1

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ Κυριακή, 2α/ 15η Μαΐου 2022, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ὡς Κυριακή τοῦ Παραλύτου, Δ΄ ἀπό τοῦ Πάσχα, συμφώνως πρός τό βιβλίον τοῦ Πεντηκοσταρίου.

Κατ’ αὐτήν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά τήν ἐν ἀρχῇ ὑποδοχήν ὑπό τῶν Προσκόπων, προεξῆρξε θείας Λειτουργίας εἰς τήν Κοινότητα τῆς κώμης Ρένε πλησιοχώρου τῆς πόλεως Ναζαρέτ.

Μετά τοῦ Μακαριωτάτου συνελειτούργησεν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός καί ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος, συλλειτουργούντων ἐπίσης τοῦ Γέροντος Καμαράση Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀρτεμίου, τοῦ Προϊσταμένου τῆς ἐνορίας ταύτης Πρεσβυτέρου π. Συμεών, τοῦ Πρεσβυτέρου π. Στεφάνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἄλλων Πρεσβυτέρων, τοῦ Ἀρχιδιακόνου π. Μάρκου καί τοῦ Ἱεροδιακόνου π. Εὐλογίου.

Ἔψαλον δέ οἱ ψάλται τῆς ἐνορίας ταύτης δεξιά καί ἀριστερά ἀραβιστί καί συμμετεῖχον ἐν προσευχῇ πολλοί τῶν πιστῶν τῆς Κοινότητος ταύτης.

Εἰς τό Κοινωνικόν τῆς θείας Λειτουργίας  ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὡς ἕπεται:

«Ἐπί τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἄνθρωπος κατέκειτο ἐν ἀσθενείᾳ, καί ἰδών σε Κύριε ἐβόα· Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ, βάλῃ με ἐν αὐτῷ· ἐν ᾧ δέ πορεύομαι, ἄλλος προλαμβάνει με, καί λαμβάνει τήν ἴασιν, ἐγώ δέ ἀσθενῶν κατάκειμαι, καί εὐθύς σπλαγχνισθείς ὁ Σωτήρ, λέγει πρός αὐτόν· Διά σέ ἄνθρωπος γέγονα, διά σέ σάρκα περιβέβλημαι, καί λέγεις ἄνθρωπον οὐκ ἔχω; ἆρόν σου τόν κράββατον καί περιπάτει. Πάντα σοι δυνατά, πάντα ὑπακούει, πάντα ὑποτέτακται, πάντων ἡμῶν μνήσθητι, καί ἐλέησον Ἅγιε, ὡς φιλάνθρωπος», ἀναφωνεῖ ὁ ὑμνῳδός τῆς Ἐκκλησίας

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί,

Θαυμαστός ὁ Θεός, ὅστις συνήγαγε πάντας ἡμᾶς σήμερον ἐν τῇ ἐν Reine φιλοχρίστῳ ἡμῶν Κοινότητι, ἵνα ἐν ἀγαλλιάσει καί εὐφροσύνῃ ἑορτάσωμεν «Πάσχα Κυρίου», μνείαν ποιοῦντες τοῦ θαύματος τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου τοῦ ἐν τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτη ἔχοντος ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. (Πρβλ. Ἰωάν 5,9).

Κατά τήν ἐπίγειον αὐτοῦ παρουσίαν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐποίησε σημεῖα καί τέρατα, ἵνα ἀφ’ ἑνός μέν φανερώσῃ τήν θείαν αὐτοῦ δόξαν καί οὕτω πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν· καί ἀφ’ ἑτέρου δέ καταδείξῃ τήν δι’ ὑπακοῆς καί πίστεως εἰς αὐτόν δηλονότι τόν Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ, χαριζόμενον θεραπευτικήν καί ἰαματικήν δύναμιν καί ἐνέργειαν παντί  τῷ αἰτοῦντι.

«Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. τοῦτον ἰδών ὁ ᾿Ἰησοῦς κατακείμενον, καί γνούς ὅτι πολύν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιής γενέσθαι; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τήν κολυμβήθραν» (Ἰωάν. 5, 5-7)

Ἑρμηνεύοντες τό ἀνωτέρω Εὐαγγελικόν χωρίον οἱ ἅγιοι καί ἔγκριτοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διερωτῶνται: «διά τι ὁ Σωτήρ ἡμῶν ἐπέλεξε τοῦτον τόν παράλυτον;»

Διότι οὗτος ἔπασχε ἀπό ἀνίατον νόσημα: «τίνος ἕνεκεν τούς ἄλλους [ἀσθενεῖς] πάντας παραδραμών ὁ Ἰησοῦς πρός τοῦτον ἦλθεν; Ἵνα καί τήν δύναμιν καί τήν φιλανθρωπίαν ἐνδείξηται· τήν δύναμιν μέν ὅτι τό νόσημα λοιπόν ἀνίατον ἐγεγόνει, καί εἰς ἀμηχανίαν περιειστήκει [= εἶχε περικυκλώσει/ καταλάβει] τά τῆς ἀρρωστίας αὐτοῦ· τήν δέ φιλανθρωπίαν, ὅτι τόν μάλιστα ἄξιον ὄντα ἐλέους καί εὐεργεσίας  τοῦτον πρό τῶν ἄλλων [=ἀσθενῶν] εἶδε ὁ κηδεμών =[ὁ Χριστός] καί φιλάνθρωπος», λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, (Εἰς τόν Παραλυτικόν, PG 48, 804).

Εἰς τήν ἐπιτακτικήν ἐρώτησιν τοῦ Ἰησοῦ πρός τόν παράλυτον «θέλεις ὑγιής γενέσθαι;» (Ἰωάν. 5,6) ὁ Ἱερός Χρυσόστομος λέγει ὅτι ὁ Ἰησοῦς ὡς Ἰατρός τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν ἀνεφέρετο εἰς τήν διπλῆν παράλυσιν, τήν τῶν ἁμαρτημάτων καί τήν τοῦ σώματος. Μέ ἄλλα λόγια, ὅταν εἰς τάς ἁγίας Γραφάς γίνεται λόγος περί ἁμαρτίας, δέον ὅπως ἐννοῶμεν τήν ψυχικήν καί σωματικήν ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων ἀσθένειαν, ἡ ὁποία καί ἐπέφερε τόν θάνατον τήν φθορᾶς, ὡς κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος, ἔχων ὑπ’ ὄψιν τόν Παλαιόν Ἀδάμ, «ὥσπερ δι’ ἑνός ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τόν κόσμον εἰσῆλθεν καί διά τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος καί οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν», ( Ρωμ. 5,12).

Ὁ δέ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἐπικαλούμενος τούς λόγους τοῦ Προφήτου Ἡσαΐου λέγει: «οὗτος τουτέστι ὁ Χριστός, τάς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει» (Ἡσ. 53,4), ἰδών τόν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρός αὐτόν λέγει : «ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. 1,29). Καί ὁ σοφός Παῦλος λέγει: «παρέδωκα γάρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὃ καί παρέλαβον, ὅτι Χριστός ἀπέθανεν ὑπέρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατά τάς γραφάς» (Α΄  Κορ. 15,3)

Ἐξ ἄλλου, κατά τόν ἅγιον Κύριλλον Ἱεροσολύμων ὁ Κύριος ἦλθεν εἰς τήν γῆν «ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοὐτέστι τόν διάβολον» (Ἑβρ. 2,14) καί «τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας  τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ», (Λουκ. 1, 77). Ἀκούσωμεν τοῦ ἱεροῦ Πατρός λέγοντος:

«Ὅπου ἄν φανῇ Ἰησοῦς ἐκεῖ καί ἡ σωτηρία. Κἄν τε γάρ ἴδῃ τελώνην καθήμενον ἐπί τοῦ τελωνίου, τοῦτον ἀπόστολον ποιεῖ καί εὐαγγελιστήν. Κἄν τε μετά νεκρῶν ταφῇ, νεκρούς ἐγείρει . Καί τυφλοῖς μέν τό βλέπειν χαρίζεται, κωφοῖς δέ τό ἀκούειν· καί τάς κολυμβήθρας περιέρχεται =[ἐπισκέπτεται] οὐ τάς οἰκοδομάς ζητῶν ἀλλά τούς νοσοῦντας ἰατρεύων».

Ἀξιοσημείωτον ὅτι τόν παράλυτον ἐθεράπευσε οὐχί τό ὕδωρ τῆς κολυμβήθρας ἀλλά ἡ ἐνέργεια τῆς δυνάμεως τοῦ λόγου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστόν ὡς λέγει καί ὁ ὑμνῳδός: «Κύριε τόν Παράλυτον οὐχ ἡ κολυμβήθρα ἐθεράπευσεν ἀλλ’ ὁ σός λόγος ἀνεκαίνισε· καί οὐδέ ἡ πολυχρόνιος αὐτῷ ἐνεπόδισε νόσος· ὅτι τῆς φωνῆς σου ὀξυτέρα ἡ ἐνέργεια ἐδείχθη· καί τό δυσβάστακτον βάρος ἀπέρριψε, καί τό φορτίον τῆς κλίνης ἐβάστασεν εἰς μαρτύριον τοῦ πλήθους τῶν οἰκτιρμῶν σου, δόξα σοι».

Ὁ παράλυτος ἄνθρωπος, ὡς μαρτυρεῖ ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, εὐθέως ἐγένετο ὑγιής ἀκούσας τῆς φωνῆς τοῦ Ἰησοῦ λέγοντος: «ἔγειρε ἄρον τόν κράβατόν σου καί περιπάτει» (Πρβλ. Ἰωάν. 5, 8-9). Ἡ ὀξυτέρα, δηλονότι ἡ ταχυτέρα τῆς φωνῆς θεραπευτική ἐνέργεια δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ἐπισκιάσασαν τῷ παραλυτικῷ χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοῦ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ.

Λέγομεν τοῦτο, διότι ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία εἶναι ἡ κολυμβήθρα, δηλαδή τό ἰατρεῖον τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν, τά δέ ἱερά μυστήρια, τά ὁποῖα τελοῦνται τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι τά φάρμακα τῆς θεραπείας. Κατά τόν ἅγιον Χρυσόστομον, ὁ τρόπος τῆς ἰατρείας εἶναι κοινός καί τά φάρμακα ὑπάρχουν δι’ ὅλους. Ἡ θεραπεία ὅμως δέν εἶναι κοινή, ἀλλά ἐπιτυγχάνεται μέ τήν προαίρεσιν ἐκείνων πού τήν χρησιμοποιοῦν. «Ἡ τε οὖν ἰατρεία κοινή τά τε φάρμακα ἅπασι πρόκειται· ἡ δέ θεραπεία λοιπόν οὐ κοινή, ἀλλά παρά τήν τῶν χρωμένων προαίρεσιν γίνεται».

Πάσχα Κυρίου ἑορτάζοντες σήμερον, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀκούσωμεν τῆς τοῦ Ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν θείας φωνῆς: «Ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος», (Ματθ. 28,20).

Μετά δέ τοῦ ὑμνῳδοῦ εἴπωμεν: «Ἀναστάς ἐκ τῶν νεκρῶν, συνεξανέστησας ἡμᾶς ἐκ τῶν παθῶν τῇ ἀναστάσει σου Κύριε· τοῦ δέ θανάτου πᾶσαν τήν δυναστείαν ὤλεσας Χριστέ· δία τοῦτο πίστει κραυγάσωμεν. Μνήσθητι καί ἡμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ σου».

Χριστός Ἀνέστη. Ἔτη πολλά καί εὐλογημένα” .

Τήν μεσημβρίαν ἡ Κοινότης παρέθεσε τράπεζαν, εἰς τήν ὁποίαν παρεκάθισαν ὅλοι οἱ ἑορτασταί ἀλλά καί ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως καί ὁ Σεΐχης.

Εἰς τήν τράπεζαν πάλιν ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησε διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ:

«Ὑποστηρίζει Κύριος πάντας τούς καταπίπτοντας καί ἀνορθοῖ πάντας τούς κατερραγμένους», (Ψαλμ. 144,14), ἀναγγέλλει ὁ ψαλμῳδός.

Σεβαστοί ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Ἐντιμότατε Πρόεδρε καί σεβαστά μέλη τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί,

Τό φῶς τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, τό πληρῶσαν τόν οὐρανόν τε καί τήν γῆν ἀλλά καί τά καταχθόνια συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐπί τό αὐτό, ἵνα μετά τοῦ ὑμνῳδοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ εἴπωμεν: «Ἑκουσίως πτωχεύσας, τήν πτωχείαν τοῦ Ἀδάμ Χριστέ ὁ Θεός, ἦλθες ἐπί γῆς ἐκ Παρθένου σαρκωθείς, καί Σταυρόν κατεδέξω ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώσῃς τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ, Κύριε, δόξα σοι».

Καί διερωτώμεθα ποῖος εἶναι ὁ ἐχθρός τῆς δουλείας τοῦ ἀνθρώπου; Ὁ διάβολος τοὐτέστιν ὁ κοσμοκράτωρ τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, (Πρβλ. Ἐφ. 6 12) ὁ καταδυναστεύων τούς ἀνθρώπους. Ἐκ ταύτης ἀκριβῶς τῆς τοῦ διαβόλου καταδυναστείας ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς ὁ Χριστός διά τῆς Ἀναστάσεως Αὐτοῦ, ὡς λέγει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσιν τῶν Ἀποστόλων:  «ὑμεῖς οἴδατε …Ἰησοῦν τόν ἀπό Ναζαρέτ, ὡς ἔχρισεν αὐτόν ὁ Θεός Πνεύματι Ἁγίῳ καί δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καί ἰώμενος πάντας τούς καταδυναστευομένους ὑπό τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ Θεός ἦν μετ᾿ αὐτοῦ», (Πράξ. 10, 37-38).

Διά τῆς ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἐνσαρκώσεως καί ἐνανθρωπήσεως ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ Κύριος δέ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐγένετο σύμμορφος ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα μετασχηματίσῃ τό σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τό γενέσθαι αὐτό σύμμορφον  τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ (Πρβλ. Φιλιπ. 3,21) δηλαδή τοῦ σώματος τῆς Ἀναστάσεως αὐτοῦ.

