ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ 10ΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ Σ.Ε.Μ.Α.

Ὅσον ἀφορᾷ τήν 10ην Γενικήν Συνέλευσιν τοῦ  Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς (Σ.Ε.Μ.Α). ἡ ἱστοσελίς τοῦ Πατριαρχείου ἐδεσμεύθη (ἴδε http://jerusalem-patriarchate.info/2011/11/29/4685/)  διά λεπτομερεστέραν παρουσίασιν  τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, ἡ ὁποία καί ἕπεται.

Κατόπιν συντόνων προσπαθειῶν συνεργασίας πρωτίστως μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς (Σ.Ε.Μ.Α.), τῶν Πατριαρχείων, Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων καί Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί δευτερευόντως μετά τῶν τριῶν ἄλλων Οἰκογενειῶν, ἔλαβε χώραν ἡ 10η Γενική Συνέλευσις αὐτοῦ ἀπό 16ης -18ης /29ης Νοεμβρίου -1ης Δεκεμβρίου 2011, εἰς Πάφον τῆς Κύπρου.

Εἰς ταύτην μετέσχον Προκαθήμενοι καί ἀντιπρόσωποι καί τῶν τεσσάρων αὐτοῦ Οἰκογενειῶν, Ὀρθοδόξων, Λατίνων, Λουθηρανῶν καί Προχαλκηδονίων.

Κατά τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς πρώτης ἡμέρας ἔλαβε χώραν ὁ χαιρετισμός τῶν Προκαθημένων τῶν τεσσάρων ἐν λόγῳ Οἰκογενειῶν καί πρῶτον τοῦ φιλοξενοῦντος τήν Συνέλευσιν Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου, ἔχων ὡς ἕπεται : ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/11/29/1774/

Ἔπειτα ἠκολούθησεν ἡ προσφώνησις τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Συμβουλίου κ. Guirguis Ibrahim Saleh. Οὗτος ἐκαλωσώρισε τούς μετέχοντας εἰς τήν Συνέλευσιν Ἀρχηγούς τῶν Ἐκκλησιῶν καί τούς ζητήσαντας νά ἀπευθύνουν χαιρετισμόν.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κύπρου διά τάς εἰλικρινεῖς καί ἀκριβεῖς τοποθετήσεις εἰς τήν προσφώνησιν Αὐτοῦ, καί τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἀντιοχείας κ. Ἰγνάτιον, ὅν ἔχει τήν τιμήν νά ἐκπροσωπῇ κατ’ ἀνάθεσιν καί προσεφώνησεν ἀγγλιστί τά μέλη τοῦ Συμβουλίου ὡς ἕπεται: ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/11/29/1752/

Ἐν συνεχείᾳ ἀνέγνωσε χαιρετισμόν ὁ Μακαριώτατος  Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. κ. Θεόδωρος.

Ἐν συνεχείᾳ ἐξεφώνησε χαιρετισμόν ὁ Πρόεδρος τῆς Προχαληκηδονίου Οἰκογενείας, Πατριάρχης Κιλικίας κ. Catholicos Aram, καί ὁ Πρόεδρος τῆς Λατινικῆς Οἰκογενείας, Ἀρχιεπίσκοπος κ. Boulos Matar, καί ὁ Πρόεδρος τῆς Λουθηρανικῆς Οἰκογενείας Ἐπίσκοπος κ. Mounib Yunan.

Ἀνεγνώσθη, ἐπίσης χαιρετισμός τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κωνσταντίας τῆς Κύπρου κ. Βασιλείου, τοῦ Βατικανοῦ διά τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου τῆς Προωθήσεως τῆς Χριστιανικῆς Ἑνότητος καρδιναλίου Κoch, τοῦ Πρέσβεως τῆς Σερβίας εἰς Κύπρον, τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν διά τοῦ κ. Μισέλ Νουσέϊρε καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κανταβουρίας κ. Ρόουαν Οὐΐλιαμ διά τοῦ Ἐπισκόπου κ. Michael Lewis.

Μετά τούς χαιρετισμούς τούτους ἡ Γενική Συνέλευσις τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. προέβη εἰς τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, ἤτοι τόν διορισμόν τριῶν Ἐπιτροπῶν,

1. μιᾶς 4μελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἔργον τῆς ὁποίας ἦτο ὁ ἔλεγχος τῆς ἀκριβοῦς ἀντιστοιχίας τῶν προταθέντων ὑπό τῶν Προκαθημένων τῶν Ἐκκλησιῶν μελῶν τῆς Συνελεύσεως καί τῶν παρόντων εἰς αὐτήν.

2. μιᾶς Διαρκοῦς Ἐπιτροπῆς /Steering Committee, ἔργον τῆς ὁποίας ἦτο ἡ παρακολούθησις τῆς τηρήσεως τοῦ προταθέντος προγράμματος καί

3. μιᾶς Ἐπιτροπῆς Ὀνομασίας, /Nomination Committee, ἡ ὁποία ἀνέλαβε καί προέτεινε διά τήν ἐν συνεχείᾳ ἐκλογήν καί ἐπικύρωσιν ὑπό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τόν ἑπόμενον Γενικόν Γραμματέα τοῦ  Συμβουλίου καί τά ὀνόματα τῶν τεσσάρων Ἀρχηγῶν τῶν τεσσάρων Οἰκογενειῶν καί τῶν μελῶν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀπερχόμενος Γενικός Γραμματεύς κ. Guirguis Ibrahim Saleh ἔδωσε μίαν γενικήν ἀναφοράν ἐπί τῆς οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς, φιλανθρωπικῆς καί ἄλλης δραστηριότητος τοῦ Σ.Ε.Μ.Α, διαρκούσης τῆς θητείας αὐτοῦ, διά τήν ὁποίαν οὗτος ηὐχαρίστησε τήν Κοπτικήν αὐτοῦ Ἐκκλησίαν καί τάς ἄλλας Ἐκκλησίας, ἐλπίζων, ὡς εἶπεν, ὅτι ἠδυνήθη νά εὐαρεστήσῃ πάντας ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών του.

Ἀκολούθως ὁ Rev. Dr. Habib Badr, Συντονιστής / Coordinator τοῦ Task Force τοῦ Σ.Ε.Μ.Α., ἐπαρουσίασε τάς νέας προτάσεις αὐτοῦ διά τήν ἀναδόμησιν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. ὡς μέσου ἐκφράσεως τῆς φωνῆς τῶν Χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς διά δικαιοσύνην καί εἰρήνην, ἔναντι τῶν συμπατριωτῶν αὐτῶν Μουσουλμάνων καί τῶν Δυτικῶν συνεργατῶν αὐτῶν.

Ὅσον ἀφορᾷ τά Γραφεῖα-Headquarters τοῦ Π.Σ.Ε., ταῦτα παραμένουν εἰς Βηρυτόν, μέ πρότασιν νά ἱδρυθοῦν καί εἰς ἄλλας περιοχάς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Ὅσον ἀφορᾷ τήν Γενικήν Συνέλευσιν/General Assembly, αὕτη ἀποτελεῖ τήν Ἀνωτάτην ἀρχήν τοῦ Συμβουλίου, συνισταμένην ἐκ τῶν  Πατριαρχῶν τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τῶν βοηθῶν αὐτῶν, κυμαινομένην ἀριθμητικῶς ἀπό 48 ἕως καί 64 μέλη. Οἱ τέσσαρες Πατριᾶρχαι ἀποτελοῦν τό Προεδρικόν Συμβούλιον. Ἡ Γενική Συνέλευσις συνέρχεται ἀνά τετραετίαν.

Ὅσον ἀφορᾷ τήν Ἐκτελεστικήν Ἐπιτροπήν,  αὕτη ἀποτελεῖται ὑπό 24 μέλη, 6 ἐξ ἑκάστης οἰκογενείας. Αὕτη παρακολουθεῖ τήν διαδικασίαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου, δίδουσα ἀναφοράν ἐτησίως. Τά 2/3 τῶν μελῶν αὐτῆς  εἶναι κληρικοί, τό 1/3 ὀφείλει νά εἶναι εἰδήμονες /experts, λαϊκοί, ἄνδρες ἤ γυναῖκες, φέροντες μόρφωσιν θεολογικήν, οἰκονομικήν, κοινωνικήν, νομικήν, πολιτικήν καί ἄλλην.

Ἕν μέλος ταύτης θά ἐκλεγῇ νά ἐνεργῇ ὡς  Board Treasurer of the Executive Committee. Ὁ Γενικός Γραμματεύς καί οἱ Βοηθοί τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως θά εἶναι ex officio μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης.

Ὅσον ἀφορᾷ τήν Γενικήν Γραμματείαν / Extended General Secretary, ὁ Rev. Habib Badr προέτεινε νά ἀποτελῆται ἀπό τόν Γενικόν Γραμματέα, 3 βοηθούς τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καί τούς Διευθυντάς τῶν Τμημάτων, προγραμματίζουσα τά ἔργα/projects  τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. Τά μέλη τῆς Γραμματείας ταύτης συνέρχονται ἀνά τρίμηνον εἰς ὅποιον γραφεῖον τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. θά ἐπιλεγῇ. Ὁ Γενικός Γραμματεύς συγκαλεῖ καί διευθύνει τάς συναντήσεις ταύτας καί ἔχει βαρύνουσαν ψῆφον εἰς περίπτωσιν ἰσοψηφίας. Κρατοῦνται Πρακτικά τῶν Συνεδριάσεων τούτων. Τό Σῶμα τοῦτο παρακολουθεῖ τά Τμήματα, προγράμματα, ἔργα /projects  καί πᾶσαν δραστηριότητα τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. ὑπό τήν ἐπιθεώρησιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, ὁ ὁποῖος παρουσιάζει ἐτησίως ἀναφοράν πρός τήν Ἐκτελεστικήν Ἐπιτροπήν διά καθοδήγησιν καί ἐπιθεώρησιν.

Ἐπί τῶν ἀναθεωρήσεων τούτων τῶν by laws τοῦ Συντάγματος  τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. καί ὄχι ἐπί ψηφίσεων νέων νόμων ἐξεφράσθησαν εὐχαριστίαι ὁμοφώνως καί σχόλια δι΄ ἀλλαγάς τινας ὡς καί σχόλια νά ἔλθωμεν εἰς αὐτοκριτικήν, διά ποίους λόγους ἤλθομεν εἰς τήν κατάστασιν τῆς κρίσεως καί ὅτι ἤλθομεν εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς ἀναδομήσεως τοῦ Σ.Ε.Μ.Α. ὄχι διά τάς ἀνάγκας τῶν πιστῶν μας, ἀλλά ἐξ αἰτίας τῆς  οἰκονομικῆς ἀπραγίας, εἰς τήν ὁποίαν κατηντήσαμεν.

Ἐν συνεχείᾳ τῶν σχολίων τούτων ἐγένετο ἡ ψήφισις τῶν προταθέντων Ἀρχηγῶν τῶν Oἰκογενειῶν καί τῶν μελῶν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς καί τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως δι’ ὁμοφωνίας.

Ὁ Rev. Fr. Paul Rouhana μοναχός τοῦ Τάγματος τῶν Μαρωνιτῶν εἰς τόν Λίβανον ἐξελέγη Γενικός Γραμματεύς τοῦ Συμβουλίου.

Ἅμα τῇ ἐκλογῇ του ὁ νέος Γενικός Γραμματεύς π. Paul Rouhana ἀπηύθυνε χαιρετισμόν, εὐχαριστῶν τήν Συνέλευσιν διά τήν προσγενομένην αὐτῷ ὑπ’ αὐτῆς τιμήν τῆς ἐκλογῆς καί ἐδεσμεύθη ὅτι θά ἐργασθῇ δι’ ὅλων αὐτοῦ τῶν δυνάμεων, μέ πνεῦμα ἀγάπης, ἀληθείας καί οἰκουμενικότητος, διά νά συνδράμῃ εἰς τήν ὅσον τό δυνατόν καλλιτέραν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς τοῦ Σ.Ε.Μ.Α.

Ἡ Γενική Συνέλευσις ἐξέλεξε ἐν συνεχείᾳ τόν Σεβασμιώτατον Boulos Matar ἐπίτιμον Πρόεδρον, τόν δέ ἀφυπηρετήσαντα Γενικόν Γραμματέα κ. Guirguis Saleh ὡς ἐπίτιμον Γενικόν Γραμματέα.

Εὐχαριστίαι ἐξεφράσθησαν πρός τόν Rev. Habib Badr τῆς Λουθηρανικῆς Οἰκογενείας διά τήν οὐσιαστικήν συμβολήν αὐτοῦ εἰς τήν ὑπέρβασιν πολλῶν ὀργανωτικῶν καί οἰκονομικῶν δυσκολιῶν τοῦ Συμβουλίου.

Εἰς τήν Ἐκτελεστικήν Ἐπιτροπήν ἀνετέθη ἡ ἐπικύρωσις τῶν Πρακτικῶν τῆς Συνελεύσεως ταύτης, ὡρίσθη δέ ἡ προσεχής σύγκλησις αὐτῆς διά τήν 29ην καί 30ήν Μαρτίου 2012 εἰς τό Λίβανον.

Ἐπί τῇ λήξει τῶν ἐργασιῶν, ἡ Γενική Συνέλευσις ἐξέδωσε τό ἀκόλουθον ἀνακοινωθέν: ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://en.jerusalem-patriarchate.info/ar/2011/12/03/815/

Ἡ Ὀρθόδοξος Οἰκογένεια προέβη εἰς τήν κάτωθι δήλωσιν ἑλληνιστί:

Τά Ἑλληνορθόδοξα Πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα τῆς Ἀνατολῆς, Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καί Ἱεροσολύμων καί ἡ Ἀποστολική Ἐκκλησία τῆς  Κύπρου συμμετέσχον εἰς τήν 10ην Γενικήν Συνέλευσιν τοῦ Συμβουλίου Εκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολής, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τήν Πάφον τῆς  Κύπρου ἀπό 29ης Νοεμβρίου – 1ης Δεκεμβρίου 2011.

Εἰς τήν Συνέλευσιν ταύτην παρέστησαν αὐτοπροσώπως ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρος, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος καί ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπισκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος μετά τών συνοδειῶν Αὐτῶν. Τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Αντιοχείας κ. Ἰγνάτιον ἀντεπροσώπευσε ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ὁ ὁποῖος καί ἐπανεξελέγη Πρόεδρος τῆς Ορθοδόξου Οικογενείας.

Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Συνελεύσεως ταύτης οἱ ὡς ἄνω Ὀρθόδοξοι Προκαθήμενοι, εἰς τήν κατ’ ἰδίαν συνάντησην Αὐτῶν, συνεζήτησαν θέματα ἀφορῶντα εἰδικῶς τό χριστεπώνυμον πλήρωμα Αὐτῶν καί τούς Χριστιανούς τῆς Μέσης Ανατολῆς ἐν γένει. Ἡ Ὀρθόδοξος Οἰκογένεια συνέβαλε ἐπίσης ἀποτελεσματικῶς εἰς τήν λῆψιν ἀποφάσεων συντελουςῶν ἀποτελεσματικῶς εἰς τήν διοικητικήν ἀνασυγκρότησιν καί τήν οἰκονομικήν διαφάνειαν τοῦ Συμβουλίου, οὕτως ὥστε νά ἐκπληρώνῃ τοῦτο τήν ἀποστολήν του ὡς θεσμός ἐκφράσεως τῆς φωνῆς τῶν Χριστιανῶν τῆς Μέσης Ανατολῆς, δημιουργίας προϋποθέσεων εἰρηνικῆς συμβιώσεως αὐτῶν μετά τῶν Μουσουλμάνων καί τῶν Ἰουδαίων καί διαφυλάξεως τοῦ θρησκευτικοῦ καθεστῶτος τῶν Ἱεροσολύμων.

