1

ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥ Π. ΤΑΦΟΥ» ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τετάρτην, 18ην Φεβρουαρίου /3ην Μαρτίου 2010 ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐδέχθη προσκυνηματικήν πεντηκονταμελῆ ὁμάδα μετά τῶν στελεχῶν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου τοῦ Παναγίου Τάφου», ἧς ἡγεῖτο ὁ Πρόεδρος αὐτοῦ κ. Ἀριστείδης Σταυρόπουλος καί ὁ Ἀναπληρωτής Προέδρος  κ. Λάζαρος Μάρκου.

Ἡ προσκυνηματική αὐτή ὁμάς ἐπεσκέφθη κατ’ αὐτάς τούς Ἁγίους Τόπους μέ ξεναγόν τόν ἡγούμενον τοῦ Προσκυνήματος τῶν Ποιμένων, Ἀρχιμανδρίτην π. Ἰγνάτιον.

Οὗτοι περιηγήθησαν εἰς Προσκυνήματα, Ἐκκλησίας, μοναστήρια καί αἰθούσας τοῦ Πατριαρχείου, διά τήν συντήρησιν καί τήν ἀνακαίνισιν τῶν ὁποίων συνεισέφεραν χρηματικῶς, ὡς τό ἀρτοποιεῖον τοῦ Πατριαρχείου, τήν Ἀρχιγραμματείαν, τό Ἀρχεῖον, τό Μαγειρεῖον, τόν ναόν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Τιμίου Προδρόμου, τήν Ἱεράν Μονήν  τοῦ Τιμίου Προδόμου εἰς Ὀρεινήν καί τά γραφεῖα τοῦ  Πατριαρχείου,  διά νά ἴδουν ἐπ’ αὐτῶν ἐπιτελεσθέντα τά ἔργα, ὑπέρ ὧν συνέδραμον.

Ὁ Μακαριώτατος ὡμίλησεν αὐτοῖς μακροσκελῶς περί τοῦ ἔργου τοῦ Πατριαρχείου, λειτουργικοῦ, ἁγιαστικοῦ προσκυνηματικοῦ, φιλανθρωπικοῦ, πολιτιστικοῦ καί κοινωνικοῦ. Ἐν ὁλίγοις, ὁ Μακαριώτατος ἀνεφέρθη εἰς τήν πολυπολιτισμικήν καί θρησκευτικήν διάστασιν τῆς Ἁγίας Πόλεως Ἱερουσαλήμ καί τοῦ ὑποστηρικτικοῦ καί εἰρηνευτικοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου διά τάς Χριστιανικάς Κοινότητας τῆς Ἁγίας Γῆς. Ἰδιαιτέρως ἀνεφέρθη ὁ Μακαριώτατος εἰς τούς Ρωμαιορθοδόξους κατοίκους τῆς Ἁγίας Γῆς, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχήν προστατεύονται ἀπό τό Πατριαρχεῖον.

Ἐπίσης ὁ Μακαριώτατος ἀνεφέρθη εἰς τήν ἀξίαν τοῦ προσκυνήματος ἑνός ἑκάστου προσκυνητοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπιστρέφων εἰς τήν πατρίδα αὐτοῦ γίνεται κῆρυξ τῶν Ἁγίων Τόπων, διαδίδει εἰς ὅλους ὅλα, ὅσα μέ τάς ἰδίας αὐτοῦ αἰσθήσεις ἐδοκίμασεν. «Διά τοῦτο τά τελευταῖα χρόνια», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «παρατηρεῖται μεγαλυτέρα προσέλευσις τῶν προσκυνητῶν, ἰδιαιτέρως δέ τῶν Ἑλλήνων, πρός τήν Ἱερουσαλήμ».

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησε εἰς ἐρωτήματα προσκυνητῶν καί ηὐχαρίστησεν τά μέλη τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου τοῦ Παναγίου Τάφου» διά τήν διάθεσιν ἐμπράκτου βοηθείας πρός τά Πανάγια Προσκυνήματα καί τούς φρουρούς αὐτῶν,  Πατριαρχεῖον καί Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα. Διά τῆς προσφορᾶς αὐτῆς καί αὐτοί γίνονται συμμέτοχοι καί κοινωνοί τοῦ ἔργου τούτου.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder




Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Β’ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΩΜΗΝ ΡΑΦΙΔΙΑ ΠΑΡΑ ΤΟ ΦΡΕΑΡ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ ΕΙΣ ΣΑΜΑΡΕΙΑΝ

Τήν Παρασκευήν, 13ην/26ην Φεβρουαρίου 2010, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά τήν ἐν τῷ γραφείῳ ἐργασίαν Αὐτοῦ, ἐξῆλθε τοῦ Πατριαρχείου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π.  Ἱερωνύμου, τοῦ Ἱερομονάχου π. Φιλουμένου καί τοῦ Ἱεροδιακόνου π. Ἀθανασίου καί κατηυθύνθη πρός τήν περιοχήν τῆς Σαμαρείας.

Μετά μιᾶς ὥρας αὐτοκινητικήν πορείαν ὑπό τήν εὐλογίαν καταρρακτώδους βροχῆς, ἀφίχθη εἰς τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, ἔνθα καί ὑπεδέχθη καί ἐδεξιώθη Αὐτόν εἰς πλουσίαν νηστήσιμον τράπεζαν ὁ ἡγούμενος τοῦ Φρέατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος, ὁ ἀποπερατώσας τόν Ἱερόν Ναόν τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος, εἰς τό ὁποῖον καί ἐναπόκειται νῦν τό λείψανον τοῦ παρά τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ μαρτυρήσαντος Ἁγιοταφίτου Φιλουμένου, ἐξ Ὁροῦντος τῆς Κύπρου ὁρμωμένου, προσφάτως ὡς ἱερομάρτυρος καταταχθέντος εἰς τάς δέλτους τοῦ Συναξαρίου τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων.

Μετά τήν τράπεζαν ὁ Μακαριώτατος ἐξῆλθε τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Φρέατος, συνοδευόμενος καί ὑπό τοῦ ἱερέως π. Γεωργίου Ἀουάδ καί τῶν Ἐπιτρόπων τῆς πλησιοχώρου τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ κώμης τῶν Ραφιδίων, οἵτινες εἶχον ἀφιχθῆ εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Φρέατος πρό τοῦ Μακαριωτάτου.

Μετ’ αὐτῶν κατηυθύνθη εἰς τόν νέον ἱερόν ναόν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τό ἔτος 2008 ἐγκαινιασθέντος. Εἰς τόν ναόν τοῦτον, καρπόν τῆς πίστεως, τῆς εὐσεβείας, τῆς ἐπιμελείας καί φιλοπονίας τοῦ μικροῦ Ὀρθοδόξου ποιμνίου τῆς κώμης ταύτης τῶν Ραφιδίων, γενόμενος θερμῶς δεκτός ὁ Μακαριώτατος, προεξῆρξε τῆς ἀκολουθίας τῆς Β’ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν, κηρύττων πρό τῆς Ἀπολύσεως αὐτῆς τόν θεῖον λόγον εἰς τούς προσελθόντας πιστούς περί τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τῆς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου σαρκωσάσης τόν πρίν ἄσαρκον Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ, Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

«Αὕτη», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «ἤκουσε τήν πρόσκλησιν τοῦ Θεοῦ καί δέν ἠκολούθησε τό ἰδικόν τῆς θέλημα, ἀλλά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.  Εἶπεν: ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά Σου, καί ἤνωσε τήν γῆν μέ τόν οὐρανόν, τόν ἄνθρωπον μέ τόν Θεόν».

«Διανύσαντες τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καί τήν περίοδον τῆς νηστείας, καλούμεθα νά ἐνσαρκώνωμεν πνευματικῶς τόν Χριστόν, νά ἑνωθῶμεν μετ Αὐτοῦ εἰς κοινωνίαν, ὅπως ἡ Θεοτόκος ἐδέχθη Αὐτόν εἰς τά σπλάχνα αὐτῆς καί ἐνεσάρκωσεν Αὐτόν ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων της. Καλούμεθα νά νηστεύωμεν ὄχι μόνον ἀπό τροφάς, ἀλλά μετά τῆς νηστείας νά ἐργαζώμεθα τάς ἀρετάς τῆς προσευχῆς, τῆς ἁγνείας καί τῆς ἐλεημοσύνης. Εἰς τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην ἐνισχύσεως, διά τοῦτο καί οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὥρισαν τήν μεταπροσεχῆ Κυριακήν τήν προσκύνησιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ διά τήν ἐνίσχυσιν ἡμῶν δι αὐτοῦ».

«Ἤλθομεν ἐξ Ἱεροσολύμων, ἵνα μεταφέρωμεν ὑμῖν τήν Χάριν τοῦ Παναγίου Τάφου, νά συμπροσευχηθῶμεν μεθ ὑμῶν, ἀλλά καί διά νά ἀκούσωμεν τά προβλήματα ὑμῶν. Θέλομεν ὑμεῖς νά εἶσθε ἡνωμένοι μετά τοῦ Χριστοῦ καί μεταξύ ὑμῶν, νά δοξάζητε Αὐτόν μετά τοῦ Πατρός καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί νά τιμᾶτε τό ὄνομα τῶν Ρωμαίων-Ὀρθοδόξων».

Μετά τό τέλος τῆς ἀκολουθίας, ὁ Μακαριώτατος ἐκάθισε μετά τοῦ ἱερέως καί τῶν Ἐπιτρόπων καί ἐπέλυσεν αὐτοῖς πρόβλημα ἀπασχολοῦν αὐτούς, προτείνων ἀμοιβαίαν μεταξύ αὐτῶν συγγνώμην, συγχώρησιν, συγκατάβασιν, ἀλλήλων ἀποδοχήν καί ἀνοχήν καί ἀγάπην τελείαν, τήν ἐπιστεγάζουσαν ὅλας τάς ἀρετάς.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΣ ΚΑΤΑΡ

Συνέδριον διά τάς σχέσεις τοῦ Ἀμερικανικοῦ καί τοῦ Ἰσλαμικοῦ κόσμου (US Islamic World Forum) εἰς Ντόχαν –Κατάρ, ὀργανωθέν ὑπό τοῦ Brookings Institution τῇ συνεργασίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τοῦ Κατάρ.

Ἀπό 13ης ἕως καί 15ης Φεβρουαρίου 2010, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ συμμετέσχεν εἰς τό τριήμερον Συνέδριον U.S. Islamic World Forum, τό ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς Ντόχαν τοῦ Κατάρ -περιοχῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων- μέ στόχον τήν ἐξομάλυνσιν τῶν σχέσεων τοῦ ἀμερικανικοῦ καί ἰσλαμικοῦ κόσμου. Αἱ ἐργασίαι τοῦ Συνεδρίου εἶχον ὡς ἐπίκεντρον ἐν γένει τόν ἐξέχοντα ρόλον, τόν ὁποῖον δύναται νά διαδραματίσῃ ἡ θρησκεία διά τήν μείωσιν τῶν ἐκδηλώσεων τῆς βίας μεταξύ τῶν ἐθνῶν ἀνά τόν κόσμον.

Εἰς τό Συνέδριον τοῦτο ἔλαβον μέρος θρησκευτικοί ἡγέται τῶν περιοχῶν τῶν Η.Π.Α., Εὐρώπης, Μέσης Ἀνατολῆς, Ἀφρικῆς, Νοτίου Ἀσίας, πολιτικοί ἡγέται τῶν χωρῶν τοῦ Ἰσλάμ, ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν θρησκειῶν εἰς τάς Η.Π.Α., εἰδήμονες τῶν ἐπιστημῶν Κοινωνιολογίας, Νέων Τεχνολογιῶν, Ψυχολογίας, Ἀναπτύξεως, Προστασίας τοῦ περιβάλλοντος κ.ἄ.

Εἰς τό Συνέδροιον τοῦτο συμμετέσχον ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀγγλικανῶν εἰς Οὐάσιγκτον High Reverent John B. Chane, ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀγγλικανῶν εἰς Ἱεροσόλυμα The Right Reverent Suheil Dawani, ὁ πρῴην Ἐπίσκοπος τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐάσινγκτον Cardinal Mc Carrick, ὁ ραββῖνος David Saperstein τοῦ Religious Action Center of Reform Judaism εἰς Οὐάσιγκτον, ὁ Imam Yahya Hendi τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Georgetown εἰς Οὐάσιγκτον, ὁ Mohammed Abdullah Mutib Al- Rumaihi, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικών καί Δημοσίων Σχέσεων τοῦ Κατάρ, ὁ κ. Amit Pandya, Director for Regional Voices from the Stimson Centre εἰς τάς Η.Π.Α, ὁ Dr. Peter Mandaville, ἀναπληρωτής Καθηγητής εἰς τό George Mason University ΗΠΑ, καί  ἡ κ. Hilary Clinton Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α.

Εἰς τήν προσφώνησιν αὐτοῦ, ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀγγλικανῶν εἰς Οὐάσιγκτον, κ. John Bryson Chane,  ἐτόνισεν ὅτι ἡ ἠθική ἀποτελεῖ βασικήν ἀρχήν εἰς τάς τρεῖς μεγάλας μονοθεϊστικάς θρησκείας, Ἰουδαϊσμόν, Χριστιανισμόν καί Ἰσλάμ καί ὅτι εἶναι καιρός οἱ θρησκευτικοί ἡγέται νά ἀποκλείσουν κάθε εἶδος θρησκευτικοῦ ἐξτρεμισμοῦ καί νά ἀγωνισθοῦν, διά νά παύσῃ ἡ κυριαρχία (domination) τῆς μιᾶς θρησκείας ἔναντι τῆς ἄλλης καί, κατ’ ἐπέκτασιν, τοῦ ἑνός ἔθνους ἔναντι τοῦ ἄλλου.

Ὁ κ. Chane  παρώτρυνε τούς θρησκευτικούς ἡγέτας νά ἀσχοληθοῦν μέ ἀνθρωπιστικήν βοήθειαν διά τά ἔθνη, τά ὁποῖα ἐπλήγησαν ὑπό τοῦ πολέμου, τῆς ἐνδείας, τῶν φυσικῶν καταστροφῶν καί τοῦ θρησκευτικοῦ ἐξτρεμισμοῦ. Εἰς τό πλαίσιον τῶν διπλωματικῶν προσπαθειῶν αὐτῶν, εἶπεν ὁ κ. Chane, πρέπει νά ἐνθυμηθοῦν τά δεινά τῶν θυμάτων εἰς τήν λωρίδα τῆς Γάζης καί νά ἐκπονήσουν στρατηγικάς διά τήν ἐξομάλυνσιν τῆς Ἰσραηλινο – Παλαιστινιακῆς διαμάχης.

Ὁ κ. Amit Pandya, Director for Regional Voices from the Stimson Centre εἰς τάς Η.Π.Α. ἐτόνισε τόν ἐξέχοντα ρόλον τῆς παιδείας καί τῆς  ἱδρύσεως σχολείων καί ἐρευνητικῶν κέντρων εἰς τάς χώρας τοῦ μουσουλμανικοῦ κόσμου, καί ὡμίλησε διά τόν ρόλον τῶν γυναικῶν εἰς τά διάφορα ἐπίπεδα, τήν βελτίωσιν τῶν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τῶν νέων παγκοσμίως, τόν σημαντικόν ρόλον τῶν  Μ.Κ.Ο. καί τοῦ διαδικτύου διά  τήν σύσφιγξιν  τῶν δεσμῶν μεταξύ τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α. κ. Hilary Clinton ἀνεφέρθη ἐκτενῶς εἰς τά προβλήματα τῶν σχέσεων μεταξύ τῶν μουσουλμανικῶν χωρῶν καί τῶν Η.Π.Α., μέ ἰδιαιτέραν μνείαν εἰς τό Παλαιστινιακόν ζήτημα καί εἰς τόν θρησκευτικόν ἐξτρεμισμόν. Εἰς τά σχέδια τῶν Η.Π.Α. ἐντάσσονται, ὡς εἶπεν, ἡ βελτίωσις τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί οἰκονομικῶν ὑποδομῶν εἰς τάς μουσουλμανικάς χώρας, ἡ καταπολέμησις τῆς φτώχειας καί τῆς πείνας, ἡ ἑδραίωσις τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὡς τῶν δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν, καί τῶν οἰκουμενικῶν ἀρχῶν, πού διέπουν τήν ζωήν τῶν ἀνθρώπων, ἡ δέσμευσις τῶν Η.Π.Α. διά ἀνοικτόν διάλογον, ἀμοιβαῖον σεβασμόν καί ἀμοιβαίας εὐθύνας, καί ἡ ἀξία τοῦ διαδικτύου εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.

Ἡ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α. ἐκαμε ἰδιαιτέραν μνείαν τῆς θρησκευτικῆς σημασίας τῶν Ἱεροσολύμων ὡς πόλεως ἱερᾶς διά τούς Ἑβραίους, τούς Μουσουλμάνους καί τούς Χριστιανούς, τονίσασα τήν διαφύλαξιν τοῦ καθεστῶτος τῆς Ἱερουσαλήμ.

Εἰς τάς ἐργασίας τοῦ Τμήματος Θρησκευτικῶν Ἀρχηγῶν καί ἐκπροσώπων ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐτόνισε τήν στενήν σχέσιν θρησκείας καί πολιτικῆς ἐντός τοῦ πολιτισμικοῦ πλαισίου τῶν ἰσλαμικῶν χωρῶν, ἰδιαιτέρως τῶν χωρῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἡ εἰσήγησις αὕτη υἱοθετήθη ἀπό τήν ὁλομέλειαν τοῦ τμήματος θρησκειῶν καί διπλωματίας (Religion and Diplomacy). Ἡ εἰσήγησις αὐτή ἐγένετο δεκτή καί ἀπό τό Brooking Institution.

Τήν 1ην ἡμέραν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συνεδρίου ἔδωσε συνέντευξιν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ εἰς τήν ἐφημερίδα Ἀλ-Ράϊ. Εἰς τήν συνέντευξιν ταύτην ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασεν αἰσιοδοξίαν, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν ἐπιτυχίαν τῆς Ζ’ Συνελεύσεως τῆς Ντόχα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν νέαν ἀρχήν διά τόν σχηματισμόν ἑνός δυνατοῦ συνεταιρισμοῦ μέ βάσιν τόν ἀμοιβαῖον σεβασμόν μέ τόν Ἰσλαμικόν κόσμον.

Ὁ Μακαριώτατος ἐδήλωσεν εἰς τήν συνέντευξίν του ὅτι τό κράτος τοῦ Κατάρ ἐξησφάλισε ὅλας τάς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐγγυῶνται τήν ἐπιτυχίαν τῆς Συνελεύσεως, εὐχόμενος εἰς ὅλους τούς συμμετέχοντας νά λαμβάνουν σταθερά καί ἀποφασιστικά βήματα δι’ ἕν νέον ὅραμα, τό ὁποῖον θά διαγράψῃ τήν σκοτεινήν εἰκόνα τοῦ παρελθόντος.

Ἀλ-Ράϊ: Μακαριώτατε, πῶς περιγράφετε τήν συμμετοχήν Ὑμῶν εἰς τήν Συνέλευσιν μεταξύ τοῦ Ἀμερικανικοῦ καί τοῦ Ἰσλαμικοῦ κόσμου;

Α.Θ.Μ.: « Ἤλθομεν ἐξ Ἱεροσολύμων, ἀφοῦ ἐλάβομεν τήν πρόσκλησιν νά συμμετάσχωμεν εἰς αὐτήν τήν σημαντικήν Συνέλευσιν, τήν ὁποίαν θεωροῦμεν ὡς λίαν ἀπαραίτητον δι ὅλους τούς ἡγέτας τοῦ κόσμου, προκειμένου νά συναντηθοῦν καί νά συζητήσουν πολλάς ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν αὐτούς καί θά ἐξαλείψουν κάθε ἀρνητικήν εἰκόνα καί προκατάληψιν ἀπό τούς ἄλλους. Διά νά ἐπιτύχωμεν αὐτόν τόν σκοπόν, πρέπει πρῶτον νά γνωρίσωμεν ὁ εἷς τόν ἄλλον, μέ τό νά πλησιάσωμεν ὁ εἷς τόν ἄλλον καί νά πραγματοποιῶμεν συναντήσεις. Ἐπιθυμοῦμεν νά ἐκφράσωμεν τήν εὐγνωμοσύνην Ἡμῶν πρός τό κράτος τοῦ Κατάρ, τό ὁποῖον ἔχομεν ἐπισκεφθῆ κατά τό παρελθόν πολλάς φοράς καί τό ὁποῖον εἶναι ἕν καλόν παράδειγμα καλλιεργείας διαλόγου καί διαφανείας. Εἴχομεν τήν τιμήν νά συναντηθῶμεν μέ τήν Αὐτοῦ Ὑψηλότητα, τόν Σεΐχην Χαμάντ Μπεν Χαλίφα Ἀ-Θάνι. Εἰς τό κράτος τοῦ Κατάρ ὑφίσταται μία Χριστιανική Κοινότης, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει ὅλα της τά δικαιώματα καί τόν σεβασμόν καί τοῦτο εἶναι μία καλή ἀπόδειξις τοῦ σεβασμοῦ καί τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τήν χώραν».

Ἀλ-Ράϊ: Τί παρουσιάζετε διά τῆς συμμετοχῆς Ὑμῶν εἰς αὐτήν τήν Διάσκεψιν;

Α.Θ.Μ.: «Συμμετέσχομεν εἰς μίαν ξεχωριστήν Συνεδρίαν περί πολιτικῆς καί θρησκείας καί τοῦτο εἶναι ἕν πολύ σπουδαῖον θέμα. Ἐλάβομεν μέρος ἐπίσης εἰς δύο ἄλλας Συνεδρίας καί ἐδηλώσαμεν τήν γνώμην Ἡμῶν διά πολλά θέματα. Σήμερον ἡ πολιτική καί ἡ διπλωματία εὑρίσκονται εἰς μεγάλην ἀνάγκην διά πνευματικήν οἰκοδομήν καί συμβουλήν».

Ἀλ-Ράϊ: Ἀκόμη καί εἰς τά θρησκευτικά θέματα;

Α.Θ.Μ.: «Ἀληθῶς, πρέπει νά διαχωρίσωμεν τήν θρησκείαν ἀπό τήν πολιτικήν ὡς πρός τάς δραστηριότητας αὐτῶν. Οἱ κληρικοί δέν πρέπει νά μετατραποῦν εἰς πολιτικούς οὔτε τό ἀντίθετον. Οὐχ ἧττον ὅμως,  ἡ πολιτική καί ἡ θρησκεία θά πρέπει νά συνεργασθοῦν. Πράγματι, ἡ πολιτιστική μας κληρονομία ἐβασίσθη εἰς τήν θρησκείαν καί διεμόρφωσε τόν πολιτισμόν μας, συνεπῶς οἱ πολιτικοί ἔχουν ἐπηρεασθεῖ ἀπό τήν θρησκείαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ θρησκεία εἶναι κάτι τό θετικόν καί ὄχι ἀρνητικόν».

Ἀλ-Ράϊ: Συμφώνως πρός τήν πεποίθησιν τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, εἰς ποίαν ἔκτασιν τό Συνέδριον τοῦτο συνέβαλεν εἰς τήν κατανόησιν τῶν διαφορετικῶν γνωμῶν τῶν συμμετεχόντων εἰς αὐτό καί εἰς τήν γνωριμίαν μετ αὐτῶν;

Α.Θ.Μ.: «Τοῦτο βοηθεῖ ἀποφασιστικῶς καί ὄχι μόνον μεταξύ τοῦ Ἀμερικανικοῦ καί τοῦ Ἰσλαμικοῦ κόσμου, ἀλλά μεταξύ ὅλων τῶν θρησκειῶν. Ὅπως γνωρίζετε, αἱ φιλονικείαι καί αἱ διαφοραί ἔχουν βαθυτάτας ρίζας εἰς τήν ἱστορίαν.  Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, ἀπό τήν ὁποίαν Ἡμεῖς προερχόμεθα, εἶναι ἕνας μοναδικός τόπος θρησκειῶν καί πολιτισμῶν. Εἶναι ὁ τόπος, τόν ὁποῖον συμμερίζονται αἱ τρεῖς θρησκεῖαι, εἶναι ἕν καλόν πρότυπον διά συνύπαρξιν, παρά τάς λανθασμένας ἀντιλήψεις, τάς ὁποίας οἱ ὀπαδοί τῆς μιᾶς θρησκείας ἔχουν διά τούς ἄλλους».

Ἀλ-Ράϊ: Ποῖα βήματα πρέπει νά ἀκολουθήσωμεν, διά νά ἀπομακρύνωμεν τάς προκαταλήψεις ταύτας;

Α.Θ.Μ.: «Πιστεύω ὅτι τό πρῶτον βῆμα εἶναι ὁ διάλογος, ἔπειτα ὁ τρόπος ἐργασίας, διά νά προωθήσωμεν τήν ἐμπιστοσύνην μεταξύ ἡμῶν. Εἴμεθα κληρικοί καί ζῶμεν εἰς τήν Ἱερουσαλήμ 40 χρόνια καί πιστεύομεν ὅτι τοῦτο ἀκριβῶς εἶναι τό κέντρον τοῦ προβλήματος, δηλ. ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης μεταξύ τῶν ἀντιπάλων παρατάξεων».

Ἀλ-Ράϊ: Μακαριώτατε, εἰς ποίας δραστηριότητας προβαίνετε, προκειμένου νά ἀναπτύξητε τήν ἐμπιστοσύνην εἰς τά πνεύματα τῶν ὀπαδῶν τῶν θρησκειῶν αὐτῶν;

Α.Θ.Μ.: «Βεβαίως ἡμεῖς προστατεύομεν τά δικαιώματα τῶν ἄλλων θρησκειῶν, σεβόμεθα αὐτάς, ζητοῦμεν τόν σεβασμόν αὐτῶν καί ἐργαζόμεθα διά τήν διάδοσιν τῆς γνώσεως καί τῆς κατανοήσεως μεταξύ ὅλων, διότι ἡ ἄγνοια εἶναι ἡ κυριωτέρα αἰτία ὅλων τῶν κακῶν παραδειγμάτων, τῶν κακῶν εἰκόνων, τῶν προκαταλήψεων ἐναντίον τῶν ἄλλων καί τῆς ἐλλείψεως κατανοήσεως μεταξύ τους».

Ἀλ-Ράϊ: Δεδομένου ὅτι προέρχεσθε ἐκ τῆς Ἱερουσαλήμ, τί πιστεύετε διά τάς ἀνασκαφάς, εἰς τάς ὁποίας ἐργάζονται οἱ Ἰσραηλινοί;

Α.Θ.Μ.: «Εἰς τήν Ἱερουσαλήμ ὑπάρχουν πολλαί θρησκεῖαι καί ἡ Ἱερουσαλήμ φιλοξενεῖ ὅλας αὐτάς,  ὄχι μόνον τάς τρεῖς μεγάλας μονοθεϊστικάς θρησκείας, ἀλλά καί ἄλλας θρησκείας ἐπίσης. Ἡ Ἱερουσαλήμ περιεγράφη ὡς «ἡ καρδιά τοῦ κόσμου» καί ὡς πολύ σημαντική πόλις  δι ὅλον τόν κόσμον. Ἑπομένως, ὅταν βλέπωμεν ὅτι μία θρησκεία εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἐκτίθεται εἰς βλάβην ἤ ζημίαν, ἀπαιτοῦμεν καί ζητοῦμεν νά γίνῃ σεβαστή. Κατά τήν γνώμην Ἡμῶν, ὅλοι οἱ Ἅγιοι Τόποι πρέπει νά γίνωνται σεβαστοί ἀπό τόν κάθε ἕνα».

Ἀλ-Ράϊ: Εἰς τόν ἐσωτερικόν τομέα, πῶς συμπεριφέρεσθε μέ τήν κατάστασιν τῶν Παλαιστινίων;

Α.Θ.Μ: «Ἐκδίδομεν ἀνακοινώσεις καί καταδικάζομεν αὐτάς τάς ἐνεργείας.  Καί εἴμεθα ἐναντίον ὁποιασδήποτε ἐπιθέσεως εἰς βάρος τῶν θρησκειῶν τῶν ἄλλων. Δέν δεχόμεθα νά ἐκτίθενται εἰς κίνδυνον ὡρισμέναι θρησκεῖαι ἀπό ἄλλας θρησκείας».

Ἀλ-Ράϊ: Ποῖα εἶναι τά ἄλλα ἐμπόδια διά τήν ἀμοιβαίαν κατανόησιν μεταξύ τῶν Μουσουλμάνων καί τῶν Χριστιανῶν;

Α.Θ.Μ.: «Ὅπως εἴπομεν, εἶναι ἐνίοτε ἡ προκατάληψις καί αἱ ἀκρότητες ἀπό ὅλας τάς θρησκείας. Δέν πιστεύω ὅτι ἡ θρησκεία εἶναι πηγή βίας, ἀλλά τό ἀντίθετον. Ἀλλά, μερικοί ἄνθρωποι χρησιμοποιοῦν τήν θρησκείαν, διά νά διαδίδουν ἰδιωτικάς ἀτζέντας καί διαφορετικάς ἰδεολογίας καί τοῦτο εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα».

Ἀλ-Ράϊ: Πῶς περιγράφετε τούς πολέμους, τούς ὁποίους διεξάγει ἡ Ἀμερική εἰς τόν κόσμον καί ἰδίως ἐναντίον τῶν Ἰσλαμικῶν χωρῶν, οἱ ὁποῖοι πόλεμοι ἀναζωογονοῦν τά αἰσθήματα μίσους μεταξύ τῶν θρησκειῶν;

Α.Θ.Μ.: «Ἐπιτρέψατέ μου νά σας εἴπω ὅτι ὁ καθένας γνωρίζει τήν ἀλήθειαν δι’ ὅ,τι συμβαίνει καί ὁ κόσμος ἔχει γίνει σάν ἕνα μικρό χωριό ἐξ αἰτίας τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί τῆς διεθνοῦς ἐπικοινωνίας. Καί ὁ μόνος τρόπος ἐξόδου ἀπ αὐτάς τάς κυρίως κρίσεις εἶναι νά κατανοήσωμεν ὁ εἷς τόν ἄλλον καί ταυτοχρόνως νά εἴμεθα ρεαλισταί. Ἡμεῖς καταδικάζομεν ὁποιοδήποτε εἶδος ἤ ὁποιανδήποτε μορφήν βίας, ἀνεξαρτήτως τῆς προελεύσεως αὐτῆς. Πρέπει ὅμως νά ἐνθυμώμεθα ὅτι εἴμεθα ἄνθρωποι καί ὅτι δέν εἴμεθα τέλειοι καί ὅτι μπορεῖ νά διαπράξωμεν λάθη, τά ὁποῖα δημιουργοῦν πολλά προβλήματα».

Ἀλ-Ράϊ: Συμφωνεῖτε μέ τήν περιγραφήν τοῦ πολέμου ὡς σταυροφορίας ἐναντίον τῶν Μουσουλμάνων;

Α.Θ.Μ: «Πρέπει νά εἴπωμεν τοῦτο, πώς ὅ,τι συμβαίνει εἶναι ἀποτέλεσμα ἀγνοίας καί ἀπό τάς δύο πλευράς καί ἐπειδή οἱ ἄνθρωποι δέν ἐνδιαφέρονται πλέον διά τάς θρησκείας εἰς τάς ἡμέρας μας, ὁδηγούμεθα εἰς μίαν κατάστασιν ἐλλείψεως σεβασμοῦ πρός τήν ἄλλην πλευράν. Τώρα, οἱ πολιτικοί καί οἱ λαμβάνοντες τάς ἀποφάσεις εἶναι πεπεισμένοι ὅτι ἡ θρησκεία παίζει ἕναν μεγάλον ρόλον εἰς τήν κοινωνικήν καί τήν πολιτικήν ζωήν, ἄν καί εἰς τό παρελθόν εἶχε παραμεληθεῖ ὁ ρόλος οὗτος αὐτῆς. Ἑπομένως, μποροῦμεν νά εἴπωμεν ὅτι ἡ θρησκεία καί ἡ πολιτική εὑρίσκονται εἰς μεγάλην ἀλληλεπίδρασιν».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ ἐν Ντόχᾳ – Κατάρ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Ἀρχιμανδρίτου π. Μακαρίου καί τοῦ ἐν Φχές τῆς Ἰορδανίας Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου, ἐπεσκέφθη καί παρηκολούθησε τάς ἐργασίας τοῦ  ἐν Ντόχᾳ ἀνεγειρομένου Ναοῦ τοῦ Πατριαρχείου πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος  Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου καί συνεχάρη τόν Ἀρχιμανδρίτην π. Μακάριον διά τάς καταβεβλημένας ὑπ’ αὐτοῦ προσπαθείας ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου τούτου.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΝΤΑΡΒΟΥΡΙΑΣ κκ. ROWAN WILLIAMS ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΓΗΝ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας, Σεβασμιώτατος Dr. Rowan Williams, λόγιος συγγραφεύς, γνωστός διά τά φιλορθόδοξα αἰσθήματά του, ἐπισκεφθείς εἰς τό παρελθόν τήν Ἁγίαν Γῆν μέ στόχον τήν ἐνίσχυσιν κυρίως τῶν κατοίκων τῆς Βηθλεέμ, προσκαλέσας τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον Γ’ διά συμμετοχήν εἰς τό ἐν Lambeth Συνέδριον τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας (19 Ἰουλίου – 3 Αὐγούστου 2008), ἐπεσκέφθη καί πάλιν κατ’ αὐτάς τήν Ἁγίαν Γῆν.

Τήν Κυριακήν, 8ην /21ην Φεβρουαρίου, ἐγένετο δεξίωσις πρός τιμήν αὐτοῦ εἰς τήν ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ἱερουσαλήμ Ἀγγλικανικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, ὑπό τοῦ Ἀγγλικανοῦ Ἐπισκόπου εἰς τά Ἱεροσόλυμα Σεβασμιωτάτου κ. Suheil S. Dawani. Εἰς τήν δεξίωσιν αὐτήν ἦσαν προσκεκλημένοι μεταξύ πολλῶν ἄλλων οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς, οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Τμήματος Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καί Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Τουρισμοῦ τοῦ Ἰσραήλ καί οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας τῶν Ἱεροσολύμων.

Εἰς τήν δεξίωσιν αὐτήν ἐκαλωσώρισε τόν Σεβασμιώτατον Rowan Williams ἐξ ὀνόματος τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας εἰς τά Ἱεροσόλυμα ὁ Ἀγγλικανός Ἐπίσκοπος Σεβασμιώτατος Suheil S. Dawani, εὐχαριστῶν διά τήν ἐπίσκεψιν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, τήν Γῆν τήν ὁποίαν, ὡς εἶπεν, κατεδέχθη νά ἐπισκεφθῇ σωματικῶς ὁ δι’ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσας Κύριος Ἰησοῦς Χριστός καί εἰς τήν ὁποίαν κατοικεῖ μικρόν ποίμνιον, μικρά χριστιανική Κοινότης, ἐλαττουμένη ὁσημέραι, λόγῳ τῆς πολιτικῆς ἐντάσεως. Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Dawani ηὐχήθη, ὅπως ὁ ἀμοιβαῖος σεβασμός μεταξύ τῶν ὀπαδῶν τῶν τριῶν Ἀβραμικῶν θρησκειῶν ἀποτελέσῃ τήν βάσιν καί τό θεμέλιον τῆς εἰρήνης τῆς Ἱερουσαλήμ καί τῆς διατηρήσεως τῆς ὡραιότητος αὐτῆς, ἤτις οὐσιαστικῶς εἶναι ἡ ποικιλία αὐτῆς.

Ἐξ ὀνόματος τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς προσεφώνησε τόν Σεβασμιώτατον Rowan Williams ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, συνοδευόμενος ὑπό τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Ἱεροδιακόνου Ἀθανασίου καί τοῦ  Ρωμαιο-Ὀρθοδόξου ἰατροῦ κ. Χαλήλ Ἀντράους, λέγων τά κάτωθι:

«Ὑμεῖς ἐστε τό ἅλας τῆς γῆς· ἐάν δέ τό ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται;» … «οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν Πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. 5:13-16).

Ὡς ἐκπρόσωπος τῶν ἡγετῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς καλωσορίζομεν  τόν Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κανταρβουρίας κ. Rowan Williams. Εὑρισκόμεθα σωματικῶς μόνον εἰς μερικάς ἑκατοντάδας μέτρων μακρόθεν τοῦ Παναγίου Τάφου καί ὁλίγην ὥραν μακρόθεν τῆς Βασιλικῆς τῆς Γεννήσεως τῆς Βηθλεέμ. Παρά τήν μικράν ἀπόστασιν μεταξύ τῶν δύο ἱερῶν πόλεων, οἱ εὐλαβεῖς προσκυνηταί δέν δύνανται νά ἐπισκεφθοῦν αὐτάς ἐλευθέρως.

Θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον τό γεγονός ὅτι τά πολιτικά προβλήματα (ἀποτυχίαι) ἔχουν ἀντίκτυπον εἰς τήν θρησκευτικήν ἐλευθερίαν τῶν ἀνθρώπων, καθ ὅν χρόνον οἱ θρησκευτικοί ἡγέται προσπαθοῦν νά ἐπιτύχουν διαθρησκειακόν διάλογον διά τήν ἀποδοχήν τῆς ἀμοιβαίας συνυπάρξεως καί συμβιώσεως τῶν ἐθνῶν.

Ἡ σύγκλισις.μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ παράδειγμα διά τήν Οἰκουμένην μιᾶς προσπαθείας συγκλίσεως τῶν διαφορετικῶν ἰδεολογιῶν / δογμάτων ἤ τῶν διαφορῶν.

Ὁ διάλογος μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας ἤρξατο τό ἔτος 1973, ὅταν αἱ δογματικαί διμερεῖς Ἀγγλικανικαί Ὀρθόδοξοι συζητήσεις εἶχον τήν πρώτην αὐτῶν συνάντησιν εἰς τήν Ὀξφόρδην. Διά τῆς πρώτης φάσεως αυτῶν, τό 1976, τῆς δευτέρας φάσεως τό 1984 καί τοῦ συμπεράσματος τῆς τρίτης αὐτῶν φάσεως κατέληξαν εἰς τήν συμπεφωνημένην σημαντικήν δήλωσιν τῆς Κύπρου ἐπί μιᾶς σειρᾶς θεμάτων.

Μία τοιαύτη σύγκλισις δογμάτων ὀφείλει νά συμπεριλάβῃ περισσοτέρας πίστεις-ὁμολογίας καί νά δώσωμεν τάς χεῖρας ἐπί τύπων δηλώσεων διά τῆς συνεργασίας, διά νά κατακτήσωμεν δικαιοσύνην καί εἰρήνην, οὕτως ὥστε ἀνυπερθέτως νά γεφυρώσωμεν τήν ἀπόστασιν μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεννήσεως καί τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Παναγίου Τάφου , οὕτως ὥστε ἐν εὐθέτῳ χρόν  νά μήν ὑπάρχῃ ἡ δυσκολία ἐπισκέψεως τῆς Βηθλεέμ ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ καί τἀνάπαλιν. Ἡ πολιτική κατάστασις εἰς τήν περιοχήν σφραγίζεται ἀπό τραγικάς ἀνθρωπίνους ἐμπειρίας.

Οἱ ἀρχηγοί τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς ἔχουν διατυπώσει τό κοινόν ὄραμα τῆς ἑδραιώσεως τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης εἰς τήν περιοχήν καί ἐπιδιώκουν ἐπίσης τήν πολιτικήν ὑποστήριξιν τοῦ ὀράματος αὐτοῦ. Θά πρέπῃ ὅμως νά εἴμεθα πολύ προσεκτικοί, οὕτως ὥστε νά βλέπωμεν τήν θρησκευτικήν προέκτασιν τοῦ πολιτικοῦ προβλήματος καί νά μήν μετατρέπωμεν τά θρησκευτικά προβλήματα εἰς ἕν πολιτικόν ἐργαλεῖον, ἀλλά μᾶλλον νά τά θεωροῦμεν ὡς ἕν ἀναπόσπαστον μέρος τῆς ἐπιλύσεως τῶν πολιτικῶν συγκρούσεων.

Μία τοιαύτη εὐθύνη ἐνδεχομένως νά προκαλέσῃ μίαν ἀλλαγήν εἰς τό ἠθικόν κλῖμα, τό ὁποῖον κυβερνᾷ αὐτήν τήν περιοχήν τοῦ κόσμου. Μία τοιαύτη ἀλλαγή, δεδομένης τῆς φύσεως τῆς σχέσεως μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί τῆς θρησκείας εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, μπορεῖ νά κατορθωθῇ μέσῳ τῆς σταθερᾶς θελήσεως τῶν θρησκευτικῶν ἀρχηγῶν καί ὅταν θά δοθῇ ἐνθάρρυνσις εἰς τά ποίμνια-ἐκκλησιάσματα ἡμῶν νά ἀνακαλύψουν τήν ἀληθινήν σημασίαν τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης εἰς τό ἀπόλυτον πνευματικόν πλαίσιον.

Πιστεύομεν ὅτι μία τοιαύτη προσπάθεια θά συμβάλῃ δυναμικῶς εἰς τόν παγκόσμιον διάλογον διά συνύπαρξιν καί συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τό συγκεκριμένον ζήτημα, τό ὑμέτερον ἔργον ἀποτελεῖ πηγήν ἐμπνεύσεως διά πολλούς ἡγέτας, οἱ ὁποῖοι μοιράζονται μεθ ὑμῶν τάς ἰδίας ἀξίας καί ὁράματα. Ἐπικροτοῦμεν τήν δήλωσιν ὑμῶν εἰς τό AlAzhar Πανεπιστήμιον τοῦ Καΐρου, κατά τήν τρίτην ἐπέτειον τῶν τρομοκρατικῶν ἐπιθέσεων τῆς 11ης Σεπτεμβρίου, συμφώνως πρός τήν ὁποίαν «γνησία ὑπακοή εἰς τόν Θεόν δέν μπορεῖ νά τελῆται διά τῆς υἱοθετήσεως τῆς βίας». Τολμῶμεν νά εἴπωμεν ὅτι, κατά τήν Ἡμετέραν ἐκτίμησιν, ἡ ὑμετέρα Σεβασμιότης εἶναι εἷς ἐκ τῶν γνησίων «ὀρθοδόξων» ὀπαδῶν τῶν ἀξιῶν τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης τῶν ἀνθρώπων.

Εὐχαριστοῦμεν βαθέως τόν πεφιλημένον Ἡμῖν Σεβασμ. Ἐπίσκοπον κ. Suheil Duawani διά τήν συνεργασίαν, τήν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τήν ὑποστήριξιν τῶν ἀξιῶν τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης εἰς τούς Αγίους Τόπους».

Ἀνταποκρινόμενος ὁ Σεβασμιώτατος κ. Rowan Williams εἶπεν ὅτι: «Τό νά ζῇ κανείς εἰς τήν Ἱερουσαλήμ ἤ νά ἐπισκέπτεται αὐτήν εἶναι χάρις, εὐλογία, δῶρον Θεοῦ, πρόκλησις καί αὐτοεξέτασις. Τό ἔργον τοῦ Θεοῦ διά τόν ἄνθρωπον, εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν προτρέπει καί παρωθεῖ ἡμᾶς νά συμπάσχωμεν μετά τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι ἡ πόλις, εἰς τήν ὁποίαν εἶναι κεκλημένα νά ζήσουν ὅλα τά ἔθνη, «δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τό ὄρος Κυρίου». Τοῦτο συνέβη τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, συμβαίνει καί σήμερον. Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι προωρισμένη νά ἔχῃ τάς πύλας της ἀνοικτάς δι’ ὅλους, ὅμως δι’ ὡρισμένους ἔχει αὐτάς κεκλεισμένας. Ὡρισμένοι ἀποκλείονται τῆς εἰσόδου εἰς αὐτήν».

«Ὁ τρόπος ζωῆς τῶν κατοικούντων διά μέσου τῶν αἰώνων εἰς μίαν Ἱερουσαλήμ ἔχουσαν τάς πύλας αὐτῆς ἀνοικτάς δι’ ὅλους, ἀποτελεῖ πρότυπον καί διά τήν εἰρήνην αὐτῆς σήμερον. Ἀς ἐνθυμηθῶμεν τούς λόγους ἀρχαίου ἀσκητοῦ ἐρημίτου: Ἡ ζωή ἡμῶν καί ὁ θάνατος ἡμῶν ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπό τήν ζωήν καί τόν θάνατον τοῦ γείτονος ἡμῶν. Ἐάν ὁ γείτων ἡμῶν ζῇ, ζῶμεν καί ἡμεῖς μετ’ αὐτοῦ, ἐάν ἀποθνῄσκῃ, συναποθνῄσκομεν μετ’ αὐτοῦ».

Τήν ἑπομένην, Δευτέραν, 9ην /23ην Φεβρουαρίου 2010, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἀγγλικανοῦ Ἐπισκόπου Ἰρλανδίας Σεβασμιωτάτου κ. Michael Jackson, τοῦ Ἀγγλικανοῦ Ἐπισκόπου εἰς Ἱεροσόλυμα Σεβασμιωτάτου κ. Suheil S. Dawani καί ἄλλων κληρικῶν αὐτοῦ ἐπεσκέφθη τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον τόν Γ’ εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Κατά τήν ἐπίσκεψιν αὐτήν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τόν Ἀρχιεπίσκοπον Κανταρβουρίας περίπου ὡς ἑξῆς:

«Ἰδιαιτέρα χαρά διακατέχει Ἡμᾶς, νά καλωσορίσωμεν ὑμᾶς καί πάλιν εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ἐνθυμούμενοι ἐπίσης τήν συμμετοχήν Ἡμῶν εἰς τό ἐν Lambeth Συνέδριον καί εἰς τήν ἐν Λονδίνῳ «Παγκόσμιον Διάσκεψιν κατά τῆς πτωχείας», τό ἔτος 2008. Ἐπικροτοῦμεν τάς δραστηριότητας ὑμῶν διά τήν εἰρήνην καί δικαιοσύνην εἰς τήν πατρίδα ὑμῶν, ἀλλά καί εἰς ὅλον τόν κόσμον, ἀλλά καί τό ἐνδιαφέρον, τό ὁποῖον ἐπεδείξατε διά τήν Ἁγίαν Γῆν.

Ἐκτιμῶμεν ἰδιαιτέρως τήν προσφοράν ὑμῶν διά τήν διεύρυνσιν τῶν γνώσεων τῶν χριστιανῶν τῆς περιοχῆς ὑμῶν περί τῆς Ὀρθοδοξίας, γεγονός τό ὁποῖον συντελεῖ εἰς τήν προσπάθειαν διά τήν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν καί τήν ἄρσιν τῶν σχισμάτων τῶν Ἐκκλησιῶν, διά τά ὁποῖα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέεται εἰς τάς καθ ἡμέραν προσευχάς αὐτῆς.

Αἱ προσπάθειαι ὑμῶν διά τήν διάδοσιν τοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου εἰς μίαν ὅλον καί περισσότερον ἐκκοσμικευμένην κοινωνίαν βοηθεῖ ἐπίσης καί ἡμᾶς, τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων, νά διατηρήσῃ τήν ἀκεραιότητά της καί τήν παρουσίαν τής εἰς τήν διαφύλαξιν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων.

Ἡ Ἱερουσαλήμ ἀποτελεῖ ἕν εἶδος «παγκοσμίου ἐνορίας-καθολικοῦ προσκυνήματος». Ἐδώ ἑκατομμύρια προσκυνητῶν ἔρχονται κάθε χρόνον – Ἑβραῖοι, Χριστιανοί, Μουσουλμᾶνοι, ἀκόμη καί πρόσωπα, τά ὁποῖα δέν ἀνήκουν εἰς οὐδεμίαν εἰσέτι πίστιν. Οὗτος εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Πατριαρχείου, νά ἀγκαλιάσῃ πάντας ὅσους ἔρχονται εἰς ἀναζήτησιν τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, διά τῆς προσφορᾶς πνευματικῆς παρηγορίας καί ἐνθαρρύνσεως. Ἐκτιμῶμεν τάς προσπαθείας ὑμῶν καί συνεχίζομεν νά ζητῶμεν εἰς τάς προσευχάς ὑμῶν μίαν ἰσχυράν παρουσίαν τοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία νά προάγῃ τήν συμφιλίωσιν καί τήν εἰρήνην, συμφώνως πρός τά εὐαγγελικά παραγγέλματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Παρά τάς τρεχούσας ἐντάσεις εἰς τό ἐσωτερικόν τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας, Ἡμεῖς συνεχίζομεν νά ἐπιδιώκωμεν τόν διάλογον, ὁ ὁποῖος βοηθεῖ εἰς τήν ἐκ νέου ἀνακάλυψιν τῶν ἐννοιῶν, αἱ ὁποῖαι διέπουν τό πλήρωμα τῆς χριστιανικῆς πίστεως, κυρίως ἐν τῇ ἀναγνώσει τῶν Θείων Γραφῶν, τῶν κειμένων τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν βίων τῶν ὑπό τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν κοινῶς ἀναγνωρισθέντων Ἁγίων. Πιστεύομεν ὅτι διά τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τήν κοινήν κληρονομίαν ἡμῶν, θά ἀνακαλύψωμεν τρόπους ἄρσεως τῶν διαιρέσεων καί διαφορῶν ἡμῶν. Ἡ ἐν Χριστῷ ἑνότης θά πρέπῃ νά ἑδραιωθῇ ὄχι ἐπί τῇ βάσει τῶν διοικητικῶν δομῶν, ἀλλά ἐπί τῇ βάσει τῆς πίστεως.

Ἐφέτος συμπίπτει ὁ κοινός ἑορτασμός τοῦ Πάσχα εἰς τήν Ἀνατολικήν καί τήν Δυτικήν Ἐκκλησίαν, καί ἡ περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς θά εἶναι δι ἡμᾶς ἐπίσης κοινή.

«Πρόσεχε Οὐρανέ καί λαλήσω καί ἀνυμνήσω Χριστόν, τόν ἐκ Παρθένου σαρκί ἐπιδημήσαντα».

Διά τῶν λόγων τούτων, τούς ὁποίους ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἅγιος Ἀνδρέας Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης ὁ Ἱεροσολυμίτης εἰς τόν Μεγάλον αὐτοῦ Κανόνα, ἀρχίζομεν τό στάδιον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Τό νόημα τῶν λόγων τούτων μᾶς παραπέμπει εἰς τήν ἀνάμνησιν τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν διαβεβαίωσιν τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ σαρκικῶς εἰς τήν γῆν, προσλαβόντος εἰς τήν θείαν Αὐτοῦ φύσιν καί τήν ἀνθρωπίνην ἡμῶν  φύσιν, ἑωρτάσαμεν ἐχθές, τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μέ τήν  γνῶσιν ὅτι ἡ  κοινή ἀνθρωπίνη φύσις ἡμῶν ἐξηγοράσθη ἀπό τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καλοσωρίζομεν ὑμᾶς καί εὐχαριστοῦμεν ὑμᾶς διά τήν ἐπίσκεψιν ὑμῶν εἰς τό Πατριαρχεῖον».

Εἰς τήν προσφώνησιν αὐτήν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας ἀπήντησεν περίπου ὡς ἑξῆς:

«Εἶναι δι’ ἡμᾶς, Μακαριώτατε, ἰδιαιτέρα χαρά νά συναντώμεθα καί πάλιν μεθ’ Ὑμῶν, τόν Ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων. Ἐκτιμῶμεν τά μέγιστα τήν στάσιν τῆς Ἐκκλησίας Ὑμῶν καί τήν ἀποδοχήν συμμετοχῆς Ὑμῶν εἰς τό ἐν Lambeth Συνέδριον αὐτῆς. Ἡμεῖς προσευχόμεθα ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας Ὑμῶν ὡς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία συνετέλεσε τά μέγιστα εἰς τήν διατήρησιν τῆς χριστιανικῆς παρουσίας καί ταυτότητος εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν. Ἡ αὔξησις τῆς παρουσίας τῶν Χριστιανῶν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν εἶναι ἕν δῶρον τοῦ Θεοῦ εἰς τόν κόσμον. Τοῦτο βεβαίως εἶναι κατορθωτόν, διότι ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τόν Ἀπόστολον τῶν Ἐθνῶν, Παῦλον, «ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται» ( Β’ Κορ. 12,9).

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ὁποίαν Ὑμεῖς ἑωρτάσατε ἐχθές, ἡ Ἀγγλικανική Ἐκκλησία βλέπει εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, περί τῆς ἀναστηλώσεως τῶν εἰκόνων, ὅτι ὄντως αὗται ἀντανακλοῦν τό ἄκτιστον φῶς τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου, τό ὁποῖον παρ’ Αὐτοῦ ὡς πηγῆς διαχέεται καί εἰς τά πρόσωπα τῶν Ἁγίων. Δι’ ὅλα αὐτά εὐχαριστοῦμεν τόν Θεόν καί εὐχαριστοῦμεν καί Ὑμᾶς, Μακαριώτατε, διά τήν μαρτυρίαν, τήν ὁποίαν δίδετε».

Ἐν ὄψει τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κανταρβουρίας εἰς τήν Γάζαν τήν ἑπομένην, ὁ Μακαριώτατος ὡμίλησεν αὐτῷ περί τῆς συμπαραστάσεως τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου κατά τήν διάρκειαν τῆς περυσινῆς συρράξεως εἰς τούς πληγέντας. Ὡσαύτως ὁ Μακαριώτατος ὡμίλησεν εἰς τόν Ἀρχιεπίσκοπον Κανταρβουρίας περί τῆς οἰκονομικῆς καί διοικητικῆς κρίσεως, τήν ὁποίαν διέρχεται τό Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί περί τῶν προσπαθειῶν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων διά τήν ἀναβάθμισιν τοῦ ρόλου αὐτοῦ, ὡς ἑνός χριστιανικοῦ ὀργανισμοῦ, δυναμένου νά ἀποτελέσῃ μίαν ἑνιαίαν χριστιανικήν φωνήν καί μαρτυρίαν διά τούς Χριστιανούς εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν καί τήν εἰρηνικήν συμβίωσιν Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων εἰς αὐτήν. Εἰς τοῦτο ὁ Μακαριώτατος ἐζήτησε τήν συμπαράστασιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κανταρβουρίας.

Ἐρωτηθείς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας περί τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ, ἐπεξήγησεν ὅτι αὕτη βασίζεται εἰς τήν ἀποστολικήν πίστιν καί παράδοσιν, ὅτι ἡ ὑποδομή αὐτῆς δέν εἶναι ἱεραρχική, ἀλλά ὅτι αὕτη βασίζεται εἰς τόν συλλογικόν τρόπον ζωῆς καί διοικήσεως, ὅτι εἰς αὐτό τό σύστημα ὑπάρχει μία ἀδυναμία συνεργασίας, ἡ ὁποία ἐνίοτε δημιουργεῖ δυσκολίας, διότι ἑκάστη τῶν τριάκοντα μιᾶς (31) Ἀγγλικανικῶν Ἐκκλησιῶν ἐνίοτε ἀποφασίζει μόνη της καί διά θέματα, τά ὁποῖα ἀπαιτοῦν συλλογικήν ἀντιμετώπισιν καί ἀπόφασιν ὡς εἶναι π.χ. θέματα βιο-ἠθικῆς, σεξουαλικότητος, χειροτονίας γυναικῶν κ.ἄ. «Διά τοῦτο καί ἐκαλέσαμεν», εἶπεν ὁ Σεβασμιώτατος κ. Williams, «εἰς τήν ἐν Lambeth Συνέλευσιν καί ἄλλας Ἐκκλησίας, ὅπως τήν Ὑμετέραν, ἵνα ἀκούσωμεν αὐτάς καί βοηθηθῶμεν. Ἡμεῖς ἐδέχθημεν τήν χειροτονίαν γυναικῶν εἰς τήν ἱερωσύνην. Ἤδη ἀντιμετωπίζομεν τό θέμα τῆς χειροτονίας γυναικῶν εἰς τό ἐπισκοπικόν ἀξίωμα. Τοῦτο εἶναι ἕν σοβαρόν πρόβλημα δι’ ἡμᾶς. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀγγλίας μετέχει διά νόμου εἰς τήν ἔκδοσιν νόμων τοῦ κράτους. Τοῦτο εἶναι προνόμιον δύσκολον, διότι πρέπει νά ὁμολογηθῇ ἀλήθεια εἰς ἕνα ἐκκοσμικευμένον περιβάλλον».

«Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀγγλίας ὑπέστη κατά τήν τελευταίαν πεντηκονταετίαν μίαν κάμψιν τῶν πιστῶν αὐτῆς, ὅσον ἀφορᾷ τήν συμμετοχήν αὐτῶν εἰς τά μυστήρια αὐτῆς. Κατά τά τελευταῖα 20 ἔτη ἐπαρουσιάσθησαν προτεσταντικαί ὁμάδες μέ διάθεσιν εὐαγγελισμοῦ καί ὄχι τόσον συμμετοχῆς εἰς τά μυστήρια. Κατά τά τελευταῖα πέντε ἤ ἕξ ἔτη ἐνεφανίσθησαν νέαι ἐνοριακαί μονάδες (New Congregations) περί τάς πεντακοσίας. Τοῦτο εἶναι ἐνθαρρυντικόν, ὡς καί ἡ προσέλευσις 20 περίπου ἀτόμων διά χειροτονίαν εἰς τήν ἱερωσύνην. Ταῦτα θεωρῶ ὡς σημεῖα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ εἰς τήν Ἐκκλησίαν ἡμῶν, διά τήν ὁποίαν ζητοῦμεν τάς προσευχάς Ὑμῶν».

Ἐπί τούτοις, κατακλείων ὁ Μακαριώτατος, ἀνεφέρθη εἰς τούς ἱστορικούς δεσμούς τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Κοινοπολιτείας καί ηὐχαρίστησε διά τήν βοήθειαν τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων εἰς τό Κατάρ κατά τά πρῶτα βήματα τῆς ἐγκαταστάσεως αὐτῆς ἐκεῖ καί ἀπεδέχθη πρόσκλησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κανταρβουρίας διά μίαν ἐπίσημον ἐπίσκεψιν εἰς τήν Ἀγγλικανικήν Ἐκκλησίαν ἐν εὐθέτω χρόνῳ.

Ὁ Μακαριώτατος προσέφερεν εἰς τόν Ἀρχιεπίσκοπον Κανταρβουρίας ὡς ἀναμνηστικόν δῶρον τῆς ἐπισκέψεως αὐτοῦ εἰς τό Πατριαρχεῖον κεραμεικήν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς Βηθλεεμιτίσσης καί τήν πολύτιμον ἔκδοσιν τοῦ Πατριαρχείου μέ τά κειμήλια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ καθηγητοῦ κ. Νικολάου Ὀλυμπίου, εἰς δέ τόν συνοδόν αὐτοῦ Ἐπίσκοπον τῆς Ἰρλανδίας Σεβασμιώτατον κ. Michael Jackson, τό βιβλίον τοῦ καθηγητοῦ κ. Βοκοτοπούλου μέ τά εἰκονογραφημένα χειρόγραφα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί εἰς τούς ὑπολοίπους συνοδούς αὐτοῦ μετάλλια τῶν 1500 ἐτῶν τῆς ἱστορίας τοῦ Πατριαρχείου καί φωτογραφικά λευκώματα μέ τάς τελετάς τῶν Ἱεροσολύμων τῆς κ. Gali Tibbon.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας, εὐγενῶς ἀνταποδίδων, προσέφερεν εἰς τόν Μακαριώτατον τόμον ἀνθολογίας ἔργων Ἄγγλων συγγραφέων, μέ θέμα τήν πνευματικότητα τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ δέ παρών εἰς τήν συνάντησιν αὐτήν γηραιός Ἱεροσολυμίτης ἰατρός δρ. Ἰωάννης Τλήλ, παλαιόν καί ἐκλεκτόν μέλος τῆς Ἐκκλησίας τῆς παροικίας τῶν Ἱεροσολύμων, προσέφερεν εἰς τόν Ἀρχιεπίσκοπον Κανταρβουρίας τό βιβλίον αὐτοῦ “I am Jerusalem”. Ἠκολούθησεν ἀναμνηστική φωτογραφία τῆς ἐπισκέψεως τῆς Ἀγγλικανικῆς ἀποστολῆς μετά τοῦ Μακαριωτάτου εἰς τόν Θρόνον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_2_placeholder




ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν 8ην / 21ην Φεβρουαρίου 2010, πρώτην Κυριακήν τῶν νηστειῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἑωρτάσθη λαμπρῶς ἡ ἑορτή τῆς  Κυριακής τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Τό Σάββατον ἀφ’ ἑσπέρας ἐτελέσθη Πανηγυρικός Ἑσπερινός μετ’ Ἀρτοκλασίας, τήν δέ πρωΐαν τῆς Κυριακῆς ἐτελέσθη ἐν κατανύξει Ὄρθρος καί Πατριαρχική θ. Λειτουργία  εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’ καί συλλειτουργούντων τῶν Ἀρχιερέων καί ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου εἰς μνήμην τῆς ἀναστηλώσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Εἰς τήν θ. Λειτουργίαν συμμετέσχεν ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριος Ἀθανασίου.

Ἠκολούθησε ἡ λιτανεία τῶν ἱερῶν εἰκόνων πέριξ τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου καί ἀνά τά προσκυνήματα, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, ἀκολουθούντων τῶν Ἀρχιερέων καί ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου, τοῦ Γενικοῦ Προξένου, μοναχῶν, μοναζουσῶν καί πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν.

Μετά τό πέρας τῆς λιτανείας τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ὁ Μακαριώτατος ἀνέγνωσε ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου  τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκφωνήσας τό «αἰωνία ἡ μνήμη» ὑπέρ τῶν ἀοιδίμων Πατριαρχῶν καί Ἀρχιερέων καί εὐσεβῶν Αὐτοκρατόρων καί Βασιλέων, τῶν ὑπερασπισάντων καί ἀναστηλωσάντων τάς ἁγίας εἰκόνας καί τό «ἀνάθεμα» ἐναντίον τῶν διωκτῶν αὐτῶν, ὡς ἀρνητῶν αὐτοῦ τούτου τοῦ μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐναντίον Ἀρείου, Νεστορίου, Διοσκόρου, Σεβήρου καί πάντων τῶν αἱρετικῶν.

Ἅμα τῷ τέλει τῆς ἀκολουθίας τῶν Ὀρθοδόξων, ἔλαβε χώραν ἡ λιτανεία τῶν Ἀρμενίων, ὄντων τοῦ πρώτου φύλακος τῶν Ὀρθοδόξων ἔξω, ἔμπροσθεν τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου, καί τοῦ δευτέρου ἐντός αὐτοῦ, παρά τόν λίθον τοῦ ἀγγέλου κατά τό κρατοῦν προσκυνηματικόν καθεστώς.

Μετά τήν ἀκολουθίαν ὁ Μακαριώτατος ἀνῆλθε μετά συνοδείας εἰς τό Πατριαρχεῖον, ὅπου καί ἐδεξιώθη τούς προσελθόντας εἰς τήν αἴθουσαν οῦ Θρόνου, ὅθεν προσεφώνησεν αὐτούς, λέγων τά κάτωθι:

«Φύσει ἀπερίγραπτος, τῇ θεϊκῇ Σου ὑπάρχων, ἐπ ἑσχάτων Δέσποτα, σαρκωθείς ἠξίωσας περιγράφεσθαι, τῆς σαρκός προσλήψει γάρ, καί τά ἰδιώματα, ἀνελάβου ταύτης ἅπαντα· διό τό εἶδος σου, τό τῆς ἐμφερείας ἐγγράφοντες, ἐν σχέσει ἀσπαζόμεθα πρός τήν σήν ἀγάπην ὑψούμενοι», ὁμολογεῖ ὁ ὑμνῳδός τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ὁμολογία αὕτη ἀφορᾷ εἰς τήν ἀναστήλωσιν καί συνεπῶς καί τήν προσκύνησιν τῶν ἁγίων εἰκόνων, τῶν ὁποίων εἰκόνων ἡ τιμή, ὡς λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος, ἐπί τό πρωτότυπον διαβαίνει.

Τήν ὁμολογίαν ταύτην περί τῆς τιμῆς καί προσκυνήσεως τῶν ἁγίων καί σεπτῶν εἰκόνων διετρανώσαμεν καί ἡμεῖς σήμερον, τήν πρώτην Κυριακήν τῶν νηστειῶν ἤ μᾶλλον τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας εὐχαριστιακῶς καί χαρμονικῶς ἐν τῷ Πανιέρῳ Ναῷ τῆς Ἀναστάσεως, ἑπόμενοι τῆς Ἱερᾶς θεοπνευστίας καί τῆς τῶν θεοφόρων Πατέρων διδασκαλίας.

Ἡ σημερινή ἑορτή τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποτελεῖ τό ὁρατόν σύμβολον τῆς ἐπελάμψεως τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας ἐπί τοῦ σκότους, ἤ καλλίτερον εἰπεῖν, τῆς συγχύσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἐπινοίας.

«Ἐδόθη», ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός, «τῇ ἐκκλησίᾳ σήμερον, τά νικητήρια, θεοκινήτῳ νεύσει καί βουλῇ πάντων τῶν εὐσεβῶς τῆς πίστεως ἀντεχομένων βασιλέων τέ καί Πατριαρχῶν».

Τά νικητήρια τῆς θεοκινήτου νεύσεως καί βουλῆς τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας καλούμεθα νά προβάλλωμεν ἀγαπητικῶς καί θεραπευτικῶς εἰς τούς συνανθρώπους ἡμῶν λόγῳ τε καί ἔργῳ.

Αὕτη ἐξ ἄλλου εἶναι καί ἡ ἀποστολή τῆς ὑπό τοῦ τάγματος τῆς Ἱερᾶς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος τῆς διαφυλάξεως καί λειτουργικῆς διακονίας τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, τῶν μαρτυρούντων τό μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας, δηλονότι τῆς Ἐνσαρκώσεως, τῆς Σταυρώσεως καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ.

Εὐχαριστήσωμεν λοιπόν, ἀδελφοί μου, τόν Ἅγιον Τριαδικόν Θεόν λέγοντες μετά τῶν ἁγίων Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ὀρθοδόξως φρονούντων: «Εὐλογημένος εἶ,  Κύριε ἡμῶν, ἐν τῷ Ναῷ τῆς δόξης Σου. Ἀμήν».

Ἔτη πολλά».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder




ΘΕΜΕΛΙΟΣ ΛΙΘΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΣ ΜΑΔΗΒΑΝ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ

Τήν Πέμπτην, 11ην Φεβρουαρίου/ 29ην Ἰανουαρίου 2010, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἔθεσε τόν θεμέλιον λίθον διά τήν ἀνέγερσιν νέας Ἐκκλησίας εἰς τήν πόλιν Μαδηβᾶν τῆς Ἰορδανίας.

Ἡ πόλις αὐτή ὡς γνωστόν εἶναι μία τῶν ἀρχαίων καί λίαν σημαντικῶν πόλεων τῆς Ἁγίας Γῆς, μέ πλουσίαν ἐκκλησιαστικήν καί πολιτιστικήν βυζαντινήν παράδοσιν, ὑπαγομένη σήμερον εἰς τό πολιτικόν πλαίσιον τοῦ Κράτους τῆς Ἰορδανίας. Εἰς τήν πόλιν αὐτήν καί ἐντός τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου εὑρίσκεται εἰς ψηφιδωτόν εἰς τό δάπεδον ὁ περίφημος χάρτης τῆς Μαδηβᾶς, ἔργον βυζαντινῆς τέχνης τοῦ 6ου μ.Χ. αἰ., ἀπεικονίζων μέ ἀκρίβειαν τάς περιοχάς καί τάς πόλεις τῆς Ἁγίας Γῆς κατά τούς χρόνους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἰς τήν πόλιν αὐτήν μέ τούς 80.000 κατοίκους καί τάς 6.000 Ὀρθοδόξων, τό Πατριαρχεῖον ἔχει ἀναπτύξει ἀξιόλογον ἐκπαιδευτικόν ἔργον χάρις εἰς τήν δραστηριότητα τοῦ ἐκεῖ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου καί ὑπευθύνου τῶν ἀραβοφώνων Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰορδανίαν, Ἀρχιμανδρίτου  π. Ἰννοκεντίου, μέ πλῆρες Νηπιαγωγεῖον, Δημοτικόν, Γυμνάσιον καί Λύκειον, εἰς τό ὁποῖον διδάσκουν 100 διδάσκαλοι καί καθηγηταί καί φοιτοῦν 1860 μαθηταί.

Εἰς τήν πόλιν αὐτήν κατηυθύνθη ἐξ Ἱεροσολύμων ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου, διατελέσαντος Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου εἰς Μαδηβᾶν, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου, ἡγουμένου ἐν Φχές καί ἱεροδιακόνου Ἀθανασίου, τήν Πέμπτην,  11ην Φεβρουαρίου/ 29ην Ἰανουαρίου 2010.

Ἐκεῖ εἰς τήν περιοχήν  «Νέαν Μαδαβᾶν-Χαννίνα» τῆς πόλεως καί εἰς γῆν τοῦ Πατριαρχείου ἔθεσε τόν θεμέλιον λίθον διά τήν ἀνέγερσιν νέας Ἐκκλησίας, πέραν τῆς ἀνέκαθεν ὑπαρχούσης τοῦ Ἁγίου Γεωργίου εἰς τήν πόλιν μετά τοῦ χάρτου τῆς Μαδηβᾶς, πρός ἐξυπηρέτησιν τῶν λατρευτικῶν ἀναγκῶν τῶν εἰς τήν ἀναπτυσσομένην περιοχήν αὐτήν τῆς πόλεως ἐγκαθισταμένων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Εἰς τήν τελετήν καταθέσεως τοῦ θεμελίου λίθου παρέστησαν ὁ πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἰορδανίαν κ. Ἠρακλῆς Ἀστεριάδης, ὁ Πρέσβυς τῆς Κύπρου εἰς Ἰορδανίαν κ. Πέτρος Εὐτυχίου, προύχοντες καί ἐκπαιδευτικοί τῆς πόλεως καί πολλοί ἄλλοι.

Τούς προσκεκλημένους εἰς τήν τελετήν ταύτην ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησεν ὡς ἑξῆς:

«Ὁ Θεός τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τήν γῆν, ἡτοίμασε δέ οὐρανούς ἐν φρονήσει (Παροιμιῶν 3,10)».

Ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ σοφίᾳ καί φρονήσει ὁ Θεός ὁ Μέγας ἐθεμελίωσεν ἐν τῷ αἵματι τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ, Κυρίου δέ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τήν Ἐκκλησίαν, ἐντός τῆς ὁποίας καί διά τῆς ὁποίας, εὐφραίνονται τά οὐράνια καί ἀγαλλιῶνται τά ἐπίγεια.

Ἡ Ἐκκλησία ὡς τό θεανθρώπινον σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἐνεργεῖ ἀδιαιρέτως καί ἀσυγχύτως, θεϊκῶς τε καί ἀνθρωπίνως ἐν τῇ μιᾷ αὐτῆς ὑποστάσει.

Τήν διττήν ἐνέργειαν τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῇ μιᾷ καθ ὑπόστασιν ἑνώσει αὐτῆς κατανοοῦμεν ἐν τῇ λατρευτικῇ καί λειτουργικῇ ἤ μυστηριακῇ ζωῇ τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία λαμβάνει χώραν ἐντός τῶν ἐν τόπῳ καί χρόνῳ ἀνεγειρομένων θυσιαστηρίων, τουτέστιν εὐκτηρίων οἴκων ἤ τόπων λατρείας, τῶν ἱερῶν ναῶν.

Σήμερον καί ἡμεῖς οἱ ταπεινοί, οἱ ἀποτελοῦντες τήν τοπικήν καί οἰκουμενικήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων, χάριτι Θεοῦ ἤλθομεν ἐπί τοῦ Ἁγίου τούτου τόπου τῆς ἀρχαίας πόλεως τῆς Μαδηβᾶ, ἔνθα ἡ βουλή τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐκηρύχθη διά στόματος τῶν προφητῶν αὐτοῦ, ἵνα ἐπί τῶν χωμάτων καί τῶν πετρῶν τοῦ εὐλογημένου παρά τοῦ Ὑψίστου Χασιμιτικοῦ Βασιλείου τῆς φιλτάτης ἡμῶν Ἰορδανίας θέσωμεν τόν θεμέλιον λίθον τοῦ κτιζομένου οἴκου τοῦ Θεοῦ, ἀφ ἑνός μέν πρός δόξαν τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀφ ἑτέρου δέ πρός τιμήν τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας. Προσέτι δέ πρός θεραπείαν ψυχικήν καί σωματικήν τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς πόλεως Μαδηβᾶ ἐν γένει καί τῆς περιοχῆς τῆς Χανίννα ἰδιαιτέρως.

Τό ἱστορικόν τοῦτο γεγονός τῆς θεμελιώσεως ἱεροῦ ναοῦ ἐν τῇ πνευματικῇ δικαιοδοσίᾳ τοῦ Ρωμαϊκοῦ Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων καί τῇ ἐπικρατείᾳ τοῦ Χασιμιτικοῦ Βασιλείου τῆς Ἰορδανίας, τοῦ τελοῦντος ὑπό τήν σοφήν διακυβέρνησιν τοῦ σεβαστοῦ βασιλέως  Ἀμπντάλλα Ἴμπν Χουσεΐν, ἐλ-Θάνι ἀποτελεῖ τρανήν  ἀπόδειξιν τῆς ἀγαστῆς συνυπάρξεως καί συμβιώσεως ἀλλά καί ἐλευθέρας ἐξασκήσεως τῆς λατρείας τῶν πιστῶν Μουσουλμάνων καί Χριστιανῶν, οἵτινες ἀπολαμβάνουσιν τά ἴσα πολιτικά καί οὐχί μόνον ἀλλά καί τά θρησκευτικά δικαιώματα καί προνόμια.

Θεωροῦμεν πρέπον, ὅπως ἐκφράσωμεν τάς θερμάς ἡμῶν εὐχαριστίας εἰς τήν Αὐτοῦ Ὑψηλότητα τόν πρίγκηπα Ἀμίρ Γάζι διά τήν ὑποστήριξιν τῆς πράξεως αὐτῆς ὡς ἀποδείξεως τῆς συμπαραστάσεως Αὐτοῦ τῷ ἡμετέρῳ Πατριαρχείῳ εἰς τάς τοπικάς ἀρχάς, τόν Νομάρχην καί Δήμαρχον, ἰδιαιτέρως δέ εἰς τόν Πατριαρχικόν ἡμῶν Ἐπίτροπον ἐν Μαδηβᾷ, Ὁσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Ἰννοκέντιον καί τούς ἀκαμάτους καί στενούς συνεργάτας αὐτοῦ, τούς Ἐπιτρόπους τῆς Ἐκκλησίας καί ὅλους τούς συνδρομητάς.

Εὐχαριστοῦμεν καί πάντας τούς τιμήσαντας τήν σεμνήν αὐτήν τελετήν, Ἐξοχωτάτους Πρέσβεις καί ἐκλεκτά μέλη τῆς Κοινότητος ἡμῶν.

Εὐχόμεθα καί εὐελπιστοῦμεν ὄτι ἅμα τῇ περατώσει τοῦ ναοῦ, νέος θεμέλιος τεθήσεται διά τήν ἀνέγερσιν σχολείου».

Πρόθεσις τοῦ Πατριαρχείου, ὡς εἶπεν καί ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ εἶναι νά ἱδρύσῃ καί ἕτερον σχολεῖον,  προσκείμενον εἰς τήν νέαν ἀνεγερθησομένην ἐκκλησίαν ταύτην.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Τήν  24ην Ἰανουαρίου/ 6ην Φεβρουαρίου 2010, Σάββατον τῶν Ψυχῶν, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐδέχθη εἰς τό Πατριαρχεῖον τόν Ἱερώτατον Μητροπολίτην Αἰκατερινβούργου καί Βερχοτούρας κ. Βικέντιον μετά συνοδείας τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Θεοφάνους τῆς Ρωσικῆς Ἀποστολῆς καί ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς χορῳδίας ἀποτελουμένης ἐκ 30 νεαρῶν κορασίδων.

Ὁ Μητροπολίτης κ. Βικέντιος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον λέγων ὅτι εἶναι εὐτυχής, διότι εὑρίσκεται εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, εἰς τήν ὁποίαν ἡ ἐγγύτης μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπου εἶναι μεγαλυτέρα, λόγῳ τῶν χαριτοβρύτων προσκυνημάτων, ἐπί τῶν ὁποίων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἔζησε καί ἐδίδαξε καί προσέθεσεν ὅτι ὁ ρωσικός λαός στρέφεται ὁλοέν καί περισσότερον εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν προϊόντος τοῦ χρόνου.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκαλωσώρισε τόν Μητροπολίτην Βικέντιον καί ηὐχαρίστησε τήν ρωσικήν ἀποστολήν. Ἐν συνεχείᾳ ἡ χορῳδία ἔψαλε εἰς τόν Μακαριώτατον ρωσικούς ἐκκλησιαστικούς ὕμνους καί τόν Πολυχρονισμόν τοῦ Μακαριωτάτου. Ὁ Μακαριώτατος ἐπῄνεσε τάς νεαράς κορασίδας καί τήν προεξάρχουσαν τῆς χορῳδίας διά τήν καλλίφωνον καί ἡδύμολπον ἑρμηνείαν τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς.

Ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης κ. Βικέντιος ἐδώρισεν εἰς τόν Μακαριώτατον ἀργυρᾶν εἰκόνα τοῦ Κυρίου καί ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς αὐτόν  καί τήν  συνοδείαν αὐτοῦ σταυρούς ἐκ μαργαριταρορρίζης. Εἰς τήν διευθύνουσαν τῆς χορῳδίας ἐπέδωσεν ἀργυρᾶν εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως καί ἠκολούθησεν ἀναμνηστική φωτογραφία αὐτῶν μετά τοῦ Μακαριωτάτου εἰς τόν Θρόνον.

Τήν ἰδίαν νύκτα ὁ Μητροπολίτης Βικέντιος μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί τῆς συνοδείας ρώσων ἱερέων ἐτέλεσαν  τήν θείαν Λειτουργίαν εἰς τόν Πανάγιον Τάφον, ἐν ᾧ ἡ ρωσική χορῳδία συνέψαλε μετά τῆς ἑλληνικῆς ἑκκλησιαστικῆς χορῳδίας τῆς προσκυνηματικῆς ὁμάδος τοῦ κ. Χρήστου Βαλσάμη.

Τήν ἑπομένην, ἡμέραν Κυριακήν τῆς Ἀπόκρεω, 25ην Ἰανουαρίου/ 7ην Φεβρουαρίου τοῦ 2010, ἐπεσκέφθησαν τόν Μακαριώτατον οἱ Πανοσιολογιώτατοι  Ἀρχιμανδρῖται π. Ἀρσένιος ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μολυβοσκεπάστου, ὁ π. Κοσμᾶς ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Στομίου Κονίτσης μετά τοῦ εὐλαβοῦς προσκυνητοῦ κ. Χρήστου Βαλσάμη, ὁ ὁποῖος ἐξεπόνησε φωτογραφικόν λεύκωμα-ἡμερολόγιον τοίχου μετά τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων διά τό ἔτος 2010,  καί ὁμάδος 50 νεαρῶν ἀνδρῶν προσκυνητῶν ἐξ Ἠπείρου.

Ὁ Μακαριώτατος ἐκαλωσώρισεν αὐτούς, ηὐλόγησεν τό προσκύνημα αὐτῶν, τό ὁποῖον καλεῖται, ὡς εἶπε,  «προσκυνηματική θεωρία», διότι οἱ προσκυνηταί γίνονται θεωροί τῆς βιβλικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τούς ἁγίους Τόπους, καί τούς κατετόπισε διά τό καθεστώς τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τοῦ Πατριαρχείου.

Ὁ π. Ἁρσένιος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον, τονίζων τάς ἰδιαιτέρας δυσκολίας, τάς ὁποίας ἀντιμετωπίζει σήμερον τό Ἔθνος καί ἡ Ἐκκλησία. Ὁ Μακαριώτατος συνεφώνησε μετά τοῦ ἡγουμένου, προσθέτων ὅτι παρά τά ἔτη ἀγόνου «πνευματικότητος», εἰς τά ὁποῖα ζῶμεν, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν δύναται νά νικηθῇ ποτέ, διότι «πύλαι ᾄδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἰδιαιτέρως ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων εἶναι Ἐκκλησία ἐλπίδος, διότι εἶναι Ἐκκλησία ἀμέσως συνδεδεμένη μέ τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Χρῆστος Βαλσάμης ἐπαρουσίασεν εἰς τόν Μακαριώτατον τό καλαίσθητον φωτογραφικόν ἡμερολόγιον τοίχου αὐτοῦ διά τό 2010,  μέ εἰκόνας ἀπό τά Πανάγια Προσκυνήματα τῆς Ἁγίας Γῆς καί εἰσέπραξεν παρ’ Αὐτοῦ τά εὔσημα.

Ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν αὐτοῖς μετάλλια τοῦ Πατριαρχείου  καί σταυρούς ἐκ μαργαριταρορρίζης καί ηὐλόγησε τό προσκύνημα αὐτῶν.

Τήν Δευτέραν 26ην Ἰανουαρίου/ 8ην Φεβρουαρίου τοῦ 2010 ἐπεσκέφθησαν τό Πατριαρχεῖον ἱερεῖς ἐκ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ὁ π. Γεώργιος Παπαθεοδώρου καί ὁ π. Νεόφυτος Δοντᾶς ἀπό τόν Ἅγιον Νικόλαον Καλλιθέας μετά τοῦ π. Γεωργίου Σχοινᾶ ἀπό τόν ἱερόν παρεκκλήσιον Ἁγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη εἰς Ἀκρόπολιν, τό ὁποῖον πραγματοποιεῖ νεανικάς χριστιανικάς ἐκδηλώσεις καί προσκυνηματικάς ἐκδρομάς εἰς Ἱεροσόλυμα, Ἱ. Μ. Ἁγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ καί εἰς ἄλλα προσκυνήματα εἰς Ἑλλάδα.

Τούτους ηὐλόγησεν ὁ Μακαριώτατος λέγων τά τῆς χάριτος τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί ἐπιδίδων αὐτοῖς σταυρούς ἐκ μαργαριταρορρίζης καί ἄλλα ἐνθύμια.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ

Τήν Πέμπτην, 15ην /28ην Ἰανουαρίου 2010, ἔλαβε χώραν εἰς τό Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἀθήνας συνάντησις τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’ μετά τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Σπυρίδωνος Κουβέλη.

Διά τήν συνάντησιν αὐτήν ὁ Μακαριώτατος ἀφίχθη ἀπό τῆς Τετάρτης 14ης /27ης Ἰανουαρίου 2010, διά τῶν ἀερογραμμῶν τῆς ἑταιρείας Aegean εἰς τό ἀεροδόμιον «Ἐλευθέριος Βενιζέλος», ἔνθα καί ἐγένετο Αὐτῷ θερμή ὑποδοχή ὑπό τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ναζιανζοῦ κ. Θεοδωρήτου, τοῦ Ἀρχιγραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Κυρίλλου Μητσιακούλη καί τοῦ Πρωτοσυγκέλλου, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γαβριήλ, τοῦ ἐν Ἑλλάδι Ἐξάρχου τοῦ Παναγίου Τάφου Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Δαμιανοῦ, τοῦ Ὑποδιευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἐθιμοτυπίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν κ. Κυριάκου Ἀμοιρίδου, τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τμήματος Ἐκκλησιαστικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος Πρέσβεως κ. Χριστοδούλου Λάζαρη μετά τιμητικοῦ Στρατιωτικοῦ Ἁγήματος.

Ὁ Μακαριώτατος διέμεινεν ὡς φιλοξενούμενος τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν εἰς τό ξενοδοχεῖον King George εἰς τήν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος.

Εἰς τήν συνάντησιν αὐτήν ὁ Μακαριώτατος συνωδεύετο ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως τοῦ Πατριαρχείου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, τοῦ Ἐξάρχου τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς Ἀθήνας Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Δαμιανοῦ, τοῦ Πανοσιωτάτου  Ἀρχιμανδρίτου Ἱερωνύμου, ἡγουμένου ἐν Φχές τῆς Ἰορδανίας καί Ἀντιπροέδρου τῶν Οἰκονομικῶν καί τῶν νομικῶν συμβούλων τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἀθήνας κ. Βαρβάρας Δημητριάδου καί κ. Βασιλείου Κατσιώτη.

Τόν Μακαριώτατον καί τήν συνοδείαν Αὐτοῦ ὑπεδέχθη ἐγκαρδίως ὁ Ὑφυπουργός κ. Σπυρίδων Κουβέλης μετά τῆς Γενικῆς Διευθυντρίας τοῦ γραφείου αὐτοῦ κ. Μαρίας Θεοφίλη καί ἄλλων μελῶν τοῦ προσωπικοῦ. Εἰς τήν συνάντησιν ἦτο παρών καί ὁ Διευθυντής τοῦ Τμήματος Ἐκκλησιαστικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος Πρέσβυς, κ. Χριστόδουλος Λάζαρης.

Κατά τήν συνάντησιν αὐτήν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ ἐνημέρωσε τόν κ. Ὑφυπουργόν ἐπί τοῦ θρησκευτικοῦ, πολιτιστικοῦ καί εἰρηνευτικοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν διά μέσου τῶν αἰώνων καί εἰδικώτερον σήμερον εἰς τήν συγκυρίαν, κατά τήν ὁποίαν ἡ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου εὑρίσκεται ὑπό τρεῖς πολιτικάς ἐπικρατείας, δηλ. τοῦ Ἰσραήλ, τῆς Ἰορδανίας καί τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, τά συμφέροντα τῶν ὁποίων εἶναι συνήθως ἀντικρουόμενα. Τό Πατριαρχεῖον, ὡς ὁ ἀρχαιότερος θρησκευτικός ὀργανισμός εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, καλεῖται διά τοῦ ὅλου τρόπου τῆς ζωῆς καί τῆς ὀργανώσεως αὐτοῦ, ἀλλά κυρίως καί διά τῆς ἡγετικῆς συμμετοχῆς αὐτοῦ εἰς τό «Συμβούλιον τῶν Θρησκευτικῶν Καθιδρυμάτων τῆς Ἁγίας Γῆς» / “Council of the Religious Institutions of the Holy Land”, τό ὁποῖον ὑποστηρίζεται ὑπό τῆς Washington καί Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, νά διαδραματίσῃ σημαίνοντα ρόλον εἰς τόν προσκυνηματικόν τομέα, ἀλλά καί εἰς τήν εἰρηνευτικήν προσπάθειαν εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν.

«Ἰδιαιτέραν σημασίαν ἀποδίδει τό Πατριαρχεῖον εἰς τήν Παιδείαν», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «καί διά τοῦτο διατηρεῖ ἰδίαις δαπάναις κοινοτικά σχολεῖα, εἰς τά ὁποῖα φοιτοῦν μαθηταί Χριστιανοί καί Μουσουλμᾶνοι καί εἰς τά ὁποῖα παρέχεται παιδεία ποιότητος καί καλλιεργεῖται πνεῦμα θρησκευτικῆς συνυπάρξεως καί συμβιώσεως». «Πέραν τῶν ἄλλων σχολείων, τά ὁποῖα ἀπό πρίν διετήρει τό Πατριαρχεῖον», ἐξήγησεν ὁ Μακαριώτατος εἰς τόν κύριον Ὑφυπουργόν, «ἔχει ἀρχίσει τήν ἀνέγερσιν σχολείου εἰς Μπετζάλλαν, ἐπιχορηγηθέντος ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διά διακόσια πεντήκοντα χιλιάδας USD (250.000 $) καί ἀναμένοντος τήν συνέχισιν ἀνεγέρσεως αὐτοῦ διά τῆς συνεχίσεως τῆς διακοπείσης χρηματικῆς ἐπιχορηγήσεως».

«Τό Πατριαρχεῖον ἐπίσης ἔχει θέσει τό θεμέλιον λίθον σχολείου διά τήν Κοινότητα τῆς Ναζαρέτ καί θά ἀρχίσῃ προσεχῶς τήν ἀνέγερσιν σχολείου διά τήν κώμην τοῦ Μπιρζέτ πλησίον τῆς Ραμάλλας, διά δωρεᾶς δύο καί ἡμίσεος ἑκατομμυρίων Εὑρώ (2.500.000 €), τήν ὁποίαν ἀπέκτησε παρά τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Τό Πατριαρχεῖον ζητεῖ τήν συμπαράστασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τόν τομέα τῆς Παιδείας δι’ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τήν συντήρησιν τῶν σχολείων αὐτοῦ καί διά τῆς ἐπαναχορηγήσεως τῶν διακοπεισῶν ὑποτροφιῶν παρά τῆς Ἑλλάδος εἰς τά τέκνα τοῦ ποιμνίου τοῦ Πατριαρχείου, τά διαβιοῦντα εἰς τό Κράτος τοῦ Ἰσραήλ».

«Πρωτίστως βεβαίως, τό Πατριαρχεῖον ζητεῖ τήν βοήθειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τόν τομέα τῆς Παιδείας, διά τῆς ἀποσπάσεως ἐκπαιδευτικῶν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας διά νά διδάξουν εἰς τήν Ἱερατικήν Σχολήν εἰς τήν Ἁγίαν Σιών, ἀπό τήν ὁποίαν ἀποφοιτοῦν οἱ μελλοντικοί Ἁγιοταφῖται».

«Διά τήν συντήρησιν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τῶν μοναστηριῶν αὐτοῦ καί τῶν σχολείων τό Πατριαρχεῖον δαπανᾷ ποσά, τά ὁποῖα ἀντλεῖ ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς περιουσίας αὐτοῦ καί ἐκ τῶν δωρεῶν τῶν συνεχῶς ἀφικνουμένων εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν προσκυνητῶν. Διά τόν σκοπόν τοῦτον τό Πατριαρχεῖον ἔχει ἀνάγκην ἀξιοποιήσεως τῆς ἐν πολλοῖς ἀναξιοποιήτου περιουσίας αὐτοῦ. Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἀξιοποιήσεως αὐτῆς ἀνήκει καί ἡ πρόσφατος ἐνοικίασις τῆς γῆς τοῦ Πατριαρχείου, ἐκτάσεως ἑβδομήκοντα (70) στρεμμάτων περίπου, εἰς τήν περιοχήν Ταλπιότ παρά τήν Μονήν τοῦ Προφήτου Ἠλιού εἰς τήν νότιον Νέαν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων, διά τήν ὁποίαν μεμονωμένα μέλη τοῦ ποιμνίου ἡμῶν διεμαρτυρήθησαν κατά τήν ἐπίσημον εἴσοδον τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τήν αὐλήν τῆς Βασιλικῆς τῆς Γεννήσεως τήν παραμονήν τῶν ἐφετινῶν Χριστουγέννων εἰς Βηθλεέμ, δημιουργοῦντα δυσάρεστον εἰκόνα κατά τήν τέλεσιν τῆς ἑορτῆς. Ἡ ἀλήθεια ἐπί τοῦ θέματος τούτου εἶναι ὅτι τήν γῆν ταύτην ἐνοικίασεν ἄνευ Συνοδικῆς ἀποφάσεως ὁ πρῴην Πατριάρχης Εἰρηναῖος εἰς τόν οἰκονομικόν σύμβουλον αὐτοῦ καί διαχειριστήν, ἀποδράσαντα, κ. Νικόλαον Παπαδήμαν καί εἰς δύο ἄλλους ἐν συνεχείᾳ, τόν κ. Τζαράϊσε ἐκ Ναζαρέτ καί τόν κ. Μπαράνσκυ ἐκ Ρένε. Ἡ Δημαρχία Ἱεροσολύμων ἐπίσης ἔχει ἀνακηρύξει τήν ἔκτασιν ταύτην ὡς πρασίνην ζώνην (Greenland) μέ σχέδιον ἀναπτύξεως διά πάρκα καί σταθμούς αὐτοκινήτων (parking)».

«Τό Πατριαρχεῖον συνῆψε, κατόπιν Συνοδικῆς ἀποφάσεως, συμβόλαιον ἀξιοποιήσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς μετά Ἰσραηλινῆς ἑταιρείας. Βάσει τῶν ὅρων τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ἡ ἑταιρεία ἀναλαμβάνει ἰδίαις δαπάναις νά ἀπεμπλέξῃ τήν ἔκτασιν αὐτήν ἐξ ὅλων τῶν παρανόμων συμβολαιογραφικῶν καί Δημαρχιακῶν περιπεπλεγμένων καταστάσεων αὐτῆς, μετά δέ τοῦτο νά ἀνεγείρῃ ἑπτακοσίας (700) κατοικίας, ἐκ τῶν ὁποίων ἑκατόν (100)  θά ἀνήκουν εἰς τό Πατριαρχεῖον. Τό Πατριαρχεῖον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τάς ἐπιφυλάξεις τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας καί μελῶν τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ καί ἐζήτησε ἀπό τήν ἑταιρείαν νά ἔχῃ τό δικαίωμα εἰς τήν περίπτωσιν, κατά τήν ὁποίαν θά ἔχῃ ἐπιτυχῆ ἔκβασιν ἡ συμφωνία καί θά ἀνεγερθοῦν διαμερίσματα, νά ἀγοράσῃ πέραν τῶν ἀναλογούντων αὐτῷ καί νά τά διαθέσῃ μέ  τό ἀντίτιμον αὐτῶν εἰς μέλη τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ».

«Τό Πατριαρχεῖον κατώρθωσε ἐν τῷ μεταξύ καί ἐπαναπέκτησε δικαστικῶς τήν ἰδιοκτησίαν αὐτοῦ ἐπί τῆς εἰρημένης γῆς».

«Ἐναντίον τοῦ Πατριαρχείου ἔχουν ἐγείρει ἤδη δίκας αἱ Ἰσραηλιναί ἑταιρεῖαι, μετά τῶν ὁποίων ἔχουν συμβληθῆ οἱ ἐκ Ναζαρέτ κ. Τζαράϊσε καί ἐκ Ρένε κ. Μπαράνσκυ».

«Ἐναντίον τοῦ Πατριαρχείου ἔχουν ἐγείρει δίκας καί αἱ παράκτιοι ἑταιρεῖαι, εἰς τάς ὁποίας ἐνοικίασεν ὁ πρῴην Πατριάρχης Εἰρηναῖος τά ξενοδοχεῖα τῆς Πύλης τοῦ Δαβίδ. Τό Πατριαρχεῖον ἔχει δαπανήσει διά τάς δίκας αὐτάς ἕν καί ἥμισυ ἑκατομμύρια δολλάρια USD (1.500.000 $), προκειμένου νά διασῴσῃ τήν ἀπό πλευρᾶς ἰδιοκτησίας καί ἱστορίας μεγάλης σημασίας περιουσίαν  ταύτην. Τό Πατριαρχεῖον πέραν τοῦ ποσοῦ τῶν τεσσάρων καί ἡμίσεος ἑκατομμυρίων Εὑρώ (4.500.000 €), τά ὁποῖα ἔλαβε πρό τριετίας παρά τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐξεῦρε καί κατέβαλε τό ὑπόλοιπον τοῦ ποσοῦ μέχρι τά ἐννέα ἑκατομμύρια  USD (9.000.000 $), τό ὁποῖον εἶχε ἐπιβληθῆ ὡς πρόστιμον δικαστικόν εἰς αὐτό, λόγῳ λανθασμένων χειρισμῶν αὐτοῦ εἰς τάς συναφθείσας συμφωνίας ἀξιοποιήσεως ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Διοδώρου τῆς γῆς τοῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἀμποῦ- Τόρ ἤ Ἁγίου Μοδέστου καί ἀπέτρεψε οὕτω τήν ἐπαπειλουμένην κατάσχεσιν τῆς περιουσίας αὐτοῦ εἰς τόν τόπον τοῦτον καί ἀλλαχοῦ».

«Εἰς ὅλα ταῦτα τό Πατριαρχεῖον προσπαθεῖ καί ἀνταπεξέρχεται ἰδίαις δαπάναις, χωρίς νά ἐπιβαρύνῃ τήν Ἑλληνικήν Κυβέρνησιν. Ζητεῖ ὅμως τήν ἐπανέναρξιν τῆς ἀναλήψεως  τῶν διακοπεισῶν οἰκονομικῶν ἐπιχορηγήσεων τῆς ἀνακαινίσεως τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τήν ἐπαύξησιν τοῦ ἅπαξ μόνον τοῦ ἔτους χορηγουμένου ἐπιδόματος ὑπ’ αὐτῆς εἰς τούς Ἁγιοταφίτας Πατέρας καί τόν ἔγγαμον Ἀραβόφωνον κλῆρον».

Ὁ Μακαριώτατος ἐζήτησε τήν κατανόησιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί εἰς τό θέμα τῆς τροποποιουμένης νῦν Νομοθεσίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν φορολόγησιν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας (ΕΤΑΚ). Ὡς διαλαμβάνεται καί εἰς προηγηθεῖσαν ἤδη εἰδικήν ἐπιστολήν τῆς Α.Θ.Μ. πρός τόν Ὑπουργόν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου, τό Πατριαρχεῖον ζητεῖ εἰς ὁποιανδήποτε ἐξέλιξιν νά ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν σοβαρῶς αἱ εἰδικαί παράμετροι τοῦ Πατριαρχείου, αἱ προεκτάσεις δηλαδή τάς ὁποίας θά ἔχουν αἱ εἰς Ἑλλάδα μή εὐνοϊκαί φορολογικαί ἀλλαγαί ἐπί τῆς περιουσίας αὐτοῦ εἰς τάς χώρας τῆς Ἰορδανίας, Ἰσραήλ καί Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, αἱ ὁποῖαι παρέχουν εἰδικά προνόμια εἰς τήν περιουσίαν τοῦ Πατριαρχείου, λόγῳ τῆς ἀρχαιότητος καί τοῦ ἔργου αὐτοῦ.

Τό ἔργον τοῦτο τοῦ Πατριαρχείου ἐκτείνεται σήμερον καί εἰς τάς ἐσχατιάς τῆς δικαιοδοσίας αὐτοῦ ἕως τό Ἑμιρᾶτον  τοῦ Κατάρ. Εἰς τοῦτο πρῶτον  τό Πατριαρχεῖον ἀνήγειρε Ναόν μέ Πατριαρχικόν Ἐπίτροπον ἐκεῖ τόν Ἁγιοταφίτην Ἀρχιμανδρίτην π. Μακάριον, ὁ ὁποῖος προσφάτως μετέβη καί ἐτέλεσε λειτουργίαν διά τήν Σερβικήν μειονότητα εἰς τήν πόλιν Μοσκάτ τοῦ Ὀμμάν καί ὁ ὁποῖος συνήντησεν εἰς Ντόχαν τόν Ὑφυπουργόν κ. Σπυρίδωνα Κουβέλην κατά τήν ἐπίσκεψίν αὐτοῦ ἐκεῖ.

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν Κοινότητα τοῦ Χωρίου τῶν Ποιμένων -Μπετσαχούρ, ὡρισμένα μέλη τῆς ὁποίας μετέσχον εἰς τήν ἐναντίον τοῦ Πατριαρχείου διαμαρτυρίαν κατά τήν παραμονήν τῶν Χριστουγέννων, τό Πατριαρχεῖον παρεχώρησε εἰς αὐτήν ἤδη ἀπό τῶν ἡμερῶν τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Διοδώρου γῆν ἐκτάσεως (20)  στρεμμάτων εἰς τήν περιοχήν τοῦ παρακειμένου κτήματος τοῦ Πύργου τοῦ Ἁγίου Σάββα καί ἀνήγειρε συνοικισμόν, εἰς τόν ὁποῖον ἀγοράζουν ἤδη κατοικίας καί κατοικοῦν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.  Μέχρι σήμερον τό Πατριαρχεῖον δέν εἰσέπραξεν οὔτε ὀβολόν τινα ἐκ τοῦ συμβολικοῦ ἐνοικίου, τοῦ προβλεπομένου εἰς τήν συμφωνίαν χορηγήσεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης.

Παρά ταῦτα, εἰς τήν αὐτήν περιοχήν τό Πατριαρχεῖον προσφάτως μόλις ἐξεχώρησεν εἰς τήν Κοινότητα αὐτήν τοῦ Χωρίου τῶν Ποιμένων/ Μπετσαχούρ τεμάχιον γῆς ἐκτάσεως πέντε (5) στρεμμάτων διά τήν κατασκευήν νέου Κοιμητηρίου ἄνευ οὐδεμιᾶς οἰκονομικῆς εἰσπράξεως ἀντ’ αὐτοῦ, διατηρουμένης μόνον τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ.

Παρά τάς δωρεάς ταύτας, οἱ ἔχοντες τήν εὐθύνην διαχειρίσεως τοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ προέβαλον ἀνυπέρβλητα πολλάκις ἐμπόδια εἰς τούς ἀνεγείροντας ἰδίαις δαπάναις αὐτῶν τεῖχος περιφράξεως τοῦ κτήματος Ἁγιοσαββίτας Πατέρας, οἱ ὁποῖοι εἶναι καί οἱ πρῶτοι ἀγορασταί τοῦ κτήματος αὐτοῦ, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα μακαριστοῦ Ἱερομονάχου Ἰωάσαφ (1845 -1874).

«Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν διεκδικουμένην ὑπό τῶν μελῶν τοῦ ποιμνίου ἡμῶν λειτουργίαν τοῦ Μεικτοῦ Συμβουλίου, τό Πατριαρχεῖον ἔχει ἀποταθῆ δι’ ἐπιστολῆς αὐτοῦ πρός τήν Ἰορδανικήν Κυβέρνησιν καί ἔχει ζητήσει τήν ἐπικύρωσιν τῆς τετραμελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θά κινήσῃ τήν ὅλην διαδικασίαν λειτουργίας τῶν τοῦ Μεικτοῦ Συμβουλίου, δέν ἔχει λάβει ὅμως μέχρι σήμερον ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, προφανῶς λόγῳ ἀλλαγῆς τῶν πολιτικῶν δεδομένων μετά τό 1967, τά ὁποῖα ὡς εἶναι εὐνόητον δέν προβλέπονται ὑπό τοῦ ὁρίζοντος τά τοῦ Μεικτοῦ Συμβουλίου, Ἰορδανικοῦ Νόμου τοῦ Πατριαρχείου τοῦ 1958».

«Ἡ θέσις καί ὁ ρόλος τοῦ Πατριαρχείου»,  ἐξήγησεν ὁ Μακαριώτατος, «ἐκτιμῶνται δεόντως ἀπό τάς Κυβερνήσεις τοῦ Ἰσραήλ, τῆς Ἰορδανίας καί τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας. Ἡ Ἰορδανία προσφάτως ἐπέμενεν ἀμετακλήτως εἰς τό νά προΐσταται ὁ Ἕλλην Πατριάρχης Ἱεροσολύμων τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν εἰς Ἰορδανίαν».

Ὁ Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Κουβέλης ἤκουσε μετά μεγάλης προσοχῆς καί ζωηροῦ ἐνδιαφέροντος τάς ἀπόψεις καί τάς θέσεις τοῦ Μακαριωτάτου ἐπί τῶν θεμάτων καί προβλημάτων τοῦ Πατριαρχείου καί εἶπεν ὅτι εἶχεν ἀνάγκην νά ἀκούσῃ ταύτας, προκειμένου νά ἐνημερωθῇ ἀμφοτέρωθεν, καθότι ἐπί τούτων καί κυρίως ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἐνοικιάσεως τῆς γῆς εἰς Ταλπιότ εἶχε δεχθῆ Ἐπιτροπήν Παλαιστινίων Ὀρθοδόξων, πρός τούς ὁποίους εἶχεν εἴπει ὅτι ἀκούει μέν αὐτούς, ἀναμένει ὅμως νά ἀκούσῃ καί τάς ἀπόψεις τοῦ Πατριαρχείου καί ὅτι συμφέρει τό ἀραβόφωνον ποίμνιον νά ὑπάρχῃ δι’ αὐτούς ἕν Πατριαρχεῖον δυνατόν καί ὄχι ἀποδυναμούμενον ὑπό ἐνεργειῶν μελῶν τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ.

Μετά τήν λῆξιν τῆς συναντήσεως αὐτῆς ὁ Μακαριώτατος εἶχε τόν ἐλεύθερον χρόνον νά δεχθῇ εἰς τό ξενοδοχεῖον King George, ὅπου διέμενε, τόν ἀρχηγόν τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ. Ἀντώνιον Σαμαρᾶν, μετά τοῦ κ. πρῴην Ὑφυπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Ν.Δ. κ. Παναγιώτου Σκανδαλάκη. Τόν κ. Σαμαρᾶν, ἐρωτήσαντα, ἐνημέρωσεν ὁ Μακαριώτατος ἐπί τῆς ἐπικρατούσης νῦν ἐσωτερικῆς ἡσυχίας  εἰς τούς κόλπους τοῦ Πατριαρχείου μετά τήν πρόσφατον κρίσιν αὐτοῦ, τήν ὁποίαν -δόξα τῷ Θεῷ- ἐπιτυχῶς ὑπερέβη διά τῆς γενναιότητος καί ὁμοψυχίας τῶν Ἁγιοταφιτῶν καί τῆς συμπαραστάσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.  Ὁ Μακαριώτατος ηὐχήθη τῷ κ. Σαμαρᾷ πᾶσαν ἄνωθεν ἐνίσχυσιν εἰς τήν ὑψηλήν ἀποστολήν αὐτοῦ, ὁ δέ κ. Σαμαρᾶς διεβεβαίωσε τόν Μακαριώτατον περί τοῦ ζωηροῦ ἐνδιαφέροντος αὐτοῦ διά συμπαράστασιν εἰς οἱονδήποτε πρόβλημα τοῦ Πατριαρχείου.

Ὁ Μακαριώτατος ὡσαύτως ἐδέχθη κατά τόν ἐλεύθερον μεσημβρινόν χρόνον Αὐτοῦ τόν καθηγητήν τοῦ Τμήματος Ἱστορίας καί Ἐθνολογίας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Βαρβούνην, ἐκπονήσαντα δωρεάν ὁδηγόν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τόν καθηγητήν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Σπυρίδωνα Τσιτσῖγκον, μέλος τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Πατριαρχείου «Νέα Σιών».

Τήν μεσημβρίαν τῆς ἡμέρας ταύτης, Πέμπτης 15ης/28ης Ἰανουαρίου 2010, ὁ Ὑφυπουργός κ. Κουβέλης παρέθεσε γεῦμα πρός τιμήν τοῦ Μακαριωτάτου καί τῆς συνοδείας Αὐτοῦ εἰς τό κτίριον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Εἰς τό γεῦμα τοῦτο ἦτο προσκεκλημένος καί ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος  Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, τοῦ Ἀρχιγραμματέως, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Κυρίλλου Μιτσιακούλη καί τοῦ Πρωτοσυγκέλλου Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γαβριήλ.

Ἐκ τοῦ Διπλωματικοῦ Σώματος παρέστη  ὁ πρῴην Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα καί νῦν Σύμβουλος παρά τῷ Ὑφυπουργῷ κ. Κουβέλῃ, κ. Θεμιστοκλῆς Διμήδης, ὁ κ. Χριστόδουλος Λάζαρης, Διευθυντής τοῦ Τμήματος τῆς Διευθύνσεως Ἐκκλησιῶν, ἡ Γενική Διευθύντρια τοῦ γραφείου τοῦ κ. Κουβέλη κ. Μαρία Θεοφίλη καί ὁ Ὑποδιευθυντής τοῦ Τμήματος Ἐθιμοτυπίας κ. Κυριᾶκος Ἀμοιρίδης. Εἰς τό παρατεθέν τοῦτο τιμητικόν γεῦμα ἐδόθη εὐκαιρία περαιτέρω λεπτομερεστέρας συζητήσεως ἐπί τῶν ἐκτεθέντων κατά τήν πρωϊνήν συνάντησιν θεμάτων ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου εἰς τό Ὑπουργεῖον.

Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Μακαριώτατος καί ἡ συνοδεία Αὐτοῦ εἶχε τήν εὐκαιρίαν νά ἐπισκεφθῇ τήν Ἐξαρχίαν τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς τήν Πλάκαν καί νά ἔχῃ ἐνημέρωσιν ὑπό τοῦ Ἐξάρχου Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Δαμιανοῦ καί τῶν νομικῶν συμβούλων τοῦ Πατριαρχείου κ. Βασιλείου Κατσιώτη, φοροτεχνικοῦ, καί τῆς δικηγόρου κ. Βαρβάρας Δημητριάδου ἐπί τῆς καταστάσεως τῆς ἐν Ἑλλάδι περιουσίας τοῦ Πατριαρχείου καί τῆς ἀποδοτικῆς ἀξιοποιήσεως αὐτῆς ἐν ὄψει μάλιστα τῶν ἀναφαινομένων νέων φορολογικῶν ἐξελίξεων.

Ἐνταῦθα ἐχαιρέτισαν τόν Μακαριώτατον οἱ Ἁγιοταφῖται ἱερεῖς καί ἄλλοι ἐφημέριοι τῶν ἐν Ἀθήναις Μετοχίων Ἐκκλησιῶν τοῦ Παναγίου Τάφου καί ἄλλοι πιστοί Χριστιανοί, φίλοι τοῦ Παναγίου Τάφου.

Ἐκ τῆς Ἐξαρχίας τοῦ Παναγίου Τάφου ὁ Μακαριώτατος μετέβη εἰς τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν, ἔνθα εἶχε συνάντησιν μετά τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου. Μετ’ Αὐτοῦ εἶχε συζήτησιν ἐπί τῶν δυνατοτήτων συνεργασίας τῶν δύο Ἐκκλησιῶν καί κυρίως ἐπί τῶν δυνατοτήτων βοηθείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων διά τῆς παροχῆς κατασκηνώσεως διά νέους, μέλη τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ καί τῆς μεταφράσεως ἐπιστημονικῶν βιβλίων, ἐκδόσεων τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, ὡς τῆς ἐκδόσεως τοῦ λειτουργικοῦ Ἀραβικοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὑπό τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τῆς χορηγήσεως χρηματικῆς ἐνισχύσεως διά τήν ἀποπεράτωσιν τῆς διακοσμήσεως τοῦ ἀνεγερθέντος νέου Ἱ. Ναοῦ τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου τῆς Κοινότητος Σαχνίν τοῦ βορείου Ἰσραήλ.

Τήν ἑπομένην ὁ Μακαριώτατος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ κ. Ἀμοιρίδου, Ὑποδιευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἐθιμοτυπίας τοῦ Ὑπουργέιου Ἐξωτερικῶν, ἀνεχώρησε διά τό ἀεροδρόμιον «Ἐλευθέριος Βενιζέλος». Ἐνταῦθα εἰς τόν χῶρον ὑποδοχῆς τῶν ἐπισήμων, προσελθοῦσα ἐξ ὀνόματος τῆς Ὑπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Ἄννας Διαμαντοπούλου ἡ Ὑφυπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Εὔη Χριστοφιλοπούλου, ἀπεχαιρέτισεν Αὐτόν καί διεβεβαίωσεν Αὐτόν περί τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας διά τήν βοήθειαν τοῦ Πατριαρχείου εἰς τόν τομέα τῆς Παιδείας καί κυρίως εἰς τήν ἀπόσπασιν καθηγητῶν διά τήν Πατριαρχικήν Σχολήν τῆς Ἁγίας Σιών.

Ἐντεῦθεν ὁ Μακαριώτατος ἀνεχώρησεν διά τῶν ἀερογραμμῶν τῆς ἑταιρείας Aegean καί προσεγειώθη, τῇ θείᾳ βοηθείᾳ, ἀσφαλῶς εἰς τόν ἀερολιμένα “Ben-Gurion”, ἐκ τοῦ ὁποίου καί ἀφίχθη τό ἀπόγευμα τῆς Παρασκευῆς, 16ης /29ης Ἰανουαρίου 2010, εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Τό  φωτογραφικόν ὑλικόν τῆς εἰδήσεως αὐτῆς εὐγενῶς  παρεχωρήθη εἰς τήν ἱστοσελίδα μας ἀπὸ τόν φωτογράφον κ. Χρῆστον Μπόνην.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_6_placeholder




XΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ»*

Ἐντιμολογιώτατε κ. Σταυρόπουλε, Πρόεδρε

τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου τοῦ Παναγίου Τάφου»,

Ἐντιμότατον Διοικητικόν Συμβούλιον,

Ἐντιμότατα Μέλη,

Ὁ Πανάγαθος Θεός ἡμῶν, ὁ τάξας Ἡμᾶς νά διακονῶμεν τά Πανάγια Προσκυνήματα, τά θεῖα σκηνώματα τοῦ δι’ ἡμᾶς Ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ Αὐτοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐλεήσας δέ Ἡμᾶς, ὅπως ἀπό τετραετίας ὦμεν ὁ Πατριάρχης τῆς Ἁγίας Πόλεως Ἱερουσαλήμ καί πάσης Παλαιστίνης, ἠξίωσεν Ἡμᾶς, ὅπως μετά τῆς Γεραρᾶς ἡμῶν Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος καί τοῦ εὐσεβοῦς Ἡμῶν ποιμνίου, ἑορτάσωμεν καί πάλιν ἐφέτος τήν ἑορτήν τῆς τοῦ Χριστοῦ κατά σάρκα Γεννήσεως εἰς τήν Βηθλεέμ καί  τῶν Ἁγίων Θεοφανίων εἰς Ἰορδάνην μετά συμμετοχῆς ἀθρόας εὐλαβῶν προσκυνητῶν ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν Ἑλλάδος καί πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων χωρῶν.

Κατά τήν ἐπιτέλεσιν τῶν ἑορτῶν τούτων τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου ἐπροσευχήθημεν εἰς τό Θεοδέγμον Σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ καί εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν ὑπέρ εἰρήνης καί συνδιαλλαγῆς τοῦ σύμπαντος κόσμου, ὑπέρ ζωῆς, ἐλέους Θεοῦ καί σωτηρίας πάντων τῶν εὐσεβῶν καί Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τῶν προσκυνητῶν, Ἐπιτρόπων καί συνδρομητῶν τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου, μεταξύ τῶν ὁποίων ἰδιαιτέραν θέσιν κατέχετε ὑμεῖς ὡς μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου τοῦ Παναγίου Τάφου, ἐπισκεφθέντες τά Πανάγια Προσκυνήματα καί ἐνεργῶς συνδραμόντες εἰς τήν συντήρησιν αὐτῶν.

Τήν ἀγαθεργόν ὑμῶν δραστηριότητα ταύτην εὐγνωμόνως πάντοτε ἐνθυμούμεθα, ἰδιαιτέρως δέ κατά τήν σεμνήν ἐκδήλωσιν ταύτην τῆς κοπῆς τῆς Βασιλόπιττας ὑπό τοῦ Συλλόγου ὑμῶν, εἰς τήν ὁποίαν Ἡμεῖς προσκληθέντες ὑπό τοῦ Προέδρου καί τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, δέν ἠδυνήθημεν, παρά τήν πρόθεσιν Ἡμῶν, λόγῳ

προκυψασῶν προσφάτως μόλις ἀδηρίτων ποιμαντικῶν καί προσκυνηματικῶν Ἡμῶν ὑποχρεώσεων, προσωπικῶς νά παραστῶμεν, ἀποστέλλομεν ὅμως ὡς ἐκπροσώπους Ἡμῶν τόν Ἱερώτατον Μητροπολίτην τοῦ Πατριαρχείου Γέροντα Καισαρείας κ. Βασίλειον καί τόν ἐν Ἑλλάδι Ἔξαρχον τοῦ Παναγίου Τάφου πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην κ. Δαμιανόν.

Διά στόματος τούτων καί ἐξ ὀνόματος τοῦ παλαιφάτου Ἡμῶν Πατριαρχείου καί τῆς Γεραρᾶς Ἡμῶν Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος διαβιβάζομεν τήν εὐαρέσκειαν Ἡμῶν διά τό ἀπό 50ετίας ἐπιτελούμενον ὑπό τοῦ ἐγκρίτου ὑμῶν «Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου τοῦ Παναγίου Τάφου» θεάρεστον ἔργον τῆς στηρίξεως τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων εἴτε διά τῆς φυσικῆς ὑμῶν παρουσίας ἐν αὐτοῖς κατά τάς προσκυνηματικάς ἐκδρομάς ὑμῶν εἴτε διά τῆς οἰκονομικῆς συνδρομῆς ὑμῶν ὑπέρ αὐτῶν ἐκ τοῦ περισσεύματος ἤ μᾶλλον καί ἐκ τοῦ ὑστερήματος ὑμῶν.

Ἰδιαιτέρως εὐγνωμόνως ἐνθυμούμεθα τάς κατά τά πρόσφατα παρελθόντα ἔτη χρηματικάς χορηγίας, δι’ ὧν ἀνεκαινίσθη ἡ αἴθουσα τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου, τά Γραφεῖα τῆς Ἀρχιγραμματείας, τό Ἀρχεῖον, ἡ Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, τό Ἀρτοποιεῖον, τό Κεντρικόν Μαγειρεῖον, ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τό ἡγουμενεῖον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου εἰς Ὀρεινήν καί ἄλλα προσκυνήματα.

Ἀνθ’ ὅλων τούτων, προσευχάς ἀναπέμπομεν εἰς Κύριον εἰς τάς λειτουργίας καθ’ ἑκάστην ἐπί τοῦ Παναγίου Τάφου καί τῶν λοιπῶν Παναγίων Προσκυνημάτων ὑπέρ ὑγιείας ὑμῶν καί τῶν τέκνων ὑμῶν, ὑπέρ εὐοδώσεως τῶν δραστηριοτήτων τοῦ Συλλόγου ὑμῶν, ὑπέρ αὐξήσεως  τῶν γεννημάτων ὑμῶν, ἵνα ἔργα φιλανθρωπίας ἐπιτελῆτε πρός σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ὑμῶν καί δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν.

Ἐφ’ οἷς, ἐπιδαψιλεύοντες πᾶσιν ὑμῖν τάς Πατριαρχικάς Ἡμῶν εὐχάς καί εὐλογίας ἀπό τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου καί τοῦ Πανσέπτου καί Θεοδέγμονος Σπηλαίου, διατελοῦμεν.

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ ‚

Διάπυρος πρός Κύριον Εὐχέτης,

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ’

Πατριάρχης Ἱεροσολύμων

*XΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΚΟΠῌ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ 2010 ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΑΒΩΡΙΟΥ κ. ΜΕΘΟΔΙΟΥ




ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι.Μ. ΑΥΤΟΥ

«Ὅσιε Πάτερ, Θεοφόρε Θεοδόσιε· εὑροῦσα ὡς ἐπόθει τήν καθαράν σου ψυχήν, τοῦ Πνεύματος ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου, σοί ἐνεσκήνωσεν ὡς ἄχραντον φῶς· οὗ τῇ ἐνεργείᾳ φαιδρῶς ἠγλαϊσμένος, Χριστόν ἀπαύστως δοξολογεῖς, τόν ἐν δυσί ταῖς οὐσίαις ἕνα Υἱόν, τόν βαπτιζόμενον χειρί τῇ τοῦ Προδρόμου καί μαρτυρούμενον τῷ φωνῇ τῇ πατρῴα. Αὐτόν ἱκέτευε, Αὐτόν δυσώπει, Ὅσιε, δωρηθῆναι τῇ Οἰκουμένῃ ὁμόνοιαν, εἰρήνην καί μέγα ἔλεος».

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εὐσεβεῖς Χριστιανοί,

εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

Ἡ σωτήριος Χάρις τοῦ ἐπιφανέντος Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ, συνήγαγεν ἡμᾶς εἰς τόν ἱερόν τοῦτον τόπον τῆς ἀσκήσεως  τοῦ  σήμερον ἑορταζομένου καί τιμωμένου Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου, διά νά δοξολογήσωμεν καί εὐχαριστήσωμεν τόν Ἅγιον Τριαδικόν Θεόν.

Τό μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας, ἀγαπητοί μου, ἀπεκαλύφθη σκιωδῶς εἰς τό ὄρος Σινᾶ εἰς τόν Προφήτην Μωϋσέα· ἐφανερώθη σαρκικῶς καί σωματικῶς ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ διά τῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας εἰς τό Σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ. Ἐγνώσθη δέ τό πλήρωμα πάσης δικαιοσύνης διά τοῦ Βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ ὑπό Ἰωάννου εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν, ἔνθα ἐχαρίσθη εἰς ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν διά τῆς τοῦ ὕδατος ἀνακαινίσεως καί ἀναπλάσεως τῆς ἐκ τῆς ἁμαρτίας παλαιωθείσης ἀνθρωπίνης ἡμῶν φύσεως.

Τοῦ μυστηρίου τούτου τῆς θείας Οἰκονομίας μέτοχος καί κοινωνός ἐγένετο ὁ Ὅσιος Πατήρ ἡμῶν Θεοδόσιος διά τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τό ὁποῖον ἐνεσκήνωσεν εἰς τήν καθαράν αὐτοῦ ψυχήν ὡς ἄχραντον φῶς. Τό φῶς δέ τοῦτο εἶναι τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, τό φῶς τό ἀπρόσιτον, τό φωτίζον και ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. Τοῦτο ἀκριβῶς τό φῶς ἔλαμψεν εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν.

«Θεοφανείας ὁ καιρός», ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός τῆς Ἐκκλησίας, «Χριστός ἐπέφανεν ἡμῖν, ἐν Ἰορδάνῃ ποταμῷ· δεῦτε ἀντλήσωμεν πιστοί, ὕδωρ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. Χριστός γάρ ἐν σαρκί ἐπεδήμησε, τό πρόβατον ζητῶν τό θηριάλωτον καί ἀνευρών εἰσήγαγεν ὡς εὔσπλαχνος εἰς τόν παράδεισον, αὖθις. Χριστός ἐφάνη, ἐν Ἰορδάνῃ καί τόν κόσμον ἐφώτισε».

Ὄντως, ἀγαπητοί μου, «Θεοφανείας ὁ καιρός». «Θεοφανείας δέ ὁ καιρός» εἶναι ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ἔνθα ὁ Χριστός φανεροῦται/ἐπιφαίνεται εἰς ἡμᾶς εἰς τόν πνευματικόν Ἰορδάνην, δηλαδή εἰς τό μυστήριον τῆς ἐξομολογήσεως καί τῆς μετανοίας, ἀπ’ ὅπου ἀντλοῦμεν τό πνευματικόν ὕδωρ τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν μας.

«Θεοφανείας  καιρός» εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας, ἔνθα ὁ Χριστός ἐπιδημεῖ σαρκικῶς εἰς τό μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἀναζητῶν τό θηριάλωτον πρόβατον τό ταλαίπωρον, δηλαδή τόν ἄνθρωπον, διά νά τόν ἐπανεισαγάγῃ εἰς τόν παράδεισον. Διά νά τόν ἀποκαταστήσῃ μέ ἄλλα λόγια εἰς τήν πρώτην αὐτοῦ ἐλευθερίαν, εἰς τό φῶς τῆς γνώσεως, τό φῶς τῆς ἀληθείας.

Τοῦ καιροῦ τούτου τῆς ἁγίας Θεοφανείας, ἀνεδείχθη πιστός οἰκονόμος καί μάρτυς ἀψευδής καί ἑπόμενος τοῦ Χριστοῦ καί ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος μιμούμενος τόν τῆς ἐρήμου κήρυκα τῆς μετανοίας Ἰωάννην τόν Πρόδρομον ὡς ψάλλει ὁ ὑμνῳδός: «ἐξ ἐρήμου Πρόδρομος Χριστοῦ, τῆς Ἀαρωνίτιδος, ὁ Ἐλισάβετ βλαστός προελήλυθεν· ἐν τῇ κολυμβήθρα δέ, Θεοδόσιος γεννηθείς διά Πνεύματος Ἁγίου, ἐρημοπολίτης γέγονε τοῦ Ἰησοῦ ἑπόμενος».

Τόν μέγαν τοῦτον τῆς ἐρήμου πολίτην καί Θεοφόρον Ὅσιον Θεοδόσιον παρακαλέσωμεν καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, ἐνθέως μετά τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, ὅπως ἱκετεύῃ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ «δωρηθῆναι τῇ Οἰκουμένῃ, ἰδιαιτέρως δέ τῇ περιοχῇ ἡμῶν, ὁμόνοιαν, εἰρήνην καί μέγα Αὐτοῦ ἔλεος». Ἀμήν».