Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑωρτάσθη εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τῆς Παναγίας τῆς Σεϊδανάγιας («Δεσποίνης Ἡμῶν»), τήν Δευτέραν,  2αν /15ην Φεβρουαρίου 2010.

Ἡ Μονή αὐτή εἶναι μία τῶν εἴκοσι Μονῶν τοῦ Πατριαρχείου ἐντός τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων εἰς τήν Χριστιανικήν συνοικίαν, πολύ πλησίον τοῦ Πατριαρχείου, ἀπέναντι τοῦ τεμένους Χάνκε,  ὅπου πάλαι ποτέ ἦτο τό Πατριαρχεῖον, συνορεύουσα δυτικῶς μέ τήν Ἱεράν Μονήν τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης καί βορείως μέ τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ἁγίου Εὐθυμίου.

Ὁ ναός τῆς Μονῆς, εἰς τόν ὁποῖον καί φυλάσσεται ἱερά θαυματουργική εἰκών τῆς Θεοτόκου, εἶναι ἀφιερωμένος εἰς τήν Ὑπαπαντήν τοῦ Κυρίου καί διατηρεῖ ἀρχαιότατα ἀρχιτεκτονικά χριστιανικά στοιχεῖα. Βορείως τοῦ κυρίως ναοῦ ὑπάρχει παρεκκλήσιον ἀφιερωμένον εἰς τούς Ἁγίους Πάντας.

Εἰς τήν Μονήν διαβιοῦν περί τάς εἴκοσι μονάζουσαι, ἀπασχολούμεναι εἰς διαφόρους διακονίας εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς εἶναι ἡ μοναχή Σεραφείμα, ἀναλαβοῦσα ὑπό τοῦ Πατριαρχείου τήν ἡγουμενείαν πρό τριετίας, μετά τήν ἀπελευθέρωσιν τοῦ ναοῦ ἐκ τῶν ὀπαδῶν τοῦ πρῴην Πατριάρχου Εἰρηναίου καί ἐπιτελέσασα εἰς τόν Ναόν ἀξιόλογον ἀνακαινιστικόν ἔργον τῇ ἐπιστασίᾳ τοῦ ἀρχιτέκτονος τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως κ. Θεοδοσίου Μητροπούλου.

Ἡ ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑωρτάσθη μέ πανηγυρικόν Ἑσπερινόν ἀφ’ ἑσπέρας, Κυριακήν τῆς Τυρινῆς,  καί  ὄρθρον καί κατανυκτικήν θ. Λειτουργίαν τήν πρωΐαν τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας, 2ας /15ης Φεβρουαρίου 2010, προεξάρχοντος τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, ὅστις καί ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον περί τοῦ δι’ ἡμᾶς σαρκί νηπιάσαντος καί τεσσαρακονθημέρου εἰς τόν Ναόν τοῦ Σολομῶντος ὑπό τοῦ Ἰωσήφ καί τῆς μητρός Αὐτοῦ προσενεχθέντος καί ὑπό Συμεών τοῦ Θεοδόχου εἰς τάς ἀγκάλας βασταχθέντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς τούς ἀθρόως προσελθόντας καί πληρώσαντας τόν Ναόν πιστούς.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν φιλόφρων ἦτο ἡ ὑποδοχή ὑπό τῆς Καθηγουμένης μοναχῆς Σεραφείμας εἰς τό ἡγουμενεῖον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Τρίτην, 20ήν Ἰανουαρίου /2αν Φεβρουαρίου 2009, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτή τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου εἰς τήν Ἱεράν αὐτοῦ Μονήν ἐντός τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων εἰς τήν χριστιανικήν συνοικίαν παρά τό Πατριαρχεῖον.

Ὡς γνωστόν, ὁ Ἅγιος Εὐθύμιος προσῆλθεν εἰς τούς Ἁγίους Τόπους ἀπό τήν Μελιτινήν τῆς Ἀρμενίας τό 420 μ.Χ. καί ἵδρυσεν εἰς τήν ἔρημον τῆς Ἰουδαίας δεξιά τῷ κατερχομένῳ ἀπό Ἱεροσολύμων εἰς Ἱεριχώ, μετά τήν Βηθανίαν, Λαύραν. Εἰς αὐτήν ἐδέχθη, μετά τήν ἄσκησιν αὐτοῦ εἰς τό Κοινόβιον τοῦ Ὁσίου Θεοκτίστου, τόν Ὅσιον Σάββαν τόν ἡγιασμένον, καθοδηγῶν αὐτόν εἰς τήν μοναχικήν ζωήν, ὡς καί ἑκατοντάδας ἄλλων μοναχῶν, ἀναδεικνυόμενος μέγας πεφωτισμένος  διδάσκαλος τῆς μοναχικῆς ζωῆς καί προασπιστής τοῦ Χριστολογικοῦ δόγματος τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος (451 μ.Χ.) τῶν ἐν Χριστῷ δύο φύσεων ἔναντι τῆς καινοφανοῦς αἱρέσεως τοῦ μονοφυσιτισμοῦ, ὡς καί ἱεραπόστολος τῶν ἐκ Περσίας προσελθόντων εἰς τήν ἔρημον νομάδων, τούς ὁποίους ἐβάπτισε καί ἐχειροτόνησεν ὡς Ἐπίσκοπον αὐτῶν τόν Πέτρον Παρεμβολῶν.

Ἡ ἔνδοξος αὐτή μονή σῴζεται σήμερον καλῶς διατηρουμένη εἰς ἐρειπιώδη κατάστασιν, οὖσα ἀξιόλογος ἐπισκέψιμος ἀρχαιολογικός χῶρος. Εἰς τοῦτον ἐπετρέπετο πρό ἐτῶν ἡ τέλεσις τῆς θ. Λειτουργίας ὑπαιθρίως ὑπό τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας τοῦ Ἰσραήλ, ὄχι ὅμως ἔτι σήμερον.

Εἰς τήν ἐντός τῶν Ἱεροσολύμων Ἱεράν Μονήν τοῦ Ἁγίου Εὐθυμίου ἐτελέσθη ἀφ’ ἑσπέρας Ἑσπερινός, τήν δέ κυριώνυμον ἡμέραν τῆς ἑορτῆς Ὄρθρος  καί θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους.

Πρός τούς προσελθόντας μοναχούς καί τάς προσελθούσας μοναχάς, πρός τόν εὐσεβῆ λαόν τοῦ Κυρίου ἐκήρυξεν ὁ Σεβασμιώτατος τόν θεῖον λόγον περί τῆς ζωῆς τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου.

Διαρκούσης τῆς θ. Λειτουργίας προσῆλθε μετά συνοδείας ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος καί προσεκύνησε.

Τόν Σεβασμιώτατον, τήν συνοδείαν αὐτοῦ καί τό ἐκκλησίασμα ἐδεξιώθη μετά τήν θ. Λειτουργίαν εἰς τό ἡγουμενεῖον ἡ ὁσιωτάτη ἡγουμένη Χριστονύμφη.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν 11ην /24ην Ἰανουαρίου 2010, Κυριακήν τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου εἰς την Ἱεράν αὐτοῦ Μονήν, εἰς την ἔρημον τῆς Ἰουδαίας, εἰς την τοποθεσίαν μεταξύ τοῦ Χωρίου τῶν  Ποιμένων καί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου.

Τήν ἱεράν Μονήν αὐτήν ἵδρυσεν ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος ὁ Κοινοβιάρχης. Οὗτος προσῆλθεν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἀπό τήν πατρίδα του, Μογαρισσόν τῆς Καππαδοκίας τό ἔτος 451. Κατ’ ἀρχάς ἐμόνασεν εἰς τό τάγμα τῶν Σπουδαίων καί εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Καθίσματος, νοτίως τῶν  Ἱεροσολύμων, πρό τῆς Μονῆς τοῦ Προφήτου Ἠλιού, τήν ὁποίαν εἶχεν ἱδρύσει ἡ εὐσεβής Βυζαντινή προσκυνήτρια Ἱκελία.

Ἀναζητῶν περισσοτέραν ἡσυχίαν εἰς τήν βαθυτέραν ἔρημον, ἔφθασεν εἰς περιοχήν, ἡ ὁποία εἶχε ὑπόγειον φυσικῶς λαξευμένον σπήλαιον. Εἰς αὐτό παρέμεινε καί ἔζησε ἐν ἀσκήσει προσευχῆς, νηστείας, ἡσυχίας ἐκ τοῦ κόσμου καί κοινωνίας μετά τοῦ Θεοῦ. Ἀργότερον τοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός ὅτι εἰς αὐτό τό σπήλαιον εἶχον διανυκτερεύσει οἱ τρεῖς Μάγοι, προσκυνηταί τοῦ θείου βρέφους, ὅτε, φεύγοντες τόν Ἡρώδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἐπέστρεφον εἰς τήν πατρίδα αὐτῶν.

Εἰς τήν ὑπεράνω καί πέριξ τοῦ σπηλαίου τούτου ἔκτασιν ἵδρυσε τόν πρῶτον ναόν καί τήν Ἱεράν αὐτοῦ Μονήν ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, ὅταν τόν παρεκάλεσαν νά τούς ἀναλάβῃ πνευματικῶς οἱ μοναχοί τῆς ἐρήμου, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξύ τόν εἶχον ἀναγνωρίσει ὡς πεφωτισμένον ἄνδρα τοῦ Θεοῦ καί ἔμπειρον καθοδηγητήν.

Τούτους ἀνέλαβε ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, ὑπείκων εἰς τήν παράκλησιν αὐτῶν, καί καθοδήγει εἰς τό μοναστήριον αὐτοῦ, ἔχον τήν τάξιν Κοινοβίου. Ἐδέχετο δηλαδή εἰς αὐτό τούς ἀρχαρίους μοναχούς, οἱ ὁποῖοι ἔζων κοινοβιακήν κοινήν ζωήν προσευχῆς καί ἐργασίας, ὄντες εἰς στενήν ἐπικοινωνίαν μετά τοῦ ἡγουμένου καί καθοδηγούμενοι ὑπ’ αὐτοῦ, δοκιμαζόμενοι, μέχρις ὅτου κριθοῦν ἄξιοι νά μεταβοῦν εἰς μοναστήριον Λαύρας.

Τήν εὐθύνην ὅλων τῶν  Κοινοβίων τῆς Παλαιστίνης εἶχεν ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος, δι’ αὐτό καί λέγεται Κοινοβιάρχης. Τήν εὐθύνην ὅλων τῶν  Λαυρῶν τῆς Παλαιστίνης εἶχεν ὁ Ἅγιος Σάββας. Εἰς τήν Λαύραν ἐγίνοντο δεκτοί οἱ προκεχωρημένοι εἰς τήν ἄσκησιν μοναχοί δι’ ἐντονωτέραν προσευχήν ἐν ἀπολύτῳ ἡσυχίᾳ καί δυσκολωτέραν ἄσκησιν καθ’ ἡμέραν εἰς τά κελλία των. Τάς Κυριακάς καί τάς ἑορτάς συνηθροίζοντο εἰς τό Κυριακόν τῆς Μονῆς. Ὁ Ἅγιος Σάββας, συμπατριώτης καί συνασκητής τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, χαριεντιζόμενος ἔλεγεν εἰς τόν Ἅγιον Θεοδόσιον, ὅτι: «ἐγώ εἰμι ἡγούμενος ἡγουμένων, ἐν ᾧ ἐσύ εἶσαι ἡγούμενος παίδων».

Οἱ δύο αὐτοί μεγάλοι ἄνδρες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι οἱ δεσπόζοντες τῆς ὅλης μοναχικῆς ζωῆς τοῦ 5ου μ.Χ. αἰ. εἰς τήν Ἐκκλησίαν Ἱεροσολύμων καί οἱ κύριοι καί ἀναμφιταλάντευτοι πολέμιοι τοῦ καινοφανοῦς αἱρετικοῦ δόγματος τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ.

Εἰς τήν ἀκμήν της ἡ Μονή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου εἶχε τέσσαρας Ἐκκλησίας καί ἑπτακοσίους μοναχούς διαφορετικῶν ἐθνικοτήτων. Ἐν ἀντιθέσει πρός τήν ἡσυχαστικήν ζωήν τῆς ἐρημικωτάτης Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα, ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, λόγῳ τῆς ἐγγύτητος αὐτῆς εἰς τάς πόλεις τῆς Βηθλεέμ, τοῦ Χωρίου τῶν  Ποιμένων καί τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπεδέχθη, χάριν τῶν  ἀναγκῶν τῶν  ἀνθρώπων, κοινωνικώτερον τρόπον μοναχικῆς ζωῆς. Ἀνταπεκρίνετο πρός τάς ἀνάγκας τῶν  διαβατῶν καί τῶν  προσκυνητῶν τῶν  κρουόντων τήν θύραν αὐτῆς.

Οἱ μοναχοί εἰργάζοντο εἰς τό ἐργόχειρον. Σύνθημα τῆς Μονῆς ἦτο: «οὐδείς ράθυμος εἰσίτω ἐν αὐτῇ». Ἐκ τοῦ ἐργοχείρου αὐτῶν ἐβοήθουν τούς πτωχούς, συνετήρουν γηροκομεῖον καί πτωχοκομεῖον εἰς τήν Μονήν. Ἡ Μονή εἶχεν ἐκπαιδευτήριον μοναχῶν. Μοναχοί τῆς Μονῆς αὐτῆς διετέλεσαν ὁ Ἅγιος Μοδεστος καί ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος, Παριάρχαι  Ἱεροσολύμων καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μόσχος, ὁ συγγραφεύς τοῦ «Λειμωναρίου».

Ἡ Μονή ἐσυνέχισε τήν παρουσίαν καί τήν προσφοράν αὐτῆς καί μετά τήν Κοίμησιν τοῦ ἱδρυτοῦ αὐτῆς τό ἔτος 529 καί ὑπό ἀντιξόους περιστάσεις κατακτήσεων καί  ἐπιθέσεων ἐκ τῶν  περιοίκων νομάδων, ἄλλοτε μέ περισσοτέρους καί ἄλλοτε μέ ὁλιγωτέρους μοναχούς.

Εἰς τό ὑπόγειον σπήλαιον «τῶν Μάγων» εὑρίσκεται ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, ὁ τάφος τῆς μητρός του, Ἁγίας Εὐλογίας, τῆς μητρός τοῦ Ἁγίου Σάββα, Ἁγίας Σοφίας, τῆς μητρός τῶν  Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ, Ἁγίας Θεοδότης, τῆς Ἁγίας Μαρίας, συζύγου τοῦ Ἁγίου Ξενοφῶντος καί μητρός τῶν  Ἁγίων Ἰωάννου καί Ἀρκαδίου καί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Μόσχου, συνασκητοῦ τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, καί συγγραφέως τοῦ «Λειμωναρίου».

Ἡ Λειτουργία διά τήν ἑορτήν τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, συμπέσασα μέ τήν Κυριακήν τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου, ἐτελέσθη εἰς τό Καθολικόν τῆς Μονῆς, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’, συλλειτουργούντων Αὐτῷ, τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου, τῶν  Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους, Ἀβήλων κ. Δωροθέου, Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα Ἀρχιμανδρίτου π.  Εὐδοκίμου, τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς τῶν Ποιμένων εἰς Μπετσαχούρ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἰγνατίου, ἐγγάμων ἱερέων τῆς κώμης τοῦ Χωρίου τῶν  Ποιμένων καί ἱεροδιακόνων.

Παρά τήν ἀλλαγήν τοῦ κλίματος πρός τό ψυχρόν, ἀθρόα ὑπῆρξεν ἡ προσέλευσις καί συμμετοχή τῶν  πιστῶν ἄχρι ἀσφυκτικῆς πληρώσεως τοῦ Καθολικοῦ, ὑπό Ἑλλήνων, Ἀραβοφώνων, Ρώσων καί Ρουμάνων κατανυκτικῶς καί ὀρθοδόξῳ τῷ ἤθει προσευχομένων. Ἡ θ. Λειτουργία, βοηθούσης τῆς ψαλμῳδίας τῆς χορῳδίας τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως ὑπό τόν Ἀρχιμανδρίτην π. Ἀριστόβουλον καί αὐτῆς τῆς Ἀραβοφώνου Κοινότητος τῆς Μπετζάλλας ὡς καί τῆς παιδικῆς χορῳδίας τοῦ Κατηχητικοῦ Σχολείου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Μπετζαλλᾶ, ὑπό τόν κ. Ἰμβραήμ Μουκάρκαρ, ἔγινε καί πάλιν ὁ τόπος συναντήσεως Θεοῦ καί ἀνθρώπου καί ἡ κάθοδος τοῦ οὐρανοῦ εἰς τήν γῆν καί ἡ ἄνοδος τοῦ ἀνθρώπου εἰς τόν οὐρανόν, ἡ πρόγευσις τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὁ χῶρος τῆς μεταλήψεως τοῦ Ἁγίου Σώματος καί τοῦ Τιμίου Αἵματος τοῦ Χριστοῦ δι’ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί ζωήν τήν αἰώνιον.

Τήν πνευματικήν ἐν τῇ θ. Λειτουργίᾳ ἐπικοινωνίαν τῶν  πιστῶν μετ’ ἀλλήλων καί μετά τῆς Ἁγίας Τριάδος, τήν πνευματικήν χαράν καί εὐφροσύνην ἠκολούθησε καί ἡ σωματική ἀναψυχή καί ἀνάπαυσις μέ τήν φιλόξενον δεξίωσιν καί ἀβραμιαίαν τράπεζαν, παρατεθεῖσαν εἰς τόν Μακαριώτατον, τήν συνοδείαν Αὐτοῦ καί εἰς πάντας τούς ἑορταστάς ὑπό τοῦ πολιοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱεροθέου, φιλοξένου, ρέκτορος καί ἀγωνιστοῦ προστάτου τῆς Μονῆς καί τῆς πέριξ περιουσίας αὐτῆς ἐπί τριακονταετίαν καί πλέον.

Κύριος ὁ Θεός εἶθε νά στηρίζῃ αὐτόν εἰς ἔτη πολλά πρός ἔπαινον τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος, τοῦ ἔθνους ἡμῶν καί δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΩΝ ΧΟΤΖΕΒΙΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν Πέμπτην, 8/21 Ἰανουαρίου 2010, ἑωρτάσθη εἰς τά Ἱεροσόλυμα ἡ ἑορτή τῶν Ἁγίων Ἰωάννου καί Γεωργίου τῶν Χοζεβιτῶν.

Μία ἀπό τάς ἀρχαίας Μονάς τοῦ Πατριαρχείου εἶναι αὐτή τοῦ Χοζεβᾶ (Wadi Kelt) Αὐτή εὑρίσκεται εἰς τήν βόρειον ὄχθην τοῦ χειμάρρου Χορράθ, ὄχι εἰς μεγάλην ἀπόστασιν ἀπό τῆς πόλεως τῆς Ἱεριχοῦς.

Τό Καθολικόν τῆς Μονῆς αὐτῆς εἶναι ἀφιερωμένον εἰς τό Γενέθλιον τῆς Θεοτόκου, ἐπειδή εἰς τήν περιοχήν αὐτήν εἶχον κῆπον, «παράδεισον», οἱ Θεοπάτορες Ἱωακείμ καί Ἄννα, εἰς τόν ὁποῖον ἐρχόμενοι προσηύχοντο καί τούς ἔδωσε ὁ Θεός τέκνον, τήν Θεοτόκον. Τό γεγονός τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου ἑορτάζει ἡ Μονή τήν 8ην Σεπτεμβρίου ἑκάστου ἔτους.

Ἡ μοναχική ζωή εἰς τήν ἔρημον αὐτήν τῆς Ἰουδαίας μαρτυρεῖται ἀπό τοῦ 4ου μ. Χ. αἰ. Οἱ πρῶτοι γνωστοί εἰς ἡμᾶς ἀσκηταί τῆς Μονῆς αὐτῆς εἶναι οἱ Ἅγιοι Ἠλίας, Πρῶμος, Αἴαν, Γανναῖος καί Ζήνων.

Εἰς τήν Μονήν αὐτήν προσῆλθον εἰς διαφορετικάς ἐποχάς καί ἐμόνασαν καί οἱ Ἅγιοι, οἱ φερόμενοι ὡς κτίτορες τῆς Μονῆς, λόγῳ τοῦ ἔργου τό ὁποῖον ἐπετέλεσαν εἰς αὐτήν, οἱ ἑορταζόμενοι ἀπό κοινοῦ εἰς τήν Μονήν τήν 8ην Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους.

Ἐκ τούτων ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἦτο ἐπίσκοπος Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τά τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ, χάριν τῆς ἡσυχίας τῆς ἐρήμου καί ἀνεδείχθη ὁδηγός πνευματικός πολλῶν μοναχῶν διαβιούντων εἰς τήν Μονήν καί τά περίχωρα αὐτῆς. Οὗτος προσῆλθεν εἰς τήν Μονήν εἰς τάς ἀρχάς τοῦ 6ου μ.Χ. αἰ.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Χοζεβίτης, ἐκ Κύπρου ὁρμώμενος, προσῆλθεν εἰς τήν Μονήν εἰς μικρόν χρονικόν διάστημα μετά τήν Περσικήν εἰσβολήν εἰς Παλαιστίνην, τό 614 μ.Χ., καί ἀνέλαβεν ἔργον ἀνακαινιστικόν, ἀνακαινίσας τήν Μονήν ἐκ τῶν  κτιριακῶν συντριμμάτων καί τῶν  ἀνθρωπίνων θυμάτων, συνεπειῶν τῆς ἐν λόγῳ εἰσβολῆς.

Διά τήν ἑορτήν τῶν Ἁγίων αὐτῶν προσῆλθεν εἰς τήν Μονήν ὁ ἐν Βηθλεέμ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰορδάνου κ. Θεοφύλακτος μετά συνοδείας τό ἑσπέρας, παραμονήν τῆς ἑορτῆς.

Εἰς ταύτην ἀνέμενεν, ἕως ὅτου βαθμηδόν προσῆλθον τό δειλινόν, τό ἑσπέρας καί τάς προκεχωρημένας ὥρας τῆς νυκτός μοναχοί καί μοναχαί, φιλομόναχοι καί φιλέρημοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἀπό διαφόρους περιοχάς τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου καί ἀπετέλεσαν τό εὐλαβές ἐκκλησίασμα, τήν σεπτήν  ὁμήγυριν τῆς ἑορτῆς τῆς νυκτερινῆς ἀγρυπνίας μετά τῆς θ. Λειτουργίας.

Εἰς τήν ἡσυχίαν τῆς ἐρήμου καί τῆς νυκτός, εἰς τό μικρόν ἀλλά κατανυκτικόν Καθολικόν τῆς Μονῆς, τοῦ ὁποίου βόρειος τοῖχος εἶναι ὁ βράχος καί τοῦ ὁποίου τό δάπεδον κοσμεῖται μέ ψηδιφωτάς παραστάσεις, μέ τά λείψανα τῶν ἁγίων εἰς τάς λειψανοθήκας εἰς τήν κόγχην, μέ βυζαντινήν χορῳδίαν ἀπό τό Πατριαρχεῖον καί ἀπό τήν Κύπρον, προσηνέχθη ἡ ἀναίμακτος θυσία ὑπέρ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν, ὑπέρ ζωῆς καί σωτηρίας πρός δόξαν Θεοῦ.

Μετά τήν λῆξιν τῆς ἀγρυπνίας τάς ὀρθρινάς ὥρας πρό τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου, ὁ ἐπιμελούμενος προσωρινῶς τῶν τῆς Μονῆς, ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Ἀββᾶ  Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου π. Χρυσόστομος, φιλόξενος ὡς πάντοτε, παρέθεσεν εἰς τόν Σεβασμιώτατον, τήν συνοδείαν του καί εἰς ὅλον τό ἐκκλησίασμα πλουσίαν τράπεζαν.

Μετά ταύτην, ἀναχωρῶν ὁ προεξάρξας τῆς ἑορτῆς Ἀρχιερεύς, ἐτέλεσεν τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν  ψυχῶν τῶν  ἐνταφιασμένων εἰς τό προαύλιον μακαριστῶν ἡγουμένων τῆς Μονῆς, Ἀμφιλοχίου ἱερομονάχου, ἐν εἰρήνῃ τελειωθέντος μεθ’ ἡγουμενίαν περίπου τριάκοντα ἐτῶν (1959-1986), Ἀντωνίου ἱερομονάχου, τοῦ ἐκ Θεσσαλονίκης, θανατηφόρως κατασκεπασθέντος ὑπό τῶν  καταπεσόντων λίθων τοῦ τοίχου τοῦ νάρθηκος τῆς Μονῆς, τόν ὁποῖον ἐπεσκεύαζε τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας 27ης Δεκεμβρίου 1993 μετά τήν θ. Λειτουργίαν καί Γερμανοῦ ἱερομονάχου, ὡσαύτως ἐκ Θεσσαλονίκης, δολοφονηθέντος δολερῶς ἀπό ἀνοσίων χειρῶν, ἐν ᾧ κατήρχετο ἀπό Βηθανίας εἰς τήν Μονήν τό ἑσπέρας  τῆς 3ης Μαΐου 2001. Αἰωνία αὐτῶν ἡ μνήμη.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ Δεσποτική ἑορτή τῶν Θεοφανείων ὡς μνήμη τῆς ἐν Ἰορδάνῃ Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διά τήν ἀναίρεσιν τοῦ Προπατορικοῦ ἁμαρτήματος καί τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἑωρτάσθη μέ ὅλην τήν μεγαλοπρέπειαν καί λαμπρότητά της ὑπό τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν τήν Παραμονήν, 5ην /18ην Ἰανουαρίου 2010, καί εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως ἀνήμερα, τήν 6ην / 19ην Ἰανουαρίου 2010. 

Τήν πρωΐαν τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, ὥραν 7.00 π.μ., ὁ Μακαριώτατος, συνοδευόμενος ὑπό πάντων τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιερέων, ἱερομονάχων καί μοναχῶν καί τῶν ἐξ Ἑλλάδος παρεπιδημούντων Ἀρχιερέων, Ἱερωτάτων Μητροπολιτῶν Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ κ. Δανιήλ,  Σερβίων καί Κοζάνης κ. Παύλου, Τριμυθοῦντος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. Βαρνάβα, κατῆλθεν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως διά τῶν βαθμίδων τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου ἀπό τό Πατριαρχεῖον.

Φθάσας εἰς τόν Ναόν ὁ Μακαριώτατος, προσεκύνησεν εἰς τήν Ἁγίαν Ἀποκαθήλωσιν καί τόν Πανάγιον Τάφον καί εἰσῆλθεν εἰς τό Καθολικόν. Ἐνταῦθα ἐνεδύθη τήν Πατριαρχικήν αὐτοῦ στολήν ὡς καί οἱ συλλειτουργοί Αὐτοῦ Ἀρχιερεῖς τήν Ἀρχιερατικήν, ἐν ᾧ οἱ ψάλται ἔψαλλον τό «Ἐπεφάνης σήμερον…» καί ἄλλους ὕμνους τῶν Θεοφανείων. Ἐνδυθείς ὁ Μακαριώτατος, ἐτέλεσε τήν Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ εἰς τό Καθολικόν, ψάλλων τό «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου Κύριε…» καί ἁγιάζων τό ἐκκλησίασμα διά σταυροῦ περιέχοντος τό Τίμιον Ξύλον.

Ἠκολούθησεν ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυστοστόμου εἰς τόν Πανάγιον Τάφον, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου καί συλλειτουργούντων Αὐτοῦ τῶν  Ἱερωτάτων Μητροπολιτῶν Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τῶν παρεπιδημούντων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Καισαριανῆς Βύρωνος & Ὑμηττοῦ κ. Δανιήλ,  Σερβίων & Κοζάνης κ. Παύλου, Τριμυθοῦντος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. Βαρνάβα, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, ἱερομονάχων καί διακόνων καί πολλοῦ λαοῦ ἐν κατανύξει παρακολουθοῦντος τούς θεολογικωτάτους ὕμνους τῶν ἐκκλησιαστικῶν ὑμνῳδῶν ἁγίων Κοσμᾶ τοῦ Μελῳδοῦ, Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ καί Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων. Ὁ λαός οὗτος διά τῶν ὕμνων, τοῦ ἁγιασμοῦ καί τῆς θ. Λειτουργίας ἔζησε τό μυστήριον τῆς θείας Ἐπιφανείας τῆς Ἁγίας Τριάδος, κατά τήν ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ Βάπτισιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τῶν κωδώνων τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως ρυθμικῶς καί πανηγυρικῶς κρουομένων, μετά τήν ἀπόλυσιν, ἡ Πατριαρχική συνοδεία ἐξεκίνησε διά τήν αἴθουσαν τοῦ Πατριαρχείου. Οἱ ἀκολουθοῦντες προσκυνηταί, διά νά λάβουν τήν Πατριαρχικήν εὐλογίαν, ἐπλήρωσαν τήν αἴθουσαν τοῦ Θρόνου ἀσφυκτικῶς. Τούτους προσεφώνησεν ὁ Μακαριώτατος ἑόρτιον προσφώνησιν, ἔχουσαν οὕτως:

«Τό ἀληθινόν φῶς ἐπεφάνη, καί πᾶσι τόν φωτισμόν δωρεῖται. Βαπτίζεται Χριστός μεθ ἡμῶν, ὁ πάσης ἐπέκεινα  καθαρότητος· ἐνίησι τόν ἁγιασμόν τῷ ὕδατι, καί ψυχῶν τοῦτο καθάρσιον γίνεται· ἐπίγειον τό φαινόμενον καί ὑπέρ τούς οὐρανούς τό νοούμενον· διά λουτροῦ σωτηρία, δι ὕδατος τό Πνεῦμα· διά καταδύσεως, ἡ πρός Θεόν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται. Θαυμάσια τά ἔργα Σου, Κύριε, δόξα Σοι», ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ σωτήριος Χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐπεφάνη πᾶσιν ἀνθρώποις ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ κατά τό ὑπό τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου βάπτισμα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ ἀποτελεῖ, ὡς λέγει ὁ ὑμνῳδός, φαινόμενον ἐπίγειον καί ὑπέρ τούς οὐρανούς νοούμενον.

Τοῦ σωτηριώδους τούτου μυστηρίου ἠξιώθημεν νά γίνωμεν κοινωνοί καί μέτοχοι καί ἡμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί καί εὐλαβεῖς προσκυνηταί, τόσον διά τῆς προσκυνηματικῆς μας θεωρίας ἐν τοῖς ρείθροις τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ κατά τήν χθεσινήν τελετήν τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων, ὅσον καί διά τῆς σημερινῆς εὐχαριστιακῆς συνάξεώς μας εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ.

Μετά τοῦ ὑμνῳδοῦ καί ἡμεῖς κράζομεν: «Θαυμαστά καί μεγάλα τά ἔργα Σου, Κύριε». Καί τοῦτο διότι «διά καταδύσεως ἡ πρός Θεόν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται». Τοῦτο δέ σημαίνει ὅτι τό βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό πλήρωμα πάσης δικαιοσύνης.

Μέ ἄλλα λόγια, διά τοῦ βαπτίσματος ὁ Χριστός ἀνακαινίσας καί ἀναπλάσας τόν ἐκ τῆς ἁμαρτίας παλαιωθέντα ἄνθρωπον ἐχάρισε εἰς αὐτόν τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Αὐτήν ἀκριβῶς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἀναγγέλλει καί εὐαγγελίζεται καί ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία διά τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων.

Τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, δηλαδή τήν ἕνωσίν μας μέ τόν Θεόν, καλούμεθα νά ζητῶμεν καί ἡμεῖς: «Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην Αὐτοῦ». (Ματθ. 6,33).

Δεηθῶμεν τοῦ Πατρός τῶν φώτων, ὅπως ἡ σωτήριος καί ἁγιαστική καί φωτιστική Χάρις τοῦ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθέντος Θεοῦ Λόγου, Κυρίου δέ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διά πρεσβειῶν τῆς ὑπερευλογημένης Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας καταστήσῃ πάντας ἡμᾶς ἀξίους τῆς οὐρανίου Αὐτοῦ Βασιλείας. Ἀμήν.

Ἔτη πολλά».

Εἰς τήν ἐκδήλωσιν αὐτήν εἰς τό Πατριαρχεῖον οἱ ἱερεῖς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς βορείου καί νοτίου Ἀμερικῆς προσέφερον εἰς τόν Μακαριώτατον μικράν ὁλκάδα ἐκ πολυτίμου κρυστάλλου (Σβαρόφσκυ), συμβολίζουσαν τό σκάφος τῆς Ἐκκλησίας, εὐχαριστοῦντες δι’ ὅσα ἔζησαν εἰς τούς Ἁγίους Τόπους κατά τάς ἡμέρας αὐτάς τῶν ἑορτῶν. Ἐπίσης ὁ Ἐκπρόσωπος τῆς UNESCO καί Νομαρχιακός Σύμβουλος Πειραιῶς  κ. Ἰωάννης Μαρωνίτης προσέφερεν εἰς τόν Μακαριώτατον λεύκωμα, περιέχον τά διατηρητέα μνημεῖα  τῆς παγκοσμίου κληρονομίας τῆς UNESCO. Ὁ δέ Ἀντιδήμαρχος Πειραιῶς κ. Δημήτριος Βρόντος, μετέφερε τάς εὐχάς τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς κ. Παναγιώτου Φασούλα. Ὁ δέ Μητροπολίτης Τριμυθοῦντος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. Βαρνάβας προσέφερεν εἰς τόν Μακαριώτατον ἐπάργυρον εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος.

Ἐν συνεχείᾳ ἠκολούθησεν ὁ ἑόρτιος ἀσπασμός τῶν Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων καί ἡ εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου διά πάντας τούς προσκυνητάς.

Τέλος, οἱ ἐφημέριοι τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως καί τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης περιῆλθον τάς οἰκίας  τοῦ Μακαριωτάτου, τῶν Πατέρων, τῶν ὁμογενῶν τῆς παροικίας καί ἡγίασαν αὐτάς διά τοῦ ἡγιασμένου ὕδατος τῆς τελετῆς τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν Ἐπιφανείων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_2_placeholder




Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἕνας ἀπό τούς λόγους τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν δύο μεγάλων Δεσποτικῶν ἑορτῶν, τῶν Χριστουγέννων καί τῶν Φώτων, ἀπό τοῦ ἑορτασμοῦ αὐτῶν εἰς μίαν καί τήν αὐτήν ἡμέραν, ἦτο τό γεγονός ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων ἔπρεπε τήν ἡμέραν αὐτήν τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ νά προλάβῃ νά μεταβῇ ἀπό τήν Βηθλεέμ εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν. Ἡ μετάβασις αὐτή κατέστη εὐκολωτέρα μετά τόν διαχωρισμόν καί τόν καθορισμόν τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων τήν 25ην Δεκεμβρίου καί τῶν Ἐπιφανείων τήν 6ην Ἰανουαρίου.

Ἀκολουθῶν τήν ἀρχαίαν ταύτην συνήθειαν τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, τοῦ ἐπί τόπου δηλαδή ἑορτασμοῦ τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως καί τῆς Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, μετέβη εἰς Βηθλεέμ διά τόν ἑορτασμόν τῆς παρελθούσης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων τήν παραμονήν καί ἀνήμερα, καί εἰς Ἰορδάνην ποταμόν διά τήν παροῦσαν τῶν Θεοφανείων τήν παραμονήν αὐτῆς.

Πρό τῆς ἐκκινήσεως διά τόν Ἰορδάνην, τήν πρωΐαν τῆς Παραμονῆς τῶν Θεοφανείων, Δευτέραν 5ην/18ην Ἰανουαρίου 2010, ἐτελέσθη ὁ Ὄρθρος εἰς τόν Ἱερόν μοναστηριακόν Ναόν τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης. Μετά τό τέλος τούτου ἀνεγνώσθησαν αἱ Μεγάλαι Ὧραι τῶν Θεοφανείων. Εἰς τήν ἐνάτην Ὥραν προσῆλθεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος καί ἐνδυθείς μανδύαν, προεξῆρξε τοῦ Ἑσπερινοῦ καί τῆς θ. Λειτουργίας τοῦ Μεγ. Βασιλείου. Πρός τό τέλος ταύτης ἐτέλεσε τόν Μικρόν Ἁγιασμόν καί ἡγίασε τούς μετέχοντας Ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς, τούς μοναχούς, τάς μοναχάς, τούς προσκυνητάς καί τόν λοιπόν πιστόν λαόν. Μετά ταῦτα, τοῦ Πατριάρχου ἐνδεδυμένου τόν μανδύαν καί τῶν ἱερέων ἀκολουθούντων καί τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων τό «ἐν Ἰορδάνῃ Βαπτιζομένου Σου, Κύριε», ἐγένετο ἐπίσημος ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον,  ἔνθα ἀνεπεμφθη δέησις καί ἡγιάσθη ἡ αἴθουσα τοῦ Θρόνου καί τά γραφεῖα ὑπό τοῦ ἐφημερίου ἱερέως τοῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης.

Μετά τοῦτο ὁ Μακαριώτατος ἀνέμενε εἰς τήν αἴθουσαν μετά τῶν Ἀρχιερέων, ἕως ὅτου προσῆλθεν ἡ Ἀρχιερατική συνοδεία ἐκ τοῦ παρά τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου. Ἐκεῖ διά τό Ἀραβόφωνον ἡμῶν ποίμνιον τῆς πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων ἐτελέσθη ἡ ἀκολουθία τῆς Παραμονῆς τῶν Θεοφανείων μετά τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου. Τῆς συνοδείας ἐλθούσης εἰς τήν αἴθουσαν, ὁ ἐφημέριος τοῦ ἁγίου Ἰακώβου π. Αΐσσα Ἀουάδ, λαβών εὐλογίαν παρά τοῦ Μακαριωτάτου, ἡγίασε τήν αἴθουσαν καί τά γραφεῖα.

Ἐν τῷ μεταξύ εἶχον ἀρχίσει νά ἐπιβιβάζωνται εἰς τά λεωφορεῖα προσκυνηταί ἐξ Ἑλλάδος, Ρωσίας, Ρουμανίας, Κύπρου, ἐξ  Ἱεροσολύμων καί διαφόρων ἄλλων πόλεων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου μέ κατεύθυνσιν πρός τόν Ἰορδάνην ποταμόν. Τήν ἀθρόαν συνήθη προσέλευσιν οὐδόλως ἐπηρέασεν ἡ ἀναμενομένη παρ’ ἡμῶν καί παρά τοῦ Θεοῦ ἀποσταλεῖσα ἡμῖν ἐν τέλει καταρρακτώδης βροχή. Οἱ προσκυνηταί μεταβαίνοντες πρός Ἰορδάνην ποταμόν ἀνήρχοντο, συμφώνως πρός ἀντικειμενικάς ἐκτιμήσεις, εἰς χιλιάδας Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί οὐχί μόνον.

Τήν 9.30 π.μ.  ἀνεχώρησε διά τόν Ἰορδάνην ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί τοῦ παρεπιδημοῦντος Μητροπολίτου Τριμυθοῦντος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κ. Βαρνάβα καί τοῦ ἀδελφοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου π. Διονυσίου.

Ὁ Μακαριώτατος διῆλθε πρῶτον διά τῆς Ἱεριχοῦς, ἔνθα εἰς τό ἡγουμενεῖον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Προφήτου Ἐλισσαίου τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό κέντρον τῆς πόλεως, ὑπεδέχθη Αὐτόν ὁ ἡγούμενος αὐτῆς Πανοσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Φιλούμενος. Ἐκ τοῦ ἡγουμενείου ὁ Μακαριώτατος μετέβη εἰς τήν Νομαρχίαν τῆς Ἱεριχοῦς, ἔνθα ἔγινε δεκτός μετά τιμῶν ἐκ τοῦ Νομάρχου τῆς πόλεως τῆς Ἱεριχοῦς κ. Κάμελ Χμούντ.

Εἰς τήν Νομαρχίαν τῆς Ἱεριχοῦς ὁ Νομάρχης  ἐκαλωσώρισε τόν Μακαριώτατον ὡς Πατριάρχην καί ὡς φέροντα τήν εὐλογίαν τῆς βροχῆς, ἐκαλωσώρισε τήν συνοδείαν Αὐτοῦ ὡς καί τόν Γενικόν Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριον Ἀθανασίου καί συνεχάρη Αὐτόν ἐπί τῇ ἐπιτελουμένῃ ἑορτῇ τῶν Θεοφανείων, εἰς τήν ὁποίαν ηὐχήθη νά δυνηθοῦν πλήρως νά μετάσχουν κατά τό ἑπόμενον ἔτος καί νά δυνηθοῦν νά ἐπισκεφθοῦν τήν Ἱερουσαλήμ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱεριχοῦς  εἰς τό πλαίσιον μιᾶς πλήρους καί δικαίας πολιτικῆς συμφωνίας. «Εἶθε νά δυνηθῶμεν νά ἡγηθῶμεν μίας τέτοιας εἰρηνευτικῆς πρωτοβουλίας» εἶπεν ὁ Νομάρχης. Ἀντιφωνῶν ὁ Μακαριώτατος εἶπε τά κάτωθι: (ἡ προσφώνησις εὑρίσκεται εἰς τόν ἀκόλουθον σύνδεσμον:   http://jerusalem-patriarchate.info/2010/01/18/948/ )

Μετά ταῦτα ὡμίλησεν ὁ Μουφτῆς σεΐχης τῆς πόλεως κ. Μουχάμαντ Ἀρούμπ καί εἶπε περί τῆς σχέσεως Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων συμφώνως πρός τά λεγόμενα εἰς τό Κοράνιον ὑπό τοῦ Μωάμεθ περί τοῦ Χριστοῦ ὅτι κατῆλθεν εἰς τόν κόσμον τοῦτον ὡς λυτρωτής, διά νά λυτρώσῃ τόν κόσμον ἐκ τῆς ἀδικίας.

Μετά τοῦτο ὁ Μακαριώτατος ἀνεχώρησε, κατευθυνόμενος πρός ἀνατολάς τῆς πόλεως, ἔνθα εἰς τήν σιδηρᾶν πύλην, τήν διαχωρίζουσαν τήν Ἱεριχώ ὡς ἀνεξάρτητον πόλιν ἀπό τά κατεχόμενα ὑπό τοῦ Ἰσραήλ Ἰορδανικά ἐδάφη,  ἄφησαν αὐτόν οἱ συνοδεύοντες τιμητικῶς τῆς Παλαιστινιακῆς Ἀρχῆς καί παρέλαβον Αὐτόν οἱ συνοδεύοντες τιμητικῶς τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραήλ, οἱ ὁποῖοι καί ἔφθασαν μετ’ Αὐτοῦ, ἀφοῦ διέβησαν τόν φράχτην τόν περιφράσσοντα τήν μή εἰσέτι ἀποναρκοθετημένην περιοχήν τοῦ Ἰορδάνου, πρό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου.

Ἐνταῦθα ἀνέμενε τόν Μακαριώτατον ἐνδεδυμένον τό ἱερατεῖον καί πολύς λαός, οὐδόλως ἐπηρεασθείς ἐκ τῆς βροχῆς καί τοῦ λασπώδους ἐδάφους. Ἐνδυθείς ὁ Μακαριώτατος τόν μανδύαν, εἰσῆλθε εἰς τόν ἡμικατεστραμμένον ἀπό τῶν ἡμερῶν τοῦ πολέμου τῶν ἕξ ἡμερῶν τοῦ  1967 ἱερόν  ναόν τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἔνθα προεξῆρξε τῆς Θ’ Ὥρας τῆς Παραμονῆς τῶν Θεοφανείων.

Μετά ταῦτα, ἡ Πατριαρχική συνοδεία, προπορευομένου τοῦ Σώματος τῶν Προσκόπων, παρόντος τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Τουρισμοῦ τοῦ Ἰσραήλ κ. Μπέν Χούρ καί τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς περιοχῆς τῆς Ἱεριχοῦς τοῦ Ἰσραήλ κ. Ἴτζικ Ντέρη καί τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Ἀθανασίου καί τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβούλου Πειραιῶς καί Προέδρου τῆς Οὐνέσκο κ. Ἰωάννου Μαρωνίτου,  ἐξῆλθε τῆς Μονῆς καί κατηυθύνθη πεζῇ εἰς τήν δυτικήν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου.

Ἐνταῦθα ἐπί τῆς ἐξέδρας τοῦ Πατριαρχείου, τῆς ἀνακαινισθείσης καί στερεωθείσης προσφάτως ὑπό τοῦ Ὑπουργείου Τουρισμοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ἐτελέσθη ὁ Ἑσπερινός τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων καί ἡ ἀκολουθία τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ εἰς ὕδωρ ἐντός μεγάλης κολυμβήθρας, ἐν ᾧ συνεχῶς ἐψάλλετο τό «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου Κύριε…».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος  κατῆλθε ἀπό τῆς ἐξέδρας μετά πολύ μεγάλης δυσκολίας, λόγῳ τοῦ συνωστισμοῦ τοῦ πλήθους, προσῆλθε εἰς τήν ὄχθην καί εὐλογήσας, ἡγίασε τά Ἰορδάνεια νάματα διά τῆς καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἰς τό ποτάμιον ὕδωρ.

Τούτου τελεσθέντος, ὁ Μακαριώτατος, ἡ ἱερατική συνοδεία καί ὁ λαός  ἤρχισαν νά ἀνέρχωνται πρός τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί νά ἐπιβιβάζωνται εἰς τά ἴδια αὐτῶν ὀχήματα ἤ τά λεωφορεῖα διά τήν ἀναχώρησιν ἕκαστος  πρός τόν προορισμόν αὐτοῦ.

Ὁ Μακαριώτατος μετά τῆς Συνοδείας αὐτοῦ καί πολλῶν προσκυνητῶν  διῆλθον διά τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου, ἔνθα ὁ ἡγούμενος αὐτῆς καί συνάμα ἐπιμελούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος, παρέθεσε πλουσίαν νηστήσιμον τράπεζαν.

Ἐν ᾧ ταῦτα ἐλάμβανον χώραν εἰς τόν Ἰορδάνην ποταμόν, ἐτελεῖτο ἡ ἀκολουθία τῶν Μεγάλων Ὡρῶν καί ἐν συνεχείᾳ τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων  εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, τό Καθολικόν, τόν Πανάγιον Τάφον, καί πέριξ ἀνά τά προσκυνήματα, προεξάρχοντος τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου, βοηθούντων αὐτῷ τοῦ Παρασκευοφύλακος Ἀρχιμανδρίτου π. Ἰσιδώρου καί τῶν ἄλλων Ναϊτῶν Πατέρων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_3_placeholder




Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Διά τήν ἑορτήν τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας τοῦ Οὐρανοφάντορος τοῦ Μεγάλου, τήν 1ην/14ην Ἰανουαρίου 2010, ἐτελέσθη ἀφ’ ἑσπέρας πανηγυρικός Ἑσπερινός εἰς τόν μοναστηριακόν ναόν τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, τήν 2.30 μ.μ.

Ἡ θεία Λειτουργία διά τάς δύο ταύτας μεγάλας ἑορτάς ἐτελέσθη πανηγυρικῶς εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τήν ἰδίαν νύκτα, συμφώνως πρός τό τυπικόν τῶν Παρρησιῶν, τῶν μεγάλων δηλαδή πανηγυρικῶν ἑορτῶν τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων.

Πρός τοῦτο κατῆλθεν ἀπό τῆς πύλης τοῦ Πατριαρχείου εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τήν 12.00ην μεσονύκτιον ὥραν μετά συνοδείας τῶν Ἀρχιερέων και Ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’.

Μετά τήν εἴσοδον καί τήν προσκύνησιν εἰς τήν Ἁγίαν Ἀποκαθήλωσιν καί τόν Πανάγιον Τάφον καί τόν Ὄρθρον εἰς τό Καθολικόν, ὁ Μακαριώτατος προεξῆρξε τῆς θ. Λειτουργίας εἰς τόν Πανάγιον Τάφον, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Ἱερωτάτων Μητροπολιτῶν Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου, Γεράσων κ. Θεοφάνους, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Ἀβήλων κ. Δωροθέου, Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, ἱερέων καί διακόνων μετά πολλοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ κατανυκτικῶς παρακολουθοῦντος.

Τήν θ. Λειτουργίαν ἠκολούθησε λιτανεία τρίς πέριξ τοῦ Παναγίου Τάφου καί ἀνά Προσκυνήματα, συμφώνως πρός τό προσκυνηματικόν καθεστώς, μετ’ εὐλαβείας περιφερομένου τοῦ λειψάνου τῆς δεξιᾶς χειρός τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου.

Μετά τήν ἀπόλυσιν τῆς Θ. Λειτουργίας, περί τήν 3.30 π.μ., ὁ Μακαριώτατος ἔκοψε την βασιλόπιτταν εἰς τό Γραφεῖον τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, εὐχόμενος εἰς τόν Παρασκευοφύλακα Ἀρχιμανδρίτην π. Ἰσίδωρον καί τούς λοιπούς Ναΐτας Πατέρας καί εἰς πάντας τούς μετέχοντας ἑορταστάς αἴσιον, εὐτυχές, εἰρηνικόν, ὑγιεινόν, εὐλογημένον καί καρποφόρον τό Νέον Ἔτος 2010, μέ τήν δύναμιν καί τήν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ σαρκί περιτμηθέντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τάς πρεσβείας τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας Οὐρανοφάντορος τοῦ Μεγάλου.

Τήν 12ην μεσημβρινήν τῆς ἰδίας ἡμέρας, 1ης Ἰανουαρίου, παρετέθη πλουσία ἑόρτιος τράπεζα εἰς τό Κεντρικόν Μοναστήριον διά πάντα τά μέλη τῆς Γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




ΜΕΘΕΟΡΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Α. Ἡ Σύναξις τῆς Θεοτόκου.

Τήν ἑπομένην τῶν Χριστουγέννων, 26ην Δεκεμβρίου 2009 /8ην Ἰανουαρίου 2010, ἡμέραν ἑορτῆς τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἑώρτασε τήν ἑορτήν τῶν Χριστουγέννων καί αὐτήν τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἰς τόν ἴδιον μοναστηριακόν αὐτῆς ναόν τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, καθ’ ὅτι ἀνήμερα τῶν Χριστουγέννων ἑώρταζε εἰς τήν Βηθλεέμ, χοροστατοῦντος τοῦ ἡγουμένου αὐτῆς Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’.

Μετά τήν θ. Λειτουργίαν, ἠκολούθησεν ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον διά τήν ὑποβολήν σεβασμάτων τῷ Μακαριωτάτῳ καί τόν ἀδελφικόν ἑόρτιον ἀσπασμόν.

Τήν ἰδίαν ἡμέραν οἱ κάτοικοι τῆς ὁμόρου τῆς Βηθλεέμ κώμης τῶν Ποιμένων, ὄντες καί ἐκεῖνοι εἰς Βηθλεέμ ἀνήμερα τῶν Χριστουγέννων, ἑώρτασαν τό γεγονός τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ εἰς τούς ἀγραυλούντας ποιμένας (Λουκ. κεφ. 2 ) καί τήν ἑορτήν τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου εἰς τήν ἰδίαν αὐτῶν πόλιν καί εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τῶν Ποιμένων καί τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου ἐν θ. Λειτουργίᾳ, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους.

Ὡσαύτως, οἱ κάτοικοι τῆς ὁμόρου τῆς Βηθλεέμ κώμης τῆς Μπετζάλλας ἑορτάσαντες ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς εἰς Βηθλεέμ τό γεγονός τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,  ἑώρτασαν τήν ἑορτήν τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου τήν ἑπομένην τῶν Χριστουγέννων, εἰς τήν ἰδίαν αὐτῶν πόλιν καί εἰς τόν περικαλλῆ ναόν τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου ἐν θ. Λειτουργίᾳ, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου.

Β. Μνήμη τοῦ Πρωτομάρτυρος Στεφάνου.

Τήν μεθεπομένην τῶν Χριστουγέννων, 27ην Δεκεμβρίου 2009 / 9ην Ἰανουαρίου 2010, ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου ἑωρτάσθη πανηγυρικῶς εἰς τόν ἐν τῇ κοιλάδι τῆς Γεθσημανῆς παρά τό Θεομητορικόν Μνῆμα ἱερόν ναόν αὐτοῦ εἰς τόν τόπον τοῦ λιθοβολισμοῦ αὐτοῦ, διά θ. Λειτουργίας, προεξάρχοντος τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου.

Γ. Ἑόρτιοι ἐπισκέψεις εἰς τό Πατριαρχεῖον.

Ἀπό ἐτῶν ἔχει καθιερωθῆ συνήθεια ἀνταλλαγῆς ἐπισκέψεων κατά τάς μεγάλας ἑορτάς μεταξύ τῶν Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς συνηθείας ταύτης, ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ὑπό τόν ἡγούμενον αὐτῆς, Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον Γ’ ἐπεσκέφθη ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων, συμφώνως πρός τό Γρηγοριανόν ἡμερολόγιον τήν 25ην Δεκεμβρίου 2009, τήν Ἀδελφότητα τῶν Φραγκισκανῶν, τόν Λατῖνον Πατριάρχην εἰς Ἱεροσόλυμα καί τόν Ἀποστολικόν Δελεγᾶτον.

Ἀνταποδίδοντες τήν ἐπίσκεψιν αὐτῶν οἱ ὡς ἄνω, ἐπεσκέφθησαν τό Πατριαρχεῖον, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων αὐτοῦ συμφώνως πρός τό Γρηγοριανόν ἡμερολόγιον, τήν 27ην Δεκεμβρίου 2009 / 9ην Ἰανουαρίου 2010, πρῶτον οἱ Φραγκισκανοί, ἐν συνεχείᾳ αἱ λοιπαί Χριστιανικαί Ὁμολογίαι, ἤτοι Λατινικόν Πατριαρχεῖον, Προχαλκηδόνιοι Ἐκκλησίαι, Κόπται, Συριᾶνοι, Αἰθίοπες, πλήν τῶν Ἀρμενίων, καί ἀκολούθως ὁ Ἀποστολικός Δελεγᾶτος, ἀντιπρόσωπος τοῦ Βατικανοῦ εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν.

Κατά τήν ἐπίσκεψιν αὐτήν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τούς ἐν λόγῳ ἐπισκέπτας. Ἡ προσφώνησις Αὐτοῦ εἰς τήν ἀγγλικήν ὑπάρχει εἰς τόν ἀκόλουθον σύνδεσμον (  http://en.jerusalem-patriarchate.info/2010/01/09/658/ )

Ἀκολούθως ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἀνταπεδώσαμεν τήν ἐπίσκεψιν εἰς τούς Κόπτας, Συριάνους καί Αἰθίοπας, οὐχί δέ καί εἰς τούς Ἀρμενίους, ὡς μή ἐπισκεφθέντας ἡμᾶς πρῶτον.

Αἱ ἐπισκέψεις αὗται ἔχουν χριστιανικόν κοινωνικόν χαρακτῆρα, διό καί ἐνθαρρύνονται, καθ’ ὅτι δημιουργοῦν ἀτμόσφαιραν ἠπιότητος, ἡ ὁποία ἐπιδρᾷ εὐεργετικῶς εἰς τήν ἁρμονικήν συμβίωσιν τῶν Χριστιανῶν εἰς τήν Ἁγίαν Γην καί εἰς εἰρηνικήν συνεργασίαν ἐπί τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων.

Τήν ἰδίαν ἡμέραν προσῆλθον καί κατά τάς προσεχεῖς ἡμέρας θά προσέλθουν εἰς τό Πατριαρχεῖον ἐκπρόσωποι τοῦ Ὀρθοδόξου αὐτοῦ ποιμνίου, ἵνα χαιρετίσουν ἐπί τῇ ἑορτῇ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ.

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἑώρτασε μέ ὅλην τήν μεγαλοπρέπειαν τήν ἑορτήν τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως τήν 25ην Δεκεμβρίου 2009/ 7ην Ἰανουαρίου 2010.

Ἀρχαία τυπική τάξις τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων ὁρίζει νά ἑορτάζηται ἡ ἑορτή αὐτή ἀπό ὅλην τήν Ἐκκλησίαν Ἱεροσολύμων εἰς τήν Βηθλεέμ, τήν πόλιν ὅπου ἔλαβε χώραν ἡ κατά σάρκα ἐκ τῆς Θεοτόκου Γέννησις τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ἅγιος Σωφρόνιος εἰς ὁμιλίαν του θρηνεῖ, διότι λόγῳ τῆς πολιορκίας τῶν Ἱεροσολύμων (638 μ. Χ.), ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων ἀδυνατεῖ νά μεταβῇ εἰς Βηθλεέμ, διά νά ἑορτάσῃ τήν μητρόπολιν τῶν ἑορτῶν.

Ὄρθρος, Μεγάλαι Ὧραι  τῶν Χριστουγέννων καί θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀκολουθοῦν τήν τάξιν αὐτήν καί ἐφέτος, ἑώρτασε τήν ἑορτήν αὐτήν, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τῆς παραμονῆς αὐτῆς. Οὕτω τήν παραμονήν, 24ην Δεκεμβρίου 2009 /6ην Ἰανουαρίου 2010, περί τήν 9.00ην π.μ. ὥραν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐδέχθη εἰς τήν καθιερωμένην ἐπίσκεψιν τῆς Ἀστυνομίας εἰς τό Πατριαρχεῖον, τόν Ἀρχηγόν τῆς Ἀστυνομίας Ἱεροσολύμων κ. Ἀαρών Φράνκο, τόν Διευθυντήν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος τῆς Πύλης τοῦ Δαβίδ τῶν Ἱεροσολύμων κ. Ἄβι Ρόϊφ καί τόν κ. Σαλίμπα Σαλίμπα καί συνοδείαν αὐτῶν μετά τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τμήματος Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων τοῦ Ἰσραήλ κ. Σεζάρ Μαρζῆε.

Οὗτοι καί συνώδευσαν τόν Μακαριώτατον καί τήν Ἁγιοταφιτικήν ἐξ Ἀρχιερέων καί Ἱερομονάχων συνοδείαν Αὐτοῦ ἀπό τοῦ Πατριαρχείου ἕως καί τήν Πύλην τοῦ Δαβίδ. Ἐκ τῆς Πύλης τοῦ Δαβίδ ὁ Μακαριώτατος και ἡ συνοδεία Αὐτοῦ, ἐπιβιβασθέντες ὀχημάτων, προπορευομένης τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας, ἔφθασαν εἰς τήν μεταξύ Ἱεροσολύμων καί Βηθλεέμ ἱστορικήν Μονήν τοῦ Προφήτου Ἠλιού.

Πρό τῆς Μονης ταύτης ὑπεδέχθησαν τον Μακαριώτατον ὁ ἡγούμενος αὐτῆς Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀνδρέας, ὁ Ἰσραηλινός Στρατιωτικός Διοικητής τῆς περιοχῆς Βηθλεέμ κ. Ἰγιάντ Σιρχάν, ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως τοῦ χωρίου τῶν Ποιμένων κ. Χάνι Ἀλ -Χάϊκ, ὁ Δήμαρχος τῆς πόλεως Μπετζάλλας κ. Ράτζι Ζεντάν καί προύχοντες τῶν πόλεων τούτων ὡς καί προύχοντες τῆς πόλεως Βηθλεέμ.

Μετά την ὑποδοχήν καί τήν προσκύνησιν εἰς τόν ἐντός τῆς Μονῆς ἱερόν ναόν τοῦ Προφήτου Ἠλιού, ἠκολούθησεν εἰς τήν αἴθουσαν ὑποδοχῆς τῆς Μονῆς σύντομος δεξίωσις με προσφοράν ἐλαφροῦ προσφαγίου ἀπό τόν ἡγούμενον.

Ἐν συνεχείᾳ, πέντε Ἰσραηλινῶν ἱππέων προπορευομένων, ἡ Πατριαρχική πομπή ἐξεκίνησε μέ ἀργόν ρυθμόν τῶν ὀχημάτων καί ἔφθασεν ἕως καί εἰς τόν συνοριακόν ἔλεγχον τοῦ τάφου τῆς Ραχήλ. Μεταξύ Ἱεροσολύμων καί Βηθλεέμ ὑπάρχει ὁ συνοριακός ἔλεγχος εἰς τό σημεῖον τοῦ τάφου τῆς Ραχήλ, λόγῳ τῆς τεταμένης ἐπικρατούσης εἰσέτι πολιτικῆς καταστάσεως. Διά τοῦτο κατά τήν διάρκειαν τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων οἱ Ἰσραηλινοί Στρατιωτικοί τῆς περιοχῆς Βηθλεέμ ἐλαφρύνουν τά μέτρα ἀσφαλείας διά τήν διευκόλυνσιν διακινήσεως πρός τήν Βηθλεέμ διά τούς ἀρχηγούς τῶν Ἐκκλησιῶν, τούς συνοδούς των, τούς πιστούς προσκυνητάς καί ἄλλους. Εἰς τόν τάφον τῆς Ραχήλ, τῶν Ἰσραηλινῶν ἱππέων ἀναχωρησάντων, προεπορέυθησαν  τοῦ Μακαριωτάτου καί τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, πέντε Παλαιστίνιοι ἱππεῖς, οἵτινες καί ἔφθασαν εἰς τήν πλατεῖαν τῆς Βασιλικῆς τῆς Γεννήσεως.

Εἰς την πλατεῖαν ταύτην  ὡς καί δεξιά καί ἀριστερά τῆς ὁδοῦ, πλῆθος λαοῦ, Ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ καί μή χριστιανικοῦ, ἐπεφύλαξαν θερμήν ὑποδοχήν εἰς τον Μακαριώτατον καί τήν συνοδείαν Αὐτοῦ. Ἐνταῦθα ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Βηθλεέμ, Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰορδάνου κ. Θεοφύλακτος προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον ὡς ἐρχόμενον εἰς τήν Βηθλεέμ καί καθοδηγούμενον νοερῶς ὑπό τοῦ ἀστέρος ὡς οἱ Μάγοι, ἵνα ἐν τῷ Σπηλαίῳ προσκυνήσῃ τά ἴχνη τοῦ τεχθέντος Ἄρχοντος τῆς εἰρήνης καί προεξάρξῃ τῆς λαμπρᾶς πανηγύρεως τῶν Ὀρθοδόξων.

Ἀπό τῆς πλατείας τῆς Βηθλεέμ ὁ Πατριάρχης ἐνδεδυμένος μανδύαν κατηυθύνθη πρός τήν αὐλήν τῆς Βασιλικῆς, εὐλογῶν τον λαόν, περιστοιχούμενος ὑπό τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου, τοῦ Ὑπουργοῦ Τουρισμοῦ τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Ζιγιάντ Ἰλ Μπάντακ, τοῦ  Δημάρχου τῆς Βηθλεέμ κ. Βίκτωρος Χάννα, τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας κ. Χάλεντ Ταμίμη καί προυχόντων τῆς Βηθλεέμ, προπορευομένων τῶν ἱερέων καί τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων «Ἡ γέννησίς Σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν».

Εἰσελθών ὁ Μακαριώτατος διά τῆς ἀπερίττου καί χαμηλῆς πύλης τῆς Βασιλικῆς, διελθών τόν πρόναον, ἐστάθη πρό τῆς εἰσόδου τῆς Βασιλικῆς, ἔνθα συμφώνως πρός τό ἰσχῦον καθεστώς ἀνέμενε καί ἐχαιρέτισεν Αὐτόν ὁ Ἕλλην Γενικός Πρόξενος, ἀκολούθως δέ ἐπορεύθη, διασχίζων την Βασιλικήν, πρό τοῦ εἰκονοστασίου. Τό δικαίωμα τῆς ἀποκλειστικῆς προσευχῆς εἰς τήν Βασιλικήν ἔχουν μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι. Ἀπό τόν χῶρον τοῦ εἰκονοστασίου ὁ Μακαριώτατος διά τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί τῆς νοτίου πύλης τοῦ Σπηλαίου κατῆλθε καί προσεκύνησε μετά τῶν Ἀρχιερέων εἰς τόν ἀστέρα καί τήν φάτνην τοῦ θεοδέγμονος Σπηλαίου.

Προσκυνήσας ὁ Μακαριώτατος, ἐξῆλθε τοῦ Ἁγίου Σπηλαίου διά τῆς βορείου αὐτοῦ πύλης, ἀνελθών τάς βαθμίδας καί σταθείς πρό τοῦ παρεκκλησίου, τοῦ ἐν χρήσει ὑπό τῶν Ἀρμενίων, ἔνθεν ἦλθε πρό τοῦ εἰκονοστασίου, ηὐλόγησε τόν λαόν, ἐν ᾧ ἐψάλλετο τό «εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα» καί ἀνελθών εἰς τόν θρόνον, προεξῆρξε τῆς ἀκολουθίας τῶν Μεγάλων Ὡρῶν τῶν Χριστουγέννων.

Ὁ Μακαριώτατος ἀνέγνωσε τό Εὐαγγέλιον τῆς πρώτης Ὥρας, μεθ’ ὅ ἐθυμίασε τό Ἁγιον Σπήλαιον καί τήν Βασιλικήν. Ὁμοίως ἐποίησαν ἐν συνεχείᾳ κατά τά πρεσβεῖα οἱ Ἀρχιερεῖς διά την τρίτην, ἕκτην καί ἐνάτην Ὥραν, τοῦ Μακαριωτάτου προεξάρχοντος.

Μετά τάς Ὥρας ἤρξατο διά τῆς «Εὐλογημένης» ἡ θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου μετά τοῦ Προοιμιακοῦ, Ἑσπερινοῦ μετ’ ἀρτοκλασίας καί εἰσόδου μετ’ Εὐαγγελίου.

Συνωστιζόμενον τό Ὀρθόδοξον ἐκκλησίασμα παρηκολούθει μέ κατάνυξιν τήν ἑσπερινήν θ. Λειτουργίαν πρό τοῦ εἰκονοστασίου, ἐν ᾧ πολλοί ξένοι προσκυνηταί ἀνέμενον εἰς τήν σειράν εἰς τήν Βασιλικήν, διά νά προσκυνήσουν εἰς τό Ἅγιον Σπήλαιον.

Ἡ Ἑσπερινή θ. Λειτουργία συμφώνως πρός τό ἰσχῦον προσκυνηματικόν καθεστώς ἔληξε τήν 3.30 μ.μ. Μετά τοῦτο ἡ Πατριαρχική συνοδεία ἐξῆλθε τῆς Βασιλικῆς ἀπό τῆς νοτίου μικρᾶς πύλης τοῦ βαπτιστηρίου καί κατηυθύνθη πρός τό μοναστήριον. Ἐνταῦθα εἰς τήν ἀνακαινισμένην προσφάτως ὑπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου αἴθουσαν παρετέθη ὑπ’ αὐτοῦ πλουσία νηστήσιμος τράπεζα εἰς τόν Μακαριώτατον, τούς πατέρας καί πολλούς προσκυνητάς.

Δεξίωσις πρός τιμήν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας.

Μετά μικράν ἀνάπαυσιν, τήν 7.00 μ.μ. ὥραν ἔλαβε χώραν εἰς τήν αὐτήν ἀνακαινισμένην αἴθουσαν καί τό προαύλιον αὐτῆς δεξίωσις πρός τιμήν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, Πρωθυπουργοῦ κ. Σαλάμ Φαγιάντε καί πολλῶν ἄλλων μελῶν τῆς Παλαιστινιακῆς Κυβερνήσεως καί τοῦ ἡμετέρου ποιμνίου. Κατά τήν διάρκειαν τῆς ἐπισκέψεως αὐτῆς, ὁ Μακαριώτατος προσεφώνησε τόν Πρωθυπουργόν κ. Σαλάμ Φαγιάντε ὡς ἕπεται:

«Ἐξοχώτατε Πρωθυπουργέ κ. Σαλάμ Φαγιάντ,

Ἡ ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι ἑορτή τῆς ἀπείρου ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον. Ἡ δέ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐξεδηλώθη ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων ἐμπράκτως, ἐν τόπῳ καί χρόνῳ εἰς τόν ἱερόν τόπον τῆς Παλαιστινιακῆς γῆς ἐν τῇ πόλει Βηθλεέμ, διά τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, δηλονότι τῆς γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας ἐπί Καίσαρος Αὐγούστου.

Ἡ σημασία τοῦ παγκοσμίου τούτου γεγονότος ἀφορᾷ εἰς τό μήνυμα τό ἀπευθυνόμενον, ἐξαγγελλόμενον πρός πάντα ἄνθρωπον.  Τό μήνυμα τοῦτο εἶναι μήνυμα τῆς ἐπί γῆς εἰρήνης καί δικαιοσύνης. Τοῦ μηνύματος τούτου ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής κατέστη ἄνωθεν, ἐκ τῆς θείας προνοίας ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων, ἡ γνωστή ὡς τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, τό ὁποῖον διά μέσου τῶν αἰώνων συνεχίζει ἐν μέσῳ ποικίλων ἀντιξοοτήτων, θυσιῶν αἵματος καί ἀγώνων πρός τάς ὁρατάς καί ἀοράτους δυνάμεις καί ἐξουσίας τοῦ κόσμου τούτου, κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον, τήν διαφύλαξιν καί διακονίαν τῶν ἱερῶν καί παγκοσμίων τούτων Προσκυνημάτων.

Κύριε Πρωθυπουργέ, ἡ παρουσία σας μετά τῶν συνεργατῶν σας ἀποτελεῖ ὄχι μόνον τιμήν καί σεβασμόν τῆς σεβαστῆς Ὑμῶν Κυβερνήσεως πρός τούς ἱερούς καί προσκυνηματικούς τόπους τῆς Ἁγίας Γῆς, ἀλλά καί τρανήν ἀπόδειξιν τῆς πλήρους ἀνεξιθρησκείας καί ἐλευθέρας ἐξασκήσεως τῆς λατρείας, τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνουν ὅλαι ἀνεξαιρέτως αἱ θρησκευτικαί Κοινότητες καί Χριστιανικαί ὁμολογίαι. Τόσον ἡ Ἱερουσαλήμ ὅσον καί ἡ Βηθλεέμ ἀποτελοῦν παράδειγμα ἀγαστῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί συμβιώσεως Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων πιστῶν.

Κύριε Πρωθυπουργέ, συμμεριζόμενοι καί ἡμεῖς τόν πολιτικόν ἀγῶνά σας διά τήν ἐκπλήρωσιν τῶν ἐθνικῶν προσδοκιῶν τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαο, εὐχόμεθα ὅπως ὁ Θεός τῆς εἰρήνης καί δικαιοσύνης χαρίζῃ ὑγιείαν κατ ἄμφω, μακροημέρευσιν καί κυβερνητικήν δύναμιν καί σοφίαν εἰς τόν ἀξιότιμον Πρόεδρον Κύριον Μαχμούντ Ἀμπᾶς Ἀμποῦ Μάζεν καί εἰς ὑμᾶς προσωπικῶς. Ἔτη πολλά.».

Ἀντιφωνῶν ὁ Πρωθυπουργός τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, κ. Σαλάμ Φαγιάντε, εἶπεν εἰς τόν Μακαριώτατον ὅτι: «Ἐξ ὀνόματος του Προέδρου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, κ. Μαχμούντ Ἀμπάς-Ἀμποῦ Μάζεν εὔχομαι εἰς τήν Κοινότητα τῶν Ἑλληνορθοδόξων καί εἰς ὅλον τόν Παλαιστινιακόν λαόν τήν εἰρήνην, τήν δικαιοσύνην καί τήν εὐημερίαν. Διερχόμεθα δυσκολίας, ἀτενίζομεν ὅμως τό μέλλον μέ ἐλπίδα, λόγῳ τῆς πίστεώς μας εἰς τόν Θεόν νά ὑπερβῶμεν ταύτας καί  νά ζήσωμεν μέ ἐλευθερίαν καί ἀνεξαρτησίαν καί ἀξιοπρέπειαν  ὡς Παλαιστινιακός λαός μέ τόν σεβασμόν τῶν δικαιωμάτων ἑκάστης Κοινότητος. Διά μίαν εἰσέτι φοράν εὔχομαι τήν ἑορτήν ὑμῶν μέ εἰρήνην καί ὅλα τά ἀγαθά τοῦ Θεοῦ, «Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».

Ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων εἰς Βηθλεέμ.

Μετά μικράν καί πάλιν ἀνάπαυσιν, τήν 10.30 μ.μ. ὥραν, ἤρξατο ἡ ἀκολουθία του Ὄρθρου δι’ εἰσόδου ἀπό τῆς Πύλης τοῦ βαπτιστηρίου τῆς Βασιλικῆς, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους.           Τελουμένου τοῦ Ὄρθρου, προσῆλθεν ὁ Μακαριώτατος εἰς τό ἱερόν βῆμα, ἔνθα προσῆλθον οἱ ἱερεῖς καί ἔλαβον εὐλογίαν διά τήν Λειτουργίαν καί ἤρξαντο νά ἐνδύωνται. Οἱ ἱεροδιάκονοι ἐν τῷ μεταξύ ἐνέδυσαν τόν Μακαριώτατον τήν Πατριαρχικήν καί τούς Ἀρχιερεῖς τάς ἀρχιερατικάς αὐτῶν στολάς. Μετά ταῦτα, ἐνδεδυμένος ὁ Μακαριώτατος ἐστάθη πρό τῆς Ὡραίας Πύλης, προπορευομένων τῶν Ἀρχιερέων καί τῶν ἱερέων καί δεξιά καί ἀριστερά τούτου, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Σαλάμ Φαγιάντε, ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριος Ἀθανασίου, προσωπικότητες τῆς Παλαιστινιακῆς Κυβερνήσεως καί ἐκπρόσωποι τοῦ διπλωματικοῦ κόσμου καί πλῆθος λαοῦ  πέριξ πυκνῶς καταλαμβάνοντος ὅλον τόν χῶρον τῆς Βασιλικῆς.

Τήν στιγμήν ταύτην καί ἐν ᾧ οἱ ψάλται ἤρξαντο νά ψάλλουν τό κάθισμα: «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός», ὁ Μακαριώτατος μετά τῆς Ἀρχιερατικῆς, Ἱερατικῆς πολιτικῆς καί διπλωματικῆς συνοδείας  ἤρξατο τῆς καθόδου πρός τό θεοδέγμον Σπήλαιον, διά νά ἴδουν, ποῦ ἀκριβῶς ἐγεννήθη ὁ Χριστός.

Ἐνταῦθα, μετά τούς ἀναβαθμούς ἀνεγνώσθη ἑλληνιστί καί ἀραβιστί ἐκ τοῦ κατά Λουκάν Εὐαγγελίου ἡ περικοπή περί τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρά Καίσαρος Αὐγούστου…» (Λουκ. κεφ. β’) καί τό Μήνυμα τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’ ἑλληνιστί καί ἀραβιστί, μεθ’ ὅ  ἔλαβε χώραν ἡ προσκύνησις εἰς τόν ἀστέρα καί τήν φάτνην.

Ἅμα τῷ τέλει τούτων, ἐγένετο ἡ ἔξοδος διά τῆς βορείου πύλης τοῦ Σπηλαίου καί ἡ ἔναρξις τῆς σεμνοπρεποῦς ἀλλά καί μεγαλοπρεποῦς λιτανείας τρίς πέριξ ἀναμέσον τῶν κιόνων τῆς πεντακλίτου Κωνσταντινείου Βασιλικῆς, ἡ ὁποία διεσώθη ἀπό ἐπιδρομάς καί πυρκαϊάς παλαιάς καί συγχρόνους, ἐν ᾧ οἱ χοροί ἔψαλλον τάς Καταβασίας των Χριστουγέννων καί τούς ἐπί τούτου ὕμνους τῆς λιτανείας.

Μετά τόν τρίτον κύκλον, ὁ Μακαριώτατος ἐστάθη εἰς τό μέσον τῆς Βασιλικῆς καί ἐν ᾧ οἱ Κυβερνητικοί καί διπλωματικοί, χαιρετίσαντες, ἀπεχώρησαν, ἡ ἀκολουθία ἐσυνεχίσθη εἰς τό κέντρον τῆς Βασιλικῆς πρό τοῦ εἰκονοστασίου.

Ὁ Μακαριώτατος ἀνελθών εἰς τόν θρόνον, ἔψαλε τήν ἑνάτην ᾠδήν καί προεξῆρξε τοῦ Ὄρθρου καί τῆς Θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων τοῦ Θρόνου, Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου, Γέροντος Δραγουμάνου, Γεράσων κ. Θεοφάνους, Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπ. Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ παρεπιδημοῦντος Ἐπισκόπου Σλαβονίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας κ. Σάββα, πολλῶν ἱερομονάχων Ἁγιοταφιτῶν καί ἱερέων ἄλλων Ἐκκλησιῶν καί ἱεροδιακόνων, τοῦ Εὐαγγελίου τῆς θ. Λειτουργίας ἀναγιγνωσκομένου ἀραβιστί, ἑλληνιστί καί ρωσιστί καί τοῦ πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος, πολυεθνικοῦ μέν Ὀρθοδόξου δέ, ἐν βαθείᾳ κατανύξει παρακολουθοῦντος καί μετέχοντος ἐν τῇ θείᾳ Λειτουργίᾳ τοῦ μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, τῆς προσλήψεως δηλαδή τοῦ ἀνθρωπίνου φυράματος ἡμῶν διά τόν ἁγιασμόν, τήν ὁλοκλήρωσιν καί σωτηρίαν ἡμῶν.

Σημεῖον  ἁπτόν τῆς συμμετοχῆς ταύτης ὑπῆρξεν ἡ προσέλευσις πλήθους πιστῶν εἰς τήν θ. Κοινωνίαν. Ἐπί ὥραν πολλήν ἀνέμενον οἱ πιστοί εἰς μακράς σειράς, ἵνα μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης λάβωσι τήν θείαν Κοινωνίαν.

Ἡ θεία Λειτουργία ἔληξε συμφώνως πρός τό προσκυνηματικόν καθεστώς τήν 3.30 π.μ. ὀρθρινήν ὥραν ἄνευ οἱασδήποτε διαταράξεως τῆς προσκυνηματικῆς τάξεως, ὡς δυστυχῶς συνέβη μέ τό σάρωμα τῆς Βασιλικῆς τήν 29ην Δεκεμβρίου 2009 ὑπό τῶν Ἀρμενίων.

Ἡ ἀκριβής τήρησις τοῦ προσκυνηματικοῦ καθεστῶτος συντελεῖ εἰς τήν εἰρηνικήν τέλεσιν τῶν ἀκολουθιῶν. Ἡ ἀπόπειρα παραβιάσεως αὐτοῦ ἐπιφέρει σύγχυσιν, θόρυβον, φιλονεικίαν καί χάος. Οἱ Ἀρμένιοι καί αἱ ἄλλαι Προχαλκηδόνιοι Κοινότητες ἐτέλεσαν τά τῆς ἑορτῆς αὐτῶν εἰς τό παρά τήν βόρειον πύλην τοῦ Σπηλαίου παρεκκλήσιον εἰς τάς ἰδίας αὐτῶν διαλέκτους καί ἰδίους μουσικούς αὐτῶν τόνους.

Εὐθύς ἀμέσως, ἅμα τῇ λήξει τῆς  θ. Λειτουργίας, διά μέσου τῆς Βασιλικῆς καί ἀπό τῆς θύρας τοῦ βαπτιστηρίου ἐγένετο ἡ ἄνοδος εἰς τό μοναστήριον εἰς τήν ἀνακαινισμένην αἴθουσαν τοῦ ὁποίου ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Ἰορδάνου κ. Θεοφύλακτος παρέθεσε πλουσίαν ἑόρτιον τράπεζαν.

Ἡ θ. Λειτουργία ἐτελέσθη ὡσαύτως καί εἰς τό θεοδέγμον Σπήλαιον ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου ἐν κατανυκτικῇ συμμετοχῇ πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος.

Ἡ ἑορτή τῶν Χριστουγέννων τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τήν Βηθλεέμ ἔγινεν ἑορτή καί τῶν ἄλλων χριστιανῶν, ἔγινεν ἑορτή κοινωνική ὅλων τῶν κατοίκων, ἔδωσεν εὐκαιρίαν ἐπικοινωνίας καί ἀνακουφίσεως ἐκ τῶν δυσκολιῶν, τάς ὁποίας διέρχεται ἡ πόλις, ἔδωσεν εὐκαιρίαν ἐργασίας εἰς τά καταστήματα τῶν προσκυνηματικῶν ἐνθυμίων τῆς πόλεως καί εἰς τά ξενοδοχεία διαμονῆς τῶν προσκυνητῶν δι’ ἀνακούφισιν τῶν κατοίκων ἀπό τάς δυσκόλους συνθήκας διαβιώσεως αὐτῶν.  Ἡ ἑορτή τῶν Ὀρθοδόξων ἔδωσεν εἰς ὅσους ἐζήτουν τόν ἄρτον τῆς ζωῆς καί εἰς ἄλλους τῶν κατοίκων τῆς Βηθλεέμ τόν «ἄρτον τόν ἐπιούσιον».

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

ngg_shortcode_6_placeholder




ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΩΝ

Τήν Κυριακήν  πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, 21ην Δεκεμβρίου 2009/ 3ην Ἰανουαρίου 2010, ἐτελέσθη συμφώνως πρός τό ἑορτολόγιον τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων ἀρχιερατική θ. Λειτουργία εἰς τό Καθολικόν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου.

Κατά τήν τυπικήν διάταξιν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος εἶναι καθιερωμένον τήν Κυριακήν αὐτήν νά τελῆται μνημόσυνον ὅλων κεκοιμημένων Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων, Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Ἱερέων, Ἱερομονάχων, Ἱεροδιακόνων, Μοναχῶν καί Μοναζουσῶν.

Τό μνημόσυνον τοῦτο ἐτέλεσεν εἰς τό Καθολικόν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως εὐθύς μετά τήν θ. Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, 21ης Δεκεμβρίου /3ης Ἰανουαρίου 2010, ἡ Α.Θ.Μ., ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συμμετεχόντων τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου, τῶν Ἱερομονάχων, Ἱεροδιακόνων καί μοναχῶν Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς μίαν κατανυκτικήν ἐπιμνημόσυνον ἀκολουθίαν ὅλοι οἱ ζῶντες Ἁγιοταφῖται ἐξεπλήρωσαν τό χρέος αὐτῶν καί ἐδεήθησαν ὑπέρ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν καί ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν διατελεσάντων κεκοιμημένων Ἁγιοταφιτῶν. Μετά τό μνημόσυνον ἐπηκολούθησεν ἄνοδος εἰς τό Πατριαρχεῖον εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ Θρόνου, ἔνθα προσηνέχθη τό κόλλυβον καί ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ηὐχήθη ἐν προπόσει ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν κεκοιμημένων Ἁγιοταφιτῶν, τῶν ἀφιερωσάντων ἑαυτούς εἰς τήν διακονίαν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, τῶν σκηνωμάτων τῆς ἐπί γῆς κατά σάρκα ἐμφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_7_placeholder