Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Κυριακήν, 23ην Ἀπριλίου/6ην Μαΐου 2018, Κυριακήν τῆς Σαμαρείτιδος κατά τό Πεντηκοστάριον, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό προσκύνημα τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ εἰς τήν πόλιν Νεάπολιν – Νάμπλους Συχέμ τῆς Σαμαρείας τό γεγονός τῆς συναντήσεως τῆς Σαμαρείτιδος γυναικός μετά τοῦ Κυρίου καί τῆς ἀποκαλύψεως αὐτῇ ὅτι «Αὐτός ἐστίν ὁ Μεσσίας, ὅτι Πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν Πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν (Ἰωάν. 4, 24-26) καί τῆς ὡς ἐκ τούτου πίστεως αὐτῆς Αὐτῷ καί τοῦ μαρτυρίου αὐτῆς καί μελῶν τῆς οἰκογενείας αὐτῆς, υἱῶν καί ἀδελφῶν, τιμωμένης ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ὡς μεγαλομάρτυρος Φωτεινῆς.

Εἰς τό παρθενικόν προσκύνημα τοῦτο καί εἰς τόν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνεγερθέντα παμμεγέθη καί περικαλλῆ Ναόν τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς ὑπό τοῦ καθηγουμένου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἰουστίνου προεξῆρξε τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, τοῦ παρεπιδημοῦντος ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας Μητροπολίτου Βολοκολόμσκ κ. Ἱλαρίωνος καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων, ὧν πρῶτος ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἁγίου Νικοδήμου Ἀρχιμανδρίτης π. Μακάριος, ὁ π. Νικόλαος Μπαλασόφ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας ὁ Προϊστάμενος τῆς Ρωσικῆς Ἀποστολῆς εἰς Ἱεροσόλυμα Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀλέξανδρος, ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Μαρτύριος ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ραφιδίων Ἀρχιμανδρίτης π. Λεόντιος, καί ἄλλοι, ὁ Ἀρχιδιάκονος π. Μᾶρκος καί ὁ Διάκονος π. Ἀναστάσιος, ψάλλοντος τοῦ Πρωτοψάλτου τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀριστοβούλου δεξιά ἑλληνιστί καί ρωσιστί καί τῆς χορῳδίας τῆς Κοινότητος Ραφιδίων ἀριστερά ἀραβιστι τῇ συμμετοχῇ πολλοῦ λαοῦ, ἀραβοφώνων, ἑλληνοφώνων, ρωσοφώνων καί ρουμανοφώνων.

 

Πρός τό εὐσεβές ἐκκλησίασμα τοῦτο ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

«Ἐπί τό φρέαρ ὡς ἦλθεν ὁ Κύριος, ἡ Σαμαρεῖτις ἠρώτα τόν εὔσπλαγχνον· Παράσχου μοι τό ὕδωρ τῆς πίστεως καί λήψομαι τῆς κολυμβήθρας τά νάματα, ἀγαλλίασιν καί λύτρωσιν. Ζωοδότα, Κύριε δόξα σοι», ἀναφωνεῖ ὁ μελῳδός τῆς Ἐκκλησίας.

 

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί καί προσκυνηταί.

Ἡ τόν Χριστόν, τόν Κύριον καί Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἰδοῦσα Σαμαρεῖτις γυνή συνήγαγε πάντας ἡμᾶς τῇ δυνάμει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐν τῷ ἱερῷ τούτῳ τόπῳ τοῦ Φρέατος τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ, ἵνα ἑορτάσωμεν τήν ἑορτήν αὐτῆς, δηλονότι τῆς Σαμαρείτιδος, τῆς ἀναδειχθείσης συμμάρτυρος τοῦ Τιμίου αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Σαμαρεῖτις γυνή εἰς τήν συνάντησίν της μέ τόν Σωτῆρα Χριστόν ἐπί τοῦ Φρέτος τοῦ Ἰακώβ, ζητεῖ «τό ὕδωρ τῆς πίστεως» κατά τήν μαρτυρίαν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς ὅς δ’ ἄν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος, οὗ ἐγώ δώσω αὐτῷ, οὐ μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα, ἀλλά τό ὕδωρ, ὅ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγή ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωήν αἰώνιον. Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε δός μοι τοῦτο τό ὕδωρ, ἵνα μή διψῶ μηδέ δ’ ἔρχομαι ἐνθάδε ἀντλεῖν», (Ἰωάν. 4, 13-15).

Τό ὕδωρ τοῦτο τῆς πίστεως, τό διδόμενον ὑπό τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν ἐνέργειαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί μάλιστα τήν δραστικήν αὐτοῦ ἐνέργειαν, δηλαδή τήν θείαν χάριν, ἡ ὁποία εἶναι πολλές φορές ὁρμητική ὡς τά ὁρμῶντα ὕδατα· «Τό ὕδωρ ὅ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγή ὕδατος ἁλλομένου», (Ἰωάν. 4,14) λέγει Κύριος. «Εἰς τό παρέχειν ζωήν αἰώνιον» ἑρμηνεύει ὁ Ζιγαβηνός. «Πρός ζωήν αἰώνιον ἀποτρέφειν ἰσχύουσαν», λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας.

Ὄντως, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Πνεῦμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐκεῖνο, τό ὁποῖον παρέχει ζωήν αἰώνιον καί ἀποτρέφει (=συντηρεῖ) πρός ζωήν αἰώνιον. Διά τοῦτο καί ὁ Κύριος λέγει τῇ Σαμαρείτιδι γυνῇ: Ἐσεῖς οἱ Σαμαρεῖται προσκυνεῖτε ἐκεῖνο τό ὁποῖον δέν γνωρίζετε, «ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα καί νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τῷ Πατρί ἐν Πνεύματι καί ἀληθείᾳ· καί γάρ ὁ Πατήρ τοιούτους ζητεῖ τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν. Πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν», (Ἰωάν. 4, 23-24) καί ἀναλυτικώτερον· πολύ σύντομα ὅμως ἔρχεται ὥρα καί δύναμαι νά εἴπω, ὅτι ἡ ὥρα αὕτη ἦλθε τώρα, ὁπότε οἱ παγματικοί προσκυνηταί θά προσκυνήσουν καί θά λατρεύσουν τόν Πατέρα μέ θεοφωτίστους τάς πνευματικάς δυνάμεις των καί μέ λατρείαν ὄχι τυπικήν καί σκιώδη, ἀλλά πραγματικήν καί ἐμπνευσμένην ἀπό πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας. Διότι καί ὁ Πατήρ (Θεός) ζητεῖ ἐπιμόνως τέτοιοι ἀληθινοί προσκυνηταί νά εἶναι ἐκεῖνοι, πού Τόν λατρεύουν. Ὁ Θεός εἶναι Πνεῦμα καί διά τοῦτο δέν περιορίζεται εἰς τόπους. Καί ἐκεῖνοι πού Τόν λατρεύουν, πρέπει νά τόν προσκυνοῦν μέ τάς ἐσωτερικάς των πνευματικάς δυνάμεις μέ ἀφοσίωσιν τῆς καρδίας καί τοῦ νοῦ, ἀλλά καί μέ ἀληθῆ ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ καί τῆς λατρείας πού Τοῦ πρέπει.

Εἰς τοῦτο ἀκριβῶς, «τήν ἀληθῆ ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ» ἦλθε καί ἡ Σαμαρεῖτις γυνή, ἀκούουσα εἰς τούς λόγους τοῦ Ἰησοῦ λαλοῦντος αὐτῇ: «Ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι» (Ἰωάν. 4,26), δηλονότι ὁ Μεσσίας, ὁ λεγόμενος Χριστός ( Ἰωάν. 4,25). Αὐτή ἡ ἀληθινή ἐπίγνωσις τοῦ Θεοῦ ἀνέδειξε τούς προφήτας, τούς Ἀποστόλους τούς μάρτυρας καί ὅλους τούς δικαίους, δηλαδή τούς ἁγίους, ὡς τόν σήμερον συνεορταζόμενον μεγαλομάρτυρα Γεώργιον τόν Τροπαιοφόρον, τούς δοξάζοντας τό Ἅγιον ὄνομα Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ καί Πατρός Κυρίου δέ ἡμῶν Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡ ἀληθινή ἐπίγνωσις τοῦ Θεοῦ ἀνέτειλε εἰς τήν διάνοιαν καί τήν καρδίαν τῶν Πατριαρχῶν Ἀβραάμ, Ἰσαάκ καί Ἰακώβ, οἱ ὁποῖοι εἶδον φῶς μέγα, δηλονότι τό Ἅγιον Πνεῦμα. Τό Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, ὡς λέγει καί ὁ μελῳδός: «Ἐπέφανες Κύριε, τοῖς ἐν τῷ σκότει καθημένοις, φῶς ὑπάρχων ἄδυτον καί ζωή τῶν ἁπάντων· διό δέ ὡς ἔβλεψε τῶν δικαίων ὁ δῆμος, ἀνεσκίρτησε, Λόγε, καί ἀνεβόησεν· Ἦλθες πάντας δεσμῶν ἀπολῦσαι· ὑμνοῦμεν τό κράτος σου». Τό φῶς τό ἄδυτον καί ἡ ζωή τῶν ἁπάντων δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τό ὕδωρ ζωῆς, δηλαδή τό Θεῖον Πνεῦμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ὡς ἐναργέστατα μαρτυρεῖ ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ὕδατος ζωῆς Πνεύματος θείου, ποταμοί ρεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ», (Ἰωάν. 7, 37-38). Ἐξ ἄλλου ὁ σοφός Παῦλος ὀνομάζει/καλεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα ὡς «ὕδωρ ζῶν» λέγων: «Καί γάρ ἐν ἑνί Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἕν σῶμα ἐβαπτίσθημεν, εἴτε Ἰουδαῖοι εἴτε Ἕλληνες, εἴτε δοῦλοι εἴτε ἐλεύθεροι, καί πάντες εἰς ἕν Πνεῦμα ἐποτίσθημεν» (Α΄ Κορ. 12,13).

Μέ ἄλλα λόγια, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου: «Ὅς δ’ ἄν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος, οὗ ἐγώ δώσω αὐτῷ, οὐ μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα, ἀλλά τό ὕδωρ ὅ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγή ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωήν αἰώνιον», (Ἰωάν. 4,14), δέν ἀπευθύνεται μόνον πρός τήν Σαμαρείτιδα γυναῖκα, ἀλλά πρός πάντας πιστεύοντας καί μή πιστεύοντας.

Λέγομεν δέ τοῦτο, διότι ὁ πίνων ἐκ τοῦ ζῶντος ὕδατος, τοῦ παρεχομένου ὑπό τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ἐξασφαλίζει εἰς τήν ψυχήν αὐτοῦ, διά τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν αἰωνίαν εὐλογίαν καί ἱκανοποίησιν τῶν ἐσωτερικῶν καί εὐγενῶν πόθων τῆς ψυχῆς, ἀπαλλαττούσης αὐτήν τῆς δίψης καί τοῦ πνευματικοῦ θανάτου.

Τό φαινόμενον τοῦ πνευματικοῦ τούτου θανάτου εἶναι τό χαρακτηριστικόν τῆς συγχρόνου ἡμῶν ἐποχῆς. Τοῦτο παρατηρεῖται καί εἰς τούς θρησκευομένους ἀνθρώπους γενικώτερον καί τούς Χριστιανούς εἰδικώτερον, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατ’ ὄνομα καί οὐχί κατά τήν οὐσίαν πιστοί.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς πηγή ζώσης λατρείας εἶναι ἡ πηγή τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ βρώσις καί ἡ πόσις τῆς διψώσης ψυχῆς παντός ἀνθρώπου, πολλῷ δέ μᾶλλον τῶν ποτισθέντων εἰς ἕν Πνεῦμα, τό Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, κατά τόν θεῖον Παῦλον. (Α’ Κορ. 12,13).

Δεῦτε ἀδελφοί μου, προσέλθωμεν καί ἡμεῖς τῇ πηγῇ τῆς ζωῆς τῷ Θεῷ καί Σωτῆρι ἡμῶν Χριστῷ διά τῶν πρεσβειῶν τῆς ὑπερευλογημένης Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας καί τῶν ἱκεσιῶν τοῦ ἁγίου Νεομάρτυρος Φιλουμένου καί μετά τοῦ μελῳδοῦ εἴπωμεν: «Ὕδωρ ὑπάρχεις ζωῆς, ἐβόα Χριστῷ ἡ Σαμαρεῖτις· πότισον οὖν μέ Λόγε διψῶσαν πάντοτε, σοῦ τήν θείαν Χάριν, ὅπως μηκέτι Ἰησοῦ Κύριε, ἀγνωσίας κρατῶμαι αὐχμῷ, ἀλλά κηρύττω σου τα μεγαλεῖα καί προσκυνῶ τήν Ἁγίαν Σου Ἀνάστασιν». Ἀμήν.

Χριστός Ἀνέστη!

Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν προσηνέχθη ὑπό τοῦ ἡγουμένου καί ἀνακαινιστοῦ τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτου π. Ἰουστίνου κέρασμα τῇ δέ μεσημβρίᾳ παρετέθη ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τήν Πατριαρχικήν συνοδείαν καί πολλούς ἑόρτιος τράπεζα.

Διαρκούσης τῆς τραπέζης, ὁ καταγόμενος ἐκ τῶν περιχώρων Ρωμαιορθόδοξος νέος δικηγόρος Χαλήλ Ἀμποῦ Γανάμ προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως αὐτοῦ ἀραβιστί, ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον:

كلمة الشباب الارثوذكسي لام الكنائس بمناسبة عيد احد السامرية

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τό Σάββατον, 22αν Ἀπριλίου / 5ην Μαΐου 2018, ἑωρτάσθη μέ μετάθεσιν ἡ ἑορτή τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου.

Α’. Εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξον Ἀραβόφωνον Κοινότητα τῆς Ἄκκρης-Πτολεμαΐδος τοῦ βορείου Ἰσραήλ.

Τῆς ἑορτῆς ταύτης προεξῆρξεν ὁ ἡγούμενος τῆς Ἄκκρης Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος, συλλειτουργούντων αὐτῷ τῶν Πρεσβυτέρων τῶν ὁμόρων κωμῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τήν Μητρόπολιν Ἄκκρης καί μετέχοντος πολλοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ ἐκ τῆς Ἄκκρης καί τῶν περιχώρων, ἐκδηλωσάντων τήν εὐλάβειαν αὐτῶν πρός τόν μέγαν τοῦτον μάρτυρα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Χριστιανοσύνης.

Β΄ Εἰς Λύδδαν

Εἰς τήν πόλιν τῆς Λύδδης, πλησιόχωρον τοῦ Τέλ-Ἀβίβ, γνωστήν εἰς τήν ἀρχαιότητα ὡς Διόσπολιν, εἰς τάς πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὡς περιοχήν δράσεως τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καί εἰς τήν Χριστιανικήν περίοδον ὡς Γεωργιούπολιν ἐκ τοῦ τάφου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἑωρτάσθη μέ μετάθεσιν ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου μέ θείαν Λειτουργίαν, τῆς ὁποίας προεξῆρξεν ὁ Γραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Λύδδης κ. Δημήτριος, συλλειτουργούντων αὐτῷ Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων καί διακόνων, τῇ συμμετοχῇ Ἑλλήνων, Ρωσσοφώνων καί Ρουμανοφώνων προσκυνητῶν καί τῶν Ἑλληνορθοδόξων Ἀραβοφώνων κατοίκων τῆς Λύδδης.

Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ὁ ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Νικόδημος παρέθεσε τράπεζαν.

Γ΄Εἰς Ἅγιον Γεώργιον Νοσοκομείου Ἱεροσολύμων.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου ἑωρτάσθη ἐπίσης καί εἰς τόν ἱερόν ναόν τῆς Ἱερᾶς αὐτοῦ Μονῆς ἐντός τῆς Παλαιᾶς Πόλεως Ἱεροσολύμων, τῆς ἀποκαλουμένης τοῦ Νοσοκομείου, ἐπειδή ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Χρύσανθος εἶχεν ἱδρύσει εἰς αὐτήν νοσοκομεῖον.

Τῆς λειτουργίας τῆς ἑορτῆς ταύτης προεξῆρξεν ὁ Σχολάρχης Ἀρχιμανδρίτης π. Ματθαῖος τῇ συμμετοχῇ πολλῶν κατοίκων τῆς Παλαιᾶς Πόλεως Ἱεροσολύμων καί προσκυνητῶν εὐλαβουμένων τόν μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ. Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ἡ καλῶς ἐπιμελουμένη τῶν τῆς Μονῆς ὁσιωτάτη μοναχή Πανσέμνη προσέφερε κέρασμα εἰς πάντας.

Δ΄ Εἰς Ἅγιον Γεώργιον Ἑβραϊκῆς.

Εἰς τήν Μονήν ταύτην ἀποκαλουμένην τῆς Ἑβραϊκῆς ἐπειδή εὑρίσκεται εἰς τήν Ἑβραϊκήν συνοικίαν τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ προεξῆρξε τοῦ Ἑσπερινοῦ ἀφ’ ἑσπέρας καί τῆς θείας Λειτουργίαν τήν πρώΐαν τῆς Κυριακῆς, 23ης Ἀπριλίου/ 6ης Μαΐου 2018, ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Δημήτριος, τῇ συμμετοχῇ κατοίκων τῆς παλαιᾶς πόλεως Ἱεροσολύμων καί προσκυνητῶν.

Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ἡ ἀνακαινίζουσα τήν Μονήν ὁσιωτάτη ἡγουμένη μοναχή Ἄννα προσέφερε κέρασμα.

https://www.facebook.com/stgeorgemonastery/

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

 




Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Πέμπτην, 20ήν Ἀπριλίου / 3ην Μαΐου 2018 ὁ Ὑπουργός Πολιτισμοῦ τῆς Ἰορδανίας κ. Nabie  Shekem, συνοδευόμενος ὑπό συνεργατῶν αὐτοῦ καί ὑπό τοῦ ὑπευθύνου τῶν Βακουφίων εἰς Ἱερουσαλήμ κ. Ἀνουάρ Χατίμπ ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τόν κ. Ὑπουργόν καί τήν συνοδείαν αὐτοῦ ὑπεδέχθη ἐνθέρμως ἡ Α.Θ.Μ.  ὁ  Πατήρ ἡμῶν  καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης ὁ κ. Ὑπουργός  ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν ὑποδοχήν καί τούς δεσμούς τοῦ Πατριαρχείου καί τήν συνεργασίαν μετά τοῦ βασιλείου τῆς Ἰορδανίας, λόγῳ τῶν ὁποίων ὁ Μακαριώτατος ἀπολαμβάνει εἰς Ἰορδανίαν ἰδιαιτέρας ἐκτιμήσεως καί πολλοῦ σεβασμοῦ.

Ἀπαντῶν ὁ Μακαριώτατος ὑπεγράμμισε τόν ρόλον τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν διαφύλαξιν  τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως καί τόν ρόλον τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως εἰς τήν διατήρησιν τοῦ καθεστῶτος τῆς Ἱερουσαλήμ καί τοῦ προσκυνηματικοῦ χαρακτῆρος αὐτῆς.

Ἐπί τῇ ἐπισκέψει ταύτῃ ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς τόν ἐξοχώτατον κ. Ὑπουργόν κεραμεικόν δίσκον μετ’ ἀναπαραστάσεως τῆς Ἰερουσαλήμ καί ηὐλόγησε τήν ἐπίσκεψιν αὐτοῦ εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_2_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

 




H ΤΕΛΕΥΤΗ ΚΑΙ Η ΝΕΚΡΩΣΙΜΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΛΗΛ

Τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, 19ης Ἀπριλίου/ 2ας Μαΐου 2018, ἔλαβε χώραν ἡ νεκρώσιμος ἀκολουθία τοῦ πρός Κύριον ἐκδημήσαντος μακαριστοῦ ὀδοντιάτρου Ἰωάννου Τλήλ, ἐκλεκτοῦ μέλους τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος  καί ἀφωσιωμένου τέκνου τοῦ Πατριαρχείου εἰς τόν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Σιών Ἱερόν Ναόν τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας τοῦ εἰς ἡλικίαν ἐνενήκοντα ἐτῶν ἐκδημήσαντος πρός Κύριον προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνιερουργούντων Αὐτῷ πολλῶν Ἀρχιερέων καί ἄλλων Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων, τῇ παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου καί τῇ τιμητικῇ συμμετοχῇ πολλῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος καί τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου ποιμνίου.

Τόν ἐπικήδειον, εἰς τόν ὁποῖον θίγονται χαρακτηριστικά σημεῖα τῆς βιοτῆς τοῦ ἐκλιπόντος, ἐξεφώνησεν ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος ὡς ἕπεται:

Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐκλαμπρότατε κ. Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα,

Ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,

Ἐντιμότατα μέλη τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας καί τοῦ Ἀραβοφώνου ποιμνίου  τῶν Ἱεροσολύμων,

 

            Τόν προκείμενον ἡμῖν προσφιλῆ νεκρόν, τόν ἐκδημήσαντα ἐκ τῶν ἐπιγείων καί προσκαίρων εἰς τά οὐράνια καί αἰώνια, ἐγνωρίζομεν, οἱ πλεῖστοι, ἄν μή ὅλοι, τῶν κεκοιμημένων καί ἐπιζώντων Ἁγιοταφιτῶν, ἐκ τῶν μαθητικῶν καί νεανικῶν ἡμῶν χρόνων καί ἐπεσκεπτόμεθα αὐτόν εἰς τήν παρά τό Πατριαρχεῖον πατρικήν οἰκίαν αὐτοῦ ὡς καί τούς μακαριστούς  γονεῖς αὐτοῦ Νικόλαον καί Αἰκατερίναν, οἱ ὁποῖοι  συνεπροσηύχοντο πολλάκις μετά τῶν Ἁγιοταφιτῶν εἰς τόν μοναστηριακόν ναόν αὐτῶν τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης.

 Ἐγνωρίζομεν τοῦτον ὡς τέκνον ἀφωσιωμένον εἰς τό Πατριαρχεῖον, εἰς τό ὁποῖον εὗρε καταφύγιον καί ἄσυλον τό ἔτος 1948 ἐκ τῆς κατοικίας αὐτοῦ ἐκτός τῶν τειχῶν τῆς Παλαιᾶς Ἱερουσαλήμ. Ἐγνωρίζομεν τοῦτον καί ὡς θεράποντα ὀδοντοϊατρόν, προσφέροντα ἀφιλοκερδῶς τάς  ἰατρικάς περιθάλψεις αὐτοῦ εἰς Ἁγιοταφίτας, εἰς τά μέλη τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος Ἱεροσολύμων καί τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου ποιμνίου καί εἰς ἄλλους πολλούς ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος καί ἐθνικότητος, ὡς  ἔπραττε καί ὁ μακαριστός ἀδελφός αὐτοῦ ὀδοντοϊατρός Δαβίδ.

 Τοῦτον ἐβλέπομεν μετέχοντα ἐνεργῶς καί ἀποτελεσματικῶς εἰς ποικίλας ὑποθέσεις τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος. Διετέλεσε ἐπί ἔτη συντάκτης τοῦ περιοδικοῦ “Τρίφυλον,” εἰς τά τεύχη τοῦ ὁποίου μετά γλαφυρᾶς συγγραφικῆς τέχνης μετέδιδε τήν βαθεῖαν πεποίθησιν αὐτοῦ περί τῆς Ρωμαιορθοδόξου καταγωγῆς αὐτοῦ καί τοῦ Ρωμαιορθοδόξου τρόπου ζωῆς. Τήν Ρωμαιορθόδοξον ὅμως ταυτότητα αὐτοῦ προσωπικῶς καί τοῦ Ἀραβοφώνου ποιμνίου ἐπαρουσίασεν εἰς τό ἔγκριτον καί πρωτότυπον αὐτοῦ βιβλίον ” I am Jerusalem.” Εἰς τοῦτο ὄχι μόνον ἐκεῖνος ἀλλά καί κάθε μέλος τῆς χριστιανικῆς Κοινότητος ἀποδεικνύεται οὐχί μόνον κολώνα καί στήλη τῆς Ἱερουσαλήμ ἀλλά ὡς αὐτή αὕτη ἡ Ἱερουσαλήμ. Οἱ ἑκάστοτε δέ Πατριάρχαι  τῆς Ἱερουσαλήμ εἶναι διάδοχοι τοῦ Πατριάρχου Ἀβραάμ. Ἐκ τῶν Πατριαρχῶν τούτων, οὗτος, ὡς πλήρης ἡμερῶν, προέλαβε ἕξ, ὡς προσφάτως μετά συγκινήσεως ὁ ἴδιος εἰς τό Πατριαρχεῖον ἔλεγε.

 Ὁ οἰκουμενικός οὗτος ἄνθρωπος  τῆς Ἱερουσαλήμ, ὁ ἐκ πατρός Ρωμαιορθόξου Ἀραβοφώνου καί μητρός Ἑλληνίδος, ὁ ἐπαξίως ἐκπροσωπήσας τό Πατριαρχεῖον εἰς σοβαράς ἀποστολάς καί Συνέδρια, ὁ συνδετικός κρίκος Πατριαρχείου καί ποιμνίου, “ἡ Ἱερουσαλήμ,” ὡς ἠρέσκετο νά ἀποκαλῇ ἑαυτόν, ἔπεσε. Ἔπεσε ὡς ἄνθρωπος ἐκπληρῶν τό κοινόν χρέος, ἅπαξ ἀποθανεῖν, ἡ παρακαταθήκη ὅμως αὐτοῦ μένει ὡς παράδειγμα εἰς τούς δυσκόλους μάλιστα καιρούς, τούς ὁποίους διέρχεται ἡ Ἱερουσαλήμ.

 Παραμείνας διά βίου πιστόν μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἐλπίζει εἰς τήν ἐν οὐρανοῖς ἀνταπόδοσιν τῶν κόπων αὐτοῦ παρά τοῦ δικαιοκρίτου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦ νικήσαντος τόν θάνατον διά τοῦ σταυρικοῦ θανάτου Αὐτοῦ καί Ἀναστάντος ἐκ νεκρῶν. Τόν φιλάνθρωπον τοῦτον κριτήν παρακαλοῦμεν, ὅπως παρίδῃ πᾶν ἁμάρτημα ἑκούσιον ἤ ἀκούσιον τοῦ ἐκλιπόντος προσφιλοῦς καί σεβαστοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν καί κατατάξῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ ἐν χώρᾳ ζώντων μετά δικαίων, τό δέ σῶμα αὐτοῦ ἀναστήσῃ ἐν τῇ κοινῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

 Ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης θεωροῦσα τόν ἐκλιπόντα ὡς ἐκλεκτόν τέκνον αὐτῆς ἐκφράζει τά συλλυπητήρια αὐτῆς πρός τούς προσφιλεῖς συγγενεῖς αὐτοῦ καί ἀπευθύνει εὐχαριστίας πρός τούς τιμῶντας αὐτόν  διά τῆς παρουσίας αὐτῶν  εὀς τήν νεκρώσιμον ἀκολουθίαν αὐτοῦ. Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτοῦ.   

Μετά τήν νεκρώσιμον ἀκολουθίαν, ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης θεωροῦσα τόν ἐκλιπόντα ὡς  ἐκλεκτόν τέκνον αὐτῆς, ὁμοῦ μετά τοῦ ἐξ Ἑλλάδος ἀνεψιοῦ αὐτοῦ, προσκυνητοῦ Εὐαγγέλου, ἐδέχθη συλλυπητήρια εἰς τήν Πατριαρχικήν αἴθουσαν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




ΕΚ ΝΕΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΙΩΝ

Τήν Τετάρτην τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, 19ην Ἀπριλίου / 2αν Μαΐου 2018, ἀκραῖοι φανατικοί ἐκ τῆς παρά τόν τάφον τοῦ Δαυΐδ Συναγωγῆς-Γιεσιβά, παρεβίασαν τό κιγκλίδωμα καί τό συρματόπλεγμα τοῦ παρεκκλησίου – κατακόμβης εἰς τόν ὑπαίθριον χῶρον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς Σιών τοῦ Πατριαρχείου καί εἰσῆλθον παρανόμως, ἀρνούμενοι νά ἐξέλθωσιν.

Τούς διαπράξαντας τήν παρανομίαν ταύτην ἀπεμάκρυνε, μετά δυσκολίας, λόγῳ ἀντιστάσεως αὐτῶν, κληθεῖσα ἡ Ἰσραηλινή Ἀστυνομία τῶν Ἱεροσολύμων.

Τό Πατριαρχεῖον διαμαρτύρεται ἐντόνως διά τήν ἐκ νέου παραβίασιν ταύτην τοῦ ἁγίου χώρου τούτου καί προτίθεται νά λάβῃ ὅλα τά νόμιμα μέτρα ἐναντίον τῶν δραστῶν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]




Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΕΙΣ REINEH ΤΗΣ ΝΑΖΑΡΕΤ

Τήν Κυριακήν, 16ην/29ην Απριλίου 2018, Κυριακήν τοῦ Παραλύτου κατά τό βιβλίον τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προεξῆρξε τῆς Θείας Λειτουργίας εἰς τόν ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τῆς Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου Κοινότητος τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν κώμην τοῦ Reineh, προάστειον τῆς Ναζαρέτ τῆς Γαλιλαίας.

Τυχών θερμοτάτης ὑποδοχῆς ὁ Μακαριώτατος παρά τῶν Προσκόπων καί τοῦ ποιμνίου, προεξῆρξε τῆς θείας Λειτουργίας

 ἐπί τῇ Κυριακῇ τοῦ Παραλύτου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων ὡς τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱλαρίωνος καί τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Μακαρίου καί Ἀραβοφώνων Πρεσβυτέρων τῆς περιοχῆς Ναζαρέτ, ὧν εἷς ὁ Πρεσβύτερος τῆς ἐνορίας ταύτης π. Συμεών, τοῦ Ἀρχιδιακόνου π. Μάρκου καί τοῦ διακόνου π. Ἀναστασίου, ψαλλούσης τῆς χορῳδίας τῆς ἐνορίας ἀραβιστί, μετέχοντος πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος, ἀφωσιωμένου εἰς τήν ἐκκλησίαν αὐτοῦ.

Πρός τό εὐλαβές ἐκκλησίασμα τοῦτο ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος, ἔχοντα ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

 

«Ἐπί τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἄνθρωπος κετέκειτο ἐν ἀσθενείᾳ· καί ἰδών σε, Κύριε, ἐβόα· ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ βάλῃ με ἐν αὐτῷ. Καί εὐθύς σπλαγχνισθείς ὁ Σωτήρ, λέγει πρός αὐτόν· διά σέ ἄνθρωπος γέγονα, διά σέ σάρκα περιβέβλημαι καί λέγεις ἄνθρωπον οὐκ ἔχω; ἆρον σου τόν κράββατον καί περιπάτει!»

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί,

Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν καί τόν παρά τήν προβατικήν κολυμβῆθραν θεραπεύσας παραλυτικόν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ἐκάλεσεν ἅπαντας ἡμᾶς σήμερον ἐν τῇ πασχαλίῳ ταύτῃ ἡμέρᾳ ἐν τῇ πόλει ὑμῶν Reineh, ἵνα εὐχαριστιακῶς δοξάσωμεν τήν ἄφατον Αὐτοῦ φιλανθρωπίαν.

 Ἡ δέ ἄφατος φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ Πατρός συνίσταται εἰς δύο μεγάλα καί ἀνεπανάληπτα ἱστορικά γεγονότα, δηλονότι εἰς τήν ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας ἐνσάρκωσιν καί ἐνανθρώπησιν τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀφ᾽ ἑνός, καί τήν ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασιν τοῦ Θεοῦ Λόγου καί Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ Πατρός, τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ἀφ᾽ ἑτέρου.

 Εἰς τήν ἀπεγνωσμένην διαμαρτυρίαν τοῦ ἀσθενοῦς ἀνθρώπου, τοῦ ἐπί τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτη ἀναμένοντος καί εἰπόντος τῷ Ἰησοῦ: «Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ βάλῃ με εἰς τήν κολυμβήθραν. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειραι, ἆρον τόν κράββατόν σου καί περιπάτει. Καί εὐθέως ἐγένετο ὑγιής ὁ ἄνθρωπος καί ᾖρε τόν κράββατον αὐτοῦ καί περιεπάτει», (Ἰωάν. 5,7-9).

Τήν θεραπείαν ταύτην τοῦ παραλυτικοῦ ἀνθρώπου, ἐποίησεν ἐπιτακτικῶς διά τοῦ λόγου Του καί μόνον ὁ Ἰησοῦς, διά νά δείξῃ τήν κυριαρχικήν αὐτοῦ δύναμιν καί ἰσχύν, ὡς ἑρμηνεύει καί ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. «Διατάσσει τό ἆρον τόν κράββατόν σου ὡς ὑπόμνημα τῆς τοῦ θεραπεύσαντος ἰσχύος τοῖς ὁρωμένοις ἐσομένου».

 Αὐτήν ἀκριβῶς τήν κυριαρχικήν δύναμιν καί ἰσχύν ἐπί τοῦ θανάτου τῆς φθορᾶς καί ἁμαρτίας ἐφανέρωσεν ὁ Ἰησοῦς καί ὑπέδειξε πᾶσι τοῖς ἀνθρώποις διά τῆς τριημέρου ταφῆς καί Ἀναστάσεως Αὐτοῦ, ὡς λέγει καί ὁ μελῳδός· «τοῖς ἐν ᾌδει καταβάς, Χριστός εὐηγγελίσατο· θαρσεῖτε, λέγων νῦν νενίκηκα, ἐγώ εἰμι ἡ Ἀνάστασις, ἐγώ ἡμᾶς ἀνοίξω, λύσας θανάτου τάς πύλας».

 Μέ ἄλλα λόγια, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐθεράπευσε τόν παράλυτον λέγοντάς του· «ἔγειραι, ἆρον τόν κράββατόν σου καί περιπάτει», (Ἰωάν. 5,8). Τοῦτο ὅλον ἐγένετο διά νά ἀποδειχθῇ ὅτι πρόκειται περί θαύματος τῆς θείας δυνάμεως τοῦ Ἰησοῦ καί οὐχί περί φαντασίας, ὡς λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «οὐκ ἀνίστησι μόνον, ἀλλά καί τό κλινίδιον ἆραι κελεύει, ὥστε καί τό γιγνόμενον πιστώσασθαι θαῦμα καί μηδένα νομίσαι φαντασίαν εἶναι τό γεγενημένον ἤ ὑπόκρισιν».

Τό ἐρώτημα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρός τόν παράλυτον, «θέλεις ὑγιής γενέσθαι;» (Ἰωάν. 5,6) ἔχει διαχρονικήν σημασίαν καί ἀπευθύνεται πρός πάντα ἄνθρωπον θέλοντα ὑγιῆ γενέσθαι.

 Λέγομεν δε τοῦτο, διότι ὁ Σωτήρ ἡμῶν Θεός Λόγος ἐγένετο ἄνθρωπος καί περιεβλήθη τήν ἀνθρωπίνην ἡμῶν σάρκα, διά νά ἀπαλλάξῃ ἡμᾶς ἀπό τήν ἁμαρτίαν, τουτέστιν ἀπό τήν ἀσθένειαν καί συνεπῶς τήν «παράλυσιν» ἡμῶν.

Ἰδού διά τί χαίρεται καί ἀγάλλεται ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ὄντος σώματος καί ἡ κεφαλῆς, ἐπί τῇ Ἀναστάσει Αὐτοῦ. Ἄς ἀκούσωμεν καί τοῦ μελῳδοῦ λέγοντος: «Ὅλον καθελών τοῦ θανάτου τό κράτος, ὁ Υἱός σου Παρθένε, ἐν τῇ Αὐτοῦ Ἀναστάσει, ὡς κραταιός, συνανύψωσεν ἡμᾶς καί ἐθέωσε διό ἀνυμνοῦμεν, αὐτόν εἰς τούς αἰῶνας».

 Εἰς τοῦτο ἀποσκοπεῖ, δηλονότι τήν θέωσιν ἡμῶν, τό διά τῆς Ἐκκλησίας κάλεσμα τῆς ἀφάτου φιλανθρωπίας, δηλαδή τῆς εὐσπλαγχνίας τοῦ Θεοῦ πρός τό ἴδιον αὐτοῦ πλάσμα τόν τετραυματισμένον ἄνθρωπον. Δι᾽ ἡμᾶς  τούς ἀνθρώπους ἐχύθη τό θεῖον τοῦ Χριστοῦ αἷμα, ἐπί τοῦ ὁποίου ἐθεμελιώθη ἡ Ἐκκλησία. Ἡ δέ Ἐκκλησία δέν πρέπει νά θεωρῆται κοσμικός ἤ κοινωνικός ὀργανισμός, ἀλλά πρωτίστως καί κυρίως θεραπευτήριον καί ἰατρεῖον τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν μέ τήν πλήρη ἔννοιαν τῆς λέξεως.

Ὡς θεραπευτήριον καί ἰατρεῖον ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἔχει πάντοτε ἀνοικτάς τάς πύλας αὐτῆς ἐν παντί καιρῷ καί πάσῃ ὥρᾳ πρός πάντας κατά τόν λόγον τοῦ Κυρίου: «Τόν ἐρχόμενον  πρός με οὐ μή ἐκβάλω ἔξω», (Ἰωάν. 6,37) καί «οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλά ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν» (Μάρκ. 2,17). Μέ ἄλλα λόγια ὁ Χριστός καλεῖ τούς ἁμαρτωλούς «οὐχ ἵνα μένωσιν ἁμαρτωλοί, ἀλλ᾽ εἰς μετάνοιαν τοὐτέστιν ἵνα ἐπιστραφῶσιν», λέγει ὁ σχολιαστής ἅγιος Θεοφύλακτος.

Τοῦτο σημαίνει, ἀγαπητοί μου, ὅτι ὑπάρχουν πολλοί ἄνθρωποι καί μάλιστα Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τούς ἑαυτούς τους ὑγιεῖς καί μή ἔχοντας ἀνάγκην ἰατροῦ, δηλαδή τόν Χριστόν καί τήν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ. Ἀλλ᾽ ἰσχύει δι᾽ αὐτούς ὅ,τι εἶπεν ὁ Κύριος διά τόν ἐπίσκοπον τῆς Λαοδικείας, ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καί Θεολόγου Ἰωάννου: «Λέγεις ὅτι πλούσιος εἰμί καί οὐδενός χρείαν ἔχω καί οὐκ οἶδας ὅτι σύ εἶ ὁ ταλαίπωρος καί ὁ ἐλεεινός καί πτωχός καί τυφλός καί γυμνός» ( Ἀποκ. Ἰωάν. 3,17). Καί ἀναλυτικώτερον·  «Λέγεις ἐξ αἰτίας τῆς οἰήσεώς σου καί αὐταρεσκείας σου, ὅτι εἶμαι πλούσιος εἰς ἀρετάς καί δέν μου χρειάζεται τίποτε. Καί δέν γνωρίζεις ὅτι σύ εἶσαι ὁ πράγματι ταλαίπωρος καί ἐλεεινός καί πτωχός εἰς ἀρετήν καί τυφλός καί ἀσθενής, ὥστε νά μή βλέπεις τήν παραλελυμένην σου πνευματικήν κατάστασιν.

 Ἡ σημερινή ἑόρτιος Πασχάλιος πανήγυρις τῆς ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας μᾶς καλεῖ διά στόματος τοῦ μελῳδοῦ αὐτῆς νά γνωρίσωμεν τήν δύναμιν τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου τοῦ ὑπέρ ἡμῶν σταυρωθέντος καί ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ· «Χριστός γάρ ὁ Σωτήρ ἡμῶν ὁ ἐν ἀρχῇ Λόγος, ἐσταυρώθη δι᾽ ἡμᾶς καί ἑκών ἐτάφη καί ἀνέστη ἐκ νεκρῶν τοῦ σῶσαι τά σύμπαντα. Αὐτόν προσκυνήσωμεν».

Τοῦ γεγονότος τούτου πιστός μάρτυς καί κῆρυξ ἀνεδείχθη ἡ ἁγία τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησία μετά τοῦ μοναχικοῦ τάγματος τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, τῆς διατηρησάσης τά Πανάγια Προσκυνήματα διά μέσου τῶν αἰώνων, ὡς τόπου ἁγιασμοῦ καί πνευματικῆς ἀναψυχῆς, ἀλλά καί ὡς ἐγγύησιν τῆς Χριστιανικῆς παρουσίας ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ εἰδικώτερον καί ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ γενικώτερον.

Εὐχαριστήσωμεν τόν οἰκτίρμονα Θεόν, Κύριον δέ ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν τόν ἐκ τῆς Ἁγνῆς Παρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας γεννηθέντα καί μετά τοῦ ὑμνῳδοῦ εἴπωμεν: «Τήν ἐπί χρόνους πλείονας ἐξασθενοῦσαν δεινῶς ψυχήν μου ὑπεράγαθε, ὡς τόν Παράλυτον πρίν, ὑγίασον· ὡς ἄν βηματίζω σου, τάς τρίβους, ἅς ἔδειξας τοῖς ποθοῦσι σε», Ἀμήν.

Χριστός Ἀνέστη!

Μετά τήν θείαν λειτουργίαν ἠκολούθησε τό κέρασμα εἰς τήν προσκειμένην τῷ ἱερῷ Ναῷ αἴθουσαν, εἰς ἥν ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησεν διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἑλληνιστί, μεθ᾽ ὅ καί μεσημβρινή τράπεζα:

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε» (Φιλιπ. 4,4). «Καί ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τάς καρδίας ὑμῶν καί τά νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», (Φιλιπ. 4,47).

 

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Σεβαστά μέλη τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς,

Δόξαν καί εὐχαριστίαν ἀναπέμπομεν τῷ ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν Θεῷ καί Σωτῆρι ἡμῶν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ ἀξιώσαντι ἡμᾶς συνεορτάσαι μεθ᾽ ὑμῶν ἐν τῇ Πασχαλίῳ ταύτῃ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου καθ᾽ ἥν «χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται, τῆς Ἀναστάσεως τήν πεῖραν εἰληφότα».

 Τήν χαράν ταύτην τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ κηρύττει διαπρυσίως ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων διά τοῦ Χριστεπωνύμου αὐτῆς εὐσεβοῦς ποιμνίου, τό ὁποῖον εἶναι διάσπαρτον εἰς τήν ἁγίαν Γῆν καί ἰδιαιτέρως εἰς τήν περιφέρειαν τῆς Γαλιλαίας, ἔνθα ἐνεφανίσθη ὁ Κύριος εἰς τούς μαθητάς αὐτοῦ παραγγείλας αὐτοῖς· «ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», (Ματθ. 28, 18-19).

Ἡ ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς πᾶσα ἐξουσία, ἡ ὁποία ἐδόθη τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου τῆς ἁμαρτίας, Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐδόθη καί τῇ Ἐκκλησίᾳ ἡ ὁποία εἶναι τό μυστικόν σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ κόσμῳ. Ἡ ἐξουσία δέ αὐτή δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλονότι τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ. Διά τοῦτο λέγει Κύριος· «πᾶσα ἁμαρτία καί βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις· καί ὅς ἐάν εἴπῃ λόγον κατά τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἀφεθήσεται αὐτῷ. ὅς δ᾽ ἄν εἴπῃ κατά τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι», (Ματθ. 12, 31-32).

Λέγομεν δέ τοῦτο, διότι πολλοί ἐπανίστανται κατά τῆς Ἐκκλησίας, δηλονότι κατά τῶν μελῶν αὐτῆς τῶν Χριστιανῶν. Οἱ ἐπανιστάμενοι βεβαίως «οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσιν» (Λουκ. 23, 24).

Ἡ κατ᾽ ἐξοχήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας καί συνεπῶς τῶν πιστῶν αὐτῆς μελῶν εἶναι ὁ Εὐαγγελισμός τῆς ἀγάπης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς συνδιαλλαγῆς, τῆς εἰρήνης καί τῆς συγχωρήσεως ἐν τῷ κόσμῳ.

Ἡ ἐκκλησία, ὡς εὐχαριστιακή καί λατρευτική κοινότης ἐν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, εἶναι κατ᾽ οὐσίαν ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ, ὡς παραγγέλλει καί ὁ μέγας τῶν Ἐθνῶν Ἀπόστολος Παυλος: «Προσεληλύθατε πόλει Θεοῦ ζῶντος», (Ἑβρ. 12, 22). Τοῦτο δέ σημαίνει, ὡς διδάσκει ὁ σοφός Παῦλος, ὅτι «ἡμῶν γάρ τό πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καί Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν» (Φιλιπ. 3,20) ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.

 Χριστός Ἀνέστη!»

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

 




Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟΝ BIRZEIT

Τό Σάββατον, 15ην/28ην Ἀπριλίου 2018, ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἀπένειμε τῷ Δημάρχῳ τῆς πόλεως Birzeit, πλησιοχώρου τῆς Ραμάλλας, Dr. Jawhar Y. Sayej, τήν τιμητικήν διάκρισιν τοῦ Σταυροφόρου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου.

Ὁ κ. Sayej συνωδεύετο ὑπό τοῦ ἡγουμένου τῆς Ἑλληνορθοδόξου Κοινότητος τῆς πόλεως ταύτης Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀνδρέου Ἀλέμε καί ὁμάδος τεσσαράκοντα μελῶν τῆς Κοινότητος ταύτης, εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ πρός τό Πατριαρχεῖον, τήν Κοινότητα αὐτοῦ καί τήν πόλιν αὐτοῦ.

Συγκεκινημένος ὁ παρασημοφορηθείς Dr. Jawhar Y. Sayej ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν προσγενομένην αὐτῷ τιμήν καί ὑπεσχέθη ὅτι θά συνεχίsῃ δι᾽ ὅλων τῶν δυνάμεων αὐτοῦ νά ἐργάζηται ὑπέρ τῶν συμφερόντων τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν ὁποίαν ἔχει τήν τιμήν νά ἀνήκῃ.

 Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]




Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ LACTAŠI ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ SRPSΚA ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου, 15ης/28ης  Ἀπριλίου 2018, ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως Laktaši τῆς Δημοκρατίας τῆς Srpska ἐξοχώτατος κ. Ranco Karapetrovic ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον, συνοδευόμενος ὑπό συνεργατῶν αὐτοῦ.

Τόν Δήμαρχον τῆς Laktaši καί τήν συνοδείαν αὐτοῦ ἐδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς συναντήσεως ταύτης, ὁ Μακαριώτατος ὡμίλησε περί τῆς Ἱερουσαλήμ ὡς ἁγίας Πόλεως καί περί τοῦ Πατριαρχείου ὡς φύλακος αὐτῆς καί προστάτου τῶν Χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Ὁ κ. Ranco Karapetrovic ὡμίλησε περί τῆς Srpska ὡς μιᾶς ἐκ τῶν Δημοκρατιῶν τῆς πρῴην Γιουγκοσλαβίας μέ πληθυσμόν Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων καί ποιμεναρχῶν ἐκ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας διά τό Ὀρθόδοξον ποίμνιον αὐτῆς.

Ὁ Μακαριώτατος, ἐπέδωσεν εἰς τόν κ. Δήμαρχον εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καί τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου καί ἄλλας εἰκόνας εἰς τά μέλη τῆς ἀποστολῆς καί ηὐλόγησε τήν ἐπίσκεψιν αὐτῶν διά τόν Πανάγιον Τάφον, ἀντευχόμενος πᾶσαν εὐλογίαν παρά τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν μεσημβρίαν τῆς Πέμπτης, 13ης /26ης Ἀπριλίου 2018,  ἡ Πρωθυπουργός τῆς Ρουμανίας κ. Viorica Dăncilă ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον,  συνοδευομένη ὑπό τοῦ προσωπικοῦ τῆς Πρεσβείας τῆς Ρουμανίας εἰς Τελ Ἀβίβ καί ὑπό τῶν κληρικῶν ἀντιπροσώπων  τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας εἰς Ἱεροσόλυμα.

Τήν Πρωθυπουργόν καί τήν συνοδείαν αὐτῆς ὑπεδέχθη ἐνθέρμως ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης ἡ Πρωθυπουργός ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν ὑποδοχήν, τήν ὁποίαν ἐπεφύλαξεν αὐτῇ καί διά τήν ὑποδοχήν τῶν Ἐπισκόπων,  κληρικῶν καί τῶν ἑκάστοτε Ρουμάνων προσκυνητῶν.

Ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησε ὅτι: “σημαντικόν μέρος τῆς ἀποστολῆς τοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἡ ὑποδοχή καί ἡ φροντίς τῶν προσκυνητῶν τῆς Ἁγίας Γῆς καί τῶν προσκυνητῶν ἐκ τῆς Ρουμανίας, μετά τῆς ὁποίας διατηρεῖ ἀγαθάς σχέσεις ἀπό τῶν ἡμερῶν τοῦ Πατριάρχου Δοσιθέου ἕως τῆς σήμερον, μετά τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάχου Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ, ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ, Τόν Ὁποῖον ἐπεσκέφθημεν εἰς Ρουμανίαν”.

Εἰς ἐπικύρωσιν τῶν λεγομένων Αὐτοῦ, ὁ Μακαριώτατος ἀπένειμε εἰς τήν πρώτην γυναῖκα Πρωθυπουργόν τῆς Ρουμανίας, κυρίαν Viorica Dăncilă, τήν τιμητικήν διάκρισιν τοῦ παρασήμου τοῦ Ἀνωτέρου Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου.

Ἡ Πρωθυπουργός συγκεκινημένη ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον καί προσέφερεν εἰς Αὐτόν πολύτιμον φιλοτελικόν ἄλμπουμ, ἔργον ἐκλεκτῆς Ρουμανικῆς τέχνης.

Μετά ταῦτα, ἡ Πρωθυπουργός ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον καί συνοδευομένη ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί ἄλλων Πατέρων ἐπεσκέφθη τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, τόν Πανάγιον Τάφον, τόν Φρικτόν Γολγοθᾶν καί τό Γραφεῖον τοῦ Σκευοφύλακος, ἔνθα προσεκύνησε τό Τίμιον Ξύλον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_6_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]




Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν πρωΐαν τῆς Πέμπτης, 13ης /26ης Ἀπριλίου 2018, ὁ Ὑπουργός Παιδείας τῆς Σερβίας ἐξοχώτατος κ. Miladen Sārcevic ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ ἐπισκόπου Σλαβονίας Σεβασμιvωτάτου Ἰωάννου ὑπό τοῦ Πρέσβεως τῆς Σερβίας εἰς τό Τέλ-Ἀβίβ καί ὑπό συνεργατῶν αὐτοῦ, ὡς τῆς Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Ana Longinovic καί τοῦ κ. Velijko Odalovic, Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν.

Τόν Ὑπουργόν Παιδείας καί τούς συνεργάτας αὐτῦ ὑπεδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης, ὁ Ὑπουργός Παιδείας τῆς Σερβίας ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν ἐπίσκεψιν εἰς τά Πανάγια Προσκυνήματα καί εἰς Aὐτόν προσωπικῶς.

Ὁ Μακαριώτατος ἀπαντῶν εἶπεν ὅτι τό Πατριαρχεῖον μετ’ εὐχαριστήσεως ὑποδέχεται ἀρχηγούς καί ἐκπροσώπους Ἐκκλησιῶν καί κρατῶν καί πολλούς προσκυνητάς καί θεωρεῖ τοῦτο ὡς καθῆκόν του καί ὡς εὐλογίαν καί διακονίαν τῶν τόπων, τούς ὁποίους ἡγίασε διά τῆς ἐνσάρκου παρουσίας  Αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί δή τῆς Ἰερουσαλήμ, ἡ ὁποία ἔχει ποτισθῆ διά τοῦ ἱλαστηρίου καί λυτρωτικοῦ αἵματος Αὐτοῦ. Ταύτην τήν Γῆν διηκόνησαν πρό ἐτῶν καί Σέρβοι ἱερεῖς καί μοναχοί.

Μέλη τῆς ἀντιπροσωπείας ταύτης ἐξέφρασαν τήν χαράν αὐτῶν διά τήν κατά τό ἑπόμενον ἔτος συμπλήρωσιν ὀκτακοσίων ἐτῶν ἀπό τῆς ἀφίξεως τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Σέρβου εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν.

Ὁ Μακαριώτατος ἐτόνισεν ἰδιαιτέρως ὅτι τό Πατριαρχεῖον καταβάλλει ἐντόνους προσπαθείας διά νά διατηρῇ τούς ἁγίους Τόπους, ὡς τόπους λατρείας καί οὐχί ὡς τόπους μουσειακῆς ἐπισκέψεως.

Ἐπί τούτοις ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν εἰς τά μέλη τῆς ἀποστολῆς ταύτης τά δῶρα τῆς ἀγάπης Αὐτοῦ καί ηὐχήθη τήν εὐλογίαν τοῦ Ἁγίου Τάφου εἰς τήν Ὀρθόδοξον Σερβικήν Ἐκκλησίαν καί διεβίβασε τούς Ἀδελφικούς Αὐτοῦ ἀσπασμούς πρός τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην τῆς Σερβίας κ. Εἰρηναῖον, τά μέλη δέ τῆς ἀποστολῆς ἐπέδωσαν εἰς τόν Μακαριώτατον  ἀναμνηστικόν καλλιτεχνικόν τόμον τῶν θησαυρῶν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας 

ngg_shortcode_7_placeholder” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]