Εἰς τήν  Συνέλευσιν ἐγένετο ἐπίσης δεκτός ἡ Α.Ε. ὁ Πρέσβυς τῆς Σερβίας εἰς τήν Κύπρον κ. Savo Djurica, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τήν ἀγωνίαν του διά τήν σεβασμόν καί τήν προστασίαν τῶν θρησκευτικῶν μνημείων τῆς Ὀρθοδόξου ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας εἰς τό Κόσοβον. Τό Συμβούλιον ἐξέφρασε τήν ἀμέριστον συμπαράστασίν του πρός τίς ἀνησυχίες τοῦ Πρέσβεως.

Ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπισκέψεως ταύτης εἰς Κύπρον, ὁ Μακαριώτατος καί ἡ συνοδεία Αὐτοῦ ἐπεσκέφθη τό ἑσπέρας τῆς Τετάρτης, 1ης Δεκεμβρίου 2011, τήν ἀνεγειρομένην Ἐξαρχίαν τοῦ Πατριαρχείου παρά τήν Ἀρχιεπισκοπήν Κύπρου, ἔνθα ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου εἰς Κύπρον Ἱερώτατος Μητροπολίτης Βοστρων κ. Τιμόθεος ὑπεδέχθη  Αὐτόν καί ἐξήγησεν Αὐτῷ περί τοῦ ἄχρι τοῦδε γενομένου καί περί τοῦ μέλλοντος νά γίνῃ κτιριακοῦ ἔργου, καλῶς προχωροῦντος.

Ἐν συνεχείᾳ τούτου ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος παρέθεσε δεῖπνον εἰς τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον καί τήν συνοδείαν Αὐτοῦ καί κατευώδωσεν Αὐτόν εἰς τό ἀεροδρόμιον τῆς Λάρνακος.

 Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_0_placeholder

 




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ.

Τό Σάββατον, 13ην /26ην τοῦ μηνός Νοεμβρίου 2011, ἑωρτάσθη ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ὑπό τοῦ Πατριαρχείου εἰς τόν ἱερόν ναόν τοῦ Ἁγίου Πατρικίου τῆς Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου Κοινότητος αὐτοῦ εἰς τήν κώμην Ζντέϊντε τῆς περιοχῆς τῆς Ἄκκρης.

Ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης εἶναι μία ἐκ τῶν δώδεκα, τῶν ὑπαγομένων εἰς τήν Μητρόπολιν Ἄκκρης-Πτολεμαΐδος, εἰς τήν ὁποίαν Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος εἶναι ὁ Ἁγιοταφίτης Ἀρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος.

Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἔδωσε τήν εὐκαιρίαν τῆς τελέσεως τῆς θείας Λειτουργίας, προκειμένου ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος νά ἀκούσῃ καί νά γνωρίσῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τά ἀπασχολοῦντα τήν ἐν λόγῳ Κοινότητα προβλήματα.

Ἀφιχθείς ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν εἴσοδον τῆς κώμης, προϋπηντήθη ὑπό τῶν Προσκόπων καί τῶν ἱερέων, ἀκολούθως δέ ἐτέλεσε τήν θ. Λειτουργίαν, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ καί τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου.

Οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἑπτακοσίων καί πλέον Ὀρθοδόξων κατοίκων τῆς κώμης ταύτης, ἀριθμούσης δέκα χιλιάδας κατοίκων τό σύνολον μετέσχον εἰς τήν θ. Λειτουργίαν, εἰς τήν ὁποίαν βυζαντινῷ καί κατανυκτικῷ τῷ ὕφει ἔψαλεν ἡ χορῳδία τῆς Ἄκκρης καί τοῦ Σαχνίν ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου.

Εἰς τό εὐσεβές ἐκκλησίασμα τοῦτο ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον, ἔχοντα ὡς ἕπεται ἑλληνιστί:

«Εἶπεν ὁ Κύριος. «Ἐγώ εμι θρα· δι’ μο ἐάν τις εσλθ, σωθσεται, κα εσελεσεται κα ξελεσεται, κα νομν ερσει. Ὁ κλπτης οκ ρχεται ε μ να κλψ κα θσ κα πολσ· γ λθον να ζων χωσι κα περισσν χωσιν. Ἐγ εμι ποιμν καλς. ποιμν καλς τν ψυχν ατο τθησιν πρ τν προβτων», (Ἰωάν. 10,9-11).

 Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοί,

 Ἡ πανσθενής χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μᾶς συνήγαγε σήμερον εἰς τόν ἱερόν τοῦτον Ναόν τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πατρικίου, ἐν τῷ μεγάλῳ καί ὡραίῳ χωρίῳ ὑμῶν Shdeide, διά νά εὐχαριστήσωμεν τόν καλόν ἡμῶν Ποιμένα καί Σωτῆρα Χριστόν, ὁ Ὁποῖος τήν ψυχήν τίθησιν ὑπέρ τῶν προβάτων, δηλονότι ὑπέρ τῶν ἀνθρώπων. Ἡ εὐχαριστιακή καί λειτουργική αὕτη σύναξις ἡμῶν τελεῖται ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ μεγάλου Πατρός καί Οἰκουμενικοῦ διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας Ἁγίου Ἰωάννου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου.

Ἀπευθυνόμενος πρός τούς μαθητάς Αὐτοῦ, ὁ Χριστός λέγει αὐτοῖς: «Ἐγώ εἰμί ἡ θύρα δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ σῳθήσεται». Ἑρμηνεύων τούς Κυριακούς λόγους ὁ Ἱερός Χρυσόστομος λέγει: «θύρας τάς Γραφάς ἐκάλεσεν. Αὗται γάρ τήν θεογνωσίαν ἀνοίγουσιν, αὗται πρόβατα ποιοῦσιν, αὗται φυλάττουσιν». Ἡ θύρα κατά τόν Ἅγιον Κύριλλον Ἀλεξανδρείας εἶναι ἡ πίστις, διά τῆς ὁποίας μόνης εἰσερχόμεθα πρός τόν Θεόν Πατέρα καί οἰκειούμεθα Αὐτῷ».

Σχολιάζων τούς Κυριακούς λόγους: «Ἐγ εμι ποιμν καλς. ποιμν καλς τν ψυχν ατο τθησιν πρ τν προβτων», ὁ ἱερός Κύριλλος λέγει: «Χριστός ἐστιν ὁ καλός ποιμήν. Δι’ αὐτοῦ γάρ πρός ἡγεμονίαν καί τό καθηγεῖσθαι  τῶν λογικῶν ποιμνίων ἐρχόμεθα. Θύρα γάρ ὤν τῆς ἱερᾶς τε καί θείας αὐλῆς εἰσδέξεται μέν τόν ἐπιτήδειον, ἀποτειχιεῖ δέ τῷ μή τοιούτῳ τήν εἰς τό εἴσω πάροδον. Ἑαυτόν ποιμένα τόν ὄντως ἀγαθόν ὀνομάζει».

Μέ ἄλλα λόγια, ἀγαπητοί μου, ὁ Χριστός εἶναι ὁ πραγματικός τοῦ Θεοῦ Λόγου Ποιμήν, τουτέστιν ὁ ἀληθής Ἐπίσκοπος. Οἱ δέ Ἐπίσκοποι εἶναι ἄμεσοι διάδοχοι τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος χειροτονεῖται καί ἐγκαθίσταται ὑπ’Αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ὁ πρῶτος Ἱεράρχης τῶν Ἱεροσολύμων καί τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ δέ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἀσφαλής τόπος καί χῶρος τῆς λογικῆς Αὐτοῦ ποίμνης, τουτέστιν τῶν διά τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος καί Χρίσματος καί τῆς σφραγῖδος τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καθισταμένων μελῶν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, δηλονότι τῆς Ἐκκλησίας, ὡς διδάσκει ὁ σοφός Ἀπόστολος Παῦλος: «Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν», ( Α’Κορ. 12,28).

Ὁ Χριστός φανερῷ τῷ τρόπῳ λέγει εἰς τούς μαθητάς Του ἀλλά καί εἰς ἡμᾶς ὅτι: «ἐγώ αὐτός εἰμι ὁ Ποιμήν ὁ καλός», διά νά μᾶς διαφυλάξῃ ἀπό τούς ποιμένας τούς μιθωτούς, δηλαδή τούς ψευδοποιμένας, ἀλλά καί τούς κλέπτας. Καί πῶς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, διακρίνωμεν τόν καλόν Ποιμένα ἀπό τούς ψευδοποιμένας καί τούς κλέπτας; Ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ καλός καί γνήσιος ποιμήν τίθησι τήν ψυχήν αὐτοῦ ὑπέρ τῶν προβάτων. «Αὐτός», λέγει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος «…τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν»·«…ἦτε γὰρ», συνεχίζει ὁ σοφός Πέτρος, « ὡς πρόβατα πλανώμενα, ἀλλ’ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν»,  (Α’Πετρ. 2,25).

Ὁ Χριστός, λοιπόν, καί οἱ ὑπ’ Αὐτοῦ κατασταθέντες Ἐπίσκοποι καί Πρεσβύτεροι τῆς Ἐκκλησίας Αὐτοῦ, προνοοῦν περί τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν τῶν λογικῶν τῆς ποίμνης προβάτων. Ὁ Χριστός κατ’ οὐσίαν, ἀγαπητοί μου, ὡς λέγει ὁ Κλήμης Ἀλεξανδρείας, εἶναι ὁ προστάτης τῶν ψυχῶν ἡμῶν, (Α’ Κορ. 61,3). Ἰδού διατί ὁ μέγας Παῦλος παραγγέλλει λέγων: «Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο», (Ἑβρ. 13,17). Ἑρμηνεύων τούς λόγους τούτους τοῦ Παύλου ὁ Ζυγαβηνός λέγει: «Ἡγουμένους λέγει ὁ Παῦλος τούς Ἐπισκόπους, τούς διδασκάλους, τούς πνευματικούς ἄρχοντας τῆς Ἐκκλησίας».

Πράγματι, ὡς τονίζει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τούς ἡγουμένους σας, δηλαδή τούς πνευματικούς ἡγέτας καί Ἐπισκόπους σας θά προεκάλει πολλήν λύπην τό παραφέρεσθαι ὑμᾶς διδασκαλίαις ποικίλαις καί ξέναις καί ἀπειθεῖν τούτους διδάσκειν τήν ἀλήθειαν», (Ἑβρ. 13, 9). Ἀναλυτικώτερον εἰπεῖν: Μή σύρεσθε ἐδῶ καί ἐκεῖ ἀπό διδασκαλίας πού εἶναι διαφορετικαί καί ξέναι πρός τήν ἀληθινήν διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας, παρακούοντες καί προκαλοῦντες λύπην εἰς τούς διδάσκοντας τήν άλήθειαν, πνευματικούς, ποιμένας καί Ἐπισκόπους αὐτῆς.

Ναί, ἀγαπητοί μου, δέν πρέπει νά παρασυρώμεθα ἀπό διαφόρους καί ξένας διδασκαλίας, αἱ ὁποῖαι συγχέουν ἤ καί πολλάκις ταυτίζουν τό πνεῦμα τῆς ἀληθείας μέ τό πνεῦμα τῆς πλάνης. Ἰδού τί λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής καί Θεολόγος: «Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον· ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη», (Α’ Ἰωάν. 4, 1-3).

Καί πῶς διακρίνωμεν τό πνεῦμα τῆς ἀληθείας ἀπό τό πνεῦμα τῆς πλάνης; Τήν ἀπάντησιν δίδει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, λέγων: «Ἡμεῖς, δηλονότι οἱ Ἀπόστολοι, Ἐπίσκοποι καί διδάσκαλοι τοῦ Εὐαγγελίου καταγόμεθα ἀπό τόν Θεόν καί ἐμπνεόμεθα ἀπό τόν Θεόν…Ἐκεῖνος πού δέν εἶναι ἀπό τόν Θεόν καί δέν ἔχει ἀναγεννηθεῖ ἀπό Αὐτόν, δέν ἀκούει καί δέν δέχεται τήν διδασκαλίαν μας. Μέ τόν τρόπον αὐτόν  διακρίνομεν τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ πού ὁδηγεῖ εἰς τήν ἀλήθειαν καί τό πνεῦμα τοῦ διαβόλου πού ὁδηγεῖ εἰς τήν πλάνην·  «ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας ( τοῦ Χριστοῦ )  καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης (τοῦ διαβόλου)», (Α’ Ἰωάν. 4-6).

Τοιοῦτος ἐκ Θεοῦ καταγόμενος καί ἐμπνεόμενος Ἱεράρχης καί ποιμήν καί ὁμότροπος γενόμενος τῶν Ἀποστόλων ἀνεδείχθη καί ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, περί οὗ ὁ ὑμνῳδός λέγει: «Γέγονας Χρυσόστομε θεόπνευστον ὄργανον, δι’ οὗ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐφώνησε. Τῇ εὐσήμῳ γάρ βοῇ διέδραμε τά πέρατα, ὁ φθόγγος τῆς διδασκαλίας σου καί μιμητής γενόμενος τῶν Ἀποστόλων Ὅσιε, τόν χῶρον κατέλαβες ἐκεῖνον, ὅν ἐπόθησας. Πρέσβευε τῷ Κυρίῳ, παμμακάριστε, εἰρηνεῦσαι τόν κόσμον καί σῶσαι τάς ψυχάς ἡμῶν». ( Ἑσπερ. Δόξα, ἦχος δ’).

Μέγας ἐξ ἄλλου ὁμολογητής τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀνεδείχθη καί ὁ προστάτης τῆς πόλεως καί Κοινότητος ἡμῶν Ἅγιος Πατρίκιος, Ἐπίσκοπος Προύσης, μιμητής γενόμενος τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, μαρτυρήσας ὑπέρ Αὐτοῦ διά τοῦ αἵματός του, ὡς ψάλλει ὁ ὑμνῳδός αὐτοῦ: «Τῆς Ἐκκλησίας προεστώς, Πατρίκιε, οἷα ποιμήν ἀγαθός ὑπέρ αὐτῆς μάκαρ, τήν ψυχήν σου τέθεικας σύν Ἀκακίῳ, Μένανδρον, Πολύαινόν τε τόν θεῖον, σοφούς πλουτίσας συλλήπτορας ᾇσμα τῷ Θεῷ ἀναπέμποντας».

Ὁ σήμερον τιμώμενος Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καί ὁ μετ’αὐτοῦ συναγαλλόμενος Ἅγιος Πατρίκιος ὁ Ἱερομάρτυς μᾶς καλοῦν νά προετοιμάσωμεν τούς ἑαυτούς μας κατά τό στάδιον τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων, διά νά ἀξιωθῶμεν νά ὑποδεχθῶμεν τόν Ποιμένα καί ἀρχηγόν τῆς πίστεως ἡμῶν, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τόν ἐκ Παρθένου Μαρίας γεννηθέντα ἐν τῷ σπηλαίῳ τῆς Βηθλεέμ. Ἀμήν.

Καί ὡς ἕπεται ἀραβιστί: http://en.jerusalem-patriarchate.info/ar/2011/11/26/804/.  

Ὁ Μακαριώτατος ἐπαρασημοφόρησε τόν Προϊστάμενον τῆς ἐνορίας τοῦ Ζντέϊντε οἰκονόμον π. Τζίριες Κασσίς μέ τό παράσημον τοῦ Σταυροφόρου τοῦ Παναγίου Τάφου, εἰς ἀναγνώρισιν τῆς πεντηκονταετοῦς ἀφωσιωμένης ἱερατικῆς διακονίας αὐτοῦ εἰς τό Πατριαρχεῖον καί τήν Κοινότητα ταύτην.

Μετά τήν παρασημοφόρησιν ἐτελέσθη τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τοῦ μακαριστοῦ κτίτορος τῆς Ἐκκλησίας ταύτης Μητροπολίτου Ἄκκρης-Πτολεμαΐδος  Πατρικίου καί τοῦ οἰκονόμου τῆς ἐνορίας ταύτης π. Ἰμβραήμ.

Μετά τήν ἀπόλυσιν, τήν διανομήν τοῦ ἀντιδώρου καί τῶν εἰκόνων τοῖς πιστοῖς ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου ἔλαβε χώραν δεξίωσις εἰς τήν ἔναντι τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ αἴθουσαν τῆς ἐνορίας.

Εἰς ταύτην, ἐκτός τῶν ἄλλων, προσεφώνησεν ὁ διά τοῦ παρασήμου τιμηθείς οἰκονόμος π. Τζίριες Κασσίς ὁ ἐπί πεντηκονταετίαν καί ἐπί τῆς ἐποχῆς τεσσάρων Πατριαρχῶν διατελέσας οἰκονόμος. Οὗτος ἐκαλωσώρισε τόν Μακαριώτατον καί συνεχάρη Αὐτῷ ἐπί τῇ προλαβούσῃ ἕκτῃ ἐπετείῳ τῆς ἐνθρονίσεως Αὐτοῦ. Οὗτος ἀνεφέρθη εἰς τόν μακαριστόν Μητροπολίτην Ἄκκρης-Πτολεμαΐδος  Πατρίκιον, τόν ἀνεγείραντα τήν Ἐκκλησίαν τῆς ἐνορίας ταύτης ἐπί Πατριάρχου Γερασίμου τό 1896 ἐπί τεμαχίου γῆς, δωρηθέντος αὐτῷ ὑπό τοῦ Τούρκου Μουφτῆ Μαχμούδ Ἐφέντη Ἀράμπη πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Πατρικίου, Ἐπισκόπου Προύσης μαρτυρήσαντος τόν 4ον αἰ. μ. Χ.,  καί ἑορτάζοντος τήν 19ην Μαΐου ἑκάστου ἔτους. Ἐπίσης ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον διά τήν ἐπίσκεψιν καί τήν λειτουργίαν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Ἁγίου Πατρικίου εἰς τήν ἐνορίαν τοῦ Ζντέϊντε καί τήν ὑλικήν Αὐτοῦ καί ἠθικήν βοήθειαν εἰς τήν ἀνακαίνισιν τῆς Ἐκκλησίας καί εἰς ἄλλας Κοινότητας τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό Ἰσραήλ καί τήν Ἰορδανίαν καί διά τήν τιμητικήν διάκρισιν αὐτοῦ διά τοῦ παρασήμου τοῦ Πατριαρχείου καί δι’ ἄλλα, τά ὁποῖα ἀναφέρει εἰς τήν παρατιθεμένην κάτωθι προσφώνησιν αὐτοῦ ἀραβιστί, ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον : http://en.jerusalem-patriarchate.info/ar/2011/11/26/807/

Ἐν συνεχείᾳ προσεφώνησεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου κ. Ἰμβραήμ Ἀντών, ὡσαύτως εὐχαριστησας ἐξ ὀνόματος τῆς Κοινότητος τόν Μακαριώτατον ὡς καί τόν ἡγούμενον τοῦ Θαβωρίου Ὄρους Ἀρχιμανδρίτην π. Ἱλαρίωνα κάι τόν Ἀρχιμανδρίτην π. Φιλόθεον διά τήν ἐπαινετήν βοήθειαν αὐτῶν πρός τήν Κοινότητα Ζντέϊντε. Ἡ προσφώνησις αὐτοῦ ἔχει πλήρης ὡς ἕπεται: http://en.jerusalem-patriarchate.info/ar/2011/11/26/790/

Ἐπίσης προσεφώνησε ὁ σεΐχης τῆς κώμης ἰατρός Ὀμάρ Καγιάλ, ὁ ὁποῖος ἐκαλωσώρισε τόν Μακαριώτατον, λέγων ὅτι οἱ Χριστιανοί καί οἱ Μουσουλμάνοι συμβιώνουν συναδελφωμένοι, ἄνευ διακρίσεων εἰς τήν κώμην ταύτην, συμφώνως πρός τάς ρήσεις τοῦ Κορανίου καί τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἐπίσης προσεφώνησαν ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος τοῦ Ζντέϊντε Ἀμπού Νίμερ, ὁ ὁποῖος ἐτόνισε ὅτι ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ Ζντέϊντε ἀποτελοῦν ἕνα ποίμνιον.

Τάς προσφωνήσεις ἐν τῇ δεξιώσει ταύτῃ ἐπεσφράγισεν ἡ προσφώνησις τοῦ Μακαριωτάτου ἔχουσα ἀραβιστί ὡς ἕπεται: http://en.jerusalem-patriarchate.info/ar/2011/11/26/802/

Μετά τήν δεξίωσιν ταύτην ἠκολούθησε γεῦμα εἰς παρακείμενον τῇ κώμῃ τοῦ Ζντέϊντε ἑστιατόριον.

Μετά τό γεῦμα ὁ Μακαριώτατος ἐπεσκέφθη εἰς τήν οἰκίαν αὐτοῦ τόν ἀναρρωνύοντα ἐξ ἐγχειρίσεως καρδίας ἱερέα π. Νταούντ τῆς κώμης Πκέα καί ἐν συνεχείᾳ συνελυπήθη οἰκογένειαν εἰς τήν πόλιν Κούφρ Γιασίφ διά τήν ἐκδημίαν εἰς Κύριον μέλους αὐτῆς.

Έκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_1_placeholder




Η 6Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ Γ’.

Τήν Τρίτην, 9ην /22αν Νοεμβρίου 2011, ἑωρτάσθη εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἡ 6η ἐπέτειος ἀπό τῆς Ἐνθρονίσεως τοῦ Μακαριωτάτου Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων  κ.κ. Θεοφίλου Γ’ εἰς τόν ἔνδοξον Θρόνον τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

Διά τό χαρμόσυνον γεγονός τοῦτο ἐτελέσθη Δοξολογία εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τήν 10.30 π.μ. ὥραν τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου καί συνιερουργούντων Αὐτῷ τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιερέων, τῶν παρεπιδημούντων Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἐδέσσης κ. Ἰωήλ καί Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κοζάνης κ. Παύλου καί τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων, ἐγγάμων ἱερέων τοῦ ἀραβοφώνου ποιμνίου τοῦ Πατριαρχείου ἐκ πασῶν τῶν περιοχῶν τῆς δικαιοδοσίας αὐτοῦ καί τῶν παρεπιδημούντων ἐκ τῶν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, παρουσίᾳ τοῦ ἐξοχωτάτου Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου.

Μετά τήν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως Δοξολογίαν, τῶν κωδώνων κρουομένων, ἐγένετο ἡ ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον, ἔνθα προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον ἐξ ὀνόματος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος ὡς ἕπεται: (ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://jerusalem-patriarchate.info/2011/11/22/4645/) καί ὁ ἐξοχώτατος Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριος Ἀθανασίου ὡς ἕπεται: ( ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://jerusalem-patriarchate.info/2011/11/22/4639/.)

καί ἄλλοι, τῶν ὁποίων τά ὀνόματα ἀναφέρονται εἰς τήν εὐχαριστήριον ἀντιφώνησιν τῆς Α.Θ.Μ. ἔχουσαν ὡς ἕπεται: 

Ἐκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,

Ἀγαπητοί Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

 Δόξαν καί εὐχαριστίαν ἀναπέμψαμεν σήμερον τῷ ἁγίῳ Τριαδικῷ Θεῷ ἡμῶν ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς ἐνθρονίσεως τῆς Ἡμῶν Μετριότητος, ἐπί τοῦ ἀποστολικοῦ καί μαρτυρικοῦ θρόνου ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου καί πρώτου Ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων ἐν τῷ Πανιέρῳ Ναῷ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 Ἡ ἀπό τῆς ἀναρρήσεως Ἡμῶν ἕκτη ἐπέτειος εἰς τόν ἐπί τοῦ τόπου τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ καί τοῦ Παναγίου Τάφου ἐπισκοπικοῦ τε καί Πατριαρχικοῦ θρόνου, δηλονότι τῶν Ἱεροσολύμων, ἀποτελεῖ γεγονός Ἐκκλησιαστικόν καί οὐχί  κοσμικόν. Καί τοῦτο, διότι κατά τόν θεῖον Παῦλον: «Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος»,  (Πράξ. 20.28). Ὅπερ σημαίνει καί πάλιν κατά Παῦλον ὅτι: «τά μωρά καί τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά …..ὅπως μή καυχήσηται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον Θεοῦ», ( Α΄ Κορ. 1, 27-29».

 Ἡ  Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, οὗσα ἁγιογραφικῶς ἡ Μήτηρ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν καί τό τοῦ Θεοῦ κατοικητήριον, ἀναδεικνύεται ὁ τόπος καί ὁ χῶρος τοῦ ἐπιγείου Θρόνου τῆς μεγαλωσύνης τοῦ Θείου Λόγου, τοῦ ἐν Ναζαρέτ εὐαγγελισθέντος, ἐν Βηθλεέμ κατά σάρκα γεννηθέντος καί ἐν Ἱερουσαλήμ σταυρωθέντος καί ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 Τῶν κοσμοσωτηρίων τούτων ἱστορικῶν γεγονότων μάρτυς πιστός καί ἰσχυρός παραμένει διά μέσου τῶν αἰώνων ἡ γεραρά Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης μετά τῶν, κατά διαδοχήν ἐκλελεγμένων Ἡγουμένων καί Πατριαρχῶν αὐτῆς, πρός λειτουργίαν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων ἀλλά καί διακονίαν τοῦ διαπεπιστευμένου εὐλαβοῦς καί πολυπαθοῦς αὐτῆς Χριστεπωνύμου ποιμνίου.

 Ἡ σημερινή ἐνθρονιστήριος πανήγυρις δέν ἀφορᾷ εἰς τήν Ἡμετέραν ἐλαχιστότητα ἀλλά μᾶλλον εἰς τόν ἱερόν θεσμόν τοῦ ἐπισκοπικοῦ καί Πατριαρχικοῦ ἀξιώματος, ὡς λέγει καί ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος: «Ὅπου ἄν φανῇ  ὁ Ἐπίσκοπος, ἐκεῖ καί τό πλῆθος ἔστω ὥσπερ  ἄν  ᾖ Χριστός Ἰησοῦς  ἐκεῖ  καί ἡ καθολική Ἐκκλησία», ( Σμυρν. VIII ).  Λέγομεν τοῦτο  διότι  «ὁ Χριστός  ἐστι      ἡ   κεφαλή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας»,  (Κολ. 1, 18)  καί ὁ ἀρχηγός τῆς πίστεως ἡμῶν», ( Ἑβρ. 12, 2).

 Τοῦτο ἀπεδείχθη ἐναργέστατα κατά τήν ἄχρι  τοῦδε ταπεινήν κυβερνητικήν Ἡμῶν διακονίαν ἐν τῷ σκάφει τῆς ἁγίας ἡμῶν τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησίας. Ἐπ’ οὐδενί ἀμφιβαλλόμενοι ὅτι ὁ ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας ἐστίν ὁ διάβολος (Ματθ. 13, 25). Ὁ δέ ἐχθρός τοῦ διαβόλου ἐστίν ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τοῦ Χριστοῦ, ἑνότης καί ἀγάπη. «Πάντες οὗν, ὁμοήθειαν Θεοῦ λαβόντες, ἐντρέπεσθε ἀλλήλους, καί μηδείς κατά σάρκα  βλεπέτω τόν πλησίον, ἀλλ’ ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ ἀλλήλους διά παντός ἀγαπᾶτε. Μηδέν ἔστω ἐν ὑμῖν, ὅ δυνήσεται ὑμᾶς μερίσαι, ἀλλ’ ἑνώθητε τῷ ἐπισκόπῳ καί τοῖς προκαθημένοις εἰς τόπον καί διδαχήν ἀφθαρσίας, κηρύττει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος», ( Μαγν. VI,2).

 Ἐπί τούτοις δεόμενοι τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν, ὅπως κατευθύνῃ τό σκάφος τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ εἰς λιμένας ἀσφαλεῖς, εὐδίους καί εἰρηνικούς, ἐπικαλούμεθα ἐπί πάντας τούς τιμήσαντας τήν ἡμέραν ταύτην δύναμιν τήν ἐξ ὕψους, ὑπομονήν καί πᾶσαν παρά Θεοῦ εὐλογίαν, ἐκφράζοντες θερμάς εὐχαριστίας πρός τούς προσφωνήσαντας ἡμᾶς, τόν Γέροντα Ἀρχιγραμματέα, Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχον, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος, τόν Ἐκλαμπρότατον Γενικόν Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος κ._Σωτήριον Ἀθανασίου, τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην κ._Ἰσίδωρον, ἀντιπρόσωπον τῆς Ἀδελφῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, διαβιβάσαντα Ἡμῖν τάς εὐχάς τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας κ._Κυρίλλου, τόν Ἱερώτατον Μητροπολίτην Ναζαρέτ κ. Κυριακόν ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ ποιμνίου Ἡμῶν εἰς Ναζαρέτ, τόν Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἰόππης κ. Δαμασκηνόν, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ ποιμνίου Ἡμῶν εἰς Ἰόππην τόν Σχολάρχην τῆς Πατριαρχικῆς ἡμῶν Σχολῆς, Ὁσιολογιώτατον Μοναχόν π. Φώτιον,  τόν αἰδεσιμώτατον π. Αΐσα Ἀουάδ, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου, τόν Διευθυντήν τῆς Σχολῆς τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ἐντιμότατον κ. Σαμίρ Ζανανίρη,  Σχολάρχην τῆς Σχολῆς Ἁγίου Δημητρίου, τόν κ. Ὄδε Καουάς ὁμιλήσαντα ἐκ μέρους τοῦ ποιμνίου ἡμῶν ἐν Ἰορδανίᾳ, τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην Φιλόθεον ὁμιλήσαντα ἐκ μέρους  Μητροπόλεως Ἄκκρης, τόν π. Γεώργιον Σαχουάν, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῆς Κοινότητος Μπετζάλλας, τόν κ. Σεζάρ Μαρτζῆε, ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῆς Ἰσραηλινῆς Κυβερνήσεως, τόν κ. Elad Halevy  ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῆς Δημαρχίας Ἱεροσολύμων, τόν ἀξιότιμον Δρ. Χαλήλ Ἀντράους, ὁμιλήσαντα ἐκ μέρους τῶν Κοινοτήτων τοῦ Βορρᾶ, τόν Πρόεδρον τῆς Τζαμαΐγιε τῆς Παλαιᾶς Πόλεως  τῶν Ἱεροσολύμων κ. Μπάσεμ Σαΐδ καί ἅπαντας τούς παρισταμένους εἰς τόν ἑορτασμόν τοῦτον τῆς ἐνθρονιστηρίου ταύτης ἐπετείου.

 Ἐπιδαψιλεύομεν πᾶσιν ὑμῖν τάς Πατρικάς Ἡμῶν εὐχάς καί Πατριαρχικάς εὐλογίας.

 Εἰς ὑγιείαν πάντων ὑμῶν!

 Μετά τήν εἰς τό Πατριαρχεῖον δεξίωσιν ἠκολούθησε μοναστηριακή τράπεζα πρός ὑλικήν  εὐφροσύνην μετά τήν πνευματικήν τοιαύτην.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_2_placeholder




ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΕΠΙ ΤΗΙ 6ΗΙ ΕΠΕΤΕΙΩΙ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ Γ’, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ.

Προσφώνησις τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης  κ. Ἀριστάρχου εἰς τήν Ἐνθρόνισιν τῆς Α.Θ.Μακαριότητος τοῦ Πατρός ἡμῶν  καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ΄ –  9/ 22. 11. 2011.

Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Χαίρει καί ἀγάλλεται σήμερον ἡ Σιωνῖτις Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν καί ἡ Γεραρά αὐτῆς Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἐπί τῇ ἕκτῃ ἐπετείῳ τῆς Ἐνθρονίσεως τῆς ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος μετά τήν σύν Θεῷ καί ἐν κανονικαῖς ὁμοφώνοις συνοδικαῖς ψήφοις ἐκλογήν Αὐτῆς εἰς τόν ἔνδοξον, τετιμημένον καί μαρτυρικόν Θρόνον τοῦ πρώτου ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

Ἐπί τῷ εὐτυχεῖ καί χαροποιῷ γεγονότι τούτῳ Δοξολογία ἀνεπέμφθη πρός τόν πανάγαθον Θεόν ἡμῶν διά τό ὅτι ἐκ τῆς δοκιμασίας ἐξήγαγε εἰς ἀναψυχήν τήν Ἐκκλησίαν Σιών τῆς Ἁγίας, «τάς πύλας τῆς ὁποίας ὑπέρ πάντα  τά σκηνώματα Ἰακώβ ἠγάπησεν», ἐν τῷ χαρίσασθαι αὐτῇ ποιμένα καλόν καί τίμιον, τιθέμενον τήν ψυχήν Αὐτοῦ ὑπέρ τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ ἐμπεπιστευμένου Αὐτῷ ποιμνίου.

Τήν χαράν ἡμῶν ταύτην, Ἁγιοταφῖται  πατέρες, κλῆρος καί λαός, ἱερεῖς καί ποίμνιον ἐκ τοῦ κέντρου ἀλλά καί ἐκ τῶν ἄκρων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου ὁμοῦ μετά τῶν παρεπιδημούντων ἀδελφῶν  ἐκ τῶν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἐκφράζομεν καί ἐν τῇ ἱστορικῇ ταύτῃ Πατριαρχικῇ αἰθούσῃ διά προσφωνήσεων εἰλικρινῶν καί εὐχῶν ἐγκαρδίων.

Εἰς τήν πανηγυρικήν ταύτην ὁμήγυριν, ἑπόμενοι τῇ ἀληθείᾳ, ὀφείλομεν νά εἴπωμεν ὅτι ἀπό τῆς ἡμέρας ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων  Αὐτῆς ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης μέριμναν Αὐτῆς ἐποιήσατο, ὅπως, ἐν συνεργασίᾳ μετά τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Γεραρᾶς ἡμῶν Ἁγιοταφιτικῆς  Ἀδελφότητος καί τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου, προωθήσῃ καί ἀναβαθμίσῃ καί ἀνυψώσῃ τό ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ καί πέραν ταύτης ἁγιαστικόν, ποιμαντικόν, προσκυνηματικόν, κοινωνικόν, φιλανθρωπικόν, πολιτιστικόν καί εἰρηνευτικόν ἔργον τοῦ ἡμετέρου παλαιφάτου Πατριαρχείου.

Τοῦτο συγκεκριμένως ἀπεδείχθη εἰς τόν προσκυνηματικόν χῶρον, εἰς τόν ὁποῖον τά δικαιώματα ἡμῶν μετά πάσης ἑτοιμότητος καί ἀκριβείας ὑπεστηρίχθησαν καί διεφυλάχθησαν καί εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἀλλά κυρίως εἰς αὐτήν τῆς παρελθούσης ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί τῆς λίαν προσφάτου εἰς τό θεοδέγμον Σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ, κατά τάς ὁποίας οἱ Ἀρμένιοι αὐθαιρέτως ἀπεπειράθησαν νά ἀμφισβητήσουν ἀδιαμφισβήτητα δικαιώματα ἡμῶν.

Εἰς τόν ποιμαντικόν καί ἐκπαιδευτικόν χῶρον τοῦ Ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου σημαντικαί κατεβλήθησαν προσπάθειαι καί ἀξιόλογα ἔργα ἐτελέσθησαν διά τήν διατήρησιν τῆς θρησκευτικῆς καί ἐθνικῆς αὐτοῦ ταυτότητος καί τήν παράτασιν τῆς διαμονῆς αὐτοῦ εἰς τήν γενέτειραν αὐτοῦ Ἁγίαν Γῆν. Ὡς τοιαῦτα μνημονευθήτωσαν ἡ συντελουμένη ἀνέγερσις αἰθούσης διά Κατηχητικόν σχολεῖον καί ἄλλας ἐκδηλώσεις εἰς τήν Κοινότητα Ραμάλλας. Τό ἀποτελειούμενον καί ὅσον οὔπω εἰς λειτουργίαν παραδοθησόμενον σχολεῖον εἰς τήν Κοινότητα Μπιρζέτ, ἐπιχορηγηθέν ὑπό τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ταῖς ἐνεργείαις τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου. Τό ἀρξάμενον νά ἀνεγείρεται εἰς τήν Κοινότητα Μπετζάλλας σχολεῖον τῇ χορηγίᾳ ἀρχικῶς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νῦν δέ μέλλον νά ἀποτελειωθῇ τῇ χορηγίᾳ τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας τῇ αἰτήσει τοῦ Πατριαρχείου. Ἡ δι΄ἐνεργειῶν τοῦ Πατριαρχείου ὑπό φιλανθρωπικῶν Συλλόγων χρηματική ἐπιχορήγησις ξυλογλύπτου εἰκονοστασίου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Κοινότητος Κούφρ – Γιασίφ τῆς περιοχῆς Ἄκκρης-Πτολεμαϊδος. Ἡ κατά τήν πρόσφατον ποιμαντικήν Αὐτῆς ἐπίσκεψιν εἰς τήν Κοινότητα Οὐαχάδνε τῆς βορείου Ἰορδανίας χρηματική ἐπιχορήγησις διά τήν ἀνέγερσιν αἰθούσης Κατηχητικοῦ Σχολείου καί ἄλλων ἐνοριακῶν ἐκδηλώσεων. Ἡ ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἐκχώρησις τεμαχίου γῆς εἰς τήν περιοχήν Μπιρναμπάλα τοῦ Μπετ-Χανίνε διά τήν ἀνέγερσιν ἰσκάν- οἰκισμοῦ διά τήν κατοίκησιν τῶν τέκνων τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ. Ἡ ὑπό τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος  ἀρξαμένη καί συνεχιζομένη δωρεάν διανομή τοῦ εἰς τήν Ἀραβικήν γλῶσσαν ἐκδιδομένου περιοδικοῦ «Φῶς Χριστοῦ»/ Νούρ- Ἰλ-Μασίχ καί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐφημερίδος μετά πολυτίμου ὑλικοῦ Ὀρθοδόξου Βιβλικῆς καί Πατερικῆς παραδόσεως. Ἡ εἰς τήν Ἑλληνικήν καί τήν Ἀραβικήν ἔκδοσις Προσκυνηματικοῦ Ὁδηγοῦ τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἀκολουθοῦντος τοιούτου καί διά τήν Βασιλικήν τῆς Γεννήσεως εἰς Βηθλεέμ. Ἡ κατά τό ἔτος τοῦτο τῇ αἰτήσει τοῦ Πατριαρχείου εὐγενής προσφορά δωρεάν φοιτήσεως πέντε νέων τοῦ Ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου εἰς τήν Ἱερατικήν Θεολογικήν Σχολήν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, παρά τῇ ὁποίᾳ ἤδη προοδευτικῶς βαίνει καί ἡ ἀρξαμένη ἀνέγερσις τῆς ἡμετέρας Ἐξαρχίας. Ἡ τῇ Ὑμετέρᾳ προτάσει καί καθοδηγήσει ἐκπόνησις μελέτης ὑπό τοῦ καθηγητοῦ τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Φωτίου Δημητρακοπούλου περί τοῦ τόπου τοῦ Βαπτίσματος τοῦ Κυρίου εἰς τόν Ἰορδάνην, ἀναδεικνύουσα τήν ἡμετέραν εἰς ναούς καί μονάς Βυζαντινήν παρουσίαν ἐν τῇ εὐρυτέρᾳ ταύτῃ ἐρημικῇ περιοχῇ, ἐν ὄψει τῆς ὁσημέραι αὐξανομένης προσκυνηματικῆς καί τουριστικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου τούτου. Ἡ ἐπανέκδοσις πρός δωρεάν διανομήν τοῦ κλασσικοῦ συγγράμματος τῆς Ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων τοῦ μακαριστοῦ Ἁγιοταφίτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου.

Εἰς τάς σχέσεις αὐτοῦ μετά τῶν ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς τό Πατριαρχεῖον ἐκράτησε τήν ἰσορροπίαν μεταξύ καλῆς συνεργασίας ἀφ’ ἑνός καί ἐξασκήσεως τοῦ ἡγετικοῦ, συντονιστικοῦ καί δαιτητικοῦ αὐτοῦ ρόλου ἀφ΄ ἑτέρου. Τοῦτο ἐφάνη εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἐν τῇ Παλαιᾷ πόλει τῶν Ἱεροσολύμων στέρνας τοῦ Ἐζεκίου, τῆς  Δυτικῆς κλειστῆς μικρῆς πύλης τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως παρά τό Πατριαρχεῖον καί τῶν ἀποπειρῶν ἐπιβολῆς φορολογίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί εἰς ἄλλας περιπτώσεις θιγούσας τό κρατοῦν καθεστώς τῆς Παλαιᾶς πόλεως καί τόν θρησκευτικόν χαρακτῆρα αὐτῆς ὡς καί τά ab antiquο δικαιώματα τῶν θρησκευτικῶν καθιδρυμάτων τῆς Ἁγίας Γῆς .

Κατά τό τελευταῖον χρονικόν διάστημα τό Πατριαρχεῖον ἐνέτεινε τάς ἀπό τῶν τελευταίων ἐτῶν καταβαλλομένας προσπαθείας αὐτοῦ διά τήν ἀνασυγκρότησιν, ἀναβάθμισιν καί ἐνεργοποίησιν τοῦ ἐν ἀδρανείᾳ καί ἀπωλείᾳ προσανατολισμοῦ εὑρισκομένου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, εἰς τό ὁποῖον ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης προϊσταται ὡς Πρόεδρος τῆς Ὀρθοδόξου Οἰκογενείας. Πρός τόν σκοπόν τοῦτον τῆς ἐπανεκπληρώσεως τῆς ἀποστολῆς τοῦ ἐν λόγῳ Συμβουλίου, ἤτοι τῆς στηρίξεως τῶν χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τῆς ἐν συνεργασίᾳ καί ἀσφαλείᾳ συμβιώσεως αὐτῶν μετά τῶν Μουσουλμάνων συμπολιτῶν αὐτῶν ἔλαβον χώραν συναντήσεις εἰς Ἰορδανίαν καί Κύπρον τῶν Προκαθημένων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Οἰκογενείας, ἤτοι τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου, τῶν Πατριαρχείων Ἀλεξανδρείας καί Ἀντιοχείας καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί τῶν Προέδρων τῶν ἄλλων μή Ὀρθοδόξων Οἰκογενειῶν, ἤτοι τῆς Λατινικῆς, Λουθηρανικῆς καί Προχαλκηδονείου. Ἐκ τῆς στενοτέρας συνεργασίας ταύτης μεταξύ Πατριαρχείου καί Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία ἐστάθη ὄντως σημαντικώτατος ἀρωγός εἰς τό Συμβούλιον Ἐκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς οὐχί ἐν λόγοις ἀλλ’ ἐν ἔργοις, προῆλθε καί ἡ συνάντησις τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου μετά τοῦ Μεγαλειοτάτου Βασιλέως τῆς Ἰορδανίας Ἀμπντάλλα Ἴμπν Χουσεϊν τοῦ Β,΄ ὠφελιμωτάτη διά τούς χριστιανούς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τήν κατάστασιν τῶν ἱερῶν ναῶν εἰς βόρειον Κύπρον.

Τό Πατριαρχεῖον ἡμῶν δέν ὑστέρησεν ὡσαύτως εἰς συνεργασίαν μετά τῶν ἄλλων ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Προσκληθέν μετέσχεν εἰς τήν κατά τόν παρελθόντα Σεπτέμβριον Σύναξιν τῶν Προκαθημένων τῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου εἰς Κωνσταντινούπολιν. Εἰς ταύτην ἀπεφασίσθη ἐντονωτέρα συνεργασία μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς διά τήν στήριξιν τῶν πιστῶν αὐτῶν, διά δέ τό ἡμέτερον Πατριαρχεῖον ἀπεφασίσθη ἡ χορήγησις ὑποτροφιῶν εἰς τέκνα τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ ὑπό μιᾶς ἑκάστης τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Εἰς ταύτην τήν Σύναξιν ἀπεφασίσθη τῇ εἰσηγήσει τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος  καί ἡ Σύναξις τῶν Προκαθημένων ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν διά τήν ἐπίσπευσιν τῆς συγκλήσεως τῆς προετοιμαζομένης Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου.

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν ἐπάνδρωσιν τοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος λίαν ἐνθαρρυντικόν τυγχάνει τό γεγονός ὅτι ὡς ἐκ τοῦ δημιουργηθέντος κλίματος ἐμπιστοσύνης συχνάκις προσέρχονται μοναχοί ἤ ἱερεῖς, ἵνα ἐθελοντικῶς ἐπί τι διάστημα ὑπηρετήσωσι ἤ καί μονίμως διαμείνωσι καί ὅτι οἱ μαθηταί τῆς τροφοδότιδος εἰς Ἁγιοταφίτας  Ἱερατικῆς Σχολῆς τοῦ Πατριαρχείου, τῆς ἐπί τῆς Ἁγίας Σιών καλῶς λειτουργούσης, ἐλπιδοφόρως ηὐξήθησαν. Τάς προσελεύσεις ταύτας ἐνισχύει ἡ βελτίωσις τῆς διαδικασίας χορηγήσεως βίζας διαμονῆς ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ.

Ταῦτα, Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, ὡς ἀληθῆ ἀναγράφω πρωτίστως τῇ Ὑμετέρᾳ Μακαριότητι καί τῇ συνεργούσῃ Αὐτῇ Ἁγίᾳ καί Ἱερᾷ ἡμῶν Συνόδῳ καί Γεραρᾷ ἡμῶν Ἁγιοταφιτικῇ Ἀδελφότητι οὐχί μετά προθέσεως καυχήσεως καί ἄρα ἐπαναπαύσεως εἰς ἀδράνειαν καί ἀπραξίαν ἀλλά μετά προθέσεως ἐμπνεύσεως πνεύματος ἐνθαρρύνσεως καί ἐλπίδος, ἵνα ἐκ τῶν καλῶν καί ἀγαθῶν τούτων καί ἐπί τά καλλίονα, τά κράτιστα καί τά τελειότερα ἔλθωμεν.

Μετά τοιαύτης ἐλπίδος ὑψῶ ἐν τέλει τό ποτήριον ἐξ  ὀνόματος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος καί εὔχομαι ἐγκαρδίως τῇ Ὑμετέρᾳ σεπτῇ Μακαριότητι ἔτη ὅσα πλεῖστα ἐν ὑγιείᾳ, δυνάμει, εὐσταθείᾳ καί καρποφορίᾳ ἔργων ἀγαθῶν πρός τιμήν καί ἔπαινον τοῦ εὐλογημένου ἔθνους τῶν Ρωμαιορθοδόξων εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν  καί δόξαν καί προσκύνησιν τοῦ ὑπερευλογημένου ὀνόματος τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ Ἡμῶν. Γένοιτο.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_3_placeholder

 




ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΕΠΙ ΤΗΙ 6ΗΙ ΕΠΕΤΕΙΩΙ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ Α.Θ.Μ.

Μακαριώτατε,

Σεβαστοί Πατέρες,

Κυρίες και κύριοι,

Με ιδιαίτερη χαρά και συγχρόνως βαθειά τιμή, παριστάμεθα σήμερα, ως ταπεινοί προσκυνητές να συνεορτάσουμε τα έξι χρόνια από της ενθρονίσεώς σας ως Πατριάρχη του Παλαιφάτου και Πρεσβυγενούς Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Μαζί με όλα τα μέλη της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας, ενώνουμε τις προσευχές μας, για να σας δίνει ο Παντοδύναμος υγιεία και δύναμη, ώστε να δύνασθε να φέρετε εις πέρας το τιτάνιο έργο που έχετε αναλάβει. Στις κρίσιμες ώρες που ευρίσκεται το Έθνος μας, αλλά και όλη η ανθρωπότητα, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και Εσείς προσωπικά, αποτελούν φάρο ελπίδας για την πνευματική και ηθική μας ανάσταση.

Τα τελευταία έξι χρόνια της παρουσίας Σας στον Πατριαρχικό θρόνο σημαδεύτηκαν από δημιουργική εργασία, πνευματική ανάταση, αφοσίωση στα ιερά καθήκοντα Σας και κυρίως ορατά αποτελέσματα σε όλα τα επίπεδα της πολυσχιδούς δραστηριότητας Σας.

Η περίοδος της κρίσης που τραυμάτισε το κύρος του Καθιδρύματος, ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Επαναφέρατε την ηρεμία, το θρησκευτικό κύρος και το σεβασμό από Θρησκευτικούς και Πολιτικούς ηγέτες. Ο ρόλος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων αναβαθμίζεται συνεχώς, χάρις στις άοκνες προσπάθειές Σας και την αποτελεσματική καθοδήγησή Σας. Η Αγιοταφιτική Αδελφότητα συνέχισε και συνεχίζει, υπό τη σκέπη σας, με τον ίδιο ζήλο αιώνων το Θεάρεστο έργο της.

Μακαριώτατε,

Ως εκπρόσωπος της Ελλάδος, επιθυμώ να Σας εκφράσω τη βαθειά ευγνωμοσύνη του Έθνους για το έργο που επιτελείτε. Προφανώς, το έργο Σας κρίνεται καθημερινά από το σύνολο των Ορθοδόξων και αισθάνομαι ότι δεν διαθέτω το ηθικό κύρος, ταπεινός προσκυνητής, να κρίνω ή σχολιάσω το έργο Σας. Επιτρέψατέ μου όμως, Μακαριώτατε, να Σας εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες για τη σημαντική συμβολή Σας, ώστε να μεταφέρουμε τα Γραφεία μας σε κτίριο του Πατριαρχείου. Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ευρίσκονται πλέον εγγύτερα, όχι μόνο πνευματικά, αλλά και χωροταξικά.

Η πνευματική Σας παρουσία εμπνέει τους Πατέρες, ενισχύει τους πιστούς, οδηγεί όλους μας στο δύσκολο δρόμο της αρετής και της αγάπης στον πλησίον μας. Οι κοπιώδεις προσπάθειές Σας για την προστασία και περαιτέρω ανάδειξη των Ιερών προσκυνημάτων, το σημαντικό φιλανθρωπικό έργο του Καθιδρύματος. και η ανθρώπινη προσέγγισή Σας στα καθημερινά προβλήματα των πιστών, Σας έχει καταστήσει. Πατέρα και Δεσπότη όλων μας.

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων υπό την εμπνευσμένη ηγεσία Σας συνεχίζει ένα έργο αιώνων και είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι η δύναμη της θέλησής Σας, οι ικανότητές Σας και η Χάρις του Θεού θα μας οδηγήσουν σε νέες, ακόμα πιο καλύτερες ημέρες.

Μακαριώτατε,

Επιθυμώ να Σας διαβεβαιώσω ότι η Ελλάδα Σας παρέχει αμέριστη συμπαράσταση, ευρίσκεται αρωγός στις προσπάθειές Σας, εκφράζει την πλήρη ικανοποίησή της για το έργο που επιτελείτε και Σας. εύχεται ολόψυχα και ολόθερμα Υγιεία και Μακροημέρευση, για το καλό του Έθνους, της Ορθοδοξίας και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

(Ιεροσόλυμα, 22 Νοεμβρίου 2011, Εξοχ. κ. Σωτήριος Αθανασίου, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στα Ιεροσόλυμα).

ngg_shortcode_4_placeholder




Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ.

Τήν Παρασκευήν, 15ην /28ην Ὀκτωβρίου 2011, τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἑώρτασε τήν Ἐθνικήν Ἐπέτειον τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, εἰς μνήμην καί τιμήν τῶν ἀγωνισαμένων Ἑλλήνων κατά τῆς βίας, τῆς ἀπανθρώπου ὡμότητος καί κατοχῆς καί ὑπέρ τῆς ἐδαφικῆς ἀνεξαρτησίας καί ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος καί τῆς ἐλευθερίας ὡς ὑψίστου ἀναφαιρέτου ἀγαθοῦ, δοθέντος ὑπό τοῦ Θεοῦ εἰς τόν ἄνθρωπον.

Ὁ ἑορτασμός τοῦ σημαντικωτάτου γεγονότος τούτου -σταθμοῦ εἰς τήν νεώτερον ἱστορίαν τῆς Πατρίδος ἡμῶν, συμπεριέλαβε Δοξολογίαν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τήν 10.30 π.μ. τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας ὡς εὐχαριστίαν εἰς τόν Θεόν διά τήν χαρισθεῖσαν ἡμῖν ἐλευθερίαν καί ὡς δέησιν διά τήν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν τῶν πεσόντων ἀγωνιστῶν ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας ταύτης.

Τῆς Δοξολογίας ταύτης εἰς τό Καθολικόν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, τῇ συμπροσευχῇ τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιερέων καί Ἱερομονάχων, τῇ παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου καί τῶν συνεργατῶν αὐτοῦ καί τῇ συμμετοχῇ τῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀραβοφώνων τοῦ Ὀρθοδόξου ἡμῶν ποιμνίου.

Μετά τήν Δοξολογίαν εἰς τήν ἐν τῷ Πατριαρχείῳ δεξίωσιν ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησε τούς προσελθόντας διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ:

«Ἐκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

 Ἱερώτατον ἐπιτελοῦντες χρέος, ἐπί τῇ ἐθνικῇ ἐπετείῳ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, καθ’ ἥν τό εὐσεβές Ἑλληνικόν ἡμῶν ἔθνος ὑπερησπίσατο μετ’ αὐτοθυσίας τήν Ἐθνικήν αὐτοῦ ἀκεραιότητα κατήλθομεν μετά τῆς γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν ἀδελφότητος εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, ἔνθα ἐτελέσαμεν εὐχαριστήριον δοξολογίαν τῷ Ἁγίῳ Τριαδικῷ Θεῷ. Προσέτι ἀνεπέμψαμεν ἱκετηρίους δεήσεις τῷ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντι Χριστῷ τῷ Θεῶ ἡμῶν ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ὑπέρ πίστεως καί Πατρίδος ἡρωϊκῶς ἀγωνισαμένων καί ἐνδόξως πεσόντων ἐν τῷ ἱερῷ τούτῳ ἀγῶνι πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν.

 Ἡ σημερινή ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 εἶναι γεγονός λίαν σημαντικόν διά τήν ἐποχήν μας, ἡ ὁποία δοκιμάζεται ἀπό τήν ἄκαμπτον ὁρμήν τῆς ἐκ τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί διεθνοῦς οἰκονομικῆς κρίσεως ἀπειλουμένης ἐθνικῆς θρησκευτικῆς καί πολιτισμικῆς ταυτότητος, ἀτομικῆς τε καί συλλογικῆς, λαῶν τε καί ἐθνῶν.

 Εἶναι δέ σημαντική ἡ σημερινή ἐπέτειος, διότι τό θεῖον ἀγαθόν τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καί ἐλευθερίας, τό ὁποῖον ἡμεῖς ἀπολαμβάνομεν ὀφείλεται εἰς τόν ὑπέρ πίστεως καί Πατρίδος ἀγῶνα πεσόντων Πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν κατά τόν δαιμονιώδη πόλεμον τοῦ 1940.

 Ἐπισημαίνομεν δέ τοῦτο, διότι ἐάν ἡ μέχρι θανάτου θυσιαστική ἀντίστασις ἦτο πρός αἷμα καί σάρκα, ἡ σύγχρονος ἡμῶν πάλη εἶναι «πρός τάς ἀρχάς, πρός τάς εξουσίας, πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ αἰῶνος τούτου», ὡς λέγει ὁ σοφός Ἀπόστολος Παῦλος. (Ἐφ. 6,12).

 Δεηθῶμεν τοῦ Θεοῦ Πατρός ἡμῶν, τοῦ Θεμένου ἑκάστῳ ἔθνει τάς ἰδίας ὁροθεσίας, ὄπως ἀναδείξῃ ἡμᾶς ἀξίους τῆς ἐλευθερίας καί ἀξίους τῆς μνήμης καί τιμῆς τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων τῆς ἐποποιΐας τοῦ «ΟΧΙ», τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940.

 Ὑψώνοντες τό ποτήριον Ἡμῶν εἴπωμεν:

Ζήτω τό Ἔθνος!

Ζήτω ἡ ἐλευθερία!

Ζήτω τό ἔπος τοῦ 1940! Χρόνια πολλά!».

Ὁ δέ Γενικός Πρόξενος κ. Σωτήριος Ἀθανασίου διά τοῦ κάτωθι Μηνύματος τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος:

“Μακαριώτατε,

Σεβαστοί Πατέρες,

κυρίες καί κύριοι,

 Πέρασαν ἤδη 71 χρόνια, ἀπό τότε πού ἡ Ἑλλάδα ἀνηφόριζε στό δρόμο τοῦ μεγαλείου, πού ἔμεινε στή νεώτερη Ἱστορία σάν «ἔπος τοῦ 40». Ἦταν ἡ πιό φωτεινή ὥρα τῶν νεότερων χρόνων, λίγα χρόνια μετά τήν καταστροφή τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί μεσούσης μιᾶς ἐπονείδιστης δικτατορίας, πού ξεδιάντροπα μιλοῦσε γιά τρίτο ἑλληνικό πολιτισμό πάνω στά ἐρείπια τῆς δημοκρατίας, τῆς δόξας τῆς ἑλληνικῆς δημιουργίας, πού ἡ ἴδια εἶχε δολοφονήσει τήν 4η Αυγούστου. Ἡ ἐπίθεση τοῦ ἰταλικοῦ φασισμοῦ εἶχε ὅλα τά χαρακτηριστικά τῆς ἀθλιότητας αὐτῆς τῆς ἰδεολογίας. Ἦταν πράξη προδοσίας, καθώς παραβίαζε τίς κρατικές σχέσεις ὁμαλής γειτονιᾶς καί συμβίωσης. Ἦταν πράξη ἐσχάτης δειλίας, καθώς ἐκδηλώθηκε αἰφνιδιαστικά, χωρίς καμμία προειδοποίηση καί καλυπτόταν πίσω ἀπό ἐκδηλώσεις φιλίας καί ἐμπιστοσύνης. Αὐτά τά στοιχεῖα γιγάντωσαν τήν προσβολή πού αἰσθάνθηκε ὅλος ὁ λαός. Ἄγγιζαν ὄχι μόνο τό βαθύ αἴσθημα τῆς φιλοπατρίας τους, ἀλλά καί τό ρωμαίϊκο φιλότιμο, πού εἶναι κάτι ξεχωριστό, μοναδικό καί σέ κάθε περίπτωση ἀδιαπραγμάτευτο.

 Ἡ ἀπάντηση ἦταν μεγαλειώδης καί κατέπληξε τούς πάντες. Στό ἰταμό τελεσίγραφο, πού ὁ Ἰταλός πρεσβευτής ἐπέδωσε στόν Πρωθυπουργό, Ἰωάννη Μεταξᾶ, στίς 4.30 τό πρωΐ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, ἡ ἀπάντηση ἦταν «ΟΧΙ». Τήν εἶπε ὁμόθυμα ὁ ἑλληνικός λαός ἀπό κάθε γωνία τῆς Ελλάδας. Τήν εἶπε  ἡ Ἱστορία μας.

 Ἦταν ἕνα παράδοξο φαινόμενο: νά βαδίζει ἕνας λαός μέ τό «χαμόγελο στά χείλη» στόν πόλεμο ἀπέναντι σ ἕναν πολύ ἰσχυρότερο ἀντίπαλο, συγκριτικά ἄοπλος, ἀδύναμος, μέ ἀνοιχτά τεράστια κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα, χωρίς ἴχνος φόβου, μέ μιά τεράστια θέληση νά ταπεινώσει αὐτόν πού τόλμησε αὐτήν τή θανάσιμη ὕβρη καί νά νικήσει. Αὐτό ξεπερνοῦσε τά σύνορα τῆς λογικῆς, ἦταν μιά παράφορη ἐκτίναξη στά ὕψη τῆς θυσίας καί ἔγινε ἀπό ὅλους καί ὅλες, αὐθόρμητα, ἐνστικτικά.

 Τό κεφάλαιο πού ἄνοιξε μέ τό ἔπος τῆς Πίνδου καί συνεχίστηκε μέ τήν Ἀντίσταση, ἀποτελεῖ μία ἀπό τίς λαμπρότερες σελίδες τῆς νεώτερης Ἱστορίας μας.

 Μέ τήν πάροδο τῶν χρόνων, ζήσαμε μιάν ἄλλη ἐποχή. Τίς μέρες τῆς θαυμαστῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, τῆς συλλογικότητας, τῆς αγωνιστικῆς ἔξαρσης, τίς ἀντικατέστησε μιά συστηματική καί «ἐνεργούμενη» ἰδεολογία τῆς ξέφρενης ἀτομικότητας, τοῦ καταναλωτισμοῦ, τῆς σχετικῆς ἀδιαφορίας γιά τά κοινά. Σήμερα ὅμως πού ἡ χώρα μας ἀντιμετωπίζει μία τεράστια ἐθνική κρίση, εἶναι νομίζω ἀναγκαιότητα νά θυμηθοῦμε τίς ἔννοιες τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς συλλογικῆς δράσης καί πάνω ἀπό ὅλα τήν ὑπερηφάνειά μας καί τόν πατριωτισμό μας. Τήν κρίση πρέπει νά τήν ξεπεράσουμε καί θά τήν ξεπεράσουμε, μέ ἐργατικότητα, μέ ἀποφασιστικότητα, μέ πίστη στό Ἔθνος καί τήν Ὀρθοδοξία, μέ πίστη στίς ἀνεξάντλητες δυνάμεις μας.

 Οἱ γιορτασμοί τῆς ἐπετείου δέν ἔχουν νόημα ὅταν περιορίζονται σέ θεαματικές τελετουργίες. Εἶναι ζωτική ἀνάγκη νά βαθαίνουμε ἀδιάκοπα στό νόημα αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἀγῶνα. Ἐκεῖ ξαναγεννήθηκε ὁ ἀληθινός πατριωτισμός, ἡ σύνδεση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος μέ τά ἐθνικά. Ἡ ἀδιαίρετη ἑνότητα τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς προόδου. Τά ιδανικά αὐτά καλούμαστε σήμερα νά ὑπηρετήσουμε, νά ξαναβροῦμε τό βῆμα μας, τήν ἀποφασιστικότητά μας, τήν πίστη μας στίς δυνάμεις τοῦ λαοῦ μας. Ἡ χώρα μας πέρασε πολλές δύσκολες ὧρες κατά τή διάρκεια τῆς ἱστορίας της. Καί στό τέλος, βγῆκε πάντα νικήτρια. Ἔτσι θά γίνει καί σήμερα! Ἀρκεῖ νά τό πιστέψουμε καί νά ἀγωνισθοῦμε γιά αὐτό τό σκοπό.

Ζήτω τό Ἔθνος! Ζήτω ἡ 28η Ὀκτωβρίου!”.

Πέραν τοῦ λειτουργικοῦ τούτου ἑορτασμοῦ, ἡ Ἐθνική Ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἐτιμήθη καί διά σχολικοῦ ἑορτασμοῦ εἰς τήν Ἱερατικήν Πατριαρχικήν Σχολήν ἐπί τοῦ λόφου τῆς Ἁγίας Σιών.

Τόν ἐνδοσχολικήν ἑορτασμόν τοῦτον τήν 5.30μ.μ. τῆς ἰδίας ἡμέρας ἐτίμησαν μέ τήν παρουσίαν αὐτῶν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ὁ Γενικός Πρόξενος κ. Σωτήριος Ἀθανασίου καί μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Γενικοῦ Προξενείου Ἱεροσολύμων, Ἁγιοταφῖται Πατέρες, μοναχοί καί μονάζουσαι, μέλη τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας Ἱεροσολύμων καί ὁμάς Ἑλλήνων προσκυνητῶν ἐκ τῆς Μονῆς τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου προσελθόντων μετά τοῦ ἡγουμένου αὐτῆς Ἀρχιμανδρίτου π. Χρυσοστόμου.

Ὁ ἑορτασμός συνίστατο εἰς τελετήν σεμνήν καλῶς διωργανωμένην.

Αὕτη περιεῖχεν σύντομον προλόγισιν τοῦ Σχολάρχου, ὁσιωτάτου μοναχοῦ π. Φωτίου, εἰδικότητος Φυσικοῦ, τόν πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας ὑπό τοῦ Πανεπιστημιακοῦ καθηγητοῦ δοκίμου κ. Νικολάου Ζέρβη, ᾂσματα πατριωτικά, καί ἑρμηνευθέντα διά μέλους- φωνῆς καί μουσικῶν ὀργάνων, ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ καθηγητοῦ τῆς Μουσικῆς καί πρωτοψάλτου εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως κ. Χαραλάμπους Βακάκη ἀπαγγελίας ᾂσματα πατριωτικά ὑπό τῶν δέκα καί ὀκτώ δοκίμων μαθητῶν τῆς Σχολῆς, ἀπαγγελίας ποιημάτων ἤ ἀναγνώσεις κειμένων κορυφαίων Ἑλλήνων ποιητῶν καί λογοτεχνῶν καί προβολήν ὁπτικοακουστικοῦ ὑλικοῦ -ντοκυμαντέρ, τήν ἐπιμέλειαν τοῦ ὁποίου εἶχον οἱ ἴδιοι οἱ μαθηραί,  μέ θέμα τήν Ἰταλικήν καί Γερμανικήν  κατοχήν τῆς Ἑλλάδος τό 1940, τάς κακουχίας τῶν Ἑλλήνων, τάς στερήσεις, τούς θανάτους ἐκ τῆς πείνης, τά θύματα εἰς τά μέτωπα τοῦ πολέμου τήν ἀγωνιστικότητα αὐτῶν καί καρτερίαν καί ὁμοψυχίαν καί τήν ἀποτίναξιν τῆς ἀδίκου, σκληρᾶς καί ἀπανθρώπου κατοχῆς.

Δι’ ὅλων τούτων διδάσκοντες καί διδασκόμενοι, ὁμιλήσαντες καθηγηταί καί δράσαντες ἐπί τῆς σκηνῆς μαθηταί ἐδημιούργησαν εἰς τάς ψυχάς τῶν προσκεκλημένων αἰσθήματα συγκινήσεως, ἐθνικῆς αὐτοσυνειδησίας, αἰσιοδοξίας καί ἐλπίδος διά τήν συνέχισιν τῆς ἐθνικῆς ζωῆς ἡμῶν μέ τάς ἀξίας καί τά ἰδανικά τῶν προγόνων ἡμῶν, ἵνα ἀξιοπρεπῶς καί ἐπιτυχῶς ὑπερβῶμεν καί τήν ἐνσκήψασαν ἐφ’ ἡμᾶς οἰκονομικήν κρίσιν.

Εἰς τό τέλος τῆς τελετῆς ὁ Μακαριώτατος ἐπῄνεσε τόν Σχολάρχην, τούς καθηγητάς καί τούς μαθητάς διά τήν ἐπιτυχῆ διοργάνωσιν τῆς τελετῆς, ἡ ὁποία ἔφερε καρπούς συγκινήσεως καί ἐθνικῆς ὑπερηφανείας εἰς τάς ψυχάς ὅλων καί ὑπεγράμμισε τήν σημασίαν τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας διά τήν ἐθνικήν ἡμῶν ἐλευθερίαν καί τήν συμβολήν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων διά τῆς προσευχῆς, ἀλλά καί διά καταλλήλων ἐκκλησιαστικῶν ἐνεργειῶν καί τῆς παροχῆς ὑλικῆς βοηθείας εἰς τήν ἐπιτυχῆ διεξαγωγήν τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος.

Ὁ Μακαριώτατος καί ὁ Σχολάρχης ηὐχαρίστησαν τόν κ. Γενικόν διά τήν ἠθικήν καί ἔμπρακτον ὑλικήν αὐτοῦ συμπαράστασιν πρός τήν Σχολήν.

Ὁ κ. Γενικός ἐξέφρασε τήν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ διά τάς θεατρικάς καί μουσικάς ἐπιτεύξεις καί ἐπιδόσεις τῶν δοκίμων μαθητῶν καί ὑπεγράμμισεν πως ὅ,τι ἐπέτυχε τό ἔθνος ἡμῶν εἰς τάς δυσκόλους περιστάσεις τῆς ἱστορίας αὐτοῦ καί δή κατά τόν πόλεμον τοῦ 1940, τό ἐπέτυχε διά τῆς συνεργασίας καί τῆς ἀλληλεγγύης. Καί ὅτι διά τῆς ἀλληλεγγύης καί πάλιν σήμερον θά δυνηθῶμεν οἱ Ἕλληνες νά ὑπερβῶμεν ἐπιτυχῶς τήν ἀπειλοῦσαν ἡμᾶς οἰκονομικήν κρίσιν καί ἐν προόδῳ καί εὐημερίᾳ νά πορευθῶμεν συμφώνως πρός τάς ἀξίας τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ.

(Στό βίντεο πού ἀκολουθεῖ παρατίθεται τό σύνολο τῶν ἑορτασμῶν τῆς 28ης Ὀκτωβρίου εἰς τό Πατριαρχεῖον, μεταξύ τῶν ὁποίων καί τό μεγαλύτερο μέρος τῆς σχολικῆς  ἐκδηλώσεως).

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_5_placeholder




Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΓΚΩΜΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΘΣΗΜΑΝΗΝ.

Τό Σάββατον, 14ην /27ην  Αὐγούστου 2011, παραμονήν τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἐτελέσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ τελετή τῶν Ἐγκωμίων τῆς Θεοτόκου εἰς τό Θεομητορικόν αὐτῆς Μνῆμα ἐν Γεθσημανῇ.

Ἡ συγκινητική καί μεταλοπρεπεστάτη καί ἐν πολλοῖς μοναδική τελετή αὕτη ἔχει τήν θέσιν αὐτῆς ἀρχαιόθεν εἰς τήν τυπικήν καί προσκυνηματικήν τάξιν τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας.

Συμφώνως πρός τό Τυπικόν τοῦτο μακρά συνοδεία ἐξ Ἀρχιερέων καί Ἱερέων Ἁγιοταφιτῶν καί τῶν παρεπιδημούντων Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Κισάμου καί Σελίνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης κ. Ἀμφιλοχίου, Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγου, Τανάγρας καί Φωτικῆς κ. Πολυκάρπου, Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. Ἡσαΐου, ἐξ Ἱερέων, μοναχῶν καί μοναζουσῶν, τῆς ὁποίας προΐστατο ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ἐξεκίνησεν τήν 7.30 π.μ. θερινήν ὤραν τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας ἀπό τοῦ Κεντρικοῦ Μοναστηρίου τῶν Ἁγιοταφιτῶν μέ κατεύθυνσιν τήν Γεθσημανῆν.

Ἡ ἱερά πομπή αὕτη διῆλθε ἐπισήμως τήν Παλαιάν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων ἀπό δυσμάς πρός ἀνατολάς διά τῆς ὁδοῦ τοῦ Μαρτυρίου ( Via Dolorosa ). Ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Πραιτωρίου ἵστατο πρός ὑποδοχήν καί λῆψιν τῆς εὐλογίας τοῦ Μακαριωτάτου ὁ ἡγούμενος ὁσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Σέργιος, ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἁγίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί Ἄννης ἐντός τῶν τειχῶν πρό τῆς Πύλης τῶν Λεόντων ὁ ἡγούμενος ὁσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Μελέτιος καί ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Στεφάνου ἐκτός τῶν τειχῶν εἰς τήν ἀρχήν τῆς κοιλάδος τοῦ Ἰωσαφάτ ὁ ἡγούμενος Ὁσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἐπιφάνιος.

Ὅτε ἡ ἱερά πομπή ἔφθασεν εἰς Γεθσημανῆν, ὁ Μακαριώτατος καί οἱ Ἀρχιερεῖς ἐκάθισαν ἐπ’ ὁλίγον εἰς τό ἡγουμενεῖον, ἄχρις οὗ ἐνδυθῶσιν οἱ ἱερεῖς διά τήν Πατριαρχικήν ὑποδοχήν.

Ἡ ὑποδοχή αὕτη ἐγένετο εἰς τήν αὐλήν του Ἱεροῦ Προσκυνήματος. Ἐνταῦθα ὁ Μακαριώτατος ἐνεδύθη μανδύαν καί ηὐλόγησε τήν Ἁγίαν Εἴσοδον.

Εὐθύς ἀμέσως ἡ συνοδεία κατηυθύνθη διά τῶν κατηφορικῶν βαθμίδων πρός τό μέσον τοῦ Ναοῦ,τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων «Ἐν τῇ γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας…». Ἐνταῦθα ὁ Μακαριώτατος, οἱ Ἀρχιερεῖς καί Ἱερεῖς προσεκύνησαν τό Θεομητορικόν μνῆμα καί ἐνεδύθησαν τάς Ἀρχιερατικάς καί Ἱερατικάς αὐτῶν στολάς, ἐν ᾧ οἱ ψάλται ἔψαλλον τό «Ἄνωθεν οἱ προφῆται Σέ προκατήγγειλαν…»

Τοῦ Μακαριωτάτου εὐλογήσαντος,  τοῦ Θεομητορικοῦ Ἐπιταφίου μετενεχθέντος ἐκ τοῦ παρεκκλησίου τῆς Πλατυτέρας εἰς τό μέσον τοῦ Ναοῦ καί τοῦ Μακαριωτάτου εὐλογήσαντος ἤρξατο ἡ ἀκολουθία τῶν Ἐγκωμίων, συμφώνως πρός τό Καθιερωμένον Τυπικόν εἰς τρεῖς στάσεις:

Τήν α’: «Ἡ ζωή ἐν τάφῳ κατετέθης, βαβαί…».

Τήν β’: «Ἄξιόν ἐστιν μεγαλύνειν Σέ, τήν Θεοτόκον…».

Τήν γ’: «Αἱ γενεαί πᾶσαι ὕμνον τῇ ταφῇ σου προσάγουσι, Παρθένε….».

Εἰς τήν α’ τῶν στάσεων τούτων ὁ Πατριάρχης ἐθυμίασε τόν τάφον καί τό ἐκκλησίασμα, ἐνῷ εἰς τάς β’ καί γ’, Ἀρχιερεῖς.

Μετά τά εὐλογητάρια ἐκήρυξε τόν θεῖον Λόγον εἰς τούς ἀθρόως συγκεντρωμένους πιστούς καί πληροῦντας τόν ἱερόν Ναόν ὁ παρεπιδημῶν Μητροπολίτης Σερρῶν καί Νιγρίτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κ. Θεολόγος διά τήν Ὑπεραγίαν Δέσποιναν ἡμῶν Θεοτόκον, δανείσασαν τήν σάρκα αὐτῆς καί σαρκώσασαν τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, γεννήσασαν Αὐτόν κατά σάρκα, διακονήσασαν Αὐτόν, ἀκολουθήσασαν εἰς τόν Σταυρόν, ἰδοῦσαν Αὐτόν Ἀναστάντα, κοιμηθείσαν εἰς Ἱεροσόλυμα καί ἐνταφιασθείσαν εἰς «Γεθσημανῆν τό χωρίον» ὑπό τῶν Ἀποστόλων ἐκ περάτων τῆς γῆς συνδραμόντων καί μεταστᾶσαν εἰς οὐρανούς πρό τῆς Κοινῆς Ἀναστάσεως, ὑπό τοῦ Υἱοῦ Αὐτῆς Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κρατοῦντος τήν ψυχήν  καί τό σῶμα αὐτῆς, καθώς ἀναπαρίσταται εἰς τήν βυζαντινήν εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, καί καθίσασαν ἐκ δεξιῶν Αὐτοῦ, πρεσβεύουσαν ἐκεῖ ὑπέρ ἡμῶν καί προστρέχουσαν ἐν κινδύνοις καί θλίψεσιν καί ἀνάγκαις καί περιστάσεσιν ἑνός ἑκάστου ἡμῶν τοῦ γένους ἡμῶν παντός.

Ψαλλομένων τῶν Αἴνων καί τῆς Δοξολογίας, ὁ Μακαριώτατος, οἱ Ἀρχιερεῖς καί οἱ Ἱερεῖς προσεκύνησαν τήν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ἐπί τοῦ Ἐπιταφίου κειμένην ἐν τῷ μέσῳ. Ἀκολούθως καί ἐν ᾧ ἐψάλλετο τό ἀργόν ᾀσματικόν «Ἅγιος ὁ Θεός», οἱ ἱερεῖς ᾖραν τόν Ἐπιτάφιον καί ἐλιτάνευσαν αὐτόν διά τῶν βαθμίδων τοῦ Ναοῦ πρός δυσμάς ἄχρι τῆς Πύλης ἐσωτερικῶς.

Ἐνταῦθα ἀνεπέμφθη δέησις, μεθ’ ἥν οἱ ἱερεῖς καί πάλιν αἴροντες τόν Ἐπιτάφιον ἤνεγκον καί ἐτοποθέτησαν αὐτόν ὄπισθεν τοῦ Θεομητορικοῦ Μνήματος, πρό τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας Πλατυτέρας -Ἱεροσολυμιτίσσης.

Ἐνταῦθα ἀνεπέμφθη δέησις, ἐψάλη ὁ Πατριαρχικός Πολυχρονισμός καί ἐγένετο ἡ Ἀπόλυσις τῆς τελετῆς.

Μετά τοῦτο ἡ Πατριαρχική συνοδεία παρουσίᾳ καί τοῦ  παραστάντος εἰς τήν τελετήν Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου,ἀνῆλθεν εἰς τό ἡγουμενεῖον, ἔνθα ὁ καθηγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος ἀνέψυξε πάντας, προσφέρων ὁπώρας καί ἀναψυκτικά.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_6_placeholder




ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΟΡΔΑΝΙΑΝ.

Τήν Δευτέραν, 19ην Ἰουλίου/ 1ην Αὐγούστου 2011, ἔλαβε χώραν εἰς τό ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ὄχθῃ τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ παρά τόν τόπον τοῦ Βαπτίσματος τοῦ Κυρίου Πολιτιστικόν Κέντρον τῆς Ἰορδανικῆς Κυβερνήσεως Συνάντησις τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἤτοι τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἀντιοχείας κ. Ἰγνατίου, τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ἑρμουπόλεως κ. Νικολάου, τοῦ Μακαριωτάτου  Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυστοστόμου καί τοῦ προσκαλέσαντος καί φιλοξενοῦντος τήν Συνάντησιν ταύτην τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συνοδευομένου ὑπό τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου ἐν Ἀμμάν κ. Βενεδίκτου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ ὁσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλουμένου καί τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου πρεσβυτέρου π. Ἰμβραήμ Νταμπούρ.

Οἱ ἐν λόγῳ Προκαθήμενοι ἐγένοντο δεκτοί ἐι τό ἐν Ἀμμάν ἀεροδρόμιον τῆς Ἰορδανίας κατά τήν ἄφιξιν αὐτῶν τήν Κυριακήν, 18ην /31ην Ἰουλίου 2011 καί Δευτέραν 19ην Ἰουλίου/1ην Αὐγούστου 2011 ὑπό τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου καί τῆς συνοδείας Αὐτοῦ.

Ἡ διαμονή τῶν ἐν λόγῳ ὑψηλῶν ἐπισκεπτῶν ἐγένετο εἰς τό ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ὄχθῃ τῆς Νεκρᾶς θαλάσσης ξενοδοχεῖον Marriott, αἱ δέ ἐργασίαι ἔλαbον χώραν εἰς τό ξενοδοχεῖον τοῦτο καί εἰς τό Προσκυνηματικόν Κέντρον τῆς Ἰορδανίας παρά τόν Ἰορδάνην ποταμόν (Baptismal Site).

Σκοπός τῆς Συναντήσεως αὐτῆς ἦτο ἡ μελέτη τῶν φλεγόντων προβλημάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ θέσις καί ἡ ἐνίσχυσις τῶν Χριστιανῶν εἰς τόν  χῶρον αὐτῆς καί ἡ συνέχισις καλλιεργείας τῶν προϋποθέσεων ἐκείνων, ἤτοι τοῦ διαλόγου καί τοῦ σεβασμοῦ τῶν θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν εἰρηνικωτέραν καί ἀποδοτικωτέραν τήν συνύπαρξιν καί συνεργασίαν αὐτῶν μετά τῶν Μουσουλμάνων συμπολιτῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κατά τήν πρώτην ἡμέραν μάλιστα τῆς Συναντήσεως ταύτης ἤρχισαν τήν νηστείαν αὐτῶν τοῦ ραμαζανίου.

Κατά τήν πρώτην ἡμέραν τῆς Συναντήσεως ταύτης, οἱ Προκαθήμενοι μετέβησαν εἰς τό Πολιτιστικόν Κέντρον τῆς Ἰορδανικῆς Κυβερνήσεως, τό ὁποῖον ἀνήγειρεν ὁ πρίγκιψ τῆς Ἰορδανίας ἐξοχώτατος Ἐμίρ Γάζη. Μεταξύ τῶν ὑποδεξαμένων τούς Προκαθημένους ἦσαν ὁ ἐκ Φχές Ὑπουργός Παιδείας τῆς Ἰορδανίας κ. Τζήριες Σαμάουϊ, ἡ Ὑπουργός Τουρισμοῦ τῆς Ἰορδανίας  κ. Χάϊφα Ἀμποῦ Γαζάλε καί ὁ Διευθυντής τοῦ Κέντρου κ. Ντιά Ἰλ Μάντανη.

Τούς μετόχους τῆς Συναντήσεως ἐκαλωσώρισεν ἐξ ὀνόματος τοῦ πρίγκιπος τῆς Ἰορδανίας ὁ ἱερεύς π. Ναμπίλ Χαντάντ. Ἀκολούθως προσεφώνησε τούς προσκεκλημένους ἡ Ὑπεύθυνος τοῦ Τμήματος τοῦ ΣΕΜΑ εἰς Ἰορδανίαν κ. Οὐαφά Κσούς, λέγουσα ὅτι συγχαίρει τούς Μουσουλμάνους ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς νηστείας αὐτῶν καί εὐχαριστεῖ τῷ Βασιλεῖ τῆς Ἰορδανίας καί τῷ πρίγκιπι διά τήν  Συνάντησιν ταύτην καί τήν ὑποστήριξιν τῆς ἐν ἀλληλοσεβασμῷ συνυπάρξεως Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων εἰς τό Κράτος τῆς Ἰορδανίας.

Ἀκολούθως προσεφώνησεν τούς μετόχους τῆς ἐκδηλώσεως ταύτης ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί ὡς ἕπεται: http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/08/01/1334/

Ἐν συνεχείᾳ προσεφώνησεν ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας κ. Ἰγνάτιος, λέγων περίπου  τά ἑξῆς:

“Χαιρετίζομεν τήν εὐλογημένην ταύτην Συνάντησιν ἀναμέσον ἀδελφῶν ἡμῶν, τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου, διότι πιστεύομεν ὅτι πρέπει νά ἀκροώμεθα ἀλλήλων καί νά συνδιαλεγώμεθα μεταξύ ἡμῶν  κατά τό παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ καί νά συναναστρεφώμεθα τούς ἀνθρώπους, τηροῦντες τό «ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν». Ἡ τοιαύτη ἀγάπη ἐλλείπει ἡμῖν. Δέν ἀναγνωρίζομεν ἀλλήλους ἐν πλήρει ἄνευ ὅρων ἀγάπῃ. Δέν πορεύονται οἱ Χριστιανοί συμφώνως τῷ Εὐαγγελίῳ οὔτε οἱ Μουσουλμᾶνοι συμφώνως τῷ Κορανίῳ. Ἕνα Δημιουργόν ἔχομεν. Ὁ Χριστός εἶπεν: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη». Ἡ ἐλευθερία εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀγάπῃ”.

Ἀκολούθως προσεφώνησεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος  ἀγγλιστί ὡς ἕπεται: (βλ. ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/08/01/1340/ )

Μετά τήν λῆξιν τῆς Συναντήσεως ταύτης οἱ Προκαθήμενοι μετά τῶν συνοδειῶν αὐτῶν ἐπεσκέφθησαν τήν ἐν τῇ Ἀνατολικῇ ὄχθῃ τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ ὑπό τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ. Βενεδίκτου ἀνεγερθεῖσαν Ἱεράν Μονήν τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας. Ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης φιλοφρόνως καί φιλαδέλφως ὑπεδέχθη καί ἀνέψυξε πάντας καί προσέφερεν εἰς πάντας ἐνθύμιον μέ τήν εἰκόνα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Ἐν συνεχείᾳ, ἐπί βενζινοκινήτων ἀμαξῶν ἐγένετο ἡ μετάβασις εἰς τόν παρά τήν Ἀνατολικήν ὄχθην τοῦ Ἱορδάνου ποταμοῦ ἀνεγερθέντα ἱερόν ναόν τοῦ Τιμίου Προδρόμου,  τῇ ἐπιμελεία ὡσαύτως καί ἐπιστασίᾳ τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ. Βενεδίκτου.

Ἀκολούθως ἐγένετο κάθοδος πρός τά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου, εἰς τόν ὁποῖον  ἐβαπτίσθη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός καί ἐψάλη ὑπό πάντων τό «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε».

Τό ἑσπέρας  τῆς ἰδίας ἡμέρας οἱ Προκαθήμενοι καί αἱ συνοδείαι αὐτῶν συνηντήθησαν ἐπί τό αὐτό εἰς τό ξενοδοχεῖον Marriott καί συνεζήτησαν ἐκ τοῦ σύνεγγυς καί εἰς βάθος τήν κατάστασιν τῶν ποιμνίων αὐτῶν εἰς τάς Ἐκκλησίας αὐτῶν καί εἰς τήν Διασποράν.

Συνελόντι εἰπεῖν, οὗτοι ὑπεγράμμισαν τό γεγονός ὅτι αἱ πολιτικαί ἐξελίξεις τοῦ αἰῶνὸς μας  συνετέλεσαν εἰς τάς μετατοπίσεις τῶν ποιμνίων των, ἐδημιουργήθησαν καί  καί ἄλλα Ὀρθόδοξα Κέντρα εἰς Εὐρώπην καί Ἀμερικήν, τά ὁποῖα χρῄζουν ἰδιαιτέρας ἐπιμελείας καί προσπαθείας εἰς τήν ἐπίλυσιν τῶν  πρόβλημάτων αὐτῶν.

Ἐπίσης ὑπεγράμμισαν ὅτι αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ὀφείλουν νά ἐκπληρώνουν τήν οἰκουμενικήν αὐτῶν ἀποστολήν, ἐφ’ ὅσον ἐλαττώνουν  ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος αὐτῶν. Κυριαρχεῖ τό πνεῦμα τῶν Ἐθνικῶν Ἐκκλησιῶν καί οὐχί τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἐπίλυσις τῶν ἐθνικῶν προβλημάτων, εἶπον, θά συμβάλῃ εἰς τήν ἐπίλυσιν καί ἄλλων προβλημάτων εἰς τάς Ἐκκλησίας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἐν τῇ ἑνώσει ἡμῶν καί ἡ δύναμις ἡμῶν εἶπον. Αἱ μεγάλαι δυνάμεις καταπατοῦν ἐνίοτε τά ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἡμεῖς ὀφείλομεν νά διεκδικήσωμεν τά δικαιώματα ἡμῶν ταῦτα. Ὀφείλει νά ἀποσταλῇ μήνυμα περί τῆς ἐπισφαλοῦς θέσεως τῶν Χριστιανῶν. Διά τοῦ μηνύματος τῆς εἰρήνης ἡμῶν θά καταπολεμήσωμεν τούς ἐξτρεμιστάς. Ἐλπίζομεν, οἱ δυνατοί τῆς γῆς νά ἀκούσουν τήν ἡνωμένην κραυγήν τοῦ πόνου ἡμῶν τῶν ἡνωμένων. Τό θέμα τοῦτο, εἶπον, ὀφείλει νά θιγῇ καί εἰς τήν ἐν Κωνσταντινουπόλει Συνάντησιν τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων τήν ἀρχήν τοῦ προσεχοῦς Σεπτεμβρίου.

Ἐφ’ ὅσον σκοπός ἡμῶν, εἶπον, εἶναι ἡ διακονία τοῦ ἀνθρώπου, θά ἔχωμεν τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐν εἰλικρινείᾳ ἐντόπισις καί ἀντιμετώπισις τῶν ἐν πολλοῖς κοινῶν προβλημάτων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς βοηθεῖ εἰς τήν ἐπίλυσιν αὐτῶν . Αἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἔχουν ἀνάγκην ἐπικοινωνίας, καταπολεμοῦσαι τόν ἀπομονωτισμόν αὐτῶν.

Συνεζητήθη καί ἀπεφασίσθη ἡ σύστασις «Πρωτοβουλίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς» καί ὁ διορισμός Ἐπιτροπῆς Ἐκπροσώπων αὐτῶν καί ἡ ἔναρξις πρακτικῆς ἐργασίας.

Ἐπίσης ἐπεσημάνθη ἡ ἀνάγκη τῆς κρισίμου καταστάσεως  τοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Μέσης Ἀνατολῆς (ΣΕΜΑ), ὅπως μή διαλυθῇ. Ἐπίσης ἐζητήθη ἡ ἀξιοποίησις τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ἔχει Γραφεῖον εἰς τάς Βρυξέλλας καί ὅτι ἡ Κύπρος τό ἑπόμενον ἔτος θά ἔχῃ τήν Προεδρίαν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.

Ἐπεσημάνθη ἰδιαιτέρως ἡ δύναμις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Σταυροῦ τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐπίσης ἐτονίσθη ἡ σημασία τῆς πείρας τοῦ πολιοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῆς ἐμπεριστάτου νήσου Κύπρου καί τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ἀλεξανδρείας, ζῶντος εἰς τήν ἐμπερίστατον εἰσέτι Αἴγυπτον καί τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, τῆς πνευματικῆς πρωτευούσης ὅλων τῶν Χριστιανῶν καί τῆς  πόλεως τῶν δύο λαῶν καί τριῶν θρησκειῶν. Διά τό μέλλον τοῦτο τῶν Ἱεροσολύμων αἱ χριστιανικαί Ἐκκλησίαι καλοῦνται νά διαδραματίσουν σήμερον ἕνα λίαν σημαντικόν ρόλον.

Ἡ Συνάντησις αὕτη προεβλήθη ἐκτενῶς εἰς τά Μ.Μ.Ε. τῆς Ἰορδανίας.

Τό ἑσπέρας τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας καί μετά τάς ἐργασίας τῆς Συναντήσεως παρετέθη δεῖπνον εἰς τό ξενοδοχεῖον Marriott, εἰς τό ὁποῖον ἦσαν προσκεκλημένοι καί ἀνώτατοι παράγοντες τῆς Ἰορδανικῆς Κυβερνήσεως.

Διαρκοῦντος τοῦ δείπνου ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ προσεφώνησε τούς συνδαιτημόνας διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως: βλ. ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον:  http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/07/31/1324/

Ἐπί τῷ σημαντικῷ γεγονότι τούτῳ, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων προσέφερεν εἰς τούς τρεῖς Προκαθημένους, ἤτοι τῷ Πατριάρχῃ Ἀλεξανδρείας (διά τοῦ ἐκπροσώπου Αὐτοῦ), τῷ Πατριάρχῃ Ἀντιοχείας καί τῷ Μακαριωτάτῳ  Ἀρχιεπισκόπῳ Κύπρου ποιμαντικάς ράβδους ἀπό ἐλεφαντοστοῦν, κατασκευασθεῖσας εἰς Βηθλεέμ καί φιλντισένιους σταυρούς εὐλογίας.

Οὗτοι συγκεκινημένοι ηὐχαρίστησαν καί εἶπον ὅτι ἀληθῶς ὑπάρχει νῦν ἀνοικτή γραμμή ἐπικοινωνίας μεταξύ τῶν τεσσάρων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Εἰς τόν ἰδιοκτήτην τοῦ ξενοδοχείου κ. Φίλιππον Παπαδόπουλον, εὐγενῶς καί λίαν οἰκονομικῶς φιλοξενοῦντα τήν Συνάντησιν ταύτην, ὁ Μακαριώτατος προσέφερε ὡς εὐλογίαν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου.

 Τήν πρωΐαν τῆς ἑπομένης Τρίτης, 20ῆς Ἰουλίου /2ρας Αὐγούστου 2011, οἱ Ὀρθόδοξοι Προκαθήμενοι μετά τῶν συνοδειῶν αὐτῶν συνεζήτησαν καί πάλιν μεταξύ αὐτῶν τούς τρόπους προωθήσεως τῶν θεμάτων τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν καί τῶν χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀντολῆς ἐν γένει διά τῆς ὑπ’ αὐτῶν ἱδρύσεως τῆς «Ὀρθοδόξου Πρωτοβουλίας», στεγαζομένης εἰς Γραφεῖα, προσφερόμενα ὑπό τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί ἐχούσης ἀνά δίμηνον περίπου συναντήσεις εἰς Κύπρον κυρίως, ἀλλά καί ἀλλαχοῦ διά τήν ἐκπλήρωσιν τοῦ τεθέντος σκοποῦ.

Τήν μεσημβρίαν εἰς τό παρατεθέν εἰς τό ξενοδοχεῖον γεῦμα παρεκάθισαν καί οἱ ἱερεῖς τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰορδανίαν ὡς προσκεκλημένοι τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου.

Συνάντησις μετά τῆς Λατινικῆς καί Εὐαγγελικῆς Οἰκογενείας.

Τό ἑσπέρας τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας, Τρίτης, 20ῆς  Ἰουλίου /2ας Αὐγούστου 2011, οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ὀρθοδόξου Οἰκογενείας συνηντήθησαν εἰς τό ξενοδοχεῖον μετά τῶν ἀφιχθέντων ἐκπροσώπων τῆς Λατινικῆς Οἰκογενείας τοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Μέσης Ἀνατολῆς (ΣΕΜΑ) ὑπό τόν Μαρωνίτην Ἐπίσκοπον κ. Μποῦλος Μάταρ καί τῆς Εὐαγγελικῆς ὑπό τόν Λουθηρανόν Ἐπίσκοπον Ἱεροσολύμων κ. Μουνίμπ Γιουνάν καί συνεζήτησαν ἐπί μακρόν τήν ἀναγκην ὑπερβάσεως τῶν διαιρέσεων εἰς τό Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Μέσης Ἀνατολῆς (ΣΕΜΑ) καί συνεχίσεως τοῦ ἀνατεθέντος αὐτῷ ρόλου ὡς σώματος ἐκφράσεως τῆς φωνῆς τῶν Χριστιανῶν εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν καί τῆς προωθήσεως τῆς εἰρήνης ἐν δικαιοσύνῃ καί τῆς συμβιώσεως αὐτῶν μετά τῶν Μουσουλμάνων τῶν κρατῶν, εἰς τά ὁποῖα αὐτοί ζοῦν.

Πρός ἔξοδον ἐκ τῆς στασιμότητος καί ἐπωφελῆ κινητοποίησιν πρός ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ ἐκρίθη ἀπαραίτητος ἡ ἀποφασισθεῖσα σύγκλησις τῆς Ὁλομελείας τοῦ ΣΕΜΑ τόν προσεχῆ Νοέμβριον καί ἡ Συνάντησις τήν 23ην προσεχοῦς Αὐγούστου εἰς Κύπρον, τῇ φιλοξενίᾳ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τῶν τεσσάρων Προέδρων τοῦ ΣΕΜΑ διά τήν προετοιμασίαν τῶν σχετικῶν μέ τήν σύγκλησιν τῆς ἐν λόγῳ Ὁλομελείας κυρίως διά τοῦ διορισμοῦ μιᾶς Προπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς.

 

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

 

 

 




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝῼ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

Τήν μνήμην τοῦ σημείου τούτου ἑώρτασε συμφώνως πρός τήν τυπικήν καί προσκυνηματικήν καθεστωτικήν αὐτῆς διάταξιν ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων, τήν Παρασκευήν 7ην /20ήν Μαΐου 2011, διά θείας Λειτουργίας ἐπί τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ, ἧς προεξῆρξεν ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβήλων κ. Δωρόθεος. Μεταξύ τῶν θαυμαστῶν σημείων, τά ὁποῖα ἐπεδαψίλευσεν ὁ Θεός εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων, ἀνήκει καί τό ἐν οὐρανῷ φανέν σημεῖον τοῦ σταυροῦ.  Τοῦτο ἐνεφανίσθη εἰς ὥραν προμεσημβρινήν ἀπό τοῦ Φρικτοῦ Γολγοθᾶ ἕως καί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ὑπό ἀστέρων φωτεινοτέρων τῶν ἀκτίνων τοῦ ἡλίου σχηματιζόμενον, ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων Κυρίλλου τοῦ Κατηχητοῦ, τό ἔτος 351 μ.Χ. Τοῦτο εἶδον οὐχί ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ ἀλλ‘ ἐπί ὥραν πολλήν οἱ πάσης ἡλικίας καί ἐθνότητος κατοικοῦντες τήν Ἱερουσαλήμ. Ταῦτα ἀναφέρει ὁ τότε Ἀεχιεπίσκοπος Ἱεροσολύμων Κύριλλος ὁ Κατηχητής εἰς τήν περιγραφικήν τοῦ σημείου τούτου ἐπιστολήν αὐτοῦ εἰς Κωνστάντιον τόν βασιλέα, υἱόν τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου.

Ἅμα τῷ τέλει τῆς θ. Λειτουργίας ταύτης, ἔλαβε χώραν λιτανεία τρίς πέριξ τοῦ Παναγίου Τάφου, τῇ συμμετοχῇ τῶν ἐκ τοῦ Πατριαρχείου κατελθόντων καί ἐνδυθέντων Ἀρχιερέων καί ἀνεγνώσθη ὑπό τοῦ λειτουργοῦντος Ἀρχιερέως ἔμπροσθεν τοῦ Παναγίου Τάφου ἡ ἀποσταλεῖσα τῷ αὐτοκράτορι Κωνσταντίνῳ ἐπιστολή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κυρίλλου.

Μετά τοῦτο, τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων «Τίς Θεός μέγας…», οἱ Ἀρχιερεῖς εἰσῆλθον εἰς τό Καθολικόν, ἐκεῖθεν δέ ἐξελθόντες ἐν πομπῇ, τῶν κωδώνων κρουομένων, ἀνῆλθον εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Ἐν τῇ αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβήλων κ. Δωρόθεος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον διά τῆς ἀκολούθου προσφωνήσεως:

Μακαριώτατε πάτερ καί Δέσποτα,

Ἐκ τῶν πολλῶν θαυμαστῶν σημείων, μέ τά ὁποῖα ἐπλούτισεν ὁ Θεός τήν Σιωνίτιδα Μητέρα Ἐκκλησίαν μας εἶναι καί τό ἐμφανισθέν σημεῖον τοῦ Σταυροῦ ἐκ φωτεινῶν ἀστέρων εἰς τόν οὐρανόν τῶν Ἱεροσολύμων ἀπό τοῦ φρικτοῦ Γολγοθᾶ ἕως καί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων Κυρίλλου τοῦ Κατηχητοῦ, τό ἔτος 351.

Τήν μνήμην τῆς ἐμφανίσεως τοῦ σημείου τούτου ἑωρτάσαμεν σήμερον κατά τήν κρατοῦσαν ἐκκλησιαστικήν τυπικήν καί προσκυνηματικήν τάξιν διά θείας Λειτουργίας ἐπί τοῦ φρικτοῦ Γολγοθᾶ, λιτανείας πέριξ τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου καί ἀναγνώσεως τῆς περί τοῦ σημείου τούτου ἐπιστολῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κυρίλλου πρός Κωνστάντιον τόν βασιλέα, υἱόν τοῦ αὐτοκράτορος Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου.

Εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν ταύτην, ἐδεήθημεν ὑπέρ ὑγιείας καί εὐσταθείας τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος καί νῦν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τοῦ τιμίου καί δεδοξασμένου Ἱεροσολυμιτικοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου εὐχόμεθα Ὑμῖν ἐκ καρδίας μακροημέρευσιν ἐν ὑγιείᾳ καί εἰρήνῃ τῇ δυνάμει καί προστασίᾳ τοῦ σημείου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ὁ δέ Μακαριώτατος ηὐχήθη, ὅπως ἡ Ἀδελφότης ἑορτάζῃ ἐν εἰρήνῃ καί εὐσταθείᾳ εἰς αἰῶνα τόν ἅπαντα τήν κοσμοσωτήριον ἑορτήν ταύτην καί πάσας τάς ἑορτάς εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_7_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ.

Τήν Δευτέραν, μετά τήν Κυριακήν τοῦ Θωμᾶ, 19ην Ἀπριλίου / 2αν Μαΐου 2011, τό Ἀρμενικόν Πατριαρχεῖον ἐκπροσωπούμενον ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Νουρχάν καί ὁμάδος Ἀρμενίων ἱερέων ἐπεσκέφθη τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐπί τῇ ἑορτῆ τοῦ Πάσχα.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης ὁ Μητροπολίτης Νουρχάν προσεφώνησε τόν ὑποδεχόμενον τούτους Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον μεθ’ ὁμάδος Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιερέων καί Ἱερομονάχων μέ τήν κάτωθι προσφώνησιν: (βλ. ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/05/02/1272/ ) Ἀπαντῶν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εἶπεν ὅτι: «εἶναι ἰδιαιτέρα χαρά, συγκίνησις καί εὐλογία νά ζῶμεν τήν ἑορτήν τοῦ Πάσχα καί νά συναντώμεθα ὡς Χριστιανοί εἰς τό πλαίσιον τῆς ἑορταστικῆς ταύτης ἀτμοσφαίρας, παραμερίζοντες  παρεξηγήσεις τοῦ παρελθόντος, ἔχοντες ἐπιλύσει διαφοράς προσκυνηματικάς ἡμῶν καί ἀναμένοντες νά ἐπιλύσωμεν ἄλλας ἐν πνεύματι διαλόγου καί ἀμοιβαίου σεβασμοῦ τῶν ἱστορικῶν προσκυνηματικῶν δικαιωμάτων ἡμῶν, δίδοντες οὕτω  μίαν ἐπαξίαν χριστιανικήν μαρτυρίαν εἰς τήν Ἁγίαν Πόλιν Ἱερουσαλήμ καί συμβάλλοντες εἰς τήν διατήρησιν τοῦ θρησκευτικοῦ χαρακτῆρος αὐτῆς.

Μεταφέρητε τάς εὐχάς Ἡμῶν προσωπικῶς καί τῆς Ἀδελφότητος ἡμῶν τῷ γηραιῷ καί πολιῷ Πατριάρχῃ ὑμῶν κ. Τουρκάμ Μανουκιάν».

Τήν ἑπομένην, Τρίτην, 20ήν Ἀπριλίου /3ην Μαΐου 2011, ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ὑπό τόν ἡγούμενον αὐτῆς Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον ἀνταπέδωσε τήν ἑόρτιον πασχάλιον ἐπίσκεψιν εἰς τό Πατριαρχεῖον τῶν Ἀρμενίων, εὑρισκόμενον νοτίως τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων πρός τόν λόφον τῆς Ἁγίας Σιών.

Εἰς τό πλαίσιον  τῆς ἐπισκέψεως ταύτης ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τόν ὑποδεχθέντα Αὐτόν Ἀρμένιον Πατριάρχην κ. Τουρκόμ Μανουκιάν μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ: (βλ. ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον http://en.jerusalem-patriarchate.info/2011/05/02/1274/ )

Ἀπαντῶν ὁ γηραιός Ἀρμένιος Πατριάρχης κ. Τουρκόμ Μανουκιάν, εἶπεν ὅτι: «Ἡμεῖς χαιρόμεθα δι’ ὅσα πασχάλια ἑόρτια καί ἀδελφικά εἴπατε καί προσυπογράφομεν ταῦτα.

Ὑποδεχόμεθα ὑμᾶς ὡς καί ὑμεῖς εἴπατε ἐν πνεύματι τῆς εἰρήνης τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, τῆς εἰρήνης, τήν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τούς μαθητάς Αὐτοῦ κατά τήν πρώτην ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεως Αὐτοῦ. Ἐν τῇ εἰρήνῃ καί τῇ ἀγάπῃ μεταξύ ἡμῶν δίδομεν μίαν μαρτυρίαν εἰς τόν κόσμον, ἵνα πιστεύσῃ καί ἐνισχυθῇ. Ἡμεῖς οἱ Ἀρμένιοι καί οἱ Ἕλληνες ἔχομεν ὑποστῇ δοκιμασίας, ὡς καί γενοκτονίας. Ὑπέστημεν ταύτας καί ἐπεζήσαμεν τούτων.

Ἐν τῇ πίστει ἡμῶν εἰς Χριστόν καί ἐν τῇ συνεργασίᾳ μεταξύ ἡμῶν θά ἀντιμετωπίσωμεν τάς ἑκάστοτε ἀναφυομένας δυσκολίας, ἵνα οἱ λαοί ἡμῶν ζήσωσι ἐν εἰρήνῃ, προόδῳ καί εὐημερίᾳ».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_8_placeholder