1

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τρίτην, 16ην/29ην Νοεμβρίου 2022, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου νέου ἱερομάρτυρος Φιλουμένου τοῦ Ἁγιοταφίτου, τοῦ μαρτυρήσαντος τήν 16ην Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1979 εἰς τό προσκύνημα τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ, εἰς τό ὁποῖον διηκόνει ὡς Ἡγούμενος.

Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος ὡς νεομάρτυς κατεχωρίσθη καί εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων τό ἔτος 2009. Ἕκαστον δέ ἔτος τιμᾶται ἡ μνήμη αὐτοῦ εἰς τόν τόπον τοῦ μαρτυρίου αὐτοῦ, ἐπί τοῦ ὁποίου καί ἀνήγειρε περικαλλῆ καί ὑπερμεγέθη ναόν ἀπό 40ετίας ὁ ρέκτης  Ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰουστῖνος.

Εἰς τόν ναόν τοῦτον ὕπερθεν τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ ἐτέλεσε θείαν Λειτουργίαν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Πέλλης κ. Φιλουμένου, τοῦ καί ἑορτάζοντος, καί Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων ὡς τοῦ Γέροντος Καμαράση Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου καί τοῦ Τυπικάρη Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀλεξίου, Ἱερέων ἐξ Ἑλλάδος, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Λεοντίου Ἡγουμένου Ραφιδίων καί τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Κυριακοῦ ἐκ τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου καί Ἱεροδιακόνων ὡς τοῦ Ἀρχιδιακόνου Μάρκου καί τοῦ Ἱεροδιακόνου Δοσιθέου, Ἀραβοφώνων Πρεσβυτέρων τῶν ὁμόρων περιοχῶν καί ἐκ Ναζαρέτ, ψάλλοντος τοῦ λαβόντος σήμερον τοῦ πτυχίου αὐτοῦ Ἀραβοφώνου ἰατροῦ κ. Γιακούμπ Μπετζάλη ἑλληνιστί δεξιά καί τῆς χορῳδίας τῶν περιχώρων τῆς Σαμαρείας ἀριστερά ἀραβιστί, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἱεροσόλυμα κ. Εὐαγγέλου Βλιώρα καί προσευχομένων ἐν εὐλαβείᾳ πολλῶν μελῶν τοῦ ποιμνίου, μοναχῶν καί μοναζουσῶν ἐξ Ἱεροσολύμων καί εὐλαβῶν προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος καί Κύπρου.

Πρός τό εὐσεβές ἐκκλησίασμα τοῦτον ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος ὡς κάτωθι:

«Κύριε ἐν τῇ μνήμῃ τῶν ἁγίων Σου πᾶσα ἡ κτίσις ἑορτάζει, οὐρανοί ἀγάλλονται σύν τοῖς ἀγγέλοις καί ἡ γῆ εὐφραίνεται σύν τοῖς ἀνθρώποις. Αὐτῶν ταῖς παρακλήσεσιν, ἐλέησον ἡμᾶς», ἀναφωνεῖ ὁ μελῳδός τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί καί προσκυνηταί,

Ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ Ἱερῷ τούτῳ προσκυνήματι τοῦ Φρέατος τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ, ἔνθα ἡ Σαμαρεῖτις γυνή ἐγνώρισε τόν Μεσσίαν Χριστόν, ἵνα τιμήσωμεν εὐχαριστιακῶς τήν μνήμην τοῦ μάρτυρος καί κήρυκος τῆς τοῦ Χριστοῦ  πίστεως Ἁγίου Φιλουμένου τοῦ Ἁγιοταφίτου.

Οὗτος παραγενόμενος εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἐκ τῆς νήσου Κύπρου ἐνετάχθη εἰς τό μοναχικόν τάγμα «τῶν Σπουδαίων», δηλονότι τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα, διακριθείς διά τόν ἔνθεον αὐτοῦ ζῆλον ὑπέρ τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων γενικώτερον καί τοῦ ἐνθάδε ἁγιογραφικοῦ προσκυνήματος εἰδικώτερον.

Λέγομεν «εἰδικώτερον», διότι ἐν αὐτῷ τῷ ἱερῷ τόπῳ ὁ Πατήρ ἡμῶν Φιλούμενος ὑπέστη τόν ὑπέρ τῆς ἀγάπης τοῦ Σωτῆρος μαρτυρικόν θάνατον, γενόμενος οὕτω μιμητής τῶν παθημάτων καί σύναιμος τοῦ Χριστοῦ, ὡς λέγει καί ὁ ψαλμῳδός: «ἐλάλησαν κατ’ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ καί λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με καί ἐπολέμησάν με δωρεάν. ἀντί τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με, ἐγώ δέ προσηυχόμην·  καί ἔθεντο κατ’ ἐμοῦ κακά ἀντί ἀγαθῶν καί μῖσος ἀντί τῆς ἀγαπήσεώς μου», (Ψαλμ. 108, 2-5).

Ὄντως ὁ ἀθλοφόρος Φιλούμενος ὡς ἄλλος Πρωτομάρτυς Στέφανος ἐδέχθη τά πυρά τῶν ὀργάνων τοῦ μισοκάλου διαβόλου, καθ’ ἥν ὥραν οὗτος προσηύχετο ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ, ἔνθα ὁ Ἰησοῦς εἶπε τῇ Σαμαρείτιδι γυναικί: «ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι» «ὁ Μεσσίας, ὁ λεγόμενος Χριστός», (Πρβλ. Ἰωάν. 4, 24, 25).

Ἑρμηνεύων τούς Κυριακούς τούτους λόγους ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας λέγει: «Δικαίως ὁ Θεός τόν πνευματικόν ἀποδέχεται προσκυνητήν, οὐκ ἐν μορφώσει καί τύποις φοροῦντα τῆς εὐσεβείας τήν μόρφωσιν Ἰουδαϊκῶς, ἀλλά τοῖς μέν ἐξ ἀρετῆς κατορθώμασιν εὐαγγελικῶς διαλάμποντα, τῇ δέ τῶν θείων δογμάτων ὀρθότητι τήν ὄντως ἀληθῆ πληροῦντα προσκύνησιν». Καί ἁπλούστερον: Ὁ Θεός δικαίως ἀποδέχεται τόν πνευματικόν προσκυνητήν, ὁ ὁποῖος δέν φέρει τήν μορφήν τῆς εὐσεβείας κατά τρόπον Ἰουδαϊκόν σέ σχῆμα καί τύπους, ἀλλά τόν προσκυνητήν, ὁ ὁποῖος διαλάμπει κατά τρόπον εὐαγγελικόν διά τῶν κατορθωμάτων τῆς ἀρετῆς καί ἐφαρμόζει τήν ἀληθῆ λατρείαν διά τῆς ὀρθότητος τῶν θείων δογμάτων.

Εἰς τοῦτο ἀκριβῶς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὀφείλεται ἡ ἰδιαιτέρα τιμή, ἡ ὁποία ἀποδίδεται ἀπό τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου εἰς τούς ἁγίους μάρτυρας. «Κύριε ἐν τῇ μνήμῃ τῶν ἁγίων Σου πᾶσα ἡ κτίσις ἑορτάζει, οὐρανοί ἀγάλλονται σύν τοῖς ἀγγέλοις καί ἡ γῆ εὐφραίνεται σύν τοῖς ἀνθρώποις», λέγει μελῳδικῶς ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Κατά δέ τόν Κλήμεντα τόν Ἀλεξανδρέα «τελείωσιν τό μαρτύριον καλοῦμεν, οὐχ ὅτι τέλος τοῦ βίου ὁ ἄνθρωπος ἔλαβεν ὡς οἱ λοιποί, ἀλλ’ ὅτι τέλειον ἔργον ἀγάπης ἐνεδείξατο».

Τήν τελείαν ταύτην ἀγάπην πρός τόν Χριστόν ἐπέδειξεν διά τοῦ μαρτυρικοῦ αὐτοῦ θανάτου καί ὁ Ἅγιος Φιλούμενος, ὁ ὁποῖος πολλάς βασάνους ὑπομείνας ἀπέλαβεν τόν τέλειον στέφανον ἐν οὐρανοῖς μετά τῶν λοιπῶν μαρτύρων, τῶν ὁποίων ὁ μοναδικός σκοπός εἶναι ἡ ἕνωσις μέ τόν Σωτῆρα Χριστόν. Εἰς τοῦτο συνέβαλον οἱ κηρυγματικοί λόγοι τοῦ θεσπεσίου Παύλου  λέγοντος: «ἡμῶν γάρ τό πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καί σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστόν, ὃς μετασχηματίσει τό σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τό γενέσθαι αὐτό σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ», (Φιλιπ. 3, 20-21).

Σχολιάζων τούς λόγους τούτους τοῦ Παύλου, ὁ Θεοδώρητος λέγει: «Σύμμορφον δέ τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ τό ἡμέτερον ἔφη γεγενῆσθαι σῶμα οὐ κατά τήν ποσότητα τῆς δόξης, ἀλλά κατά τήν ποιότητα. Φωτοειδές γάρ ἕσται καί τοῦτο, [τό σῶμα]».

Μέ ἄλλα λόγια, τό σῶμα τῶν μαρτύρων ἐγένετο σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ κατά τήν ποιότητα, τοὐτέστιν κατά τήν ἀφθαρσίαν, ὡς τοῦτο διατυπώνει ἐναργέστατα καί ὁ ὑμνῳδός λέγων: «Οἱ Μάρτυρές σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, στεφάνους ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γάρ τήν ἰσχύν σου, τούς τυράννους καθεῖλον, ἔθραυσαν καί δαιμόνων, τά ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τάς ψυχάς ἡμῶν».

Τῆς ἐκ Θεοῦ ἀφθαρσίας ἔτυχε τό ἀπεκτανθέν σῶμα τοῦ Ἱερομάρτυρος ἡμῶν Φιλουμένου, τοῦ ὁποίου τά τίμια λείψανα βρύουσιν ἰάματα ἀφ ἑνός καί μαρτυροῦσιν τήν δόξαν τοῦ θεοῦ ἀφ’ ἑτέρου: «θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ», (Ψαλμ. 67,36), ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός.

Ὁ Πατήρ ἡμῶν Φιλούμενος, γενόμενος συμπολίτης τῶν ἁγίων καί οἰκεῖος τοῦ Θεοῦ (Πρβλ. Ἐφεσ. 2,19) καί ἔχων παρρησίαν πρός τόν Θεόν, (Α΄ Ἰωάν. 3,21), προτρεπτικῶς ἀπευθύνεται πρός πάντας ἡμᾶς διά στόματος τοῦ θεσπεσίου Ἀποστόλου Πέτρου λέγοντος: «Ἀγαπητοί, μή ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρός πειρασμόν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος  ἀλλά καθ’ ὅ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καί ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι», (Α΄ Πέτρ. 4, 12-13). [Καί ἁπλούστερον: ἐν σχέσει πρός τούς διωγμούς καί τάς θλίψεις σας, ἀγαπητοί, σᾶς προτρέπω νά μήν παραξενεύησθε. Ὄχι μή παραξενεύησθε, ἀλλ’ ὅσον συμμετέχετε εἰς τά παθήματα τοῦ Χριστοῦ μέ τάς θλίψεις καί τούς διωγμούς, πού ὑποφέρετε διά τό ὄνομά Του, τόσον νά χαίρητε ἀλλά καί νά ὑπομένητε, διά νά χαρῆτε μέ ἀγαλλίασιν μεγάλην καί κατά τήν φανέρωσιν τῆς δόξης Του, πού θά γίνῃ εἰς τήν δευτέραν παρουσίαν Του].

Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία καί δή ἡ τοπική τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησία καυχᾶται τήν ἐν Χριστῷ καύχησιν (Ρωμ. 15, 17) διά τόν ὁμολογητήν αὐτῆς καί μάρτυρα τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, Ἅγιον Φιλούμενον, ὁ ὁποῖος, ὡς λύχνος καιόμενος φαίνει τό φῶς τῆς θείας ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καί δικαιοσύνης, ἀλλά καί ἀληθείας ἐν τῷ σκότει τῆς ἀποστασίας καί ἀκαταστασίας τοῦ κόσμου τοῦ παρόντος αἰῶνος.

Διό καί ἡμεῖς παρακαλέσωμεν τόν θεῖον τοῦ Χριστοῦ μάρτυρα Φιλούμενον, τόν γενόμενον σύμμορφον τῶν παθῶν τοῦ Χριστοῦ καί κοινωνόν τῆς ἐπουρανίου λαμπρότητος, ἵνα σύν ταῖς πρεσβείαις τῆς ὑπερευλογημένης Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας, ἱκετεύει ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Ἔτη πολλά καί εὐλογημένον τό στάδιον τῆς νηστείας πρός ὑποδοχήν ἐντός τοῦ σπηλαίου τῶν καρδιῶν ἡμῶν τῆς γεννήσεως τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Ἀμήν».

Τήν μεσημβρίαν ὁ Ἡγούμενος παρέθεσε τράπεζαν, ἐν ᾗ παρεκάθησεν ὁ κ. Βλιώρας, ἀξιωματοῦχοι τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας τῆς Σαμαρείας καί ἄλλοι.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




Η ΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΕΙΣ “TERRA SANCTA”

Τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς, 14ης /27ης Νοεμβρίου 2022, ἔλαβε χώραν ἡ τελετή τῆς Ἁφῆς τοῦ Χριστουγεννιάτικου δένδρου εἰς τό ἐντός τῆς Παλαιᾶς Πόλεως καί ἐσωτερικῶς τοῦ τείχους αὐτῆς παρά τήν Πύλην τῆς Δαμασκοῦ σχολεῖον τῶν Φραγκισκανῶν “Terra Sancta”.

Εἰς τήν τελετήν ταύτην συμμετέσχεν ὁ Κουστωδός τῆς Ἁγίας Γῆς π. Φραγκῖσκος Πατόν ὁ ἀναπληρωτής αὐτοῦ π. Ἰμπραήμ Φάλτας, ὁ Διευθυντής τοῦ τμήματος Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων κ. Σεζάρ Μαρτζῆε, ὁ Πρόεδρος τῆς ἀνωτάτης Παλαιστινιακῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἀποστολῆς κ. Ράμζη Χούρη, πλῆθος λαοῦ περί τάς 2000, χαιρετίζοντες τό ἅναμμα τοῦ δένδρου.

Εἰς τήν τελετήν ταύτην προσεφώνησεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ:

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν καί Θεός ἦν ὁ Λόγος. Ἐν αὐτῷ ζωή ἦν καί ἡ ζωή ἦν τό φῶς τῶν ἀνθρώπων. Καί τό φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει καί ἡ σκοτία αὐτό οὐ κατέλαβεν», (Πρβλ. Ἰωάν. 1, 1-5).

Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί φίλοι,

Τό φῶς τοῦτο τῆς ζωῆς ἀνέτειλεν ἐν τῇ πόλει τῆς Βηθλεέμ ἐκ τοῦ Ἡλίου τῆς Δικαοσύνης, τοὐτέστιν τοῦ Χριστοῦ καί ἔλαμψεν ἐν τῇ ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ ἐν τῷ μνήματι τῆς ἐλπίδος, δηλονότι τῆς Ἀναστάσεως.

Καί ἡμεῖς σήμερον ὡς τέκνα τοῦ φωτός τοῦ Ἡλίου τῆς Δικαιοσύνης καί τῆς ἐλπίδος  τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἐπευλογοῦμεν τήν ἁφήν τοῦ Χριστουγεννιάτικου τούτου δένδρου, εὐχόμενοι ὅπως τό φῶς τοῦτο λάμψῃ ἐν ταῖς καρδίαις καί ταῖς διανοίαις τῶν κρατούντων τοῦ κόσμου καί τῶν κυβερνώντων τήν περιοχήν ἡμῶν, ἵνα βασιλεύσῃ ἡ εἰρήνη, ἡ δικαιοσύνη καί ἡ καταλλαγή. «Ὅτι Θεός ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσων ἑαυτῷ» (Β΄ Κορ. 5,19) λέγει ὁ θεῖος Παῦλος.

Ἔτη πολλά, εἰρηνικά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙAΣ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ

Τό ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου, 13ης /26ης Νοεμβρίου 2022, ἔλαβε χώραν εἰς τήν αἴθουσαν τελετῶν τοῦ παρά τήν Νέαν Πύλην ξενοδοχείου Notre Damme συναυλία μέ ἐκτέλεσιν θρησκευτικῶν Χριστουγεννιάτικων καί ἄλλων ὕμνων τῆς χορῳδίας Branko, τῆς προερχομένης ἐκ τῆς πόλεως Nis, γενετείρας τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, λαβούσης τό ὄνομα αὐτῆς ἐκ τοῦ Σέρβου ποιητοῦ Branko Radichevich, ὑπό τήν διεύθυνσιν τῆς κ.  Jelena Stojakovic ἑλληνιστί καί σερβιστί καί τῆς χορῳδίας τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ κ. Ριμόν Κάμαρ ἀραβιστί.

Τήν συναυλίαν ταύτην ἐτίμησε διά τῆς παρουσίας Αὐτοῦ καί ηὐλόγησεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου.

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν 14ην /27ην Νοεμβρίου 2022, ἡμέραν μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Φιλίππου, ἐτελέσθη θεία Λειτουργία εἰς τόν  Καθεδρικόν Ναόν Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, ὑπό τῆς Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου Κοινότητος τοῦ Πατριαρχείου, τῇ ψαλμῳδίᾳ τῆς δούσης τήν συναυλίαν χορῳδίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΚ ΣΜΑΛΤΟΥ ΕΠΙΘΕΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΥΠΕΡΘΥΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΥΒΟΥΚΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ

Τήν Παρασκευήν, 12ην /  25ην Νοεμβρίου 2022, ὁ Μακαριώτατος ἀπένειμε τό παράσημον τοῦ Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς τήν Ρωσίδα προσκυνήτριαν  κ. Elena Milskaya, διά τάς ἐντόνους καί κοπιώδεις προσπαθείας αὐτῆς, προκειμένου νά ἐπανέλθουν ἐκ Ρωσίας τά ἐκ σμάλτου διακοσμήματα τοῦ ὑπερθύρου τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, εἰκονίζοντα τόν Ἀναστάντα Κύριον καί τούς Δώδεκα Ἀποστόλους.

Τά διακοσμήματα ταῦτα εἶναι τέχνης τοῦ 19ου αἰῶνος, καί εἶχον ἀποσταλῆ διά συντήρησιν εἰς Ρωσίαν πρό εἰκοσαετίας,  ἀπεσπάσθησαν δέ ἀπό τοῦ συντηρητοῦ διά τῶν προσπαθειῶν τῆς κ. Elena Milskaya, τήν ὁποίαν ἀξιοχρέως ἐπῄνεσεν ὁ Μακαριώτατος καί ἐτίμησε διά τοῦ παρασήμου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου, διαβεβαιῶν αὐτήν ὅτι τό ὄνομά της θά μνημονεύηται διά παντός εἰς τάς τελουμένας Λειτουργίας εἰς τόν Πανάγιον Τάφον.

Μετά τήν ὑπογραφήν τοῦ ἐγγράφου παραδόσεως, τά διακοσμήματα ταῦτα ἐδόθησαν εἰς τόν Γέροντα Σκευοφύλακα Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἱεραπόλεως κ. Ἰσίδωρον διά τήν τοποθέτησιν αὐτῶν εἰς τήν ἀνέκαθεν θέσιν αὐτῶν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐν συνεχείᾳ τῆς ἐπισκέψεως τῆς Προέδρου τῆς Οὑγγαρίας ἐξοχωτάτης κ. Katalin Novák τήν 4ην/17ην Νοεμβρίου 2022 εἰς Ἱεροσόλυμα, ὁ Ὑπουργός (State Secretary) τῆς Οὑγγαρίας κ. Tristan Azbej, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πρέσβεως τῆς Οὑγγαρίας εἰς Ραμάλλαν κ. Csaba Rada ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τόν κ. Ὑπουργόν ὑπεδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Ὁ Μακαριώτατος ἐνημέρωσεν τόν κ. Tristan Azbej περί τοῦ ἔργου τοῦ Πατριαρχείου, ποιμαντικοῦ, ἐκκλησιαστικοῦ, περί τῶν σχολείων τά ὁποία ἀνιδιοτελῶς συντηρεῖ τό Πατριαρχεῖον, περί τῶν προκλήσεων τῶν Χριστιανῶν παρά τῶν ἀκραίων φανατικῶν στοιχείων, τῶν ἐπιβουλευομένων τήν περιουσίαν αὐτῶν.

Ὁ κ. Ὑπουργός ἐξεδήλωσε τό ἐνδιαφέρον αὐτοῦ νά στηρίξῃ τό ἔργον τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν.

Ὁ Μακαριώτατος ηὐχαρίστησε τόν κ. Tristan Azbej διά τήν οἰκονομικήν προσφοράν τῆς χώρας αὐτοῦ εἰς τήν ἀνακαίνισιν τῆς Βασιλικῆς τῆς Βηθλεέμ καί τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ  Ἁγίου Τάφου καί ὑπεγράμμισε τήν ἀνάγκην βοηθείας τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ἔργου τοῦ Πατριαρχείου διά τῆς χώρας αὐτοῦ καί διά τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί ἐπῄνεσεν ὁμοίως τόν κ. Πρέσβυν διά τό ἔργον αὐτοῦ.

Ὁ κ. Ὑπουργός ἐξέφρασε τήν δέσμευσιν αὐτοῦ διά τήν στήριξιν τῶν Χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τετάρτην, 10ην /23ην Νοεμβρίου 2022, ὁ Ἀναπληρωτής Γενικός Γραμματεύς τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν αἰδεσιμότατος π. Ἰωάννης Σάουκα, ἱερεύς ἀνήκων εἰς τό Πατριαρχεῖον Ρουμανίας, συνοδευόμενος ὑπό τῆς Πρεσβυτέρας αὐτοῦ, συνεργατῶν αὐτοῦ  ὡς τοῦ ἰατροῦ κ. Ὅδε Καουάς,  μέλους τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Π.Σ.Ε. διά τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τόν π. Ἰωάννην Σάουκα  ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί ἄλλων Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς συναντήσεως ταύτης ἐγένετο ἐνδιαφέρουσα συζήτησις περί τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τό Π.Σ.Ε.  ἀπό τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ καί περί τοῦ ρόλου τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν ἐν γένει καί εἰς τήν εἰρήνευσιν  Ρωσσίας καί Οὐκρανίας καί περί τῆς στηρίξεως τοῦ Π.Σ.Ε εἰς τόν Παλαιστινιακόν λαόν καί περί τῶν προσπαθειῶν τοῦ Π.Σ.Ε. διά τήν συμφιλίωσιν Ἰσραήλ καί Παλαιστίνης καί περί τοῦ ἐκλελεγμένου νέου Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Π.Σ.Ε.  ὁ ὁποῖος θά ἀναλάβῃ πλήρως τόν ρόλον αὐτοῦ ἀπό τάς ἀρχάς τοῦ Νέου Ἔτους 2023.

Ἀκολούθως ὁ π. Ἰωάννης ἐπεσκέφθη τήν Βιβλιοθήκην καί τό Ἀρχεῖον τοῦ Πατριαρχείου, προτιθέμενος προσεχῶς νά ἔχῃ συνάντησιν  μετά τοῦ Προέδρου τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραήλ καί τόν Πρόεδρον τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας διά τήν παρουσίασιν τοῦ ἔργου τοῦ Π.Σ.Ε.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ Κ.Κ. ΘΕΟΦΙΛΟY

Τήν 9ην / 22αν Νοεμβρίου 2022, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ δεκάτη ἑβδόμη ἐπέτειος τῆς Ἐνθρονίσεως τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου τό ἔτος 2005.

Διά τό γεγονός τοῦτο ἔλαβε χώραν Δοξολογία τήν 10.30 π.μ. ὥραν εἰς τό Καθολικόν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.

Τῆς Δοξολογίας προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ., ὁ  Πατήρ  ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνιερουργούντων τῶν Ἀρχιερέων, Ἱερομονάχων καί διακόνων τοῦ Πατριαρχείου καί μετεχόντων μελῶν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων καί προσκυνητῶν, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Εὐαγγέλου Βλιώρα καί ἑκατοπεντήκοντα μελῶν τῆς Φρεγάτας Σαλαμῖνος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυτικοῦ, ἐλθόντος ἐκ Χάϊφας μετά τοῦ ἐπιτίμου  Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς Χάϊφαν κ. Κωνσταντίνου Ζηνοβίου καί μετά τοῦ μέλους τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας – Τμήματος Ναυτικοῦ εἰς Τέλ Ἀβίβ κ. Τσίρου.

Μετά τήν Δοξολογίαν ἔλαβε χώραν ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Ἐνταῦθα προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον πρῶτον ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως αὐτοῦ:

“Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

 Ἐν χαρᾷ πεπληρωμένῃ πανηγυρικῶς ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἐκκλησία Σιών τῆς Ἁγίας μετά τῆς ἐν Αὐτῇ γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος διά Δοξολογίας εἰς τόν πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως ἐν ἀθρόᾳ συνάξει κλήρου καί λαοῦ, γεγονός ἱστορικόν, λίαν σημαντικόν, εὐχάριστον καί ἐλπιδοφόρον, λαβόν χώραν πρό δεκαεπταετίας ἐν ἔτει σωτηρίῳ 2005, τήν ἐκλογήν δηλονότι τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος εἰς τόν μαρτυρικόν καί ἔνδοξον Ἱεροσολυμιτικόν Πατριαρχικόν Θρόνον τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

 Τό γεγονός τοῦτο, πέραν τῆς σημασίας αὐτοῦ πρωτίστως διά τήν συγκρότησιν, συνοχήν, εὐστάθειαν καί εἰρήνην τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, κέκτηται ἰδιαιτέραν σημασίαν καί διά τό ὅτι ἦλθε νά θέσῃ τέλος εἰς σύντομον εὐτυχῶς, ζοφεράν ὅμως καί ἄκρως ἐπιζημίαν δυστυχῶς περίοδον τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων. Ἐκκλησία καί  Ἀδελφότης εὑρέθησαν τότε ἐξαπίνης ἄναυδοι πρό τοῦ ἀπροόπτου τῆς συνάψεως ἀνεντίμων συμφωνιῶν, γενομένων ἄνευ τῆς γνώσεως αὐτῶν. Αἱ συμφωνίαι αὗται ὑποθήκευσαν, ἄν μή ἀπεμπόλησαν, περιουσίαν τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν Παλαιάν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων καί δή εἰς περιοχήν ἀντίκρυς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἀνεκτιμήτου ὑλικῆς, πολύ δέ περισσότερον πολιτιστικῆς ἀξίας καί διετάραξαν τό ἀπ’ αἰώνων ἰσχῦον καί Ἁγιογραφικῶς καί διεθνῶς ἐπικεκυρωμένον καθεστώς τῆς Παλαιᾶς Πόλεως. Ἡ Ἀδελφότης τότε διαμαρτυρομένη ἐκκλησιαστικῶς, ἀπεκήρυξε τόν πρωταίτιον τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν, θεωροῦσα δέ ἑαυτήν ὡς ἐνεργόν κοινωνόν μέλος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί σεβομένη τόν θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀπετάθη εἰς αὐτό, τοῦτο δέ συνεκάλεσε Σύνοδον Πανορθόδοξον- γεγονός λαμβάνον χώραν εἰς κρισίμους περιστάσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς- καί ἤνοιξε τόν δρόμον δι’ ἐκλογήν ἀξίου Ποιμένος, ἱκανοῦ νά ἐξαγάγῃ τήν Ἱεροσολυμιτικήν Ἐκκλησίαν καί τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα ἐκ τοῦ ἀδιεξόδου αὐτῶν.   

 Ἐκλογῶν κανονικῶν διεξαχθεισῶν βάσει τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Κανόνων καί τοῦ Ἰορδανικοῦ Νόμου τοῦ Πατριαρχείου τοῦ ἔτους 1957, ἐξελέγη ἡ Ὑμετέρα σεπτή Μακαριότης ψήφοις ὁμοφώνοις τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ ποιμνίου Προκαθήμενος τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί ἡγούμενος τῆς γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος.

 Ἔκτοτε ἀπ’ ἀρχῆς ἕως καί σήμερον πρῶτον καί κύριον μέλημα τῆς Πατριαρχίας Αὐτῆς ἔθεσε ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης τήν ἀκύρωσιν τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν διά τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καί ἀριστερῶν, διά τῆς δικαστικῆς διαδικασίας, ταύτης δέ μή εὐθυκρινούσης καί διά τῶν νομίμων πολιτικῶν μέσων, διά τῆς κινητοποιήσως διαμαρτυριῶν Ἐκκλησιῶν καί κρατῶν, δυναμένων νά προστατεύσουν τήν χριστιανικήν Κοινότητα εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἐκ τῶν προκλήσεων καί τῶν πιέσεων ἀκραίων φανατικῶν στοιχείων, τῶν ἐπιβουλευομένων τάς περιουσίας αὐτῆς, ἵνα αὕτη μή ἔχουσα ἑστίαν παραμένῃ ἀνέστιος εἰς τήν κοιτίδα αὐτῆς. Τό φλέγον τοῦτο θέμα τῆς προστασίας τῶν χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ κ. Joe Beiden δι’ εἰδικῆς ἐπιστολῆς Αὐτῆς, ἐπιδοθείσης αὐτῷ, ὅτε Αὕτη, τόν Ἰούλιον τοῦ τρέχοντος ἔτους ὑπεδέχθη καί ἐξενάγησεν αὐτόν εἰς τήν Βασιλικήν τῆς Γεννήσεως εἰς Βηθλεέμ.  

 Οὐχ ἧττον ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης δέν κατεβλήθη ἐκ τῶν προσπαθειῶν τούτων, ἀλλά ἐπεδόθη ταυτοχρόνως καί εἰς ἄλλα ἔργα ἄξια μνήμης, ὡς εἷναι ἡ μετά τήν ἀναστήλωσιν τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου τό ἔτος 2017 ἐνεργός συμμετοχή τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου εἰς τό βάσει ἐπιστημονικῆς μελέτης τοῦ Πανεπιστημίου Sapientia τῆς Ρώμης ἀρξάμενον καί συνεχιζόμενον διά συνεργασίας τῶν Τριῶν Μειζόνων Κοινοτήτων ἐπίσης ἱστορικόν ἔργον τῆς συντηρήσεως τοῦ δαπέδου τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως εἰς τό Ἑπτακάμαρον καί εἰς τήν βορείαν πτέρυγα τῆς ροτόντας καί τῆς στερεώσεως τοῦ ὑπεδάφους τῶν χώρων τούτων δι’ ἐπιστημονικῶν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν. Ὡσαύτως προτεραιότητα τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ἀπετέλεσε καί ἀποτελεῖ ἡ στερέωσις καί διακόσμησις τοῦ ἐξιδιασμένου ἡμετέρου χώρου τοῦ Καθολικοῦ τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, διά τήν ὁποίαν Αὕτη ἠξιοποίησε τό ἐνδιαφέρον τοῦ γνωστοῦ εὐσεβοῦς ἐπιχειρηματίου καί Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους κ. Ἀθανασίου Μαρτίνου, ἐπισκεφθέντος δίς ἐντός ἑνός ἔτους τό ἡμέτερον Πατριαρχεῖον καί ἐνημερωθέντος διά προσφοράν χορηγίας καί διά τό ἕτερον ἀρξάμενον ἔργον λειτουργίας ἐπιστημονικοῦ Κέντρου Θεολογικῶν Ἐρευνῶν εἰς τήν ἱεράν Μονήν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Εἰς ταύτην ἤδη τό Πατριαρχεῖον ἐδαπάνησε ἀφειδῶς οὐχί εὐκαταφρόνητα ποσά δι’ ὑλικά καί ἐργασίαν συντηρήσεως ὑπό τοῦ ἐκ Κύπρου εἰδήμονος συντηρητοῦ κ. Σταύρου Ἀνδρέου πλειάδος παλαιτύπων τῆς Βιβλιοθήκης τῆς περιφήμου ἱστορικῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Σταυροῦ καί τῶν θησαυρῶν τοῦ Ἀρχείου τῆς Ἀδελφότητος.

 Ἐπίσης τό ἀνέκαθεν ἐγνωσμένον ἐνδιαφέρον τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ὑπέρ τοῦ Ὀρθοδόξου Ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου ἐμπράκτως ἐξεδηλώθη καί προσφάτως διά τῆς ἐπιλογῆς, τῆς  χειροτονίας καί τοῦ διορισμοῦ πεπαιδευμένων κληρικῶν πρός κάλυψιν θέσεων ἐνοριῶν τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰορδανίαν καί Ἰσραήλ, δι’ ἀποστολῆς νέων διά Θεολογικάς σπουδάς εἰς Ἑλλάδα, διά τῆς οἰκονομικῆς συμβολῆς τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου εἰς τήν ἀποτελείωσιν καί εἰς τήν τέλεσιν Ἐγκαινίων τοῦ ἱεροῦ παμμεγέθους Ναοῦ τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου τῆς Κοινότητος Σαχνίν τῆς περιοχῆς Ἄκκρης καί τῆς Κοινότητος Κούφρ Σμέα τῆς αὐτῆς περιοχῆς, διά τῶν Ἐγκαινίων στεγαστικοῦ συνοικισμοῦ εἰς τήν κώμην τῆς Μπετζάλλας, προσφέροντος στέγην ἐπί συγκαταβατικοῖς ὅροις πληρωμῆς εἰς τετρακοσίας πεντήκοντα οἰκογενείας, διά τῆς ἁρμολογήσεως ἐξωτερικῶς τοῦ Καθεδρικοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, κατοχυρουμένου οὕτως καί τοῦ προσκυνηματικοῦ δικαιώματος ἡμῶν εἰς τήν Αὐλήν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, διά τῆς ἀγορᾶς ὑπό τοῦ κ. Μαρτίνου τῇ Ὑμετέρᾳ εἰσηγήσει συγχρόνου ἀκτινογραφικοῦ μηχανήματος διά τήν  Πολυκλινικήν τοῦ Ἁγίου Βενεδίκτου, διά τῆς συνεχιζομένης ριζικῆς ἐξωτερικῆς καί ἐσωτερικῆς ἀνακαινίσεως τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ καί διά τῆς ἀναδείξεως τῆς πλησίον αὐτῆς ἀρχαίας Μονῆς τοῦ «Καθίσματος», καθυστερούσης, λόγῳ μή χορηγήσεως εἰσέτι τῆς παρά τῆς Δημαρχίας Ἱεροσολύμων κανονικῆς ἀδείας. Ταυτοχρόνως ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης ἐμερίμνησε καί διά τό Ρωσόφωνον ποίμνιον Αὐτῆς ἀναθέτουσα τήν ἀμεσωτέραν Ποιμαντικήν ἐπιμέλειαν αὐτοῦ εἰς τόν Μητροπολίτην Ναζαρέτ Κυριακόν καί τόν Ἀρχιεπίσκοπον Μαδάβων Ἀριστόβουλον καί Προεξάρχουσα θείας Λειτουργίας εἰς τόν ἐν Μπέρ-Σέβα εὐκτήριον οἶκον τοῦ Πατριάρχου Ἀβραάμ καί τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ἁγίου Σωφρονίου, ἀναμενομένης τῆς ἐκεῖ ἀνεγέρσεως εὐπρεποῦς ἱεροῦ Ναοῦ διά τῆς λήψεως τῆς ἀπαιτουμένης πρός τοῦτο ἀδείας παρά τῆς Δημαρχίας.

Τήν προσοχήν τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος δέν διέλαθεν ἡ ἀνέκαθεν ταλαιπωροῦσα τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα λειψανδρία, τήν ὁποίαν προσεπάθησε Αὕτη νά καλύψῃ δι’ ἀποσπάσεως παρ’ ἡμῖν κληρικῶν ἐξ Ἁγίου Ὄρους ἤ ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί διά τῆς ἀναθέσεως εἰς τόν Γέροντα Δραγουμᾶνον καί Σχολάρχην Ἀρχιμανδρίτην Ματθαῖον τοῦ δυσκόλου ἔργου ἐπιλογῆς νέων ἱεροσπουδαστῶν τῆς Σχολῆς Σιών, ὡς ἐλπίδος τοῦ μέλλοντος.

Τά ἀξιοχρέως μνημονευόμενα εὔφημα ταῦτα, Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, ἀποτελοῦν ὡρισμένα μόνον ἀνάλεκτα ἐκ τῆς πλουσίας Πατριαρχικῆς δραστηριότητος τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, διδόντα τήν ἀφορμήν εἰς ἡμᾶς τούς Ἁγιοταφίτας ἐπί τῇ εὐσήμῳ ἐπετειακῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ διά τήν ἐν Χριστῷ καύχησιν ἡμῶν καί ἀποτελοῦντα τήν βάσιν διά τήν ἔμπνευσιν ἐκ τοῦ παραδείγματος Αὐτῆς, ἐνθάρρυνσιν καί ἐνίσχυσιν ἡμῶν, τοῦ κλήρου καί τῶν μελῶν τοῦ ποιμνίου, εἰς τήν καλλιέργειαν αἰσιόδόξου διαθέσεως ἐπιμελείας καί ἐμπλουτισμοῦ ἔργων ἀγαθῶν εἰς τόν στίβον τῶν προσωπικῶν ἀρετῶν καί τόν στίβον τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἀδελφότητος καί τοῦ Ρωμαιορθοδόξου ἔθνους ἡμῶν ἐπί τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων τῆς Ἁγίας Γῆς.

Ἐν τοιαύτῃ αἰσιοδόξῳ διαθέσει ψυχῆς, ὑψῶν τό ποτήριον, Μακαριώτατε, ἐξ ὀνόματος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἀδελφότητος ὅλης, εὔχομαι Ὑμῖν ἔτη ὅσα πλεῖστα, ὑγιεινά, εὐφρόσυνα, εὐσταθῆ καί καρποφόρα, ἐν δυνάμει κυβερνητικῇ κραταιᾷ, κατερχομένῃ ἄνωθεν πρός δόξαν Θεοῦ καί ἔπαινον τοῦ εὐλογημένου ἡμῶν γένους . Γένοιτο”.    

Ἀκολούθως προσεφώνησεν ὁ ἐξοχώτατος Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος κ. Εὐάγγελος Βλιώρας διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως αὐτοῦ:

“Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι,

Σεβαστοί Πατέρες,

Κυρίες καί Κύριοι.

 

Ἀποτελεῖ γιά τόν ὁμιλοῦντα ξεχωριστή τιμή νά ἐκπροσωπεῖ καί φέτος τήν Πατρίδα μας στόν πανηγυρικό ἑορτασμό τῆς ἐπετείου τῆς ἐνθρονίσεως σας, ἡμέρα γιορτῆς γιά τήν Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότητα καί τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων πού λαμβάνει χώρα στήν ἱστορική ἕδρα τῆς Μητέρας τῶν Ἐκκλησιῶν, μέ τή δισχιλιετῆ ἱστορική της διαδρομή.

Στίς δύσκολες καί ἐνίοτε συγκρουσιακές συνθῆκες πού διέρχεται ἡ πολύπαθη Ἁγία Γῆ καί ἡ εὐρύτερη περιοχή μας, τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, ὑπό τήν ἡγεσία Σας, ἀποτελεῖ παράγοντα σταθερότητας, καταλλαγῆς, μετριοπάθειας καί φάρο ἐλπίδας γιά ἕνα μέλλον γιά τήν περιοχή αὐτή ἀπαλλαγμένο ἀπό τή μισαλλοδοξία καί τό φανατισμό.

Εἶναι ἡ σημερινή ἡμέρα, μιά εὐκαιρία, Μακαριώτατε, ἀνακαλώντας στή μνήμη τήν διαδρομή σας καί τήν παρουσία σας, στό Θρόνο τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας, νά Σᾶς ἐκφράσουμε, τόν σεβασμό καί τήν ἐκτίμηση μας γιά τό μεγάλο ποιμαντικό σας ἔργο καί γιά τό σημαντικό καί ἐθνικό ἔργο τῆς περίσωσης καί ἀνάδειξης τῶν Ἱερῶν προσκυνημάτων στούς Ἅγιους Τόπους καί τῆς διαφύλαξης τῶν δικαίων τοῦ Πατριαρχείου, ἀγόγγυστα καί μέ ἁγιοταφιτικό σθένος καί καρτερία, εἰς πεῖσμα τῶν καιρῶν, κατά τάς βελτίους παραδόσεις τοῦ Τάγματος τῶν Σπουδαίων καί τοῦ Ἱεροῦ Κοινοῦ τοῦ Παναγίου Τάφου.

Μακαριώτατε,

 Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία Σᾶς περιβάλλει μέ ἐκτίμηση καί πηγαῖο σεβασμό, ἀναγνωρίζοντας τό σημαντικότατο ἔργο πού ἐπιτελεῖτε, ἐπικεφαλῆς τῶν Μελῶν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητας καί εἶναι πάντα, εἰλικρινής καί σταθερός ἀρωγός καί συμπαραστάτης στόν ἀγώνα σας, ἐκφράζοντας, ἄλλωστε,  καί τήν ὁμόθυμη, πάνδημη καί ὁλόπλευρη στήριξη τῶν ὅπου Γῆς Ἑλλήνων, ὅπως ἀποδεικνύεται, κι ἀπό τή συρροή στούς Ἁγίους Τόπους εὐλαβῶν προσκυνητῶν ἀπό τόν Ἑλληνισμό, μετά τή δοκιμασία τῆς πρόσφατης πανδημίας.

Γιά τήν Ἑλλάδα, ἡ προάσπιση, τῶν δικαίων καί προνομίων τοῦ παλαίφατου Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, ὅπως καί τοῦ Ἐθιμικοῦ Προσκυνηματικοῦ Καθεστῶτος, ἀποτελοῦν ἠθικό καί ἱστορικό χρέος καί ἀποστολή, στήν ὁποία ἔχουμε ταχθεῖ, μέ αἴσθηση εὐθύνης, καί ἔχοντας κατά νοῦ ὅτι, τό Ἱερό Καθίδρυμα ἀποτελεῖ κορυφαῖο σημεῖο ἀναφορᾶς γιά τίς ἠθικές καί πνευματικές ἀξίες τῆς Πίστης μας, σύμβολο, ἄρρηκτα συνυφασμένο μέ τήν Ἁγία Γῆ ὡς πηγή ζωῆς, ἐλπίδας καί ἀγάπης. 

Σέ αὐτό τό πνεῦμα, ἡ Πατρίδα μας, ὡς ἐφάνη κι ἀπό τίς πρόσφατες ἐδῶ ἐπισκέψεις τῆς πολιτικῆς καί ὑπηρεσιακῆς μας ἡγεσίας καί δωρητῶν, μεριμνᾶ, ἀδόλως καί ἀκούραστα, γιά τήν ἐνίσχυση καί στερέωση τοῦ καθ’ἡμᾶς Πατριαρχείου καί τοῦ Ἱεροῦ Κοινοῦ τοῦ Παναγίου Τάφου στήν ὑψηλή ποιμαντική καί ἐθνική του ἀποστολή νά ἀποτελεῖ τόν θεματοφύλακα τῆς διαχρονίας τῆς Ἑλληνικῆς καί Ἑλληνορθόδοξης παρουσίας στήν Ἁγία Γῆ, ὡς μαρτυρεῖται κι ἀπό τήν ἐπιγραφή στό Ἱερό Κουβούκλιο τοῦ Παναγίου Τάφου, μετά τήν ἀνοικοδόμηση τοῦ 1810 «Κτῆμα καί ἀφιέρωμα τῷ Χριστῷ τῶν Ὀρθοδόξων Ρωμαίων».

Ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καί τῶν συναδέλφων πού ὑπηρετοῦν στό Γενικό Προξενεῖο τῆς Ἑλλάδος στά Ἱεροσόλυμα, εὐχόμαστε, ἐκ μέσης καρδίας, ὑπέρ ὑγιείας, μακροημερεύσεως καί ἀπό Κυρίου στηρίξεως τοῦ ὑψηλοῦ πνευματικοῦ καί παρηγορητικοῦ ἔργου σᾶς ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Πατριαρχείου, τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητας, διακόνων καί φυλάκων τῶν Ἱερῶν Προσκυνημάτων τῆς Ἁγίας Γῆς καί τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Ποιμνίου Σας”.

 Προσεφώνησαν τόν Μακαριώτατον ἐπίσης ἐκπρόσωποι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Μόσχας καί Ρουμανίας καί τοῦ  ἡμετέρου ποιμνίου, καί ἐκπρόσωποι τῶν Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου καί ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Ἀναπληρωτής Γραμματεύς π. Ἰωάννης Σάουκα καί ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Σώματος τῶν Προσκόπων καί ἄλλοι.

Τούτους ηὐχαρίστησεν ὁ Μακαριώτατος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἑλληνιστί:

«Κύριος ὁ Θεός εὐλογητός, εὐλογητός Κύριος ἡμέραν καθ’ ἡμέραν, κατευδώσαι ἡμῖν ὁ Θεός τῶν σωτηρίων ἡμῶν» (Ψάλμ, 67, 20), ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός.

 Ἐκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος κ. Εὐάγγελε Βλιώρα,

Σεβαστοί Ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί καί προσκυνηταί,

Ἡ θεανθρώπινος πόλις Θεοῦ ζῶντος, τοὐτέστιν ἡ ἁγία τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησία, ἑορτάζει σήμερον τήν Δεκάτην Ἑβδόμην ἐπέτειον τῆς Ἐνθρονίσεως τῆς Ἡμετέρας Μετριότητος ἐπί τῷ Ἀποστολικῷ Θώκῳ τοῦ ἁγίου καί δικαίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου καί πρώτου Ἱεράρχου αὐτῆς.

Ἡ ἐνθρονιστήριος αὕτη ἐπέτειος δέν ἀφορᾷ εἰς τήν ἀναξιότητα Ἡμῶν ἀλλ’ εἰς τήν «θεότευκτον σκηνήν», κατά Γρηγόριον Νύσσης, τόν ἱερόν δῆλον ὅτι θεσμόν τῆς ἐν τῷ κόσμῳ στρατευομένης Ἐκκλησίας, τῆς ἀποτελούσης τό σῶμα τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός, Κυρίου δέ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. «Αὐτός γάρ ὁ Θεός τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατήρ τῆς δόξης … ἔδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ Ἐκκλησί, ἥτις ἐστί τό σῶμα αὐτοῦ, τό πλήρωμα τοῦ τά πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου» (πρβλ. Ἐφ. 1,17.23), κατά θεῖον Παῦλον.

Διό εὐγνώμονες ὄντες, κατήλθομεν μετά τῶν συνοδευόντων Ἡμῖν τιμίων μελῶν τῆς Γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, ἔνθα ἀνεπέμψαμεν εὐχαριστήριον δοξολογίαν τῷ Ἁγίῳ Τριαδικῷ Θεῷ «τῷ δόντι Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ὑπέρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ κατά τό θέλημα αὐτοῦ» (πρβλ. Γαλ. 1,4).

Ἀκούοντες τῆς εὐαγγελικῆς φωνῆς τοῦ θεηγόρου Λουκᾶ: «Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνί, ἐν ᾧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τήν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος» (Πράξ. 20,28), οὐκ ἐπαύσαμεν τήν μέριμναν ἡμῶν ὑπέρ τοῦ δοκιμαζομένου ἡμῶν ποιμνίου, τοῦ τελοῦντος ὑπό τήν ἄμεσον ἡμῶν Ἐκκλησιαστικήν δικαιοδοσίαν καί πνευματικήν εὐθύνην. «Εὐθύνατε τήν ὁδόν Κυρίου, λέγει ὁ Προφήτης Ἠσαΐας», (Ἰω. 1,23).

Ἐπ’ οὐδενί ὠλιγωρήσαμεν τῆς τηρήσεως, τόσον τῶν πατρικῶν καί ἀποστολικῶν ἡμῶν παραδόσεων, ὅσον καί τῆς ἀδιαλείπτου λατρευτικῆς διακονίας τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, τῶν ἀψευδῶν δῆλον ὅτι μαρτυρίων τῆς πίστεως ἡμῶν, «ὅτι ἐξελέξατο Κύριος τήν Σιών, ᾑρετίσατο αὐτήν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ» (Ψαλμ. 131,13), ἀλλ’ οὐδέ καί τῶν ἀπαραγράπτων προνομίων καί κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ εὐσεβοῦς καί βασιλικοῦ γένους τε καί ἔθνους τῶν Ρωμαίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Οὐχ ἧττον στοιχοῦντες εἰς τό παράγγελμα τοῦ θείου Παύλου «ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἑδραῖοι γίνεσθε, ἀμετακίνητοι, περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου» (Α΄ Κορ. 15,58) ἐξακολουθοῦμεν τῇ ὁδῷ τῆς δικαιοσύνης, τῇ ἀγαστῇ συνεργασίᾳ τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Κοινοτήτων, πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ἐπιτοπίως καί διεθνῶς ἀπαιτοῦντες σεβασμόν τοῦ ὑφισταμένου πολυθρησκευτικοῦ καί πολυεθνικοῦ καθεστῶτος, τόσον ἐπί τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, ὅσον καί ἐπί τοῦ διπλωματικοῦ «corpus separatum» τῆς Ἁγίας Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων.

Ὁμολογοῦμεν μετά τοῦ ἱερωτάτου Παύλου, «ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρός αἷμα καί σάρκα, ἀλλά πρός τάς ἀρχάς, πρός τάς ἐξουσίας, πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Ἐφ. 6,12). Λέγομεν τοῦτο, διότι ἡ γῆ τῆς Ἱερουσαλήμ ποτισμένη οὖσα μέ τό ἀπολυτρωτικόν αἷμα τοῦ Δικαίου, δῆλον ὅτι τοῦ Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ καταφύγιον παραμυθίας καί ἐλπίδος πάντων τῶν ἀνθρώπων ὡς κηρύττει ὁ σοφός Παῦλος λέγων: «ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυράν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος» (Ἑβρ. 6,18) τοὐτέστιν Χριστόν.

Ἡ Μετριότης Ἡμῶν μετά τῆς Γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, «ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν ᾿Ιησοῦν» (Ἑβρ. 12,2) καί παραμένοντες ἀμετάθετοι εἰς τήν ὑπό τῆς θείας Προνοίας ἀνατεθεῖσαν ἡμῖν ἀποστολήν οὐδέν ἕτερον ποιοῦμεν εἰ μή τόν σωτήριον εὐαγγελισμόν τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἀπείρου φιλανθρωπίας τοῦ κενώσαντος ἑαυτόν καί γενομένου ὑπηκόου μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ, (πρβλ. Φιλιπ. 2,6-8).

Ἡ ἐνθρονιστήριος αὕτη δεκαεπταετής ἐπέτειος τῆς Ἡμετέρας Ταπεινότητος καλεῖ ἡμᾶς οὐχί εἰς «ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατά τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ» (Β΄ Κορ. 10,5), ἀλλ’ εἰς «ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καί πατρός καί τοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ θησαυροί τῆς σοφίας καί τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι» (Κολ. 2,3) κατά τόν σοφόν Παῦλον. Λέγομεν τοῦτο, διότι ὁ θρόνος τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῶν «πρωτοτόκων τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων» (Ἑβρ. 12,23). «Ὡς Θεός ὁ Χριστός ἔχει αἰώνιον τόν θρόνον, ὡς δέ ἄνθρωπος, καί ἀρχιερεύς, καί ἀπόστολος τῆς ὁμολογίας ἡμῶν, ἀκούει, κάθου ἐκ δεξιῶν μου», λέγει ὁ Θεοδώρητος Κύρου. Κατά δέ τόν Κλήμεντα Ἀλεξανδρείας, «ὁ γινώσκων ἑαυτόν ἐστι θρόνος τοῦ Κυρίου» θρόνος δῆλον ὅτι χάριτος καί ἐλέους, κατά τόν Παύλειον λόγον, «προσερχώμεθα οὖν μετά παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (Ἑβρ. 4,16).

Σχολιάζων ὁ ἅγιος Ἱππόλυτος τό χωρίον τοῦ Ἠσαΐου: «ἰδού Κύριος κάθηται ἐπί νεφέλης κούφης καί ἥξει» (Ἠσ. 19,1) λέγει: «Κύριον δέ τόν Λόγον, νεφέλην δέ κούφην τό καθαρώτατον σκῆνος, [ἔφη] εἰς ὅ ἐνθρονισθείς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἰσῆλθεν εἰς τόν βίον [τόν ἀνθρώπινον] σεῖσαι τήν πλάνην». Μέ ἄλλα λόγια ἡ σημερινή ἐνθρονιστήριος ἡμῶν ἐπέτειος ἀφορᾷ εἰς τόν ἐγκαινισμόν τοῦ θρόνου τοῦ Χριστοῦ ἐντός τῶν καρδιῶν ἡμῶν, καί μάλιστα ἐν τῷ συγχρόνῳ ἡμῖν καιρῷ, τῆς «νέας τάξεως πραγμάτων», περί οὗ ὁ θεσπέσιος Παῦλος προεῖπεν, «ἐνστήσονται καιροί χαλεποί» (Β΄ Τιμ. 3,1). «Ἔσται γάρ καιρός ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται … καί ἀπό μέν τῆς ἀληθείας τήν ἀκοήν ἀποστρέψουσιν, ἐπί δέ τούς μύθους ἐκτραπήσονται» (Β΄ Τιμ. 4,2-3). «Τό γάρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας» (Β΄ Θεσ. 2,7).

Ἡμεῖς ἔχοντες ἐπίγνωσιν τῆς ἀσθενείας ἡμῶν, ὅτι «τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά» (Α΄ Κορ. 1,27), οὐ παυόμεθα τοῦ ἔργου ἐπί τῆς Πατριαρχικῆς, ἡγουμενικῆς καί ποιμαντικῆς ἡμῶν διακονίας τοῦ ἀποστολικοῦ καί μαρτυρικοῦ θρόνου τοῦ ἁγίου καί δικαίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου. Ἀλλ’ οὔτε καί πτοούμεθα, διότι ἔχομεν συλλειτουργούς καί συνκυρηναίους τούς σεβαστούς καί ἀγαπητούς ἐν Χριστῷ ἡμῖν Ἁγιοταφίτας ἀδελφούς, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, ἱερομονάχους, διακόνους καί μοναχούς τούς διακρινομένους διά τήν θυσιαστικήν τοῦ Ἁγιοταφιτισμοῦ αὐταπάρνησιν καί τό ἐκκλησιαστικόν αὐτῶν φρόνημα, τήν ἑνότητα, δῆλον ὅτι καί ἀγάπην, κατά τήν προτροπήν τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας: «πάντες οὖν ἐν ὁμονοίᾳ ἀλλήλους ἀγαπήσωμεν καί μηδείς κατά σάρκα βλεπέτω τόν πλησίον ἀλλ’ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Μηδέν ἔστω ἐν ὑμῖν, ὅ δυνήσεται ὑμᾶς μερίσαι, ἀλλ’ ἑνώθητε τῷ ἐπισκόπῳ, ὑποτασσόμενοι τῷ Θεῷ δι’ αὐτοῦ ἐν Χριστῷ».

Ἐπ’ ἀληθείᾳ λέγομεν, ὅτι οὐ κρύπτομεν τήν ἀδημονίαν ἡμῶν, ἐπί τῇ ἐν τῷ σώματι τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐπικρατούσῃ ἀκαταστασίᾳ καί διχοστασίᾳ. Διό καί ὁ Ἀρχιερατικός καί Πατριαρχικός θρόνος τῆς πόλεως, τῆς τῷ ἀπολυτρωτικῷ αἵματι τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ ἡγιασμένης, οὐ σιωπήσεται προσευχητικῶς ἐργάζεσθαι ὑπέρ τῆς τηρήσεως τῆς ἑνότητος τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης (πρβλ. Ἐφ. 4,3).

Παρακαλέσωμεν τόν Θεόν τῆς ὑπομονῆς καί τῆς παρακλήσεως καί τόν Θεόν καί Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τό ἅγιον αὐτοῦ Πνεῦμα, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, «ὁδηγήσῃ ἡμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν» (πρβλ. Ἰω. 16,13), διά τῶν πρεσβειῶν τῆς ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας καί τῶν ἱκεσιῶν τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Νεκταρίου Πενταπόλεως.

Ἡ δέ χάρις τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ ἐνισχύῃ πάντας ἡμᾶς ἐν τῇ ἀποστολῇ ἡμῶν τῆς ἐν τῷ κόσμῳ καί τῇ περιοχῇ ἡμῶν μαρτυρίας τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης.

Ἐπί δέ τούτοις, ἐπικαλούμεθα ἐπί πάντας τούς συμπροσευχηθέντας Ἡμῖν καί τούς διά τῆς παρουσίας αὐτῶν τιμήσαντας τήν Ἐνθρονιστήριον ταύτην ἑορτήν Ἡμῶν, δύναμιν τήν ἐξ ὕψους, τήν φωτιστικήν ἐνέργειαν τοῦ Παναγίου Τάφου, ὑπομονήν καί πᾶσαν παρά Θεοῦ εὐλογίαν. Θερμάς ἐκφράζομεν εὐχαριστίας πρός τόν Γέροντα Ἀρχιγραμματέα, Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχον, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῶν τιμίων μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος καί πρός πάντας τούς προσφωνήσαντας Ἡμᾶς, τόν Ἐκλαμπρότατον Γενικόν Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος κ. Εὐάγγελον Βλιώραν, τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Ἀλέξανδρον, ἀντιπρόσωπον τῆς Ἀδελφῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, διαβιβάσαντα Ἡμῖν τάς εὐχάς τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας κ.κ. Κυρίλλου, τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Θεόφιλον, ἀντιπρόσωπον τῆς Ἀδελφῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, διαβιβάσαντα Ἡμῖν τάς εὐχάς τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ, τόν Ἱερώτατον Μητροπολίτην Ναζαρέτ κ. Κυριακόν, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ ποιμνίου Ἡμῶν εἰς Ναζαρέτ, τόν Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἰόππης κ. Δαμασκηνόν, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ ποιμνίου Ἡμῶν εἰς Ἰόππην, τόν Αἰδεσιμώτατον π. Χαράλαμπον Μπαντούρ, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου, τόν Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Μαδάβων κ. Ἀριστόβουλον, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῆς ἐν Μπέρ Σέβα Ρωσοφώνου Κοινότητος, τόν Ἀρχιμανδρίτην Φιλόθεον, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῶν Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Ἄκκρης, τόν Αἰδεσιμώτατον Οἰκονόμον π. Σάββαν, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῆς Κοινότητος τοῦ χωρίου τῶν Ποιμένων, τόν Ἀναπληρωτήν Γραμματέα π. Ἰωάννην Σάουκα ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου των Ἐκκλησιῶν, τόν κ. Ὄδε Καουάς, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῶν Ἀραβοφώνων Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου καί τήν κ. Παναγιώταν Καφετζῆ ὁμιλήσασαν ἐξ ὀνόματος τῆς Σχολῆς τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί ἅπαντας τούς μετασχόντας εἰς τόν ἑορτασμόν τοῦτον τῆς Ἐνθρονιστηρίου ταύτης ἐπετείου.

Εἰς ὑγιείαν πάντων ὑμῶν!

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη τράπεζα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Δευτέραν, 8ην /21ην  Νοεμβρίου 2022,ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ ἑορτή τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ καί  πασῶν τῶν Ἀσωμάτων Δυνάμεων.

Διά τοῦ ὅρου «Σύναξις» ἡ Ἐκκλησία ἐννοεῖ τήν συναγωγήν – συγκέντρωσιν τῶν μελῶν της,  διά νά εὐχαριστήσουν καί ὑμνήσουν τούς Ἀρχαγγέλους καί ἰδίως τόν Ἀρχάγγελον Μιχαήλ, διά τό ὅτι ἀντέστη εἰς τήν ἐπανάστασιν τοῦ Ἑωσφόρου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ λέγων: «στῶμεν καλῶς στῶμεν μετά φόβου» καί συνετάχθη ὡς προεξάρχων τῶν ἀγγέλων ὑπέρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ὑψίστου  Θεοῦ.

Ἡ ἑορτή αὕτη ἑωρτάσθη:

A. Εἰς Ἰόππην, εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τῶν Ἀρχαγγέλων εἰς τήν ἀρχαίαν Ἰόππην (Jaffa), τόν ὁποῖον Ναόν ἀνήγειρε μετά τήν ὁλοσχερῆ ἐκ πυρκαϊᾶς καταστροφήν τοῦ παλαιοῦ ὁ Ἡγούμενος Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰόππης κ. Δαμασκηνός.

Τῆς θείας Λειτουργίας ἐν αὐτῷ προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, τοῦ ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρεπιδημοῦντος Μητροπολίτου Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνου, τοῦ ἡγουμένου Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἰόππης κ. Δαμασκηνοῦ, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων ὡς τοῦ Γέροντος Καμαράση Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου, τοῦ Ἀρχιμανδίτου π. Νήφωνος, Ἀραβοφώνων Πρεσβυτέρων, Ἱερέων ἐξ Ἑλλάδος ὡς Ἀρχιμανδρίτου π. Τιμοθέου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης, τοῦ Ἀρχιδιακόνου π. Μάρκου καί  τῶν Ἱεροδιακόνων π. Εὐλογίου καί π. Δοσιθέου, ψάλλοντος ψάλτου ἐξ Ἑλλάδος ἑλληνιστί δεξιά, ψαλλούσης καί τῆς χορῳδίας τῆς Κοινότητος Ἰόππης ἑλληνιστί καί ἀραβιστί ἀριστερά, παρουσίᾳ τοῦ Πρέσβεως τῆς Ἑλλάδος εἰς Τέλ Ἀβίβ κ. Κυριακοῦ Λουκάκη καί στρατιωτικοῦ ἀκολούθου  καί προσευχομένου τοῦ ποιμνίου τῆς Ἰόππης καί μελῶν τῆς Ρωσοφώνου καί Ρουμανοφώνου Κοινότητος τοῦ Πατριαρχείου ἐν εὐλαβείᾳ πολλῆ.

Εἰς τό Κοινωνικόν τῆς θείας Λειτουργίας ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ:

«Εὐλογεῖτε τόν Κύριον, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοί ἰσχύϊ ποιοῦντες τόν λόγον αὐτοῦ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ· εὐλογεῖτε τόν Κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοί αὐτοῦ ποιοῦντες τό θέλημα αὐτοῦ», ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός.

 Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί,

 Αἱ νοεραί τάξεις τῶν ἀσωμάτων Ἀγγελικῶν δυνάμεων συνήγαγον πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ φερωνύμῳ Ναῷ αὐτῶν, ἐν τῇ ἁγιογραφικῇ καί ἱστορικῇ ὑμῶν πόλει Ἰόππῃ, ἵνα λατρευτικῶς ἑορτάσωμεν τήν Σύναξιν τῶν Ἀρχιστρατήγων αὐτῶν Μιχαήλ καί Γαβριήλ καί τῶν λοιπῶν ἁγίων ἀΰλων καί οὐρανίων ταγμάτων.

 Τά οὐράνια καί ἄϋλα ταῦτα τάγματα, τά ὁποῖα μνημονεύονται εἰς τάς ἁγίας Γραφάς, τήν τε Παλαιάν καί Καινήν Διαθήκην, εἶναι ἐννέα καί διακρίνονται διά τῆς ὀνομασίας αὐτῶν ὡς: Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι, Κυριότητες, Ἐξουσίαι, Ἀρχαί, Δυνάμεις, Ἀρχάγγελοι καί Ἄγγελοι. Πρώτιστος καί οὐσιαστικός σκοπός τούτων εἶναι ἡ ἀκατάπαυστος δοξολογία τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, κατά τήν ἀψευδῆ μαρτυρίαν τοῦ μεγαλοφωνοτάτου Ἠσαΐου λέγοντος: «Καί ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν ᾿Οζίας ὁ βασιλεύς, εἶδον τόν Κύριον καθήμενον ἐπί θρόνου ὑψηλοῦ καί ἐπῃρμένου, καί πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ· καί Σεραφίμ εἱστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ, ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί καί ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί, καί ταῖς μέν δυσί κατεκάλυπτον τό πρόσωπον, ταῖς δέ δυσί κατεκάλυπτον τούς πόδας καί ταῖς δυσίν ἐπέταντο· καί ἐκέκραγεν ἕτερος πρός τόν ἕτερον καί ἔλεγον· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ», (Ἠσαΐου 6,1-3).

 Κατά δέ τόν εὐαγγελιστήν Λουκᾶν, τόν ἀναφερόμενον εἰς τό χαρμόσυνον μήνυμα πρός τούς ποιμένας ὑπό τοῦ ἀγγέλου: «ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός Κύριος, ἐν πόλει Δαυΐδ», λέγει, «ἐξαίφνης ἐγένετο σύν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου αἰνούντων τόν Θεόν καί λεγόντων: δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία», (Λουκ. 2, 11-14).

 Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν φύσιν καί ἰδιότητα τῶν ἀγγέλων, ὁ θεῖος Παῦλος λέγει, ὅτι οὗτοι [οἱ Ἄγγελοι] «εἰσί λειτουργικά πνεύματα, εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διά τούς μέλλοντας κληρονομνεῖν σωτηρίαν»,  (Ἑβρ. 1,14). Ἑρμηνεύων τούς λόγους τούτους τοῦ Παύλου ὁ Ἅγιος Θεοφύλακτος λέγει: «Ἐπαίρει [= διεγείρει] τά φρονήματα τῶν ἀκροατῶν, δεικνύς πολλήν περί ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ τήν κηδεμονίαν, εἴγε ἀγγέλους τούς ὑπερέχοντας ἡμῶν ἔταξε διακονεῖν τά πρός σωτηρίαν ἡμῶν. Τοῦτο ἐξ ἄλλου ἐπιβεβαιώνουν καί οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου λέγοντος: «῾Ορᾶτε μή καταφρονήσητε ἑνός τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διά παντός βλέπουσι τό πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς», (Ματθ. 18,10). Εἰς τό σχόλιόν του ὁ Ζιγαβηνός λέγει, ὅτι «οἱ ἄγγελοι τοσαύτην εἰς Θεόν ἔχοντες παρρησίαν ὡς διά παντός ἐν οὐρανοῖς ὁρᾶν τόν Θεόν».

Ὄντως, οἱ ἄγγελοι ὑφίστανται ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἔνθα βλέπουσι τόν Θεόν Πατέρα. Καί τοῦτο διότι, ὡς λέγει ὁ ψαλμῳδός: «Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασε τόν θρόνον αὐτοῦ καί ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει», (Ψαλμ. 102,19). Ἡ δέ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ δεσπόζουσα ἤ μᾶλλον ἐπεκτεινομένη ἐφ’ ὅλης τῆς κτίσεως, δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν δημιουργίαν τοῦ σύμπαντος κόσμου ὁρατοῦ καί ἀοράτου, τοῦ ὁποίου ὁ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθείς ἄνθρωπος (Πρβλ. Γένεσις. 1,2) ἀποτελεῖ τήν κορωνίδα.

Ἀξιοσημείωτον ὅτι τό μέν «κατ’εἰκόνα» ἀναφέρεται εἰς τήν ψυχήν τοῦ ἀνθρώπου, τό δέ «καθ’ ὁμοίωσιν» εἰς τήν προαίρεσιν αὐτοῦ, δηλαδή τήν ἐλευθέραν θέλησιν τοῦ ἀνθρώπου διά νά γίνῃ τέλειος. Ἄς ἀκούσωμεν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου: «Τό μέν κατ’ εἰκόνα φύσει δέδοται ἡμῖν, τό δέ καθ’ ὁμοίωσιν ἐκ προαιρέσεως καί οἴκοθεν [κατ’ οἰκείαν κρίσιν] κατορθοῦμεν ὕστερον».

Μέ ἄλλα λόγια, τό καθ’ ὁμοίωσιν ἀρχίζει ἀπό τήν ἐπίγειον ἡμῶν ζωήν καί κορυφοῦται εἰς τήν ἐπουράνιον ζωήν, ὅπου «ὅμοιοι Αὐτῷ [τῷ Θεῷ] ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτόν καθώς ἐστιν», (Α’ Ἰωάν. 3,2). Καί ἀληθῶς λέγει ὁ θεῖος Παῦλος, ὅσον καιρόν εὑρισκόμεθα εἰς τό φθαρτόν τοῦτο σῶμα στενάζομεν, διότι μέ πολύν πόθον ἐπιθυμοῦμεν νά φορέσωμεν ἐπάνω μας σάν ἄλλον ἔνδυμα τήν μόνιμον κατοικίαν μας, ἡ ὁποία θά μᾶς δοθῇ ἀπό τόν οὐρανόν.  «Καί γάρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τό οἰκητήριον ἡμῶν τό ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες», ( Β΄ Κορ. 5,2).

Ἐκ τῆς μονίμου ἐν οὐρανοῖς κατοικίας ἐκπέμπεται ἡ χάρις τῆς ἀφθαρσίας. Καί τοῦτο, διότι πάντες οἱ κατοικοῦντες τήν οὐράνιον πόλιν, «ἐννοῶ τά τάγματα τῶν ἁγίων Ἀγγέλων φέρουσι ἄφθαρτα σώματα», λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. «Ὅτι δοτόν τό χρῆμα ἐστι», «καί διά τοῦτο πάντας τούς τήν ἄνωθεν οἰκοῦντες, πάλιν φημί δή τά τῶν ἀγγέλων συντάγματα ἐν ἀφθάρτοις εἶναι σώμασιν».

Ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία τιμᾷ καί γεραίρει τήν σύναξιν τῶν ἁγίων Ἀσωμάτων καί οὐρανίων ταγμάτων καί δή τοῦ ἀρχιστρατήγου Γαβριήλ καί τοῦ διαπρεπεστάτου αὐτῶν Μιχαήλ τοῦ Ταξιάρχου, διότι οὗτοι ἐπέδειξαν πολλάς χάριτας καί εὐεργεσίας εἰς τό ἀνθρώπινον ἡμῶν γένος. Ἐπί πλέον ὁ Ταξίαρχος τῶν ἀγγέλων Μιχαήλ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συνήγαγε τά τάγματα τῶν ἀγγέλων καί εἶπεν: «Πρόσχωμεν», ὅταν εἶδε τόν ἀποστάτην ἄγγελον, δηλονότι τόν ἀλαζονευόμενον Σατανᾶν πεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ὡς ἠκούσαμεν εἰς τό σημερινόν εὐαγγελικόν ἀνάγνωσμα τοῦ Κυρίου, λέγοντος εἰς τούς μαθητάς αὐτοῦ: «Ἐθεώρουν τόν Σατανᾶν ὡς ἀστραπήν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα», (Λουκ. 10,18).

Ἑρμηνεύων τόν ὡς ἄνω λόγον τοῦ Κυρίου, ὁ Μέγας Βασίλειος λέγει ὅτι ὁ Σατάν ἐξέπεσε τῆς ἐξουσίας τήν ὁποίαν εἶχεν: «τοὐτέστι τῆς οἰκείας ἀρχῆς ἐκπεσόντα καί κάτω γενόμενον, ἵνα πατῆται ὑπό τῶν εἰς Χριστόν ἠλπικότων».

Τό «Πρόσχωμεν» τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ ἀφ’ ἑνός, καί τό παράγγελμα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ: «πλήν ἐν τούτῳ μή χαίρετε, ὅτι τά πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δέ ὅτι τά ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς», (Λουκ. 10, 20) ἀφ’ἑτέρου, ἀπευθύνονται καί εἰς ἡμᾶς, τούς ἀναγεννηθέντας καί ἐλπίζοντας εἰς Χριστόν σταυρωθέντα καί ἀναστάντα, ὡς κηρύττει ὁ Ἀπόστόλος Πέτρος: «Εὐλογητός ὁ Θεός καί Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὁ κατά τό πολύ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι’ ἀναστάσεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν»,  (Α’ Πέτρ. 1,3).

Διό καί ἡμεῖς μετά τοῦ ὑμνῳδοῦ εἴπωμεν: «Ὅπου ἐπισκιάσῃ ἡ χάρις σου Ἀρχάγγελε, ἐκεῖθεν τοῦ διαβόλου διώκεται ἡ δύναμις· οὐ φέρει γάρ τῷ φωτί σου προσμένειν, ὁ πεσών Ἑωσφόρος· Διό αἰτοῦμέν σε τά πυρφόρα αὐτοῦ βέλη, τά καθ’ ἡμῶν κινούμενα ἀπόσβεσον, τῇ μεσιτείᾳ σου λυτρούμενος ἡμᾶς, ἐκ τῶν σκανδάλων αὐτοῦ, ἀξιΰμνητε Μιχαήλ Ἀρχάγγελε»,  Ἀμήν. Ἔτη πολλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!»

Τήν μεσημβρίαν ἠκολούθησε δεξίωσις καί Τράπεζα παρά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Δαμασκηνοῦ.

Β. Εἰς Ἱεροσόλυμα, εἰς τήν ἐν τῇ Παλαιᾷ Πόλει τῶν Ἱεροσολύμων Ἱεράν Μονήν τῶν Ἀρχαγγέλων, εἰς τήν ὁποίαν προεξῆρξε τοῦ Ἑσπερινοῦ ἀφ’ ἑσπέρας ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς αὐτῆς καί ἀνακαινιστής τοῦ Ναοῦ αὐτῆς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Λύδδης κ. Δημήτριος, συλλειτουργούντων τοῦ Γέροντος Δραγουμάνου Ἀρχιμανδρίτου π. Ματθαίου, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱερωνύμου, Ἀραβοφώνων Πρεσβυτέρων, τοῦ Ἱεροδιακόνου Συμεών ψαλλόντων τοῦ κ. Βασιλείου Γκοτσοπούλου μετά τῶν μαθητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς Σιών καί μετεχόντων ἐν κατανυκτικῇ προσευχῇ Ἑλληνοφώνων, Ἀραβοφώνων καί ἄλλων πιστῶν καί μοναχῶν.  Τήν πρωΐαν προεξῆρξε τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Μαδάβων κ. Ἀριστόβουλος, συλλειτουργούντων τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Διονυσίου, τοῦ π. Νεκταρίου καί τῶν Ἱεροδιακόνων π. Συμεών καί π. Πατρικίου, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Εὐαγγέλου Βλιώρα.

Τήν Ἀρχιερατικήν Συνοδείαν καί τό ἐκκλησίασμα ἐδεξιώθη ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Λύδδης κ. Δημήτριος.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν 11ην π.μ. ὥραν τῆς Παρασκευῆς, 5ης/18ης Νοεμβρίου 2022, Ἀποστολή διπλωματικῶν ἀντιπροσώπων πεντήκοντα περίπου Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον καί συνητήθη μετ’ ἐκπροσώπων τῶν τοπικῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων διά θέματα ἀφορῶντα τούς Χριστιανούς τῆς Ἁγίας Γῆς.

Τούς διακεκριμμένους διπλωμάτας τούτους, ἐν οἷς καί ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Βλιώρας, ὁ Πρόξενος τῆς Σουηδίας, ὁ Πρόξενος τῆς Γαλλίας, ἡ Πρόξενος τῆς Ἀγγλίας κ.ἄ προσεφώνησεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως αὐτοῦ ἀγγλιστί:

Welcome to the Diplomatic Corps at the Imperial Hotel

H.B.  Theophilos III

18 November

Your Excellencies, Respected Members of the Diplomatic Corps,

Your Eminences,

Your Graces,

We welcome you to this gathering at the Patriarchate, and we wish once again to express our deep appreciation to you for the unfailing attention chat you give to our concerns and challenges here.

As you are fully aware, essential to our mission as the Churches and Christian Communities of the Holy Land is to ensure the Christian character of Jerusalem and the Holy Land. The responsibility of serving and stewarding our properties and the Holy Places has been laid on our shoulders, and we take this responsibility most seriously. As we are more and more the target of radical groups in our society, we rely on the help and support of diplomatic, government, and Church agencies to help us in this mission.

It Is of vital importance to maintain the historic Status Quo. The Status Quo is the principal historic guarantee, acknowledged by all, that ensures the well-being of the Churches and the Christian communities of the Holy Land. The Status Quo also guarantees the protection of the Holy Places that are the common heritage of the three Abrahamic faiths.

So, we are grateful for your presence here, and we welcome this conversation.

We would now like to invite our colleagues among the bishops to say a few words.

 

Ἕκαστος δέ Ἀρχηγός Ἐκκλησίας ἤ ἐκπρόσωπος Ἀρχηγοῦ Ἐκκλησίας προσεφώνησε εὐχαριστῶν διά τήν συνάντησιν καί ἐνημέρωσε περί τῶν προβλημάτων, τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν οἱ Χριστιανοί.

Ἐπί τῶν προβλημάτων τούτων ὡμίλησεν καί ὁ κ. Austin Tiffany τοῦ Ἱδρύματος ICHΟS.

Ἐν συνεχείᾳ εἰς τούς διπλωματικούς ἀντιπροσώπους τούτους παρετέθη γεῦμα ὑπό τοῦ Πατριάρχου καί τῶν Tοπικῶν Ἐκκλησιῶν εἰς τό παρά τήν Πύλην τοῦ Δαυΐδ ξενοδοχεῖον Ιmperial, μετά δέ τό γεῦμα τοῦτο οὗτοι περιώδευσαν τόν λόφον τῆς Ἁγίας Σιών, ἔνθα ἔλαβε χώραν ὁ Μυστικός Δεῖπνος, ἡ Πεντηκοστή καί ἔνθα στεγάζεται ἡ Πατριαρχική Σχολή καί τά Κοιμητήρια τῶν Χριστιανικῶν Κοινοτήτων ἀπό 13ου αἰῶνος καί ἐνημερώθησαν περί τῶν ἐπιθέσεων τῶν ἀκραίων στοιχείων εἰς τούς Ἱερούς Τόπους τούτους.

Ὁ Μακαριώτατος ἐπεσφράγισε τήν συνάντησιν, λέγων ὅτι οἱ Χριστιανοί δέν ἀποθαρρυνόμεθα ἀπό τάς προκλήσεις τῶν ἀκραίων στοιχείων, καθ’ ὅτι ὁ Ναός τῆς Ἀναστάσεως ἀποτελεῖ τήν βεβαιοτέραν καί σταθεροτέραν ἐγγύησιν σταθερότητος τῆς διατηρήσεως  τοῦ Καθεστῶτος (Status Quo) τῶν Ἱεροσολύμων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




H ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Τήν μεσημβρίαν τῆς Πέμπτης, 4ης/17ης Νοεμβρίου 2022, οἱ Ἀρχηγοί τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων ἐδέχθησαν εἰς δεξίωσιν καί γεῦμα εἰς ξενῶνα τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας εἰς Ἱεροσόλυμα, τῆς ὁποίας ἡγεῖται ὁ Σεβασμιώτατος Χασάμ Ναούμ τήν Πρόεδρον τῆς Οὑγγαρίας ἐξοχωτάτην κ. Katalin Novák, συνοδευομένην ὑπό τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀμύνης καί τοῦ Πρέσβεως τῆς Οὐγγαρίας εἰς Ραμάλλαν κ. Csaba Rada.

Εἰς τήν δεξίωσιν ταύτην προσεφώνησεν ἐξ ὀνόματος τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἐκκλησιῶν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί:

Madame President,

Mr Ambassador,

Your Eminences,

Your Graces,

Ladies and Gentlemen,

We welcome you warmly to the Holy City of Jerusalem and to our Patriarchate, and we wish to express our appreciation for your visit. Your presence here is a powerful and important sign of your recognition of and interest in the challenges that the Christian presence and the Churches are facing here.

We are thankful for the long-standing and good relationship between the Government of Hungary and our Patriarchate. We are especially grateful for the significant contribution that the Government of Hungary made to the restoration of the Church of the Holy Sepulchre, and we are also aware of the further help that the Government has made to another project under the sponsorship of the Franciscans in Cana of Galilee.

We are also appreciative of the ongoing concern that the Government of Hungary has for the well-being of the Christian presence in the Holy Land and in the broader region of the Middle East. All this practical and moral support means so much to the Christian community and to the leaders of the Churches, and we cannot emphasise too much the value that we place on this relationship between the Government and the people of Hungary and the Holy Land.

Our role as the Churches and Christian communities of the Holy Land is to serve and protect the Holy Places, among them the principal sites of the Church of the Nativity, which contains within it the site of the birth of our Lord Jesus Christ, and the Church of the Resurrection, where the sites of the crucifixion and the resurrection are venerated. Our mission in the service of the Holy Places is to ensure the integrity of the religious character of the Holy Land in general, and the Christian character of this region in particular.

Recent years and recent events have seen a new and deeper unity of purpose as the Heads of the Churches have worked together. We are united in this common mission. In this regard, it is significant that we are meeting today here are Saint George’s, the home of the Anglican Archbishop, and we would like to take this opportunity to thank our brother, Archbishop Hosam, both for his hospitality and for his leadership.

As Heads of the Churches, we are doing our best at every level to help Christians remain in the Holy Land, and we are also making every effort to welcome pilgrims, who are once again flocking to the Holy Land in increasing numbers as we move into a post-pandemic world. Both those who live here as well as those who come here on pilgrimage, are close to our hearts, and as Church leaders we never forget the importance of this pastoral and spiritual mission.

We wish you success in your mission here, and we welcome you as a pilgrim. MAY God bless you as you move about the Holy Land, and as you carry out the duties of your high office on behalf of the people of Hungary.

As a token of our deep appreciation for the commitment of the Government of Hungary to the Holy Land and for all that you are doing here, on behalf of our colleagues and brothers, we wish to invest you with the Cross of the Holy Sepulchre.

Thank you.

Ἐπί τῇ ἐπισκέψει ταύτῃ ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσε τῇ Προέδρῳ ἐπιστήθιον σταυρόν καί οἱ λοιποί Ἀρχηγοί ὁμοίως ἐπέδωσαν τά δῶρα αὐτῶν.

Ἡ ἐξοχώτατος Πρόεδρος ηὐχαρίστησεν ἐπί τῇ γενομένῃ αὐτῇ τιμῇ καί ὑπεσχέθη ὅτι τό ἐνδιαφέρον τῆς χώρας της διά τούς Χριστιανούς τῆς Ἁγίας Γῆς θά συνεχίσῃ νά ἐκδηλώνηται.

Τόν Πανάγιον Τάφον θά ἐπισκεφθῇ ἡ Πρόεδρος τό Σάββατον 6ην/19ην Νοεμβρίου 2022 εἰς ἰδιωτικήν ἐπίσκεψιν αὐτῆς.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας