, ὅτι ζοῦμε πάντοτε μέ τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως· καί αὐτή τήν ἐμπειρία, τήν ὁποία ζοῦμε ἐμεῖς ἐδώ, ἐπί καθημερινῆς βάσεως, θά θέλαμε νά τήν συμμερισθοῦν καί οἱ συμπατριῶτες μας, καί ὁ τρόπος γιά νά τήν συμμερισθοῦν εἶναι ἀκριβῶς ἡ προσκυνηματική τους ἐπίσκεψη ἐδώ, εἰς τούς Ἁγίους Τόπους».

Μ.Κ.: «Νά σᾶς εὐχαριστήσω καί νά σᾶς εὐχηθῶ, ὁ Μεγαλοδύναμος νά σᾶς χαρίζῃ κουράγιο καί δύναμη στή δύσκολη ἀποστολή σας !».

Ι.Θ.Γ’: «Εὐχαριστῶ πάρα πολύ»…

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_6_placeholder




ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ἐξοχώτατε,

Μετ’ αἰσθημάτων ἰδιαιτέρας χαρᾶς καί ἱκανοποιήσεως ἐνημερώθημεν περί τῆς ἐκλογῆς τῆς  Ὑμετέρας λίαν περισπουδάστου Ἡμῖν Ἐξοχότητος εἰς τήν περίοπτον θέσιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς νέας Κυβερνήσεως  τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος.

Διά  τῶνδε ὅθεν τῶν Πατριαρχικῶν Ἡμῶν Γραμμάτων σπεύδομεν ἐκ τῶν ὀρέων Σιών τῆς ἁγίας, ἵνα ἐκφράσωμεν εἰς Αὐτήν καί πάντας τούς σύν Αὐτῇ ἐκλεγέντας συνεργάτας Αὐτῆς ὁλοθύμους συγχαρητηρίους εὐχάς, ἐξ ὀνόματος καί τῶν μελῶν τῆς Γεραρᾶς ἡμῶν Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, δι’ ἀπρόσκοπτον ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων Αὐτῆς, ἀποτελεσματικήν δέ ἐπιτέλεσιν τῆς βαρείας Ἐθνικῆς Αὐτῆς ἀποστολῆς, πρός ὁλοκλήρωσιν τῶν πολιτικῶν Αὐτῆς ὁραματισμῶν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος καί τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους καί εὐημερίᾳ τοῦ πολίτου.

Ἐπί τούτοις, ἐπικαλούμενοι ἐπί τήν Ὑμετέραν Ἐξοχότητα πανοικί τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρός ἐνίσχυσιν καί κραταίωσιν Αὐτῆς ἐν παντί καί πάντοτε,  καταστέφομεν Αὐτήν καί τούς πολυτίμους Αὐτῆς συνεργάτας ταῖς Πατριαρχικαῖς Ἡμῶν εὐχαῖς καί εὐλογίαις καί  διατελοῦμεν.

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ ‚ϐθ΄ Ὀκτωβρίου δ΄.

Τῆς Ὑμετέρας Τετιμημένης Ἐξοχότητος

Διάπυρος πρός Κύριον Εὐχέτης

ΘΕΟΦΙΛΟΣ  Γ΄

Πατριάρχης Ἱεροσολύμων




100ΕΤΗΡΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΝ ΦΧΕΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΟΣ ΕΜΙΡΗ ΓΑΖΗ

Ἡ πόλις Φχές, προάστειον τοῦ Ἀμμάν, εἶναι μία ἐκ τῶν μεγάλων πόλεων τῆς Ἰορδανίας, ἀριθμοῦσα περί τούς 15.000 χιλιάδας κατοίκων, ζηλευτή καί διά τό εὔφορον ἔδαφος αὐτῆς καί τό εὔμορφον  φυσικόν περιβάλλον.

Εἰς αὐτήν τήν πόλιν τό Πατριαρχεῖον διατηρεῖ ἀνέκαθεν Ἑλληνορθόδοξον ἀραβόφωνον Κοινότητα, ἀριθμοῦσαν 8.000 χιλιάδας μέλη μέ Πατριαρχικόν Ἐπιτροπον σήμερον τόν Ἁγιοταφίτην Ἀρχιμανδρίτην Ἱερώνυμον καί ἱερεῖς τούς αἰδεσιμωτάτους, π. Τζίριες Σμεράτ,  π. Ρωμανόν Σαμάουϊ καί  π. Ἠλιᾶς Σουές καί σχολεῖον, (νηπιαγωγεῖον-δημοτικόν-γυμνάσιον-λύκειον μέ 50 καθηγητάς καί 600 μαθητάς καί ἐπίσης Ὀρθόδοξον Λέχην καί Ὀρθόδοξον φιλανθρωπικόν Σύλλογον.

Εἷς τῶν ναῶν τῆς Κοινότητος αὐτῆς εἶναι ὁ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, πρώτου ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων, μικρός σχετικῶς, εὐπρεπής ὅμως καί ὑποβλητικός πλησίον τοῦ δημοτικοῦ σχολείου καί νηπιαγωγείου μέ 130 μαθητάς καί ἕτερος ἐν καθημερινῇ λατρευτικῇ χρήσει, ὁ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, θεμελιωθείς τό 1906 καί ὁλοκληρωθείς τό 1909 ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Δαμιανοῦ.

Τήν συμπλήρωσιν ἑκατόν ἐτῶν ἀπό τῆς ἱδρύσεως τοῦ ναοῦ τούτου ἑώρτασε τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων διά διημέρων ἑορταστικῶν  ἐκδηλώσεων ἀπό τῆς 18ης Σεπτεμβρίου /1ης Οκτωβρίου ἕως τῆς 19ης Σεπτεμβρίου /2ας Ὀκτωβρίου 2009.

Διά τούς ἑορτασμούς τούτους ἐξεκίνησεν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ μετά συνοδείας ἐκ τοῦ Πατριαρχείου τήν πρωΐαν τῆς Πέμπτης 18ης Σεπτεμβρίου / 1ης Ὀκτωβρίου 2009. Διαβάς τήν γέφυραν τοῦ Ἰορδάνου, ἐγένετο δεκτός μετά τιμῶν ὑπό τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Διοικήσεως τῆς γεφύρας εἰς τήν Ἰορδανικήν πλευράν (King Hussein Bridge), ὑπό τοῦ ἡγουμένου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου καί Προυχόντων ἐκ τοῦ Φχές, μεθ’ ὅ κατηυθύνθη διά διαμονήν εἰς τήν ἐν Ἀμμάν Μητρόπολιν τοῦ Πατριαρχείου.

Τήν μεσημβρίαν ὁ Μακαριώτατος εἶχε συνάντησιν μετά τοῦ πρίγκιπος τῆς Ἰορδανίας Ὑψηλοτάτου Ἐμίρη Γάζη.

Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Μακαριώτατος μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ κατηυθύνθη εἰς τήν πόλιν τοῦ Φχές. Εἰς τήν εἴσοδον τῆς πόλεως εἰς τήν Γέφυραν Χίλντα, ὑπεδέχθησαν Αὐτόν ὁ π. Ἠλίας Σουές, Προύχοντες ἐκ τοῦ Φχές μετά τῆς Ἀστυνομίας καί πλῆθος εὐσεβοῦς λαοῦ. Τοῦ πλήθους τούτου προΐστατο ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως κ. Τζίριες Σουές, τό Δημαρχικόν Συμβούλιον καί ἐκπρόσωποι τῆς Ἰορδανικῆς Κυβερνήσεως. Τῶν προσκόπων προελαυνόντων, ἡ ὅλη τιμητική διά τόν Πατριάρχην πομπή, διελθοῦσα διά μέσου τῆς πόλεως, ἔφθασεν εἰς τό προαύλειον τοῦ Ναοῦ καί τοῦ παρακειμένου σχολείου τοῦ Πατριαρχείου.

Εἰς τήν εἴσοδον τοῦ Ναοῦ ὁ Πατριάρχης, γενόμενος δεκτός ὑπό τοῦ ἡγουμένου πανοσιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου καί τῶν ἱερέων τοῦ Ναοῦ,  ἐνεδύθη μανδύαν καί ἀναγνώσας τήν εὐχήν τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ ὕδατος, ἐρράντισε τόν περιεστῶτα λαόν. Ἀκολούθως εἰσώδευσεν εἰς τόν ἱερόν ναόν, ραντίζων αὐτόν καί τούς πιστούς καί τό  Ἱερόν Βῆμα, ἐνῷ ἐψάλλοντο τά τροπάρια «Σῶσον Κύριε τόν λαόν Σου…», «Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ σταυρῷ ἑκουσίως…», «Τῇ Ὑπερμάχῳ…» καί τό ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ: «Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής…». Τοῦ Πατριάρχου ἀνελθόντος εἰς τόν Θρόνον, ἐψάλη ἡ Δοξολογία καί ἀνεπέμφθη δέησις, μεθ’ ἥν ἐψαλη τό Πολυχρόνιον καί ἐγένετο  Ἀπόλυσις.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Μακαριώτατος, ἡ ἐξ Ἱεροσολύμων συνοδεία Αὐτοῦ, αἱ τάξεις τῶν ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰορδανίαν καί ὁ πιστός λαός τοῦ Κυρίου, ἐξῆλθον εἰς τόν ὑπαίθριον προαύλειον χῶρον τοῦ σχολείου. Ὁ Μακαριώτατος καί οἱ ἀνώτατοι προσκεκλημένοι Κυβερνητικοί ὑπάλληλοι ἐκάθισαν ἐπί ἐξέδρας καί ὁ λαός εἰς τραπέζας ἐστρωμένας. Ἡ χορῳδία τοῦ καθεδρικοῦ ναοῦ τῆς Ὑπαπαντῆς ἐν Ἀμμάν ἔψαλεν ἐκλεκτά τροπάρια εἰς ἀκριβές βυζαντινόν κατανυκτικόν ὕφος. Ἡ χορῳδία τοῦ σχολείου τοῦ Πατριαρχείου ηὔφρανε τήν ὁμήγυριν διά Ἰορδανικῶν πατριωτικῶν ᾀσμάτων καί χορῶν.

Μετά ταῦτα ὁ κ. Ὄδε Σουές, πρῴην ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς (ΣΕΜΑ), ἐκαλωσώρισεν εἰς ποιητικόν λόγον τόν Μακαριώτατον, ὡς ἐπάξιον προεξάρχοντα τοῦ πανηγυρικοῦ ἑορτασμοῦ τούτου πρός τιμήν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ.

Μετά ταῦτα ἐψάλησαν πάλιν κατανυκτικά ᾄσματα διά τόν καλωσορισμόν τοῦ πρίγκιπος τοῦ Χασιμιτικοῦ Βασιλείου Ἐμίρη Γάζη. Οὗτος ἀφιχθείς, ἐγένετο δεκτός μετά θερμῶν ἐκδηλώσεων. Ὁ ἱερεύς π. Ἠλιᾶς Σουές καλωσορίζων, ὑπεγράμμισεν ὅτι ἡ Ἰορδανία ἀπολαύει δημοκρατίαν καί πρόοδον ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ Χασιμιτικοῦ Βασιλείου. Ὅτι  Μουσουλμᾶνοι καί Χριστιανοί συμβιοῦν ἁρμονικῶς εἰς τό πλαίσιον τοῦ ἀνεξιθρήσκου Ἰορδανικοῦ τούτου κράτους. Ὅτι ἡ προσφορά τοῦ πρίγκιπος εἶναι σημαντικωτάτη εἰς τό ἔργον τοῦτο. Τόν πρίγκιπα ἐκαλωσώρισε καί ὁ Δήμαρχος τοῦ Φχές, τονίζων τό πνεῦμα συνεργασίας, τό ὁποῖον ὑπάρχει διά τήν συντήρησιν τῶν μνημείων τῆς πόλεως, ἐν οἷς καί ὁ ναός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί ὑπογραμμίζων τό ἐνδιαφέρον τοῦ Μακαριωτάτου διά τήν πόλιν τοῦ Φχές.

Ἐξ ὀνόματος τῶν Ἐπιτρόπων ὡμίλησεν ὁ κ. Χάννα Μαδαήν. Οὗτος ἐπῄνεσε τό ποιμαντικόν ἔργον τοῦ Πατριάρχου, λέγων ὅτι τοῦτο ἐπιδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι τό Ὀρθόδοξον ποίμνιον τοῦ Φχές διάγει ἄνευ προβλημάτων καί ἐπῄνεσεν  τόν Ἐμίρην διά τήν ἐλευθέραν ἄνευ προκαταλήψεων θρησκευτικότητα αὐτοῦ.

Ἀκολούθως ὁ Μακαριώτατος διά στόματος π. Ἰμβραήμ Νταμπούρ ἐκαλωσώρισε τόν πρίγκιπα Ἐμίρην Γάζη καί πάντας τούς μετέχοντας εἰς τό γεγονός τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν 100 ἐτῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Γεωργίου,  λέγων ὅτι φέρει χαιρετισμόν ἐκ τῆς Ἁγίας Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων καί ἐκ τῆς Ἐκκλησίας αὐτῆς, ἥτις διεφύλαξε διά μέσου τῶν αἰώνων χριστιανικά, μουσουλμανικά καί ἰουδαϊκά θρησκευτικά μνημεῖα ἀδιακρίτως, ὑπερβαίνουσα ἀντιξοότητας καί συμπαρισταμένη εἰς τούς καταδιωκομένους καί πρόσφυγας.

«Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς Φχές», εἶπε,  «εἶναι προέκτασις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀναστάσεως εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἡ Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν προστατεύει ὅλα τά θρησκευτικά μνημεῖα τῶν Ἱεροσολύμων. Τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί τά Ἅγια τῶν Ἁγίων. Προσευχόμεθα καί ὑπέρ ἑδραιώσεως τοῦ βασιλέως Ἀμπντάλα ΙΙ καί τοῦ πρίγκιπος, διά τήν ὑποστήριξιν εἰς τόν ἀγῶνα αὐτῶν ὑπέρ τῆς εἰρήνης, τοῦ διαλόγου καί τῆς συναδελφοσύνης». «Διά τούς λόγους τούτους», εἶπεν, «προσφέρομεν τῷ πρίγκιπι τό Ἀνώτατον Παράσημον τοῦ Παναγίου Τάφου, χρυσοῦν σταυρόν μετά στέμματος καί στεφάνης καί τό Ἀνώτατον Παράσημον τῆς Εἰρήνης, κοπέν ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Βενεδίκτου δι ὑψηλοτάτας καί διακεκριμένας  προσωπικότητας, εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν Αὐτοῦ πρός ἐπικράτησιν τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης καί πρός τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων».

Ὁ πρίγκιψ συγκεκινημένος ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν τιμητικήν ταύτην διάκρισιν. Εἰς τόν Δήμαρχον τῆς πόλεως κ. Τζίριες Σμεράτ καί εἰς τόν Πρόεδρον τῶν Ἐπιτρόπων κ. Ἀμποῦ Μοῦσα ὁ Μακαριώτατος προσέφερεν τιμητικήν πλακέτταν, τήν ὁποίαν ἡτοίμασαν ὁ ἡγούμενος καί οἱ ἱερεῖς διά τό γεγονός.

Ὁ πρίγκιψ  Ἐμίρ Γάζη  προσέφερεν εἰς τόν Μακαριώτατον μικράν ἀργυρᾶν φιάλην ὕδατος ἁγιασμοῦ, ἀργυροῦν δίσκον καί ἐπιταγήν $ 50.000 USD, ὡς συνδρομήν διά τήν ἀνακαίνισιν τοῦ Ναοῦ, ἐκφράζων καί πάλιν συγκεκινημένος τάς εὐχαριστίας αὐτοῦ.

Τάς ἑορταστικάς ταύτας ἐκδηλώσεις ἠκολούθησε τράπεζα διά πάντας ὑπέρ τούς χιλίους διακοσίους.

Τήν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου, 20ῆς Σεπτεμβρίου / 2ας Οκτωβρίου 2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ ἐκκινήσας ἐκ τῆς ἐν Ἀμμάν Μητροπόλεως, μετά τήν ἐν τῇ γεφύρᾳ Χίλντα ὑποδοχήν Αὐτοῦ ὑπό τοῦ π. Τζίριες Σμεράτ, τῶν Προυχόντων καί τῆς Ἀστυνομίας, ἔφθασεν εἰς τόν ἐν Φχές ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου, τόν συμπληροῦντα 100 ἔτη ἀπό τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ. Γενόμενος δεκτός ὑπό τοῦ ἡγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Ἱερωνύμου καί τῶν ἱερέων, ἐνεδύθη μανδύαν πρό τῆς εἰσόδου, εἰσώδευσεν εἰς τόν ἱερόν ναόν, ηὐλόγησε τήν εἴσοδον καί προεξῆρξε τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου καί τῆς Ἀρτοκλασίας, ἐν συνεχείᾳ δέ καί τῆς κατανυκτικῆς Πατριαρχικῆς καί πολυαρχιερατικῆς θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ. Βενεδίκτου καί τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Ἰόππης κ. Δαμασκηνοῦ, Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, τοῦ ἡγουμένου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἱερωνύμου, ἐπιτυχῶς περατώσαντος τήν ἀνακαίνισιν τοῦ ἡγουμενείου, τῶν αἰδεσιμωτάτων ἱερέων τοῦ ναοῦ π. Ἠλιᾶς Σουές, π. Τζίριες Σμεράτ καί π. Ρωμανοῦ Σαμάουϊ,  παρουσίᾳ τοῦ  Ἀντιπροσώπου τῆς ἐν Ἀμμάν Ἑλληνικῆς Πρεσβείας κ. Ἰωάννου Μαλικούρτη, τοῦ Κυπρίου Πρέσβεως κ. Εὐτυχίου, τῶν Πρέσβεων τῆς Ρωσίας, Ρουμανίας, Οὐκρανίας Γεωργίας καί Βουλγαρίας.

Πολύς λαός παρηκολούθησεν ἐν εὐλαβείᾳ  τήν θ. Λειτουργίαν.  Εἰς πολλούς μετέδωσε τήν θ. Κοινωνίαν ὁ Μακαριώτατος. Ὁ ναός οὗτος διά τοῦ ἑορτασμοῦ τούτου ἐδείχθη τόπος «ρωμηοσύνης», ὀρθῆς δόξης καί λατρείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, κατάλοιπον τῆς βυζαντινῆς ρωμηοσύνης εἰς Ἰορδανίαν, ἔδωσεν δυνατήν Ὀρθόδοξον μαρτυρίαν ἐλπίδος καί εἰρήνης εἰς τήν πόλιν Φχές καί εἰς τό κράτος τῆς Ἰορδανίας. Ἡ χορῳδία ἔψαλεν εἰς ὕφος βυζαντινόν ἀραβιστί καί ἑλληνιστί. Ἡ θ. Λειτουργία ἐγένετο καί πάλιν πρόξενος ἁγιασμοῦ, ἀφέσεως ἁμαρτιῶν, δυνάμεως καί σωτηρίας διά τούς λειτουργούς τοῦ Κυρίου καί τούς πιστούς.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θ. Λόγον εἰς τούς πιστούς ἔχοντα οὔτως:

«Εὐφραίνου, ἀγάλλου ἡ νέα Ἱερουσαλήμ, ἡ γάρ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνέτειλε», ψάλλει ὁ ὑμνῳδός.

Εὐφραίνου καί ἀγάλλου ἡ γῆ τῆς χώρας πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ὅτι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου συνανέτειλεν ἐπί σέ καί δή ἐν τῇ ἀγλαοκάρπῳ πόλει Φχές.

Ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος συνήγαγε καί ἡμᾶς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἐν τῷ ἱερῷ τούτῳ Ναῷ, ἵνα εὐχαριστιακῶς εὐχαριστήσωμεν καί δοξολογικῶς δοξάσωμεν τό Ἅγιον Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἐπί τῇ ἑκατονταετεῖ ἐπετείῳ τῆς πήξεως τοῦ ἱεροῦ θυσιαστηρίου, ἐπί τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ ἀναίμακτος θυσία.

Τό γεγονός τοῦτο ἐνέχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, τόσον διά τά πιστά μέλη τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ὅσον καί διά τούς κατοικοῦντας τήν πόλιν ταύτην.

Ὁ λόγος καί ἡ σημασία τῆς πήξεως τοῦ θυσιαστηρίου, δηλαδή τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ χριστιανικοῦ Ναοῦ, εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μέ τόν λόγον καί τήν σημασίαν τῆς ὑψώσεως καί τῆς πήξεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ  ἐπ’ αὐτόν τόν τόπον τοῦ ἐκχυθέντος ἀπολυτρωτικοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ φρικτοῦ Γολγοθᾶ.

Ἐπί μέν τοῦ φρικτοῦ Γολγοθᾶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός συνῆψε τά ἐπίγεια μέ τά οὐράνια διά τῆς καθαιρέσεως τοῦ μεσοτοίχου τῆς ἔχθρας, προσφέρων τό τίμιον Αὐτοῦ αἷμα ἀντίλυτρον ἀντί πολλῶν.

Ἐπί δέ τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ἀναιμάκτου λατρείας Αὐτός Οὗτος ὁ σαρκωθείς Θεός Λόγος, Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός πάλιν καί πολλάκις προσφέρεται τῷ Θεῷ καί Πατρί ὡς νέος πλέον Ἀδάμ ὑπέρ ἡμῶν καί δι’ ἡμᾶς.

Τό ἀκαταπαύστως τελούμενον μέγα μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας ἐπί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ τούτου θυσιαστηρίου οὐδέν ἄλλο ὑποδηλοῖ παρά τήν ἄπειρον ἀγάπην καί φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ.

Καί ἡ μέν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ γίνεται αἰσθητή διά τῶν ἀπείρων εὐεργεσιῶν αὐτοῦ εἰς τόν κόσμον. Ἡ δέ εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν γίνεται αἰσθητή  διά τῆς πρός τόν συνάνθρωπον ἡμῶν κενωτικῆς, τουτέστιν θυσιαστικῆς καί ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς.

Ναί, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅπως ὁ Σταυρός, δηλαδή ἡ σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ, ἐγένετο ὁ λόγος καί τό αἴτιον τῆς θεώσεως πάντων τῶν ἀνθρώπων, κατά τόν ἴδιον ἀκριβῶς τρόπον ἡ λειτουργική καί εὐχαριστιακή ἀναίμακτος θυσία γίνεται ὁ λόγος καί τό αἴτιον τῆς κοινωνίας ἡμῶν μετά τοῦ «προσφέροντος καί προσφερομένου,  τοῦ προσδεχομένου καί διαδιδομένου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ» κατά τόν ἱερόν Χρυσόστομον.

Ἡ ἑκατονταετής παρουσία τοῦ ἱεροῦ καί περικαλλοῦς Ναοῦ πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μεγαλομάρτυρος ἀποτελεῖ τήν μεγάλην καί ἀδιάψευστον μαρτυρίαν τῆς πνευματικῆς καί φυσικῆς κληρονομιᾶς, ἥν ἐκληρονόμησεν καί διεφύλαξε μετά σεβασμοῦ τό Χασιμιτικόν Βασίλειον τῆς Ἰορδανίας, τουτέστιν τήν κληρονομιάν τῆς Ρωμηοσύνης.

Ἡ ἐπί ἑκατονταετίαν ἀδιάκοπος καί ἀπρόσκοπτος λειτουργία τοῦ ἱεροῦ τούτου Ναοῦ ἀποτελεῖ  τρανήν ἀπόδειξιν ἀφ’ ἑνός καί ὁρατόν σύμβολον ἀφ’ ἑτέρου τῶν συμβιωτικῶν δεσμῶν τοῦ σεσαρκωμένου Λόγου, τῆς ἐν Χριστῷ δηλονότι ἀληθείας, τοῦ κηρυττομένου ὑπό τῆς Ρωμηοσύνης καί τοῦ «σπερματικοῦ λόγου τῆς ἀληθείας», κατά τόν ἱερομάρτυρα καί φιλόσοφον Ἰουστῖνον, τοῦ ἐκδηλωμένου ὑπό τῆς θρησκευτικῆς πίστεως τῶν Ἀράβων Χαλιφῶν καί δή τοῦ σημερινοῦ διαδόχου αὐτῶν, Μεγαλειοτάτου Βασιλέως τῆς Ἰορδανίας Abdullah Ibn Hussein Al Thani.

Δικαίως λοιπόν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί , εὐφραίνεται καί ἀγάλλεται τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀναφωνούσης μετά τοῦ ὑμνῳδοῦ: «Οὐρανός πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία ἀνεδείχθη ἅπαντας φωταγωγοῦσα τούς πιστούς, ἐν ᾧ ἑστῶτες κραυγάζομεν. Τοῦτον τόν οἶκον στερέωσον Κύριε», διά πρεσβειῶν  τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας καί διά τῶν μεσιτειῶν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, πολιούχου καί προστάτου τῆς πόλεως ὑμῶν.

Εἶθε Κύριος ὁ Θεός νά ἐνδυναμώνῃ καί ἁγιάζῃ τούς ἀγαπῶντας τήν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου Αὐτοῦ. Τουτέστιν τούς λειτουργούς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τούτου, τόν ἡγούμενον Ἀρχιμανδρίτην Ἱερώνυμον, τόν πολιόν Πρεσβύτερον καί οἰκονόμον Πατέρα Ἠλιᾶς καί τούς δύο ἑτέρους Οἰκονόμους ἐφημερίους τῆς Ἑνορίας π. Τζίριες καί π. Ρωμάνον καί πάντας τούς διακονοῦντας, κοπιῶντας καί ψάλλοντας ἐν τῷ ἱερῷ τούτῳ Ναῷ.  Ἀμήν.

Μετά τήν ἀπόλυσιν τῆς θ. Λειτουργίας ἠκολούθησε λιτανεία τῶν ἱερῶν εἰκόνων πέριξ τοῦ ἱεροῦ ναοῦ. Μετά ταύτην, κατά τήν διανομήν τοῦ ἀντιδώρου, ἐγένετο διανομή ἀναμνηστικῶν μεταλλίων (μπρελόκ) μέ τήν φωτογραφίαν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί τῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μετά τῆς ἐν ἐπιγραφῇ ἐνδείξεως ἐπ’ αὐτῆς τῆς 100ετηρίδος αὐτοῦ. Μετά τήν σύντομον ἐπίσκεψιν εἰς τό ἡγουμενεῖον, ὁ Μακαριώτατος ἐπεσκέφθη τήν Δημαρχίαν τῆς πόλεως. Ὁ Δήμαρχος καί τό Διοικητικόν Συμβούλιον ὑπεδέχθησαν τόν Μακαριώτατον καί ηὐχαρίστησαν διά τήν ἐπίσκεψιν εἰς τήν πόλιν αὐτῶν καί εἰς τήν Δημαρχίαν καί διά τήν ὑποστήριξιν τοῦ Μακαριωτάτου εἰς τούς ἱερούς ναούς τῆς πόλεως, τά σχολεῖα καί εἰς τήν συνύπαρξιν τοῦ μουσουλμανικοῦ καί τοῦ χριστιανικοῦ στοιχείου. Ὁ Μακαριώτατος ὑπέγραψεν εἰς τό βιβλίον τῆς Δημαρχίας ἀναμνηστικῶς καί ἐδώρησεν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Τάφου ὡς σύμβολον ἐλπίδος. Ὁ Δήμαρχος ἐδώρησεν εἰς τόν Μακαριώτατον πίνακα μέ ἀναπαράστασιν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς Φχές.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐπεσκέφθη τό προσφάτως ἀνακαινισθέν δημοτικόν σχολεῖον τοῦ Πατριαρχείου παρά τόν ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου,  ἔνθα θερμῶς ὑπεδέχθησαν Αὐτόν ὁ Ὑποδιευθυντής τῶν σχολείων τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰορδανίαν κ. Ἔδουαρδ Σμεράτ καί ἡ Διευθύντρια κ. Ρούλα Νταούντ μετά τῶν διδασκαλισσῶν καί τῶν μαθητῶν.

Ἐν τέλει τήν μεσημβρίαν ἠκολούθησε τράπεζα παρατεθεῖσα εἰς τόν Μακαριώτατον καί τήν Συνοδείαν Αὐτοῦ καί εἰς πολλούς προσκεκλημένους ἐκ τῶν Κυβερνητικῶν καί ἐκ τῶν προυχόντων καί ἁπλοῦ λαοῦ ὑπό τοῦ κ. Ἀδόλφ Σουές, πρώην Δημάρχου.

Μετά τήν τράπεζαν ὁ Μακαριώτατος ἐπεσκέφθη διά συλλυπητήρια τήν οἰκογένειαν τοῦ πρό μηνός ἐκλιπόντος ἱεροψάλτου τῆς Ἐκκλησίας Φχές μακαριστοῦ Ντάχερ Νταούντ.

Ἡ ὅλη διήμερος ἑορταστική ἐκδήλωσις ἐχαροποίησε τήν Χριστιανικήν Κοινότητα τοῦ Φχές, καί ἐπεβεβαίωσεν διά μίαν εἰσέτι φοράν τήν παρουσίαν τοῦ Πατριαρχείου πλησίον τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ ἐκτός τῶν ὁρίων τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_7_placeholder