Μέ ἄλλα λόγια, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁ Χριστός ἐπάτησε, δηλονότι ἐνίκησε τόν θάνατον τῆς φθορᾶς, τόν θάνατον τῆς ἁμαρτίας καί ἀναλυτικώτερον τόν θάνατον τῆς παραλύσεως τῆς ψυχικῆς τε καί σωματικῆς διά τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ θανάτου. Τοῦτο δέ γέγονεν κατά τόν Μέγαν Ἀθανάσιον: «ἵνα καί ἡ καταλλαγή τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον γένηται καί ἡ ἐλευθερία τοῦ παντός ἀνθρώπου δι’ ἀνθρώπου ὑπάρξῃ ἐν τῇ καινότητι τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν» [Διά νά συμφιλιωθῇ ἔτσι ὁ Θεός πρός τόν ἄνθρωπον καί διά νά ὑπάρξῃ ἡ ἐλευθερία ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους δι’ ἀνθρώπου μέ τήν νέαν μορφήν τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

Ἡμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,  ὄντες μέλη τίμια τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἔχομεν τήν κατ’ οἶκον ἡμῶν «Προβατικήν κολυμβήθραν», τοὐτέστιν τήν ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν ἡμῶν, ἔνθα ὁ ἰατρός τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν εἶναι πάντοτε παρών ὁρατῶς καί ἀοράτως. Τήν μεγάλην ταύτην μοναδικήν εὐεργετικήν καί φιλάνθρωπον Οἰκονομίαν ἐχαρίσατο ἡμῖν ὁ Θεός.

Ἡ θεία δέ αὐτή Οἰκονομία δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν Μητέρα ἡμῶν καί φυσικήν τροφόν, τήν Ἐκκλησίαν Ἱεροσολύμων, τοὐτέστιν τό Παλαίφατον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, τό ὁποῖον διά μέσου τῶν αἰώνων ἀπεδείχθη στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἐν Χριστῷ ἀληθείας, στερέωμα τῆς εἰς Χριστόν πίστεως, φύλαξ πατρῴων θεσμῶν καί ἐχθρός πάσης καινοφανοῦς ἐθελοθρησκείας, ὡς τῆς Παγκοσμιοποιήσεως καί τῆς Νέας Τάξεως.

Ὁ Χριστός καί μόνον ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία Αὐτοῦ εἶναι ἡ κολυμβήθρα τῆς ζωῆς καί ὁ λιμήν τῆς καταφυγῆς ἡμῶν. Πουθενά ἀλλοῦ ἅς μη στρέφωμεν τά βλέμματά μας καί τήν προσοχήν μας παρά μόνον εἰς τόν Χριστόν, πού εἶναι ἀρχηγός καί θεμελιωτής τῆς πίστεως καί μᾶς τελειοποιεῖ εἰς αὐτήν, ὡς κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος: «…ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν», (Ἑβρ. 12,2).

Χριστός Ἀνέστη! Εὐλογημένα καί ἐν ἐλευθερίᾳ Χριστοῦ ἔτη”.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗ Α.Θ.Μ. ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΟΜΟΥ ΜΕΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Τήν Πέμπτην, 29ην Ἀπριλίου/12ην Μαΐου 2022, ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐδέχθη ὁμάδα ἐκπροσώπων τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, Λατινικοῦ Πατριαρχείου, Κουστωδίας τῆς Ἁγίας Γῆς, Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας καί  Λουθηρανικῆς ὁμοῦ μετά Διπλωματῶν Ἀντιπροσώπων κρατῶν τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς.

Εἰς τούτους ὡμίλησεν ὁ Μακαριώτατος περί τοῦ ἔργου τῶν Ἐκκλησιῶν εἰς τήν  ἀντιμετώπισιν τῶν προκλήσεων, τάς ὁποίας δέχονται κατ’ ἐξοχήν προσφάτως τά χριστιανικά ποίμνια αὐτῶν καιί ἐζήτησε τήν συμπαράστασιν αὐτῶν, διά τήν ὁποίαν οὗτοι ἐδέσμευσαν ἑαυτούς.

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τό ἐρώτημα περί τοῦ ξενοδοχείου «Μικρά Πέτρα/ Small Petra», ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησεν ὅτι τό δικαστήριον ἀπεφάσισεν  ὅτι ἡ κατάληψις αὐτοῦ ὑπό ἐξτρεμιστικῶν στοιχείων εἶναι  παράνομος ἀλλά παρά ταῦτα δέν ἀπεφάσισε τήν ἔξωσιν αὐτῶν  οὔτε τήν ἔξωσιν ἐκ τῶν ἄλλων ξενοδοχείων, τά ὁποῖα οὖτοι ἔχουν καταλάβει.

«Παρά ταῦτα», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος,  «ἀγωνιζόμεθα ἀπό κοινοῦ καί ἐπ’ ἐλπίδι διά τήν ἀλλαγήν τῶν τοιούτων ἐκρύθμων καταστάσεων».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΑΜΑΡΕΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ

Ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ χθές ἐκδημήσαντος πρός Κύριον μακαριστοῦ Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σαμαρείας κυροῦ Ἀμβροσίου ἐψάλη σήμερον, Πέμπτην, 29ην Ἀπριλίου/12ην Μαΐου 2022, εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ὥραν 12ην μεσημβρινήν, Προεξάρχοντος καί ἀντιπροσωπεύοντος τόν Μακαριώτατον Πατέρα ἡμῶν καί Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον, τοῦ  Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, ἐκφωνήσαντος τόν κάτωθι ἐπικήδειον:

 “Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε Τεγέας κ. Θεόκλητε, ἐκπρόσωπε τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου,

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί καί συλλειτουργοί,

Εὐλαβεῖς Πρεσβύτεροι,

Φιλόχριστον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας,

 Μετά λύπης πολλῆς, ἐπληροφορήθημεν τήν πρός Κύριον ἐκδημίαν τοῦ ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ καί συλλειτουργοῦ ἡμῶν γενομένου, Μητροπολίτου Νεαπόλεως κυροῦ Ἀμβροσίου.

Λυπούμεθα σήμερον πρό τοῦ σκηνώματος αὐτοῦ, λύπην οὐχί πρός θάνατον, ὡς «οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα», ἀλλά λύπην, τήν ὁποίαν ἐλυπήθη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός δακρύζων πρό τοῦ τάφου τοῦ τετραημέρου φίλου Αὐτοῦ Λαζάρου.

Ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, λοιπόν ἀδελφοί, ἀναμιμνῃσκόμεθα τόν ἀγαπητόν ἀδελφόν ἡμῶν καί ἀξιοχρέως ἀναφέρομεν περί αὐτοῦ, ὅτι ἐκ τῆς μικρᾶς ἡλικίας αὐτοῦ προσῆλθεν ἐκ τῆς γενετείρας αὐτοῦ πατρίδος τοῦ Πειραιῶς εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, ἐφοίτησεν εἰς τήν Πατριαρχικήν Σχολήν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί μετά τήν ἀποφοίτησιν αὐτοῦ ἐνετάχθη εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν ἡμῶν Ἀδελφότητα, χειροτονηθείς διάκονος καί ἱερεύς. Ἐσπούδασε Θεολογίαν εἰς τό Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καί ὑπηρέτησεν εὐόρκως καί ἐν ἀφοσιώσει εἰς διαφόρους διακονίας τοῦ Πατριαρχείου, ὡς Τελετάρχης καί Εἰσηγητής τῶν Πατριαρχείων, ὡς Βιβλιοφύλαξ, Ἀρχειοφύλαξ, Καθηγητής τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, Ἡγούμενος τοῦ Θεομητορικοῦ Μνήματος ἐν Γεθσημανῇ, Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἄκκρῃ. Τό σωτήριον ἔτος 1981 ἐξελέγη καί ἐχειροτονήθη Ἀρχιεπίσκοπος Νεαπόλεως καί τό 1999 ὠνομάσθη Μητροπολίτης. 

Τά τελευταῖα ἔτη τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἠσθένησε καί ἐγένετο δεκτός καί ἐφιλοξενήθη τῇ εὐγενεῖ φροντίδι καί μερίμνῃ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας εἰς τό Δεκάζειον Γηροκομεῖον. Προηγουμένως δέ, ἐδέχθη τοιαύτην φιλάδελφον φιλοξενίαν ὑπό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας.

Ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης, τήν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ μετά τοῦ ἐν Ἀθήναις Ἐξάρχου τοῦ Παναγίου Τάφου Ὀσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ραφαήλ κατ’ ἀνάθεσιν τῆς Α.Θ.Μακαριότητος τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ΄, ἐκφράζει τάς βαθυτάτας της εὐχαριστίας εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Μαντινείας καί Κυνουρίας καί τό ἀόκνως ἐργαζόμενον πρόθυμον καί εὐγενές προσωπικόν τοῦ Δεκαζείου Γηροκομείου.

Προπέμποντες γοῦν σήμερον τόν ἐκλιπόντα ἀδελφόν ἡμῶν  εἰς τήν τελευταίαν αὐτοῦ ἐπίγειον κατοικίαν καί τήν μόνιμον οὐράνιον, παρακαλοῦμεν ὀφειλετικῶς τόν Κύριον τῆς ζωῆς, ὅπως παρίδῃ πᾶν ἑκούσιον ἤ ἀκούσιον ἁμάρτημα αὐτοῦ καί ἀξιώσῃ αὐτόν τῆς ἀενάου Ἀναστασίμου μακαριότητος καί κοινωνίας μετά τῶν ὁσίων καί δικαίων.

Εἴη αἰωνία ἡ μνήμη του!”      

Τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιον ἐσυνώδευεν ὁ  Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἑλλάδι Ἀρχιμανδρίτης π. Ραφαήλ.

Τόν ἐκλιπόντα μακαριστόν Μητροπολίτην Νεαπόλεως κυρόν Ἀμβρόσιον ἐτίμησε διά τῆς παρουσίας αὐτοῦ ὁ Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τεγέας κ. Θεόκλητος καί ὁ  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Γεώργιος καί πολλοί ἐκ τῶν κληρικῶν καί πιστῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας. Ἐνεταφιάσθη εἰς τό Δημοτικόν Κοιμητήριον Τριπόλεως.

Ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης προσεύχεται ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ  ἐν χώρᾳ ζώντων μετά ὁσίων καί δικαίων.

Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΟΜΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τό ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, 27ης Ἀπριλίου /10ης Μαΐου 2022, ὁμάς Ἑλλήνων βουλευτῶν, συνοδευομένη ὑπό τοῦ Πρέσβεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τό Τέλ Ἀβίβ κ. Κυριακοῦ Λουκάκη καί τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Εὐαγγέλου Βλιώρα, ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τήν ὁμάδα ταύτην ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης, ἀπαντῶν εἰς ἐρωτήσεις αὐτῶν, ὁ Μακαριώτατος ἐνημέρωσεν αὐτούς περί τῆς  τελευταίας τεταμένης καταστάσεως διά λόγους πολιτικούς και θρησκευτικούς καί περί τῶν προσπαθειῶν τοῦ Πατριαρχείου ὁμοῦ μετά τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων δι’  ἐπικράτησιν ὑφέσεως, συνδιαλλαγῆς καί εἰρήνης διά τήν διαφύλαξιν τοῦ πολυθρησκευτικοῦ καί πολυπολιτισμικοῦ χαρακτῆρος καί τοῦ προσκυνηματικοῦ καθεστῶτος τῶν Ἱεροσολύμων, ἰδίᾳ δέ τῆς Παλαιᾶς Πόλεως.

Εἰς τεθέν ἐρώτημα περί τοῦ διχασμοῦ σήμερον εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὁ Μακαριώτατος εἶπεν ὅτι τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὡς Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Τάφου καί τῶν Ἁγίων Τόπων καταβάλλει πολλάς προσπαθείας διά τήν ἄμβλυνσιν καί στένωσιν τοῦ δημιουργηθέντος σχίσματος, προβάλλον τόν διάλογον ὡς μέσον ἐπιτεύξεως ἑνότητος.

Εἰς τήν διατήρησιν τοῦ Προσκυνηματικοῦ Καθεστῶτος συντείνει καί τό κράτος τῆς Ἰορδανίας, τό ὁποῖον ἔχει διατηρήσῃ τήν Κουστωδίαν – κηδεμονίαν ἐπί τῶν Ἁγίων Τόπων.

Εἰς τό ἐρώτημα, πῶς δύναται ἡ Ἑλλάς νά βοηθήσῃ, ὁ Μακαριώτατος εἶπεν ὅτι δύναται διά τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ ρόλου αὐτῆς, ὁ ὁποῖος ἀνετέθη εἰς αὐτήν ὡς διαδόχου τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας.

Ἐπί τῇ ἐπισκέψει ταύτῃ οἱ βουλευταί προσέφεραν εἰς τόν Μακαριώτατον ἀκουαρέλλαν μέ τό κτίριον τῆς Βουλῆς, ὁ δέ Μακαριώτατος προσέφερεν ἐπάργυρον εἰκόνα τῆς Ἱερουσαλήμ καί εἰκόνα τῆς Θεοτόκου Ἱεροσολυμιτίσσης.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ CARDINAL FERNANDO FILONI, THE GRAND MASTER OF THE EQUESTRIAN ORDER OF THE HOLY SEPULCHER.

Τήν Τρίτην, 27ην Ἀπριλίου/10ην Μαΐου 2022, Ὁ Καρδινάλιος His Most Rev. Eminence Ferdinando Filoni, the Grand Master of the Equestrian Order of the Holy Sepulcher μετά συνοδείας τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου τῶν Λατίνων εἰς Ἱεροσόλυμα κ. Pierre Battista Pizzaballa καί τοῦ Ἀποστολικοῦ Δελεγάτου εἰς Ἱεροσόλυμα καί ἄλλων συνεργατῶν αὐτοῦ καί κληρικῶν τοῦ Λατινικοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τόν Σεβασμιώτατον Καρδινάλιον ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν, λέγων εἰς αὐτόν τό «ὡς εὖ παρέστητε» εἰς μίαν συγκυρίαν ἑόρτιον ἀλλά καί μίαν τεταμένην κατάστασιν εἰς Ἱεροσόλυμα.

Ἐπί τῇ ἐπισκέψει ὁ Καρδινάλιος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον, ὑπογραμμίζων τήν φιλανθρωπικήν καί ἐκπαιδευτικήν δραστηριότητα τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν, εἰς τό ὁποῖον Οὗτος ἀνήκει.

Εὐχαριστῶν ὁ Μακαριώτατος εἶπεν ὅτι ὁ λόγος αὐτοῦ ἔρχεται ἐνισχυτικός τῆς Χριστιανικῆς παρουσίας εἰς τήν ἁγίαν Γῆν καί ἀνεφέρθη εἰς τήν συμβολήν τοῦ νῦν Λατίνου Πατριάρχου εἰς Ἱεροσόλυμα κ. Pierre Battista Pizzaballa,  τότε Κουστωδοῦ τῆς Ἀγίας Γῆς εἰς τήν Χριστιανικήν συνεργασίαν καί τήν ἀνακαίνισιν τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Ἁγίου Τάφου.

«Ἡ συνεργασία αὕτη», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, συνεχίζεται καί σήμερα ἐν γνησίῳ Οἰκουμενικῷ Πνεύματι καί γνησίῳ διαλόγῳ. Διά τῆς συνεργασίας ταύτης ἀντιμετωπίζομεν τάς γνωστάς προσφάτους  προκλήσεις καί πιέσεις παρά ἀκραίων ἐξτρεμιστικῶν στοιχείων εἰς βάρος τῶν Χριστιανῶν  , οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ζῶντες λίθοι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Μακαριώτατος ηὐχήθη ἐπιτυχίαν εἰς τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Καρδιναλίου καί ἐπέδωσεν αὐτῷ ἐπάργυρον πίνακα τῆς Ἱερουσαλήμ καί τάς Ἱεροσολυμιτικάς αὐτοῦ εὐλογίας εἰς τούς συνοδούς αὐτοῦ. Ὁ Καρδινάλιος ἐπέδωσεν εἰς τόν Μακαριώτατον ἔμβλημα τοῦ τάγματος τῶν Ἱπποτῶν αὐτοῦ καί πολύτιμον σημειωματάριον.

Τό ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας ταύτης  ὁ Καρδινάλιος ἐπετέλεσεν ἐπίσημον εἴσοδον εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως συμφώνως πρός τό ἐπικρατοῦν προσκυνηματικόν καθεστώς.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Ο Κ. JORDAN PERRY ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τρίτην, 27ην Ἀπριλίου/10ην Μαΐου 2022, ὁ κ. Jordan Perry, Πολιτικός Ἀναλυτής τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Βρεταννίας ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον. Τόν κ. Perry, ἐδέχθη ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς συναντήσεως αὐτῆς ὁ Μακαριώτατος ἐξήγησεν εἰς τόν πολιτικόν ἀναλυτήν τήν κατάστασιν, τήν ὁποίαν ἀντιμετωπίζουν ἰδίᾳ τόν τελευταῖον καιρόν αἱ Ἐκκλησίαι τῶν Ἱεροσολύμων καί οἱ πιστοί αὐτῶν ἐκ τῶν πιέσεων τῶν ἀκραίων στοιχείων τῆς Ateret Cohanim, καταλαβόντων προσφάτως τό ξενοδοχεῖον “Μικρά Πέτρα” καί κατεχόντων ἀπό ἐτῶν τόν παρά τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως ξενῶνα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου.

Ὁ Μακαριώτατος ἀναφέρθη ὡσαύτως καί εἰς τάς δυσκολίας ,τάς ὁποίας αἱ Ἐκκλησίαι, ἰδίως τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀντιμετώπισαν τό Μέγα Σάββατον εἰς τήν τελετήν τοῦ Ἁγίου Φωτός ἐκ τῶν μέτρων τῆς Ἀστυνομίας, ὑπαγορευθέντων ὑπό νόμου τῆς Κυβερνήσεως περιορίζοντος κατά πολύ τόν ἀριθμόν τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι θά ἠδύναντο νά εἰσέλθουν εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως. Αἰτία τῶν τοιούτων στάσεων εἶναι ἡ ἔλλειψις γνώσεως εἰς τό Ἑβραϊκόν κοινόν τῆς Χριστιανικῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς.

Αἱ δυσκολίαι αὗται ἀντιμετωπίζονται ὑφ’ ἑκάστης- ἀλλά καί ἀπό κοινοῦ ὑφ’ ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν-, συμφώνως καί πρός τάς συναντήσεις αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν εἰς τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Μακαριωτάτου.

Ὁ κ. Perry ἤκουσε μετά προσοχῆς τά εἰπωθέντα ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου καί εἶπεν ὅτι δι’ ὅλων τῶν ἐνδεικνυομένων μέσων θά συμβάλῃ εἰς τήν κατά τό δυνατόν θεραπείαν τῶν καταστάσεων αὐτῶν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Τήν μεσημβρίαν τῆς Δευτέρας, 26ης Ἀπριλίου /9ης Μαΐου 2022, ὁ Δήμαρχος Ἱεροσολύμων κ. Μωϋσῆς Λεών συνηντήθη μετά τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων εἰς τό μοναστήριον τῶν Φραγκισκανῶν εἰς Ἱερουσαλήμ – Κουστωδίαν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Κατά τήν συνάντησιν ταύτην  προσεφώνησε τόν κ. Δήμαρχον ὁ ἡγούμενος τῶν Φραγκισκανῶν π. Φραγκῖσκος Πατόν, ὑπογραμμίζων εἰς τήν προσφώνησιν αὐτοῦ ὅτι προσφάτως ἑωρτάσθη τό Ἑβραϊκόν Πάσχα, κατά τό ὁποῖον οἱ Ἰουδαῖοι ἐνθυμοῦνται τήν δοθεῖσαν εἰς αὐτούς παρά τῷ Θεῷ ἐλευθερίαν ἐκ τῆς δουλείας τῆς Αἰγύπτου. Ἑωρτάσθη τό Χριστιανικόν Πάσχα ὡς  μετάβασις ἡμῶν ἐκ τῆς δουλείας τῆς ἁμαρτίας εἰς τήν ἐλευθερίαν τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ. Ἑωρτάσθη τό Ραμαζάνι ὡς περίοδος  κατακτήσεως τῶν ἀρετῶν τῆς νηστείας, τῆς λιτότητος καί τῆς βοηθείας πρός τούς πτωχούς.

Ὅλα ταῦτα συνέβησαν εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, τό παράδειγμα τῆς ὁποίας ὑπομιμνῄσκει εἰς ἡμᾶς  οὐχί μόνον τήν συνύπαρξιν ἀλλά καί τήν ἀδελφοσύνην, τήν κοινότητα ἀξιῶν καί ἀρχῶν ζωῆς. «Πιστεύοντες ταῦτα εὐχόμεθα εἰς ὑμᾶς, κ. Δήμαρχε, σοφίαν καί δύναμιν, διά νά ἐργάζησθε ὑπέρ τῆς εὐημερίας ὅλων τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ ἀνεξαρτήτως θρησκείας ἤ ἐθνικότητος».

Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἡ Ἀδελφότης τῶν Φραγκισκανῶν ἐπέδωσε τό ἔμβλημα αὐτῆς εἰς τόν κ. Δήμαρχον.

Μετά τόν Κουστωδόν προσεφώνησε τόν κ. Δήμαρχον ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὡς ἕπεται:

“Mr. MAYOR,

Your Beatitudes,

 Your Eminences,

Your Graces,

Ladies and Gentlemen

We thank you, Mr. MAYOR, for your kind invitation to this gathering in this festive season. This is a time of the year when the eyes of the world are turned toward Jerusalem, and when we are most aware of the importance of Jerusalem not just for those of us who live here, but for the whole of humanity.

As the focal point of the divine-human encounter, Jerusalem has a universal significance that transcends all human boundaries and divisions. We are all sons and daughters of Jerusalem, and Jerusalem is the spiritual home of all people of goodwill, regardless of their origin or creed. As we read in the Scriptures, “Jerusalem, Jerusalem… how often have I desired to gather your children together as a hen gathers her chicks under her wings” (Luke 13,34).

This Paschal season makes visible the mission of the Church in maintaining this special character of Jerusalem and in upholding the multicultural and multifaith heritage that we share. As you are well aware, this unique identity of Jerusalem and its universal vocation are the serious peril from Israeli radical groups whose actions threaten the very fabric and foundation of this Holy City. So egregious is their activity,that it is catching the attention of religious and governmental leaders around the world, who recognize the dangers of such groups, and we cannot but express our deep concern to you.

The Churches are willing to work together with you for the common benefit and common good of all our people, but this work must rest upon mutual respect and the security of the historic rights and privileges of the communities that make up our society. We wish to take this opportunity to acknowledge and thank our fellow Heads of the Churches, especially His Paternity Father Francesco, who has been instrumental in building up our common witness.

We are living in challenging times, and the role of Jerusalem is of greater significance to the human family than ever before. We understand fully the complexities of the issues that we face, and we are committed to finding appropriate solutions that will contribute to the well being of all our people.

MAY God bless you, Mr. MAYOR, and your colleagues, in the work that you do on behalf of our Holy City and all who live here and come here on pilgrimage.

Thank you”.

Εἰς τήν ἀντιφώνησιν αὐτοῦ ὁ Δήμαρχος Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε τήν χαράν αὐτοῦ διά τήν συνάντησιν εἰς μίαν κοινήν περίοδον ἑορτῶν τοῦ Ἑβραϊκοῦ Πάσχα, τοῦ Χριστιανικοῦ Πάσχα καί τοῦ Ἰσλαμικοῦ Ραμαζανίου. Αἱ ἑορταί αὗται λαμβάνουν χώραν εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, ἁγίαν καί ἠγαπημένην ὑφ’ ὅλων ἡμῶν. Εἰς τήν πόλιν ταύτην, ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς λατρείας διαφυλάσσεται, ἑνώνοντας Ἑβραίους, Χριστιανούς καί Μουσουλμάνους εἰς μίαν συνύπαρξιν εὐημερίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.




ΟΜΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 26ης Ἀπριλίου / 9ης Μαΐου 2022, ὁμάς εἴκοσι πέντε Ἑλληνο-Ἀμερικανῶν προσκυνητῶν ὑπό τούς ἱερεῖς αὐτῶν Πρεσβύτερον π. Ἰωάννην καί Πρεσβύτερον π. Μιχαήλ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς ἐπεσκέφθησαν τό Πατριαρχεῖον.

Τήν ὁμάδα ταύτην ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν καί ὡμίλησεν εἰς αὐτούς περί τῆς Ἱερουσαλήμ ὡς τῆς πνευματικῆς πρωτευούσης ὅλου τοῦ κόσμου καί περί τοῦ Τάφου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὡς «ὀλβίου», διότι ἐδέχθη τό ἄχραντον Σῶμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς πηγῆς δυνάμεως ἐκ τοῦ Ἀναστάντος ἐξ αὐτοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τούς λόγους τοῦ Μακαριωτάτου συνώδευσαν ἱερατικοί σταυροί δοθέντες πρός τούς δύο ἱερεῖς καί εὐλογίαι Ἱεροσολύμων δοθεῖσαι πρός τούς συνοδεύοντας αὐτούς προσκυνητάς.

Ἀμφότεροι ἱερεῖς καί πιστοί ηὐχαρίστησαν τόν Μακαριώτατον διά τούς λόγους Αὐτοῦ καί τήν φιλοξενίαν Αὐτοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ Κυριακή, 25η Ἀπριλίου/ 8η Μαΐου 2022, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ὡς Κυριακή τῶν Μυροφόρων συμφώνως πρός τό βιβλίον τοῦ Πεντηκοσταρίου.

Κατά τήν Κυριακήν αὐτήν  ἡ Ἐκκλησία ἐπιτελεῖ τήν μνήμην Ἰωσήφ, τοῦ κηδευτοῦ τοῦ Κυρίου, καταγομένου ἐξ  Ἀριμαθαίας -σημερινῆς Ρέμλης -εὐσχήμονος βουλευτοῦ, τοῦ ζητήσαντος παρά τοῦ Πιλάτου (Μάρκ. 15, 43-46) καί ἐνταφιάσαντος μετά τῶν Μυροφόρων Γυναικῶν τό ἄχραντον Σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Α΄ Τό γεγονός αὐτό ἑωρτάσθη εἰς Ρέμλην, εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Πατριαρχείου, διά θείας Λειτουργίας τήν πρωΐαν, προεξάρχοντος τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Ἰόππης κ. Δαμασκηνοῦ, Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί  Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων καί Ἀραβοφώνων Πρεσβυτέρων ἐν συμμετοχῇ πυκνοῦ λαοῦ Ὀρθοδόξων τῆς πόλεως.

Εἰς τό Κοινωνικόν τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὡς ἕπεται:

«Ἐλθών ᾿Ιωσήφ ὁ ἀπό ᾿Αριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καί αὐτός ἦν προσδεχόμενος τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ. Ὁ δέ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καί προσκαλεσάμενος τόν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτόν εἰ πάλαι ἀπέθανε·  καί γνούς ἀπό τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τό σῶμα τῷ ᾿Ιωσήφ· καί ἀγοράσας σινδόνα καί καθελών αὐτόν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καί κατέθηκεν αὐτόν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καί προσεκύλισε λίθον ἐπί τήν θύραν τοῦ μνημείου», (πρβλ. Μάρκ. 15, 43-46).

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί καί προσκυνηταί,

Σήμερον ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία τιμᾷ καί γεραίρει τήν μνήμην τῶν ἁγίων Γυναικῶν Μυροφόρων, ὡς καί τήν μνήμην Ἰωσήφ τοῦ ἐξ Ἀριμαθαίας, τοὐτέστιν ἐκ τῆς πόλεως ὑμῶν Ρέμλης, κεκρυμμένου ὄντος μαθητοῦ. Κατά δέ τήν μαρτυρίαν τῶν Εὐαγγελιστῶν, αἱ μέν Μυροφόροι γυναῖκες ἐγένοντο ἀψευδεῖς μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως οἱ δέ Ἰωσήφ καί Νικόδημος τῆς ταφῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τῆς θεανθρωπίνης φύσεως Αὐτοῦ.

«Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες πρῶται τήν Ἀνάστασιν εἶδον καί τοῖς μαθηταῖς ταύτην εὐηγγελίσαντο» κατά τόν συναξαριστήν. Πρῶται αὗται αἱ γυναῖκες ἐγένοντο μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ: «μή ἐκθαμβεῖσθε· ᾿Ιησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν», ( Μάρκ. 16,6). Ὁ Ἰωσήφ καί ὁ Νικόδημος διεκρίθησαν διά τήν τόλμην καί παρρησίαν αὐτῶν, ὡς λέγει ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος: «Ἐλθών ᾿Ιωσήφ ὁ ἀπό ᾿Αριμαθαίας, … τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ», (Μάρκ. 15,43).

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, ἀποτελεῖ τό πλήρωμα τοῦ νόμου καί τῶν Προφητῶν, τοὐτέστιν τήν ἀποκάλυψιν τοῦ σκοποῦ τοῦ μυστηρίου τῆς ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας ἐνσαρκώσεως καί ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου. Μέ ἄλλα λόγια, εἰς τάς Μυροφόρους γυναῖκας καί τούς κρυφούς μαθητάς τοῦ Χριστοῦ Ἰωσήφ καί Νικοδήμῳ ἐδόθη ἡ χάρις τοῦ μαρτυρῆσαι καί λαλῆσαι «ὅ ἀκηκόασιν, ὅ ἑωράκασιν, ὅ ἐθεάσαντο καί αἱ χεῖρες αὐτῶν ἐψηλάφησαν», (πρβλ. Α΄ Ἰωάν. 1,1).

Αὐτή αὕτη ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐδόθη εἰς τόν πρότερον ὄντα βλάσφημον καί διώκτην καί ὑβριστήν, (Α΄ Τιμ. 1,13) θεῖον Παῦλον, ὅτε ἐκλήθη εἰς τό Ἀποστολικόν ἀξίωμα αὐτοῦ. Ἀκούσωμεν αὐτοῦ λέγοντος: «ἐμοί τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τόν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ καί φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, τῷ τά πάντα κτίσαντι διά ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καί ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διά τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ», (Ἐφ. 3, 8-9).

Ἡμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὄντες μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, δηλονότι τῆς ἁγίας αὐτοῦ Ἐκκλησίας, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ αἵματος, (Πράξ. 20,28) κατέστημεν κοινωνοί καί μέτοχοι τοῦ ἀνεξιχνιάστου πλούτου τοῦ Χριστοῦ, καί τοῦ φωτισμοῦ τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, ἀλλά καί τῆς πολυποικίλου σοφίας τοῦ Θεοῦ.

Ὄντως ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ κενός, ὁ ἄδειος Αὐτοῦ Τάφος, ἔνθα «λαμβάνομεν τήν πεῖραν», (πρβλ. Ἑβρ. 11,36) τῆς συναναστάσεως ἡμῶν ἐν τῇ κοινωνίᾳ τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ κατά τήν θείαν Λειτουργίαν: «ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἔχει ζωήν αἰώνιον καί ἐγώ ἀναστήσω αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ», (Ἰωάν. 6,54) λέγει Κύριος. Ἡ ἁγία ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία εἶναι ὁ τόπος καί ὁ χῶρος «τοῦ Πάσχα τοῦ Κυρίου», δηλαδή ὁ τόπος ἤ καλύτερον εἰπεῖν τό κενόν μνῆμα ἐκ τοῦ ὁποίου Χριστός ὁ Θεός ἡμᾶς διαβιβάζει ἐκ τοῦ θανάτου τῆς φθορᾶς καί τῆς ἁμαρτίας (= τῆς ἀσθενείας) πρός ζωήν αἰώνιον καί ἐκ τῆς γῆς πρός οὐρανόν, ὡς λέγει καί ὁ ὑμνῳδός «θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν Ἅιδου τήν καθαίρεσιν ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον, τόν μόνον εὐλογητόν τῶν Πατέρων, Θεόν καί ὑπερένδοξον».

Ὁ Ἱερώτατος Παῦλος ἐπιτιμᾷ αὐτούς οἱ ὁποῖοι λέγουσι ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἐστι (Α΄ Κορ. 15, 12), λέγων ὅτι ἐάν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη εἶναι ματαία καί ἄνευ περιεχομένου ἡ πίστις τῶν Χριστιανῶν: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν ἄρα τό κήρυγμα ἡμῶν κενή δέ καί ἡ πίστις ὑμῶν» (Α΄ Κορ. 15, 14). Ἐπισημαίνοντες τήν δύναμιν τῆς πίστεως, οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι καί Εὐαγγελισταί παραγγέλλουσι, ὁ μέν Παῦλος, «Ὡς οὖν παρελάβετε τόν Χριστόν ᾿Ιησοῦν τόν Κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε, ἐρριζωμένοι καί ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καί βεβαιούμενοι ἐν τῇ πίστει καθώς ἐδιδάχθητε», (Κολ. 2,6-7).

Ὁ δέ Ἰούδας ὁ ἀδελφός τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου γράφει ἐν τῇ ἐπιστολῇ αὐτοῦ «Ἀγαπητοί, …ἀνάγκην ἔσχον γράψαι ὑμῖν παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει», (Ἰούδ. 1,3). Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος κηρύσσει λέγων «Αὕτη ἐστιν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν», (Α΄ Ἰωάν. 5,34). Οὐδείς δύναται νά ἀντιμετωπίσῃ τήν πίστιν ἡμῶν, ἡ ὁποία διά τῶν ἔργων ἔχει ἀποκομίσει εἰς ἡμᾶς τά νικητήρια. Οὐδείς δύναται πρός αὐτήν, ἅπαξ τοῖς ἔργοις τά νικητήρια τῆς καθ’ ἡμᾶς πίστεως ἀπενεγκαμένης», σχολιάζει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας.

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν ᾅδου τήν καθαίρεσιν ἄλλης βιοτῆς», δηλαδή τήν ἀπαρχήν τῆς αἰωνίου ζωῆς, λέγει ὁ ὑμνῳδός, ἀκούων εἰς τό κήρυγμα τοῦ θείου Παύλου: «Νυνί δέ Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο», (Α΄ Κορ. 15,20).

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Χριστός τέλειος ὤν Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος γέγονεν ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων, διότι πρῶτος ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἐπάτησε τόν θάνατον, ὅπως ἀκριβῶς καί ὁ προπάτωρ Ἀδάμ εἰσῆλθεν εἰς τόν θάνατον τῆς ἁμαρτίας «καί γέγονεν ἀπαρχή τῶν ὠλισθηκότων (=πεσόντων) εἰς φθοράν», λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας.

Κατά δέ τόν ἅγιον Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν, «ἡ τοῦ Κυρίου Ἀνάστασις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς ἐστιν ἀνανέωσις καί τοῦ πρώτου διά τήν ἁμαρτίαν θανάτῳ καταποθέντος Ἀδάμ, καί διά θανάτου πρός γῆν ὅθεν ἐπλάσθη παλινδρομήσαντος, ἀναζώωσις καί ἀνάπλασις καί πρός ζωήν ἀθάνατον ἐπανέλευσις» ( Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνανέωσις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, εἶναι ἀναζώωσις καί ἀνάπλασις καί ἐπάνοδος πρός τήν ἀθάνατον ζωήν τοῦ πρώτου Ἀδάμ πού καταβροχθίσθηκε ἀπό τόν θάνατον λόγῳ τῆς ἁμαρτίας καί διά τοῦ θανάτου ἐπαλινδρόμησε πρός τήν γῆν ἀπό τήν ὁποίαν ἐπλάσθη).

Ὅπως τόν Ἀδάμ πρώτη τόν εἶδε ἡ Εὔα, ἔτσι καί τόν Χριστόν ἀναστάντα εἶδε ἡ γυναῖκα, ὡς λέγει καί πάλιν ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: «Πρώτη τῶν ἄλλων εἶδε γυνή.  Τό γάρ τῆς τοῦ Κυρίου Ἀναστάσεως Εὐαγγέλιον πρώτη πάντων ἀνθρώπων, καθάπερ καί προσῆκον ὑπῆρχε καί δίκαιον ἡ Θεοτόκος παρά τοῦ Κυρίου ἐδέξατο, καί αὕτη τοῦτον ἀναστάντα πρό πάντων εἶδε καί τῆς αὐτοῦ θείας ὁμιλίας ἀπήλαυσε».

Διά τῆς Ἀναστάσεώς Του, ὁ Κύριος καί Θεός ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐγκαινίασε τήν εἴσοδον εἰς τήν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν διό καί ἡμεῖς ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, παρακαλέσωμεν τήν ὑπερευλογημένην Θεοτόκον καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τάς Μυροφόρους γυναῖκας ὡς καί τούς ἐνταφιαστάς τοῦ Κυρίου, Ἰωσήφ τόν ἀπό Ἀριμαθαίας καί τόν θεολόγον Νικόδημον, ἵνα ταῖς ἱκεσίαις αὐτῶν ἀξιωθῶμεν τῆς βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν. Χριστός Ἀνέστη. Ἔτη πολλά καί εἰρηνικά».

Τήν ἐπιμέλειαν τῆς ὅλης πανηγύρεως ἀνέλαβεν ὁ δραστήριος Ἀρχιμανδρίτης π. Νήφων,  προσφωνήσας τόν Πατριάρχην καί παραθέσας μετά τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου μεσημβρινήν τράπεζαν, κατά τήν ὁποίαν ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησε καί πάλιν ὡς ἕπεται:

«Ἀλαλάξατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, ψάλατε δή τῷ ὀνόματι αὐτοῦ· δότε δόξαν αἰνέσει αὐτοῦ»,  (Ψαλμ.  65, 1-2) ὅτι ἀνέστη Χριστός.

 Σεβαστοί Ἅγιοι Πατέρες καί ἀδελφοί,

Ἐντιμότατε Πρόεδρε καί τίμια μέλη του Δημοτικοῦ Συμβουλίου,

Ὁσιολογιώτατε Ἀρχιμανδρῖτα π. Νήφων,

 Ἡ χάρις τοῦ κεκρυμμένου μαθητοῦ τοῦ Χριστοῦ Ἰωσήφ ὡδήγησε τά διαβήματα ἡμῶν εἰς τήν γενέτειραν αὐτοῦ πόλιν τήν Βιβλικήν Ἀριμαθαίαν, δηλονότι τήν σημερινήν Ρέμλην, ἵνα συνεορτάσωμεν μετά τοῦ ἐνταῦθα διαβιοῦντος εὐσεβοῦς Ρωμαιορθοδόξου Rum-Οrthodox ποιμνίου ἡμῶν τό Πάσχα Κυρίου, δηλαδή τήν τριήμερον ταφήν καί λαμπροφόρον Ἀνάστασιν τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τό γεγονός τοῦτο τῆς εὐλογημένης Πασχαλίου ἡμῶν συνάξεως κλήρου καί λαοῦ ἀναδεικνύει τήν ὑποστατικήν δύναμιν τῆς ἀληθείας τῆς χριστιανικῆς ἡμῶν πίστεως κατά τήν ἀψευδῆ μαρτυρίαν τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου λέγοντος: «καί ὁ λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καί ἐθεασάμεθα τήν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρά πατρός, πλήρης χάριτος καί ἀληθείας», (Ἰωάν. 1,14).

Τήν δόξαν ταύτην τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Ἀθανάτου ὑπάρχοντος, κηρύττει καί ὁμολογεῖ μετά παρρησίας ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία καί ἰδιαιτέρως ἡ μήτηρ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, τοὐτέστιν ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία εἶναι τεθεμελιωμένη ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ τόπου τοῦ Γολγοθᾶ τοῦ καθαγιασμένου διά τοῦ θείου καί σταυρικοῦ αἵματος, ἀλλά καί ἐπί τοῦ καινοῦ καί κενοῦ Τάφου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξέλαμψεν ἡ ἀλήθεια, τό φῶς τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ.

Αὐτό τοῦτο τό ἀνέσπερον φῶς τῆς δόξης τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, τοὐτέστι τήν ἀλήθειαν, τήν εἰρήνην, τήν δικαιοσύνην καί τήν ἀγάπην Αὐτοῦ ὡς καί τήν ἄπειρον Αὐτοῦ φιλανθρωπίαν διακονεῖ διά μέσου τῶν αἰώνων εἰς τήν εὑρυτέραν περιοχήν τῆς Ἁγίας Γῆς διά τῆς ὁρατῆς καί ἀοράτου παρουσίας αὐτῆς ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, τό παλαίφατον δηλονότι (Rum Οrthodox) Πατριαρχεῖον, ἀκούουσα πάντοτε εἰς τά τοῦ Κυρίου παραγγέλματα: «μήν φοβηθεῖτε … ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλά θαρσεῖτε, ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον»,  (Ἰωάν. 16,33)· «καί αὕτη ἐστίν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν· τίς ἐστίν ὁ νικῶν τόν κόσμον, εἰ μή ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ;»,  (Α΄ Ἰωάν. 5, 4).

Λέγομεν τοῦτο, διότι ἐν ταῖς ἡμέρες ἡμῶν ἡ δύναμις τοῦ κακοῦ καί τῆς ἀνομίας εἶναι εἰς ἐνέργειαν, ὡς κηρύττει ὁ θεῖος Παῦλος «τό γάρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας»,  (Β΄ Θεσ. 2,7). Ἡμεῖς ὅμως, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἐνισχυόμενοι ὑπό τόν θεῖον τῆς Ἀναστάσεως φωτισμόν καί τήν ἐλπίδα, δέν πτοούμεθα οὔτε δειλιοῦμεν, διότι ὡς λέγει ὁ ἱερώτατος Παῦλος, ὁ Θεός καί Σωτήρ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν «ἔδωκεν ἑαυτόν ὑπέρ ἡμῶν, ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπό πάσης ἀνομίας καί καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαόν περιούσιον, ζηλωτήν καλῶν ἔργων», (Πρβλ. Τιτ. 2,13 -14).

 Χριστός Ἀνέστη! Ἔτη πολλά, εὐλογημένα καί εἰρηνικά”.

 

Β΄Τό γεγονός τοῦτο ἑωρτάσθη καί εἰς τό παρεκκλήσιον τῶν Μυροφόρων Γυναικῶν, προσκείμενον ἐσωτερικῶς εἰς τόν Καθεδρικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου διά θείας Λειτουργίας, προεξάρχοντος ἐν χοροστασίᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους, συλλειτουργούντων τῶν ἐφημερίων τοῦ Ναοῦ Πρεσβυτέρων π. Φάραχ Μπαντούρ καί π. Γεωργίου Μπαράμκη, ψάλλοντος τοῦ μοναχοῦ Ἰωσήφ Ἁγιορείτου καί των κ. Φάντη καί κ. Γαβριήλ δεξιά ἑλληνιστί καί τῆς χορῳδίας τοῦ Ναοῦ ὑπό τόν κ. Ριμόν Κάμαρ ἀριστερά ἀραβιστί ἐν συμμετοχῇ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ἐνοριτῶν τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τούτου.

Εἰς τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σύλλογος τῶν Μυροφόρων Γυναικῶν  τῆς Κοινότητος του Ναοῦ τούτου καί οἱ Ἐπίτροποι ἔδωσαν ἀναψυχήν  εἰς τό κέντρον Οὐζούντ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.




ΟΜΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΝΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου, 24ης Ἀπριλίου/ 7ης Μαΐου 2022,ὁμάς διακοσίων  Γεωργιανῶν προσκυνητῶν ὑπό τόν κ. Λάσα-Γιώργιον Ζβανία   ἐπισκέπτονται τό Πατριαρχεῖον.

Τήν ὁμάδα ταύτην ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν καί ὡμίλησε εἰς τά μέλη αὐτῆς περί τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων καί τῶν σχέσεων αὐτῆς μετά τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας καί τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν.

Ἐπί τῇ ἐπισκέψει ταύτῃ οἱ εὐλαβεῖς προσκυνηταί οὗτοι προσέφεραν εἰς  τόν Μακαριώτατον, εἰκόνα προσφωνοῦντες Αὐτόν ὡς ἕπεται ἐν τῇ ἐπιγραφῇ:

«Πατριάρχην πάσης Γεωργίας κ.κ. Ἠλίαν. Εἴθε νά προστατεύῃ τόν λαόν μας ἀπό κάθε ἀσέβειαν καί νά καθοδηγῇ ἅπαντας εἰς τήν ὁδόν τῆς ἀληθείας.

Ἡ μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων ἑορτάζεται εἰς τάς 25 (12) Φεβρουαρίου».

Ὁ δέ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς αὐτούς Ἱεροσολυμιτικάς εὐλογίας.

Ζητοῦντες τήν εὐλογίαν τοῦ Μακαριωτάτου τά μέλη τῆς ὁμάδος ταύτης ἀνεχώρησαν διά προσκύνησιν εἰς τόν Πανάγιον Τάφον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας