ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΚΟΙΝΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΤΑΣ ΕΙΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΝ

Τό Σάββατον, 7/20-6-2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἱερωνύμου καί τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γαλακτίωνος, Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου ἐν Ραμάλλᾳ τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, μετέβη καί ἔλαβε μέρος εἰς τήν τελετήν τῶν ἐγκαινίων τῶν Γραφείων τῆς Κοινῆς Ἀντιπροσωπείας Κύπρου καί Μάλτας εἰς τήν πόλιν Ραμάλλας τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας.

Τήν τελετήν ταύτην ἤνοιξεν ὁ Ὑπουργός Ἑξωτερικῶν τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Ριάντ Ἰλ-Μάλεκ, λέγων ὅτι χαίρει διά τήν πραγματοποίησιν τοῦ ὀνείρου τῆς Κύπρου καί τῆς Μάλτας νά ἀνοίξουν κοινήν διπλωματικήν Ἀντιπροσωπείαν εἰς Ραμάλλαν. «Τοῦτο», εἶπεν, «εἶναι ἕν ἱστορικόν γεγονός. Εἶναι ἕν μήνυμα συμπαραστάσεως πρός τόν Παλαιστινιακόν λαόν, ἕν μήνυμα συμφιλιώσεως. Κύπρος καί Μάλτα ἦσαν καί εἶναι ὑποστηρικταί τῆς ὑποδομῆς τῶν προϋποθέσεων τῆς δημιουργίας ἑνός Παλαιστινιακοῦ κράτους. Ἐκτός τῆς ἑστίας αὐτῶν εἰς τό κτιριακόν συγκρότημα τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἄλλων κρατῶν, ἡ Μάλτα καί ἡ Κύπρος θά ἔχουν μίαν δευτέραν αὐτῶν ἑστίαν, τήν Παλαιστινιακήν γῆν».

Ἐξ ὀνόματος τοῦ κράτους τῆς Μάλτας ὡμίλησεν ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Μάλτας Dr. Tonio Borg, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι Μάλτα καί Κύπρος διά τῆς Κοινῆς Ἀντιπροσωπείας αὐτῶν αἰσθάνονται ὅτι εἶναι εἰς τό σπίτι των. Τά δύο κράτη ἠγωνίσθησαν, διά νά δημιουργήσουν συνείδησιν περί τῶν δικαιωμάτων τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαοῦ ἐκεῖ, ὅπου αὕτη δέν ὑπῆρχε καί νά ἐμβαθύνουν αὐτήν, ὅπου ὑπῆρχεν. Ἠγωνίσθησαν, ἐπειδή πιστεύουν εἰς τό δίκαιον τῆς Παλαιστινιακῆς ὑποθέσεως (Palestinian Cause). Ἡ κοινή προσπάθεια ὀφείλεται εἰς τά κοινά Κύπρου καί Μάλτας, ὅσον ἀφορᾷ ἔκτασιν, πληθυσμόν, γεωγραφικήν θέσιν, ἱστορίαν, πολιτιστικήν παράδοσιν, προσφυγιάν,  ἀγῶνας διά δημιουργίαν ἀνεξαρτήτου κράτους αὐτῶν. Διά τούς λόγους τούτους ὑποστηρίζουν τήν δημιουργίαν ἑνός ἐλευθέρου, ἀνεξαρτήτου καί βιωσίμου Παλαιστινιακοῦ κράτους.

Ἐν συνεχείᾳ ὡμίλησεν ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Κύπρου, κ. Μᾶρκος Κυπριανοῦ, ὁ ὁποῖος προσεῖπεν ὅτι ἡ Κοινή Ἀντιπροσωπεία Κύπρου καί Μάλτας θά δώσῃ νέαν ὤθησιν εἰς τάς ἐμπνεύσεις καί ἐνεργείας καί προσπαθείας αὐτῶν διά τήν ἵδρυσιν ἑνός ἀνεξαρτήτου καί βιωσίμου Παλαιστινιακοῦ κράτους, προστατεύοντος ὅλα τά νόμιμα δικαιώματα τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαοῦ, διά τά ὁποῖα ἡ Μάλτα καί ἡ Κύπρος θά συνεχίσουν νά ἀγωνίζωνται καί ὡς δύο χῶραι τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως βάσει τοῦ ὁδικοῦ χάρτου (road map) καί τῆς συμφωνίας εἰς Ἀννάπολιν τῶν Η.Π.Α.

Οἱ φιλοξενοῦντες εἰς τήν τελετήν αὐτήν τῶν Ἐγκαινίων ἦσαν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας εἰς τήν Διπλωματικήν αὐτήν Ἀντιπροσωπείαν κ. Ἀνδρέας Κουζούπης καί ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Μάλτας κ. Alan Bugeja.

Μεταξύ τῶν προσκεκλημένων διπλωματῶν ἀντιπροσώπων ἄλλων κρατῶν ἦτο ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριος Ἀθανασίου.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder




ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

Ἐπί τῇ λήξει τοῦ σχολικοῦ ἔτους 2008-2009 ὁ Σχολάρχης τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς τῆς Σιών, μοναχός π. Φώτιος μετά τῶν καθηγητῶν καί τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς προσῆλθον εἰς τό Πατριαρχεῖον, ἔνθα ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἀπένειμε τούς τίτλους εἰς τούς ἀποφοίτους, ἱεροδιάκονον π. Μακάριον, ἐπιστάτην τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου καί δόκιμον Μηνᾶν Καστάνην.

Ὁ Σχολάρχης π. Φώτιος ἐπαρουσίασεν ἐν συντομίᾳ τό ἔργον τῆς Σχολῆς εἰς τόν Μακαριώτατον καί ηὐχαρίστησε διά τήν συμπαράστασιν, ὁ δέ ἀπόφοιτος δόκιμος Μηνᾶς ηὐχαρίστησε δι’ ὅσα ἐφόδια ἐπί ἑπταετίαν ἔλαβε παρά τῆς Σχολῆς, τόσον ἐκεῖνος, ὅσον καί οἱ ἄλλοι δόκιμοι.

Ὁ Μακαριώτατος, ἐπιδίδων τούς τίτλους, ἐτόνισε τόν ρόλον τῆς Σχολῆς ὡς φυτωρίου τοῦ Πατριαρχείου διά τήν στελέχωσιν αὐτοῦ καί ηὐχαρίστησε τόν Σχολάρχην καί τούς καθηγητάς διά τήν εὐσυνειδησίαν καί ἀφοσίωσιν αὐτῶν εἰς τήν καλήν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς. Ἀκολούθως ηὐχήθη τοῖς ἀποφοίτοις καλήν σταδιοδρομίαν, καλήν ἐπίδοσιν, καλήν πρόοδον, καί χριστιανικόν ἁγιοταφιτικόν ἦθος τοῖς ὑπολοίποις μαθηταῖς κατά τό ἑπόμενον σχολικόν ἔτος εἰς τήν ὁδόν τῆς προόδου, τῆς  ἀληθείας καί τῆς σωτηρίας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_1_placeholder




ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ κ. ΠΕΤΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ

Τὴν περασμένη Δευτέρα 15 Ἰουνίου 2009, πραγματοποιήθηκε συνάντηση τοῦ Διαχειριστοῦ τῆς Μὴ Κυβερνητικῆς Ὀργάνωσης τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων «Ρωμηοσύνη» κ. Πέτρου Κυριακίδη μὲ τὸν Παναγιώτατο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὸ Φανάρι, μετὰ ἀπὸ πρόσκληση τοῦ τελευταίου.  Τὸ κλίμα τῆς συνάντησης ὑπῆρξε ἐγκάρδιο. Συζήτησαν πολλὰ θέματα, ὁ δὲ Οἰκουμενικός  Πατριάρχης διαβεβαίωσε τὸν κ. Πέτρο Κυριακίδη ὅτι θὰ εἶναι πάντοτε εὐπρόσδεκτος στὸ Πατριαρχεῖο, ἡ πόρτα τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι πάντα ἀνοιχτὴ γιὰ ἐκεῖνον.

Ἐκ τῆς Γραμματείας τῆς Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη»

ngg_shortcode_2_placeholder




ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. “ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ”

Ὁ Διαχειριστὴς τῆς Μὴ Κυβερνητικῆς Ὀργάνωσης “Ρωμηοσύνη” τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, κ. Πέτρος Κυριακίδης, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸ γνωστὸ ἐπιχειρηματία κ. Λαυρέντιο Λαυρεντιάδη, ἀμφότεροι, ἀνώτεροι Ταξιάρχες τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου, προσεκλήθησαν ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος καὶ τοὺς παρέθεσε δεῖπνο τὴν Παρασκευὴ 12 Ἰουνίου 2009, στὴν Ἀρχιεπισκοπικὴ οἰκία ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἁγίας Φιλοθέης.

Ἐκ τῆς Γραμματείας τῆς Μ.Κ.Ο. “Ρωμηοσύνη”

ngg_shortcode_3_placeholder




ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ «ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ» ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ

Τό Σάββατον, 17/30 Μαΐου 2009, ἔλαβε χώραν ἡ τελετή τῆς ἀποφοιτήσεως τῶν μαθητῶν εἰς τό ἐν  Μπετσαχούρ-Χωρίον τῶν Ποιμένων, Σχολεῖον τοῦ Πατριαρχείου, τό φέρον τήν ὀνομασίαν «Ἑλληνορθόδοξον Σχολεῖον τῶν Ποιμένων».

Τό σχολεῖον τοῦτο ἐκτίσθη πρό εἰκοσαετίας περίπου ὑπό τοῦ Πατριαρχείου, τῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ τότε Προέδρου τῶν Σχολῶν μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Τιβεριάδος Γρηγορίου καί τῇ χορηγίᾳ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν εἰς τό κτῆμα τοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖον εἶναι προέκτασις τοῦ προσκυνήματος τῶν Ποιμένων εἰς τό πλησίον τῆς Βηθλεέμ Χωρίον τῶν Ποιμένων.

Εἶναι Ἀραβόφωνον καί ὡς ξέναι γλῶσσαι διδάσκονται τά Ἑλληνικά καί τά Ἀγγλικά. Ἀριθμεῖ πολλούς μαθητάς, ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, ἐκ τῶν ὁποίων μεγάλος ἀριθμός εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Θεωρεῖται ὡς πρότυπον σχολεῖον, λόγῳ τῶν ὑψηλῶν ἐπιδόσεων ἐπιτυχίας τῶν μαθητῶν κατά τάς ἐτησίους ἐξετάσεις διά τήν εἰσαγωγήν αὐτῶν εἰς τήν Ἑλληνικήν καί ξένην Ἀνωτάτην Ἐκπαίδευσιν.

Εἰς τήν ἐν λόγῳ τελετήν παρέστησαν ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος, ἀντιπροσωπεύων τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον τόν Γ’, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰορδάνου καί Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Βηθλεέμ κ. Θεοφύλακτος, ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος κ. Σωτήριος Ἀθανασίου, ὁ Ἀντιπρόσωπος τῆς Κύπρου κ. Ἀνδρέας Κουζούπης, ὁ αἰδεσιμολογιώτατος π. Ἤσσα Μοῦσλεχ, ὁ  Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰγνάτιος, ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ποιμένων καί πολλοί ἱερεῖς καθώς καί οἱ καθηγηταί καί οἱ γονεῖς τῶν μαθητῶν.

Ἡ τελετή ἤρξατο διά τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας καί τῆς Ἑλλάδος, διά προσφωνήσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ σχολείου κ. Τζώρτζ Σαάδε.

Ἐν συνεχείᾳ ἕκαστος καί ἑκάστη τῶν ἀποφοίτων προσεφώνησαν τόν Ἀρχιερέα, τούς ἱερεῖς, τούς ἐπισήμους, τούς καθηγητάς καί πάντας τούς προσκεκλημένους διά λόγου ἤ διά ποιήματος, εὐχαριστοῦντες αὐτοῖς ἑλληνιστί, ἀραβιστί καί ἀγγλιστί.  Ἡ τελετή διηνθίσθη μέ παραδοσιακούς χορούς τῆς Παλαιστίνης καί τῆς Ἑλλάδος ὑπό τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείου.

Κατόπιν ὁ αἰδεσιμολογιώτατος π. Ἤσσα Μοῦσλεχ, καθηγητής τοῦ σχολείου εἰς τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀνέγνωσε τόν λόγον τῆς Α.Θ.Μ τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’, ἀπόντος εἰς Ἀθήνας διά τήν ἔναρξιν τοῦ πρώτου Διεθνοῦς Συνεδρίου τῆς Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη».

Μετά τόν λόγον τοῦτον, ὁ π. Ἤσσα συνεχάρη τούς ἀποφοίτους καί τούς ηὐχήθη καλήν σταδιοδρομίαν. Ἐπίσης ἐτόνισεν ὅτι ἐντός συντόμου χρονικοῦ διαστήματος ἀναμένονται τά θυρανοίξια τοῦ νέου σχολείου τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν πόλιν Μπιρζέτ.

Οἱ ἀπόφοιτοι παρέδωσαν κατά τό εἰωθός τήν σημαίαν τοῦ σχολείου εἰς τούς μαθητάς τῆς β’ Λυκείου καί ἐν συνεχείᾳ προσέφερον εἰς τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιον, τούς ἱερεῖς καί τούς καθηγητάς ἀνθοδέσμας μετ’ εὐχαριστιῶν καί ἐκδηλώσεων σεβασμοῦ. Ἰδιαιτέρως δέ ἐτίμησαν τόν Διευθυντήν τοῦ σχολείου κ. Τζώρτζ Σαάδε προσφέροντες εἰς αὐτον τό ἔμβλημα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, «Φύλακες Τάφου».

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος ἀπένειμε τούς τίτλους καί τά δῶρα εἰς ἕνα ἕκαστον τῶν ἀποφοίτων, ἀναλόγως τῇ ποσοστιαίᾳ ἐπί τοῖς ἑκατόν ἐπιτυχίᾳ αὐτῶν εἰς τάς ἐξετάσεις. Μετά τήν τελετήν  ἠκολούθησε δεξίωσις.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_4_placeholder




ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΟΦΦΙΚΙΑΛΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Τήν Τρίτην, 20-5/2-6-2009, ὁμάς 75 προσκυνητῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων 15 ὀφφικιάλοι ἄρχοντες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐπεσκέφθησαν τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον τόν Γ’.

Κατά τήν ἐπίσκεψιν ταύτην ὁ Μακαριώτατος, ὁμιλῶν, ὑπεγράμμισε τήν εὐεργετικήν ἐπίδρασιν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων ἐπί τῶν ψυχῶν τῶν προσκυνητῶν καί τήν ἀνάγκην βοηθείας τῶν προσκυνημάτων παρά τούτων.

Τό ἑσπέρας τῆς  Τετάρτης, 21-5/3-6-2009, ἡμέρας ἑορτῆς τῶν Ἁγίων ἐνδόξων θεοστέπτων μεγάλων Βασιλέων καί Ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, οἱ ὀφφικιάλοι μετά τῶν συμπροσκυνητῶν αὐτῶν παρέθεσαν τιμητικόν δεῖπνον εἰς τήν Α.Θ. Μακαριότητα, τά μέλη τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τά μέλη τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος. Διαρκοῦντος τοῦ δείπνου τούτου προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον ὁ Archon Aktuarios, National Commander, Antony J. Limberakis καί ἡ Μrs. Aphrodite Skeadas, President of the National Philanthropy Society, ὡς διακεκριμένον τιμώμενον πρόσωπον,  ἐμπεπιστευμένον τήν ὑψίστην παρακαταθήκην τῆς διαφυλάξεως τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καί τῆς διαποιμάνσεως τῆς ἀρχαιοτέρας ἱστορικῶς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας.

Διαρκούσης τῆς τιμητικῆς ταύτης ἐκδηλώσεως, ὁ Μακαριώτατος ὑπεγράμμισε τήν σημασίαν τῆς συναντήσεως αὐτῆς ὡς μιᾶς νέας σελίδος, μιᾶς νέας ἀρχῆς εἰς τάς σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Διασπορᾶς καί τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Βορείου καί Νοτίου Ἀμερικῆς εἰς τό πλαίσιον τῶν ἀγαστῶν σχέσεων μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ πρός τό Πατριαρχεῖον, ὁ Μακαριώτατος ἐπαρασημοφόρησε μέ τό παράσημον τοῦ Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου τόν ἀρχηγόν τῆς προσκυνηματικῆς ταύτης ὁμάδος κ. Ἀντώνιον Λυμπεράκην.

Ὁ κ. Λυμπεράκης ηὐχαρίστησε τον Μακαριώτατον, λέγων ὅτι ἦτο εὐλογία δι αὐτούς νά ἐπισκεφθοῦν τούς Ἁγίους Τόπους, εἰς οὕς ἐγεννήθη ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος ἤλλαξε τόν ροῦν τῆς ἱστορίας. «Ὁ Χριστός», εἶπεν, «ἐγεννήθη καί ἡμεῖς ἀνεγεννήθημεν, ἐχριστοποιήθημεν, ζῶμεν τήν Πεντηκοστήν». «Εἴχομεν τήν τιμήν», εἶπεν ὁ κ. Λυμπεράκης, «νά συναντήσωμεν τόν διάδοχον τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου πρώτου Ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων καί Προέδρου τῆς Α’ Ἀποστολικῆς Συνόδου, τῆς συγκληθείσης εἰς Ἱεροσόλυμα τό 49 μ.Χ. Ὑμεῖς, Μακαριώτατε, προσφέρετε διακονίαν καί μαρτυρίαν ἐν Ἱερουσαλήμ, Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας καί Ἁγίᾳ Σιών. Ἐπεσκέφθημεν τόπους, ἐν οἷς συνέβησαν σωτήρια γεγονότα, εἰς Βηθλεέμ, Ἰορδάνην, Ἱερουσαλήμ καί ὅλην τήν Ἁγίαν Γῆν, διό καί ἐλπίζομεν εἰς σωτηρίαν».

Ὁ Μακαριώτατος ηὐχήθη ἐν τέλει αὐτοῖς τόν φωτισμόν τοῦ φωτός τοῦ Ἀναστάντος Ἰησοῦ Χριστοῦ, διά νά ἐργάζωνται τό ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου καί τό φῶς τοῦ Χριστοῦ τοῖς ἡγέταις τῶν Η.Π.Α. διά τήν εἰρήνην τοῦ κόσμου καί τῆς περιοχῆς ἡμῶν.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_5_placeholder




ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ κ. ΠΕΤΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. «ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ»

1ο Διεθνές Συνέδριο μέ θέμα: «Ἡ Ρωμηοσύνη διαμέσου τῶν αἰώνων».

Ἀμφιθέατρο τοῦ Πολεμικοῦ Μουσείου Ἀθηνῶν

Σάββατο 30 καί Κυριακή 31 Μαΐου 2009

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ  κ. ΠΕΤΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΤΗΣ Μ.Κ.Ο. «ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ»

Ἀθήνα, 30 Μαΐου 2009

Μακαριώτατε Πατριάρχα  Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλε,

Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς,

ἐκλεκτοί προσκεκλημένοι,

κυρίες καί κύριοι,

φίλες καί φίλοι,

Μέ μεγάλη χαρά σᾶς καλοσωρίζουμε στό πρῶτο διεθνές συνέδριο πού διοργανώνει ἡ Μή Κυβερνητική Ὀργάνωση «Ρωμηοσύνη».  Ἡ Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη» ἀποτελεῖ φορέα τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί ἱδρύθηκε τό Μάϊο τοῦ 2008 στήν Ἀθήνα, μέ ἕδρα τήν Ἐξαρχία τοῦ Παναγίου Τάφου.  Καί ἐπιτρέψατέ μου νά ὁμολογήσω ὅτι θεωρῶ τήν ὑπηρεσία πού προσφέρω ὡς διαχειριστής τῆς Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη»,  σάν τή μεγαλύτερη τιμή τῆς ζωῆς μου.

Ὁ σκοπός μας εἶναι διπλός: ὁ ἕνας κλάδος εἶναι ἡ στήριξη τοῦ θεσμοῦ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος στό πολύπλευρο πνευματικό, πολιτισμικό καί ἱστορικό ἔργο πού ἐπιτελοῦν.  Ἡ καταγραφή τῶν ἀναγκῶν τῶν ἱερῶν μονῶν, προσκυνημάτων, μνημείων καί ἐκκλησιῶν καθώς καί ἡ συντήρηση καί ἀποκατάσταση αὐτῶν.  Κι ἀκόμη, ἡ ἵδρυσι σχολείων καί σχολῶν καί ὅ,τι ἄλλο ἀπαιτεῖται γιά τήν πνευματική πρόοδο καί τίς ἀνάγκες τοῦ Πατριαρχείου μας στήν Ἁγία Γῆ. Ὁ ἄλλος κλάδος εἶναι τό γεγονός ὅτι ἡ Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη» ἔχει καί μία εὐρύτερη διάσταση: Ἀγκαλιάζει ὁλόκληρη τή Ρωμηοσύνη μας. Ἀποδέχεται ὅτι ἐκφραστές τῆς Ρωμηοσύνης εἶναι ἡ ἐθνική μας παράδοση, ἡ κατασταλαγμένη ἑλληνορθόδοξη παράδοση, τό σύνολο τῶν ἀξιῶν τοῦ ἔθνους, πού περνᾶνε ἀπό γενιά σέ γενιά καί ἀπό τή μία περίοδο τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας στήν ἄλλη.  Αὐτές οἱ ἀξίες, ἐκφραζόμενες μέ σύγχρονους ὅρους, συνιστοῦν τήν κοινωνική ἀλληλεγγύη, τόν πολιτισμό, τά γράμματα, τήν τέχνη καί τήν ἐπιστήμη.  Ἀληθινά, οἱ ἀξίες αὐτές εἶναι ἀποτυπωμένες στόν Ἕλληνα νοῦ, πού ἀνέφερε καί ὁ Μακαριώτατος στήν πρόσφατη συνάντησή μας.  Αὐτός ὁ Ἕλληνας νοῦς πρέπει νά ἐνεργοποιηθεῖ καί νά ἀξιοποιηθεῖ.

Μέλημά μας θά πρέπει νά εἶναι ἡ διαφύλαξη αὐτῆς τῆς ἀπίστευτης κληρονομιᾶς τῆς Ἁγίας Γῆς.  Αὐτό ἀποτελεῖ ἱερά παρακαταθήκη. Πιστεύω καί εὐελπιστῶ ὅτι ἡ Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη» θά συμβάλει, ὅσο μπορεῖ καλύτερα, στήν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ.

Τέλος, θά ἤθελα νά μοῦ ἐπιτρέψετε νά τελειώσω μέ τούς στίχους τοῦ Κυπρίου ποιητῆ : «Ἡ Ρωμηοσύνη ἐν φυλή συνότζαιρη τοῦ κόσμου.  Ἡ Ρωμηοσύνη ἐν νά χαθεῖ ὄντας ὁ κόσμος λείψει.»

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ.




ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΕΙΣ ΦΧΕΣ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ

Εὐθύς ἀμέσως μετά τάς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, τήν Δευτέραν, 12/25-5-2009, ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ἡσυχίου, τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης  κ. Ἀριστάρχου καί Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί τοῦ ἱεροδιακόνου π. Φιλουμένου ἀνεχώρησε διά τήν Ἰορδανίαν.

Διαβάς τήν γέφυραν Allenby τοῦ Ἰορδάνου, κατέφθασε, μετά διαδρομήν μιᾶς ὥρας, εἰς τήν ἐν Ἀμμάν Μητρόπολιν τοῦ Πατριαρχείου, ἔνθα καί παρέθεσεν Αὐτῷ γεῦμα ὁ ἐν Ἀμμάν Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Ἱερώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος.

Μετά λίαν σύντομον ἀνάπαυσιν ὁ Μακαριώτατος μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ ἐξῆλθε τῆς Μητροπόλεως μέ κατεύθυνσιν τήν πόλιν Φχές, προάστειον τοῦ Ἀμμάν, μέ ἀκμάζουσαν ἀραβόφωνον Ἑλληνορθόδοξον Κοινότητα, ἧς προΐσταται ὁ Ἁγιοταφίτης Πανοσ. Ἀρχιμανδρίτης π. Ἱερώνυμος καί εἰς ἥν τό Πατριαρχεῖον διατηρεῖ σχολεῖον ὅλων τῶν βαθμίδων ἀπό τό 1850.

Τό σχολεῖον τοῦτο, εἰς τό ὁποῖον διδάσκουν 36 διδάσκαλοι καί φοιτοῦν 530 μαθηταί, ἦτο ὁ προορισμός τῆς ἐν Ἰορδανίᾳ ἐπισκέψεως τοῦ Μακαριωτάτου. Εἰς τήν καλῶς ὠργανωμένην τελετήν, λαβοῦσαν χώραν τήν 5.00 μ.μ. τῆς Δευτέρας, 12ης / 25ης Μαΐου καί εἰς αἴθουσαν τελετῶν πλήθουσαν ἱερέων, διδασκάλων μαθητῶν καί γονέων, ὁ Μακαριώτατος ἀπένειμε τά ἀπολυτήρια εἰς τούς ἀποφοίτους.

Ἡ τελετή ἤρξατο διά τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου τῆς Ἰορδανίας καί τοῦ «Χριστός Ἀνέστη» ἑλληνιστί καί ἀραβιστί, διά προσφωνήσεως τῆς Διευθυντρίας τῆς Σχολῆς, ἥτις ἐκαλωσώρισε τόν Μακαριώτατον, λέγουσα ὅτι ἡ παρουσία Αὐτοῦ εἶναι οὐχί μόνον τιμή, ἀλλά καί εὐλογία διά τήν Σχολήν καί ἀνέπτυξε τάς 100% ἐπιτυχίας τῶν ἀποφοίτων εἰς τάς εἰσαγωγικάς διά τό Πανεπιστήμιον ἐξετάσεις. Ἡ Σχολή, ὡς εἶπεν, προσφέρει τάς ἐπιδόσεις αὐτῆς ὡς δῶρον τῷ Πατριαρχείῳ, τῇ πόλει Φχές καί τῇ πατρίδι Ἰορδανίᾳ, μετά τῶν εὐχαριστιῶν αὐτῆς, τῷ Μακαριωτάτῳ καί τῷ Βασιλεῖ Abdallah II Bin-al-Hussein καί τῷ Ἐπόπτῃ τῶν Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν χώραν τῆς Ἰορδανίας, Πανοσιολογιωτάτῳ Ἀρχιμανδρίτῃ π. Ἰννοκεντίῳ.

Ὁ Ἑπόπτης,  Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰννοκέντιος, προσεφώνησε καί ἐκαλωσώρισε τόν Μακαριώτατον ὡς διάδοχον τοῦ Πατριάρχου Σωφρονίου, τοῦ ρυθμίσαντος τάς σχέσεις τῆς συμβιώσεως χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων μετά τοῦ Χαλίφου Ὀμάρ Χατάμπ ἀπό τό 638 μ.Χ. καί ηὐχαρίστησεν Αὐτόν διά τήν ὑποστήριξιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ἔργου τοῦ Πατριαρχείου ὡς καί τόν Βασιλέα τῆς Ἰορδανίας Abdallah II Bin-al-Hussein, ᾧ καί ηὐχήθη εὐστάθειαν καί εἰρήνην ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἰορδανίας καί ἀνεφέρθη εἰς τό ἀνέκαθεν προσφερόμενον πολύτιμον ἐκπαιδευτικόν ἔργον τοῦ Πατριαρχείου.

Ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰννοκέντιος ἀνεφέρθη εἰδικῶς καί εἰς τήν ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ σχολείου τοῦ Πατριαρχείου εἰς  Μαδηβᾶν συνεργασίαν μετά τοῦ British Council διά τήν ἐπιτυχῆ διδασκαλίαν  τῆς Ἀγγλικῆς γλώσσης.

Ἡ τελετή ἐπλουτίσθη δι’ Ἰορδανικῶν πατριωτικῶν ᾀσμάτων καί χορῶν. Οἱ ὁμιλήσαντες ἐκ τῶν ἀποφοίτων ἀραβιστί καί ἀγγλιστί ἐξέφρασαν τήν εὐγνωμοσύνην αὐτῶν πρός τούς διδασκάλους αὐτῶν διά τήν γνησίαν αὐτῶν διαπαιδαγώγησιν καί πρός τούς γονεῖς αὐτῶν διά τήν ἀγάπην  καί φροντίδα καί πρός τό Πατριαρχεῖον διά τήν συντήρησιν τοῦ σχολείου.

Ἡ τελετή περιελάμβανε καί παράδοσιν τῆς ἐμπεπιστευμένης εἰς τήν σχολήν «Ἀμάνε», δηλαδή «παρακαταθήκης», ὑπό δύο ἀποφοίτων  εἰς δύο τελειοφοίτους, συμβολισθείσης διά τῆς παραδόσεως τῆς Ἰορδανικῆς σημαίας.

Ὁ Μακαριώτατος εἰς τόν λόγον Αὐτοῦ ὑπεγράμμισε τήν δύναμιν τῆς παιδείας ὡς ὅπλου τοῦ ἀνθρώπου εἰς τήν κοινωνίαν καί τήν, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς δυνάμεως ταύτης ὑπό τοῦ Πατριαρχείου, συντήρησιν σχολείων ὐπ’ αὐτοῦ. Τό ἔργον τοῦτο τοῦ Πατριαρχείου, εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, ὑπεγράμμισεν ἰδιαιτέρως κατά τήν πρό μηνῶν ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ εἰς τό Εὐρωπαϊκόν Κοινοβούλιον. «Ὡσαύτως ἐτονίσαμεν τοῦτο», εἶπεν ὁ Μακαριώτατος, «εἰς τήν συνάντησιν Ἡμῶν μετά τοῦ πρίγκιπος Ἐμίρη Γάζη. Ἡ παιδεία συντελεῖ εἰς τήν προσέγγισιν προσώπων, κοινωνιῶν, λαῶν, θρησκειῶν καί πολιτισμῶν. Συγχαίρομεν τῇ Βασιλικῇ οἰκογενείᾳ ἐπί τῇ ἀνεξαρτησίᾳ τῆς Ἰορδανίας. Συγχαίρομεν τῷ Ἀρχιμανδρίτῃ Ἰννοκεντίῳ καί τῷ κ. Eduard Smirat καί τῇ Διευθυντρίᾳ τοῦ σχολείου τοῦ Φχές κ. Νέφᾳ Σουάδ καί εὐχόμεθα τοῖς ἀποφοίτοις πρόοδον καί προκοπήν».

Εἰς τό σημεῖον τοῦτο ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰννοκέντιος, προσέφερε τῷ Μακαριωτάτῳ ὡς δῶρον τό ἔμβλημα τῆς Σχολῆς.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Μακαριώτατος προσέφερε ἑνί ἑκάστῳ τῶν ἀποφοίτων τόν ἀπολυτήριον τίτλον.

Ἡ τελετή ἔκλεισε διά τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου τῆς Ἰορδανίας.

Μετά τήν δεξίωσιν εἰς τό γραφεῖον τῆς Σχολῆς καί τό ἡγουμενεῖον  ὁ Μακαριώτατος καί ἡ συνοδεία Αὐτοῦ ἐτιμήθησαν διά δείπνου παρατεθέντος ὑπό τῆς οἰκογενείας Ἀκρούκ εἰς τήν Λέσχην αὐτῆς, παρουσίᾳ τοῦ Νομάρχου κ. Σάμεχ-Ἰλ-Μαζάζη. Εἰς τοῦτο παρεκάθισαν πολλαί καί ἐκλεκταί προσωπικότητες.

Εἰς τάς προσφωνήσεις τῶν προσκεκλημένων ἐτιμήθη ἰδιαιτέρως ὁ Μακαριώτατος καί ἐτονίσθη ὁ ρόλος Αὐτοῦ καί τοῦ Πατριαρχείου ὡς συνδέσμου τῆς Ἰορδανίας μετά τῆς Ἱερουσαλήμ. Τό Πατριαρχεῖον, ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Τόπων, ὡς τό ἀρχαιότερον θρησκευτικόν καθίδρυμα τῆς Ἁγίας Γῆς, καλλιεργεῖ εὐσυνειδήτως τήν συνύπαρξιν καί τήν συνεργασίαν Μουσουλμάνων καί Χριστιανῶν.

Ὁ Νομάρχης τῆς πόλεως προσέφερε τῷ Μακαριωτάτῳ τό ἔμβλημα τῆς Λέσχης τῆς φιλοξενούσης οἰκογενείας. Ὁ Μακαριώτατος ἀντιπροσέφερεν αὐτοῖς πίνακα τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_6_placeholder




Η ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΧVI ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΓΗΝ

Τήν 2.12.2008 ὁ Ἀποστολικός Δελεγᾶτος, ἀντιπρόσωπος τοῦ Πάπα εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, Msgr. Antonio Franco, ἐπεσκέφθη τήν Α.Θ.Μ. τόν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον τόν Γ’ καί ἀνεκοίνωσε εἰς Αὐτόν τήν πρόθεσιν τοῦ Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου τοῦ ΧVI νά ἐπισκεφθῇ τήν Ἁγίαν Γῆν.

Ἡ Α. Θ. Μακαριότης ἀπήντησεν αὐτῷ  ὅτι ὁ Πάπας εἶναι εὐπρόσδεκτος εἰς ἐπίσκεψιν εἰς τό πλαίσιον τῆς κρατούσης ἐκκλησιαστικῆς καί προσκυνηματικῆς καθεστωτικῆς τάξεως.

Ἔκτοτε ἤρξατο συνεργασία μεταξύ τῆς Προσκυνηματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ Γέροντος Δραγουμάνου Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου, Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Παρασκευοφύλακος τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως Ἀρχιμανδρίτου Ἰσιδώρου καί τῆς Ἀδελφότητος τῶν Φραγκισκανῶν, κουστωδῶν τῆς Ἁγίας Γῆς τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν, καί τοῦ Ἀποστολικοῦ Δελεγάτου, διά τάς λεπτομερείας τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα εἰς τό Πατριαρχεῖον καί τά Πανάγια Προσκυνήματα, βάσει τοῦ διά μέσου τῶν αἰώνων καί κυρίως ἀπό τοῦ 19ου αἰ. καί ἑξῆς ἀποκρυσταλλωθέντος προσκυνηματικοῦ καθεστῶτος.

Συνεχής ὑπῆρξεν ἡ συνεργασία τῆς ἐν λόγῳ Προσκυνηματικῆς Ἐπιτροπῆς διά τήν εἰς τό Πατριαρχεῖον ἐπίσκεψιν τοῦ Πάπα καί μετά τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας, λαβούσης δρακόντεια μέτρα ἀσφαλείας διά τήν προστασίαν τοῦ Πάπα, προσκεκλημένου ὄντος τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπανειλημμέναι ἦσαν αἱ ἐπισκέψεις τῆς Ἀστυνομίας εἰς τόν χῶρον τοῦ  Πατριαρχείου διά τήν κατόπτευσιν καί διασφάλισιν τῶν τόπων ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα πρός πρόληψιν καί ἀποτροπήν οἱασδήποτε ἐνεργείας εἰς βάρος Αὐτοῦ.

Ὁ Πάπας Βενέδικτος ἦτο ὡσαύτως προσκεκλημένος καί τοῦ κράτους τῆς Ἰορδανίας. Ἡ ἄφιξις Αὐτοῦ εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ἐγένετο πρῶτον μέσῳ τοῦ κράτους τῆς Ἰορδανίας, οὔσης καί αὐτῆς τμῆμα τῆς Ἁγίας Γῆς.

Ὁ Ποντίφηξ ἀφίχθη εἰς τό ἀεροδρόμιον τῆς Ἰορδανίας τήν Παρασκευήν, 8-5-2009, γενόμενος δεκτός ὑπό τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας, τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’, τοῦ Λατίνου Πατριάρχου κ. Φουάδ Τουάλ καί ἄλλων ἐπισήμων. Εἰς τάς λοιπάς ἐκδηλώσεις τῆς ἐν Ἰορδανίᾳ ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα, ὡς εἰς τήν ἐπίσκεψιν  Αὐτοῦ εἰς τό τέμενος «Βασιλεύς Χουσεΐν», εἰς τήν τοποθέτησιν τοῦ θεμελίου λίθου τοῦ Πανεπιστημίου τήν πόλιν τῆς Μαδηβᾶς, εἰς τήν ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ εἰς τάς βυζαντινάς ἐκκλησίας τοῦ Ὄρους Νεβώ, ἀντεπροσώπευσε τό Πατριαρχεῖον ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβήλων κ. Δωρόθεος, ὁ ἐν Ἀμμάν Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος καί ὁ ἐν Μαδηβᾷ Πατριαρχκός Ἐπίτροπος και Ὑπεύθυνος τῶν ἀραβοφώνων σχολείων τοῦ Πατριαρχείου Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰννοκέντιος.

Ὁ Πάπας ἀφίχθη εἰς τό Ἰσραήλ μέσῳ τοῦ  ἀεροδρομίου Ben – Gurion, τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 11-5-2009.  Κατά τήν ἄφιξιν Αὐτοῦ ὑπεδέχθησαν Αὐτόν ἐκ μέρους τῆς Ἰσραηλινῆς Κυβερνήσεως  ὁ Πρόεδρος τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραήλ κ. Σιμόν Πέρες καί ὁ Πρωθυπουργός αὐτοῦ κ. Βενιαμίν Νατανιάχου.  Ἐκ τοῦ  χριστιανικοῦ κόσμου ὑπεδέχθησαν Αὐτόν οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καί οἱ ἀρχηγοί τῶν Χριστιανικῶν Δογμάτων τῆς Ἁγίας Γῆς. Τόν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον Γ’ ἀντεπροσώπευσεν ὁ Δραγουμᾶνος τοῦ Πατριαρχείου, Ἱερώτατος Μητροπολίτης Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος .

Εἰς τάς δηλώσεις Αὐτοῦ, ἅμα τῇ ἀφίξει Αὐτοῦ, ὁ Πάπας, συμφώνως πρός τά Μ.Μ.Ε. τοῦ Ἰσραήλ, ἔκαμε λόγον διά τήν εἰρήνευσιν μεταξύ Ἰσλάμ καί Ἰουδαϊσμοῦ καί διά τό εἰς βάρος τῶν Ἰουδαίων ὁλοκαύτωμα εἰς τόν δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον.

Τήν 16:00 μ.μ. ὥραν τῆς ἰδίας ἡμέρας, 11-5-2009, ὁ Πάπας ἐγένετο δεκτός εἰς ἐπίσημον ὑποδοχήν εἰς τό Προεδρικόν Μέγαρον ὑπό τοῦ Προέδρου τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ κ. Σιμόν Πέρες. Εἰς τήν ὑποδοχήν αὐτήν ἦτο προσκεκλημένος ὑπό τοῦ Προέδρου ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ΄.

Τήν 17:45 μ.μ., ὥραν τῆς ἰδίας ἡμέρας, 11-5-2009, ὁ Ποντίφιξ ἐπεσκέφθη τό μνημεῖον Yad -Vashem εἰς τήν δυτικήν  Ἱερουσαλήμ, ἀφιερωμένον εἰς τούς 6.000.000 τῶν Ἑβραίων, θυμάτων τῆς Χιτλερικῆς μανίας. Ὁ Πάπας κατεδίκασε τό ἔγκλημα τοῦτο, ὡς καί πᾶσαν ἐκδήλωσιν ἀντισημιτισμοῦ, ἀπευχόμενος τήν ἐπανάληψιν τούτου εἰς τό Ἑβραϊκόν γένος καί τήν ἀνθρωπότητα ὅλην.

Τήν 18:30μ.μ. τῆς ἰδίας ἡμέρας, 11-5-2009, εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ ξενοδοχείου Notre – Dame, προσκυνηματικοῦ κέντρου τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας παρά τήν Νέαν Πύλην, ἔλαβε χώραν συνάντησις τοῦ Πάπα μετά τῶν ἐκπροσώπων τῶν Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς καί τῶν ἄλλων θρησκευμάτων, Ἰουδαϊσμοῦ καί Ἰσλάμ.

Εἰς τήν συνάντησιν αὐτήν μετέσχον καί τά μέλη τοῦ Συμβουλίου τῶν Θρησκευτικῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἁγίας Γῆς, Ἰουδαίων, Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων. Τό νεοσύστατον τοῦτο Συμβούλιον ἔχει ὡς σκοπόν τήν προώθησιν τῆς ἐπιλύσεως τῆς πολιτικῆς κρίσεως μεταξύ Ἰσραήλ καί Παλαιστινίων διά τῆς συμβολῆς τῶν ἐκπροσώπων τῶν ὡς ἄνω τριῶν θρησκειῶν. Τά μέλη τοῦ Συμβουλίου τούτου μετέβησαν εἰς τάς Η.Π.Α. ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’ πρό τῆς συναντήσεως τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν εἰς τήν Ἀννάπολιν τῶν Η.Π.Α. τόν Ὀκτώβριον τοῦ 2007. Συντονιστής τοῦ Συμβουλίου τούτου εἶναι ὁ Σουηδός κ. Trond Bakkevig. Eἰς τήν ὡς ἄνω συνάντησιν ἐν Notre – Dame ἀντεπροσώπευσε τό Πατριαρχεῖον ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος.

Εἰς τήν προσφώνησιν αὐτῶν ἐν τῇ συναντήσει ταύτῃ, ὁ Πατριάρχης τῶν Λατίνων κ. Φουάδ Τουάλ, ὁ Συντονιστής τοῦ Συμβουλίου Θρησκευτικῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἁγίας Γῆς κ. Trond Bakkevig, ὁ Πάπας Βενέδικτος XVI καί ὁ σεΐχης Ταϊσίρ Ταμίμη ἐτόνισαν τόν ρόλον, τόν ὁποῖον δύνανται νά διαδραματίσουν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν τριῶν θρησκειῶν εἰς τήν ἐξεύρεσιν εἰρηνικῆς λύσεως τοῦ προβλήματος μεταξύ Ἰσραήλ καί Παλαιστινίων, λύσεως ἐξασφαλιζούσης τήν ἐλευθερίαν, ἀνεξαρτησίαν, ἀσφάλειαν καί εὐημερίαν τῶν δύο λαῶν καί τῶν ὀπαδῶν τῶν τριῶν θρησκειῶν, ἤτοι Ἰουδαϊσμοῦ, Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ.

Τήν Τρίτην, 12.5.2009, ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη τόν ἱερόν χῶρον τῶν Μουσουλμάνων  Χάραφ – Σιαρίφ, Τέμενος τοῦ Ὁμάρ, ἔνθα ὑπεδέχθη Aὐτόν ὁ Μουφτῆς τῶν Ἱεροσολύμων, σεΐχης Μουχάμαντ Χουσεΐν. Ἐν συνεχείᾳ ἐπεσκέφθη τό εἰς τήν ἰδίαν περιοχήν Δυτικόν Τεῖχος τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος, τό ἱερώτατον προσκύνημα τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ.

Τήν μεσημβρίαν τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Λατῖνος Πατριάρχης κ.  Φουάδ Τουάλ παρέθεσε τράπεζαν πρός τιμήν τοῦ Πάπα εἰς τό Λατινικόν Πατριαρχεῖον. Εἰς ταύτην παρεκάθισαν ὡς προσκεκλημένοι ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ καί ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος.

Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Πάπας Βενέδικτος ΧVI ἐτέλεσε λειτουργίαν εἰς τόν Κῆπον τῆς Γεθσημανῆς, εἰς τήν «Κοιλάδα τῶν Κέδρων», μεταξύ τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος καί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν.

Τήν πρωΐαν τῆς Τετάρτης,  13-5-2009, ἐγένετο ὑποδοχή τοῦ Πάπα ὑπό τοῦ Προέδρου τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Μαχμούντ Ἀμπάς-Ἀμποῦ Μάζεν εἰς τά παρά τήν Βηθλεέμ Προεδρικά Γραφεῖα τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας. Εἰς ταύτην προσκληθείς ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’, ἀντεπροσώπευσε τό Πατριαρχεῖον συνοδευόμενος ὑπό τοῦ ἐν Βηθλεέμ Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Ἀρχιεπισκόπου Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Ποντίφηξ ἐτέλεσε λειτουργίαν εἰς τήν πλατεῖαν τῆς πόλεως Βηθλεέμ, πρό τῆς Δημαρχίας καί τῆς αὐλῆς τῆς Βασιλικῆς τῆς Γεννήσεως. Εἰς τήν λειτουργίαν ταύτην ἀντεπροσώπευσε τό Πατριαρχεῖον, παραστάς, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Βηθλεέμ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰορδάνου κ. Θεοφύλακτος.

Μετά ταῦτα, τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας, 13.5.2009, περί τήν 3:30μ.μ. ὥραν ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη τήν Βασιλικήν τῆς Γεννήσεως. Ὁ Πάπας, εἰσελθών, συμφώνως τῷ κρατοῦντι προσκυνηματικῷ καθεστῶτι, ἀπό τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τῶν Λατίνων εἰς τό Ἅγιον Σπήλαιον, προσεκύνησε, παρόντων τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου καί τοῦ Ἐπιτρόπου τῶν Ἀρμενίων.

Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας ἡμέρας, 13.5.2009, ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη τόν παρά τόν Τάφον τῆς Ραχήλ Παλαιστινιακόν καταυλισμόν Aida, ἔνθα παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου Ἀμπᾶς- Ἀμποῦ Μάζεν ἐδήλωσε τήν συμπαράστασιν Αὐτοῦ πρός τόν Παλαιστινιακόν λαόν καί τόν προσφάτως δεινοπαθήσαντα λαόν τῆς Γάζης καί ὑπεσχέθη νά βοηθήσῃ δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων εἰς τήν δικαίαν ἐπίλυσιν τοῦ Παλαιστινιακοῦ ζητήματος.

Ἡ Πέμπτη, 14η τοῦ μηνός Μαΐου, ἀφιερώθη ὑπό τοῦ Πάπα διά τήν  εἰς Ναζαρέτ ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ.

Τήν Παρασκευήν, 15ην Μαΐου, ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη μετά τῆς 36 μελοῦς συνοδείας Αὐτοῦ ὡς ἦτο κατά τήν τάξιν κεκανονισμένον καί ρυθμισμένον, τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. Μεταξύ τῶν μελῶν τῆς συνοδείας Αὐτοῦ ἦσαν ὁ Καρδινάλιος Tarcisio Bertone, ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τοῦ Πάπα, ὁ Καρδινάλιος Walter Kasper, Πρόεδρος τοῦ Ποντιφηκοῦ Συμβουλίου ἐπί τῆς Χριστιανικῆς Ἑνότητος, ὁ Ἀποστολικός Δελεγᾶτος, Msgr. Antonio Franco, καί ὁ κουστωδός τῆς Ἁγίας Γῆς π. Pierebattista Pizzabala.

Ἡ ἐπίσκεψις αὕτη, κατόπιν ὅλων τῶν προετοιμασιῶν καί τῶν μέτρων ἀσφαλείας καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς προηγουμένης νυκτός καί τήν πρωΐαν ὑπό τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας, ἔλαβε χώραν τήν 9:15 π.μ. ὥραν.

Εἰς τήν εἴσοδον τοῦ Πατριαρχείου ὑπεδέχθησαν τόν Ποντίφηκα οἱ Ἱερώτατοι Μητροπολῖται Ναζαρέτ κ. Κυριακός καί Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος καί ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος, οἵτινες καί ὡδήγησαν Αὐτόν εἰς τήν εἴσοδον τῆς αἰθούσης τοῦ Θρόνου, ἔνθα παρέλαβεν Aὐτόν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ὁ Γ’ καί ὡδήγησεν Αὐτόν δεξιόθεν Αὐτοῦ.

Εὐθύς ἀμέσως ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τόν Πάπαν καί ὁ Πάπας Βενέδικτος XVI ἀνταπήντησε τῷ Μακαριωτάτῳ διά τῶν προσφωνήσεων (παρατίθενται εἰς τό τέλος τῆς σελίδος).

Μετά τάς προσφωνήσεις ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος προσέφερε τῷ Ποντίφηκι ὡραιοτάτην εἰκόνα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰκονογραφηθεῖσαν διά τά 2000 ἔτη ἑορτασμοῦ τῆς χριστιανοσύνης καί ζεῦγος δικηροτρικήρων.

Ὁ Πάπας Βενέδικτος XVI ἀνταποκρινόμενος ἀμοιβαίως, ἔδωσεν τῷ Μακαριωτάτῳ εἰς πανομοιότυπον πολύτιμον ἔκδοσιν (Facsimilia) εἰκονογραφημένον συναξαρικόν χειρόγραφον τῶν μηνῶν Σεπτεμβρίου ἕως Φεβρουαρίου, συγγραφέν διά τόν βυζαντινόν αὐτοκράτορα Βασίλειον Β’ (976 -1025) καί φυλασσόμενον εἰς τήν Βατικάνειαν Βιβλιοθήκην ὑπό τά στοιχεῖα,  Codex Vat. Graec., 1613, 11ου αἰ.

Εἰς τήν συνάντησιν ἐν τῷ Πατριαρχείῳ ἦσαν προσκεκλημένοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Δογμάτων τῆς Ἁγίας Γῆς, οἱ ἀρχηγοί τῆς Ἰσραηλινῆς Ἀστυνομίας, οἱ Διευθυνταί  τοῦ Τμήματος Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων τοῦ Ἰσραήλ,  ὁ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας κ. Ζιγιάντ Μπάντακ, οἱ Διευθυνταί τῆς Ἐπιστροπῆς Χριστιανικῶν Ὑποθέσεων τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Διπλωματικῶν Ἀντιπροσωπειῶν τῶν Ἱεροσολύμων, ἐν οἷς ὁ Ἕλλην Γενικός Πρόξενος κ. Σωτήριος Ἀθανασίου, μέλη τοῦ ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου καί ἐπίλεκτα μέλη ἐκ τῆς Ἰουδαϊκῆς, Μουσουλμανικῆς καί Χριστιανικῆς Κοινότητος.

Εὐθύς μετά τάς προσφωνήσεις καί τόν χαιρετισμόν ὑπό τῶν Χριστιανικῶν Κοινοτήτων, ὁ Πάπας ἀνεχώρησε διά τήν ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως.

Εἰς τήν αὐλήν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως ὑπεδέχθησαν τόν Πάπαν ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος, τά μέλη τῆς Προσκυνηματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου, Γέρων Δραγουμᾶνος Μητροπολίτης Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος, Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος, Ἀρχιμανδρίτης Ἰσίδωρος Παρασκευοφύλαξ τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως καί οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρμενίων καί τῶν Φραγκισκανῶν.

Ὁ Πάπας εἰσελθών, ἐγένετο δεκτός ὑπό τοῦ κουστωδοῦ τῆς Ἁγίας Γῆς π. Pierebattista Pizzaballa εἰς τό προσκύνημα τῆς Ἀποκαθηλώσεως, ἔνθα προσεκύνησε καί ἀκολούθως κατευθυνθείς πρός τόν Πανάγιον Τάφον ἐτέλεσε πρό Αὐτοῦ Δοξολογίαν, ἐν ᾗ παρέστησαν ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Πατριαρχείου, οἱ ὑποδεχθέντες Αὐτόν εἰς τήν αὐλήν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Πάπας προσεκύνησε εἰς τό προσκύνημα τῶν Φραγκισκανῶν,  «Μή μοῦ ἅπτου» ἤ Παρεκκλήσιον τῆς Ἁγίας Μαρίας Μαγδαληνῆς, ἀκολούθως δέ ἀνῆλθε διά τῶν βορείων βαθμίδων εἰς τόν Φρικτόν Γολγοθᾶν, ἔνθα ὑπεδέχθη Αὐτόν ὁ Ὀρθόδοξος Φύλαξ τοῦ προσκυνήματος καί ἔνθα προσηυχήθη καί ἤναψε λαμπάδα.

Μετά τήν ἐν τῷ Ναῷ προσκύνησιν Αὐτοῦ ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη τό Ἀρμενικόν Πατριαρχεῖον, τό ἐν τῇ Ἁγίᾳ Σιών ὑπερῷον καί ἀκολούθως μετέβη εἰς τό ἐν Τέλ-Ἀβίβ ἀεροδρόμιον Ben – Gurion, ἔνθα ἐγένετο καί ἡ ἐπίσημος τελετή ἀποχαιρετισμοῦ διά τήν ἀναχώρησιν Αὐτοῦ πρός Ρώμην.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ, Παρασκευή, 15 Μαΐου, 2009

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ Γ’ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝ ΡΩΜΗΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΝ ΤΟΝ XVI.

(Ὁ πρωτότυπος λόγος τοῦ Πατριάρχου, ὅστις ἐξεφωνήθη εἰς τήν Ἀγγλικήν, δημοσιεύθη εἰς τήν Ἀγγλικήν ἔκδοσιν τοῦ ἱστοχώρου).

«Ἁγιώτατε Πάπα Ρώμης Βενέδικτε XVI,

Χριστός ἀνέστη!

Χαιρετίζομεν ὑμᾶς ἐνθέρμως ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου εἰς αὐτήν τήν Ἁγίαν Πόλιν, ἡ ὁποία ἔγινε μάρτυς τοῦ πάθους, τοῦ θανάτου καί τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί καλωσορίζομεν ὑμᾶς ἐπί τῇ πρώτῃ Παπικῇ ἐπισκέψει ὑμῶν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν. Ἐνθυμούμεθα καλῶς τήν ἐπίσκεψιν τοῦ μακαριστοῦ καί ἀγαπητοῦ προκατόχου ὑμῶν, Πάπα Ἰωάννου Παύλου ΙΙ, τό ἔτος 2000, ὡς καί τό βαθύ καί θετικόν ἀποτέλεσμα, τό ὁποῖον εἶχεν ἡ ἐπίσκεψις αὐτή διά τήν συνδιαλλαγήν καί εἰρήνην εἰς τήν περιοχήν ἡμῶν.

Ὅλοι ὅσοι ἔρχονται εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν -ἀπό τόν ἀνώτατον ἕως καί τόν πλέον ταπεινόν ἁπλόν ἄνθρωπον- ἔρχονται ὡς προσκυνηταί. Εἰς τά Λατινικά ἡ λέξις διά τόν προσκυνητήν εἶναι peregrinus. Εἰς τήν ρίζαν αὐτῆς, ἡ λέξις “peregrinus”  σημαίνει κάποιον, ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἀπό μίαν ἄλλην χώραν. Ἀπό τάς πρώτας ἡμέρας τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μετά τόν Μέγαν Κωνσταντῖνον, πιστοί ἄνθρωποι ἐταξίδευσαν πρός Προσκυνήματα καί Ἁγίους Τόπους εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί ἀνά τήν Εὐρώπην.

Καί εἰς τήν Ἑλληνικήν ἡ λέξις διά τόν ὅρον “peregrinus” εἶναι «προσκυνητής». Μέ αὐτήν τήν λέξιν ἐννοοῦμεν τόν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος προσφέρει λατρείαν. Ἀκριβῶς, ὅπως οἱ πλεῖστοι τῶν προσκυνητῶν ταξιδεύουν, οὕτω καί ὁ σκοπός τῆς περιοδείας ἑκάστου προσκυνητοῦ εἶναι ἡ λατρεία εἰς τό προσκύνημα τοῦ προορισμοῦ αὐτοῦ.

Ἔρχεσθε ἐνταῦθα, Ἁγιώτατε, ὡς εἷς, ὅπως πολλά ἑκατομμύρια ἄλλων ἐκ τῶν παρελθόντων αἰώνων, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει καί τάς δύο ταύτας σημασίας τῆς προσκυνήσεως: ἤλθατε ἔχοντες διανύσει μακράν ὁδόν καί ἤλθατε, διά νά προσφέρετε λατρείαν ἐν τοῖς Ἁγίοις Τόποις. Εἴθε ἡ προσκυνηματική ὑμῶν πορεία νά εἶναι παράδειγμα εἰς ὅλους τούς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νά ἔλθουν εἰς τούς τόπους, ὅπου ἡ ἱερά ἱστορία, ἡ ἱστορία τῆς σωτηρίας, ἐγένετο σάρξ καί ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἔλαβον πεῖραν τοῦ Θεοῦ εἰς τούς λόγους τῶν προφητῶν καί εἰς τό πρόσωπον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι ἡ πνευματική «Μήτηρ ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν». Ἐνταῦθα τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, ἀπεκαλύφθη ἡ Ἐκκλησία, καί ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἡμέρας ἕως τῆς σήμερον, διά 2000 ἔτη, ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων ὑπῆρξε μάρτυς τῆς ζωῆς, τοῦ Θανάτου καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκομεν νά εἴμεθα πιστοί εἰς τήν κλῆσιν τῶν Ἱεροσολύμων ὡς τῆς πνευματικῆς μητρός ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν, διατηροῦμεν τάς οἰκουμενικάς ἡμῶν συνεργασίας καί σχέσεις καί προσευχόμεθα καθημερινῶς διά τήν «ἕνωσιν ὅλων», «ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως». Ἡ οἰκουμενική πορεία εἶναι μία πορεία θεραπείας τῶν ἀναμνήσεων τοῦ παρελθόντος, ὡς ἐπίσης εἶναι καί ἡ ἀνάκτησις μιᾶς κοινῆς ζωῆς πίστεως καί μαρτυρίας διά τό παρόν καί τό μέλλον. Εἴθε ὁ Θεός νά δίδῃ εἰς ἡμᾶς πάντοτε τήν χάριν νά λαμβάνωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τήν δυσκολίαν, εἰς τήν ὁποίαν εὐρισκόμεθα ἐξ αἰτίας τῶν δυσαρέστων διαιρέσεων καί τήν ἀποφασιστικότητα νά πράττωμεν πᾶν ὅ,τι δυνάμεθα, ὥστε νά ὑπερβῶμεν ὅλα ὅσα διαιροῦν ἡμᾶς.

Συνεχίζομεν τήν μαρτυρίαν ἡμῶν, διατηροῦντες τά πανάγια προσκυνήματα, τά ὁποῖα εἶναι πολύτιμα καί ἅγια εἰς Ἰουδαίους, Χριστιανούς καί Μουσουλμάνους ὁμοίως. Ὅσον ἀφορᾷ τήν Χριστιανικήν Κοινότητα εἰς τήν εὐρυτέραν ἡμῶν περιοχήν καί τήν Ἁγίαν Γῆν ἐν γένει, οἱ Ἅγιοι Τόποι εἶναι ὁ σύνδεσμος μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας καί αὐτῆς τῆς Γῆς. Ἡ διακονία αὐτῶν, εἰς τούς ὁποίους ἡ θεία Πρόνοια ἔχει ἐμπιστευθῆ τούς Ἁγίους Τόπους, εἶναι νά ἐξασφαλίσουν τήν δυνατότητα νά ἔχουν ὅλοι ἐλευθέραν πρόσβασιν εἰς αὐτά, οὕτως ὥστε ἡ δύναμις τῆς ἱερᾶς ἡμῶν ἱστορίας νά μεταμορφώνῃ τάς ζωάς τῶν πιστῶν εἰς τό νά ἀνακαλύπτουν τήν κοινήν ἡμῶν ἀνθρωπίνην φύσιν καί τήν ἀποστολήν ἡμῶν διά τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πάντων, ὡς ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος λέγει: «ἀποκαταλλάξαι τά πάντα εἰς Αὐτόν»(Κολ. 1:20).

Τό Πασχάλιον πνεῦμα εἶναι εἰς ἡμᾶς μία ὑπόμνησις τοῦ θριάμβου τῆς ἀγάπης ἐπί τοῦ μίσους, τῆς ζωῆς ἐπί τοῦ θανάτου, τῆς δικαιοσύνης ἐπί τῆς ἀδικίας, τῆς εἰρήνης ἐπί τῆς διαμάχης, τοῦ φωτός ἐπί τοῦ σκότους. Ἡ Ἐκκλησία ἐξακολουθεῖ νά φέρῃ τήν μαρτυρίαν δι’ αὐτήν τήν σεσαρκωμένην ἀγάπην, τήν ἀγάπην τοῦ σεσαρκωμένου Λόγου, ὁ ὁποῖος κατά τήν διάρκειαν τοῦ ἐπιγείου Αὐτοῦ ἔργου, ἔδωσεν εἰς ἡμᾶς τήν ἐντολήν ὄχι ἁπλῶς νά ἀγαπῶμεν τόν πλησίον ἡμῶν ὡς ἑαυτούς, ἀλλά ἐπίσης νά ἀγαπῶμεν τούς ἐχθρούς ἡμῶν καί τούς μισοῦντας ἡμᾶς.

Πιστεύομεν ὅτι ἡ εἰρηνική συνύπαρξις Ἰουδαίων, Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν εἶναι οὐσιώδης διά τήν θεμελιώδη ἀκεραιότητα τῆς περιοχῆς. Ἔχομεν ζήσει ἐνταῦθα μαζί ἐπί γενεάς γενεῶν. Οὕτως πρέπει νά εἶναι καί διά τό μέλλον. Ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν νά εἴμεθα, νά εὐρισκώμεθα ἐνταῦθα διά τόν χριστιανικόν πληθυσμόν τῆς Ἁγίας Γῆς. Οἱ ἀριθμοί μας μειώνονται ἐν σχέσει μέ τό ὑπόλοιπον τοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλ’ ἡμεῖς εἴμεθα ἀφωσιωμένοι εἰς τήν βελτίωσιν τῶν εὐκαιριῶν διά τήν παιδείαν, ἀπασχόλησιν καί οἰκογενειακήν ζωήν, ἡ ὁποία δίδει τήν δυνατότητα εἰς ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὀνομάζουν τήν Ἁγίαν Γῆν γενέτειράν των, νά ἠμποροῦν νά ζοῦν πλήρη καί εὐτυχισμένην ζωήν.

Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι μοναδική. Ἐδῶ Ἰουδαῖοι, Χριστιανοί καί Μουσουλμᾶνοι ἀποτελοῦν ὑπόδειγμα ἑνότητος καί ποικιλίας, τό ὁποῖον δίδει ἔκφρασιν εἰς τήν διαθρησκειακήν καί πολυπολιτισμικήν ἀτμόσφαιραν τῆς συγχρόνου ἡμῶν ζωῆς καί ἀπάντησιν εἰς τάς προκλήσεις, τάς ὁποίας ὁ κόσμος ἀντιμετωπίζει.

Καθῆκον ἡμῶν εἶναι νά ἐπεκτείνωμεν καί ἐμβαθύνωμεν τήν ἡθικήν ὑποχρέωσιν τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ, συνδιαλλαγῆς καί διαρκοῦς εἰρήνης εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν. Εἰς τοῦτο τό μέγα ἔργον, οἱ χριστιανοί ὅλων τῶν ὁμολογιῶν καλοῦνται νά ἑνώσουν δυνάμεις. Εἴθε ἡ ζωή ἡμῶν ἀπό κοινοῦ νά δίδῃ μορφήν εἰς τούς λόγους τοῦ ψαλμῳδοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι: «ἔλεος καί ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καί εἰρήνη κατεφίλησαν (ψαλμ. 84 (85), 10).

Εἰς τοῦτο τό μέγα καθῆκον καλούμεθα ὅλοι εἰς ἕνα δυναμικόν διάλογον – ἕνα διάλογον μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, ὅπως καλούμεθα καί εἰς ἕνα διάλογον μεταξύ τῶν Χριστιανῶν καί τῶν πιστῶν μιᾶς ἑκάστης τῶν πίστεων ἡμῶν. Ἀς μή λησμονῶμεν ποτέ ὅτι ἡ ἑνότης τῆς πίστεως, εἰς τήν ὁποίαν οἱ Χριστιανοί καλοῦνται, δέν εἶναι καθ’ ἑαυτό ἕν τέλος, ἀλλ’ ἕν μέσον, διά τοῦ ὁποίου ἡμεῖς μαρτυροῦμεν τήν ἑνότητα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Ἁγιώτατε, γνωρίζομεν ὅτι ἔχετε ἔλθει εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν ὡς προσκυνητής, ἀλλά οἱ ἄνθρωποι ἐνταῦθα καλωσορίζουν ὑμᾶς καί ὡς ἀγγελιαφόρον εἰρήνης καί συμφιλιώσεως. Ταυτοχρόνως Ἡμεῖς, ὡς Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, χαιρετίζομεν ὑμᾶς μέ τάς λέξεις τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος προτρέπει ἡμᾶς εἰς ἑκάστην θ. λειτουργίαν νά «ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον».

Ἁγιώτατε, ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Ἐκκλησιῶν καί τῶν θρησκευτικῶν Κοινοτήτων, τῶν συνηθροισμένων σήμερον ἐνταῦθα, εὐχαριστοῦμεν ὑμᾶς διά τήν ἐπίσκεψιν ὑμῶν.

Χριστός ἀνέστη! Ἀληθῶς  ἀνέστη.

Ὁ Θεός νά εὐλογήσῃ τό προσκύνημα Ὑμῶν».

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ, Παρασκευή, 15 Μαΐου, 2009

ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ XVI, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ.

(Ὁ πρωτότυπος λόγος τοῦ Πάπα Βενεδίκτου XVI, ὅστις ἐξεφωνήθη εἰς τήν Ἀγγλικήν, δημοσιεύθη εἰς τήν Ἀγγλικήν ἔκδοσιν τοῦ ἱστοχώρου).

«Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Ἀδελφαί ἐν Χριστῷ,

Μετά βαθείας εὐγνωμοσύνης καί χαρᾶς ἐπισκέπτομαι τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. Ἀπό πολλοῦ ἀνέμενον τήν στιγμήν ταύτην. Εὐχαριστῶ τήν Αὐτοῦ Μακαριότητα τόν Πατριάρχην Θεόφιλον Γ’ διά τάς εὐγενεῖς αὐτοῦ λέξεις εἰς τόν ἀδελφικόν αὐτοῦ χαιρετισμόν, πρός τόν ὁποῖον ἐνθέρμως ἐν ἀμοιβαιότητι ἀνταποκρίνομαι. Ἐπίσης ἐκφράζω πρός ὅλους ὑμᾶς τήν ἐγκάρδιον εὐγνωμοσύνην μου, διά τήν παροχήν τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς νά συναντήσω ξανά τούς πολλούς ἀρχηγούς τῶν Ἐκκλησιῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Κοινοτήτων, παρόντας ἐνταῦθα.

Τήν πρωΐαν αὐτήν φέρω εἰς τήν μνήμην μου τάς ἱστορικάς συναντήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λάβει χώραν ἐδῶ εἰς τά Ἱεροσόλυμα μεταξύ τοῦ προκατόχου μου Πάπα Παύλου VI καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου Ι καί ἐπίσης μεταξύ τοῦ Πάπα Ἰωάννου Παύλου ΙΙ καί τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Διοδώρου. Αἱ συναντήσεις αὐταί, συμπεριλαμβανομένης τῆς ἐπισκέψεως μου σήμερον, ἔχουν μεγάλην συμβολικήν σημασίαν. Αὐταί ἀναπολοῦν ὅτι τό φῶς τῆς Ἀνατολῆς (πρβλ. Ἡσ. 60,1 / Ἀποκ. 21,10) ἔχει φωτίσει ὅλον τόν κόσμον ἀπό τῆς στιγμῆς, καθ’ ἥν «ἀνατολή ἐξ ὕψους», ἦλθε νά ἐπισκεφθῇ ἡμᾶς (Λουκ. 1, 78) καί αὐταί μᾶς ὑπενθυμίζουν ἐπίσης ὅτι ἐντεῦθεν τό Εὐαγγέλιον ἐκηρύχθη εἰς ὅλα τά ἔθνη. Ἱστάμενοι εἰς τοῦτον τόν καθαγιασμένον τόπον παραπλεύρως τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ὁ ὁποῖος σημειοῖ  τόν χῶρον, ἔνθα ὁ σταυρωθείς Κύριος ἡμῶν ἀνέστη ἐκ νεκρῶν δι’ ὅλην τήν ἀνθρωπότητα καί πλησίον τοῦ ὑπερῴου, ἔνθα τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς «ἦσαν πάντες ὁμοῦ ἐπί τό αὐτό» (Πράξ. 2,1). ποῖος θά ἠδύνατο νά μήν  αἰσθανθῇ παρωρμημένος νά ἀποδώσῃ τήν πληρότητα τῆς καλῆς θελήσεως, καί νά ἀναγγείλῃ τήν διάθεσιν μαθητείας καί πνευματικῆς ἐπιθυμίας εἰς τάς οἰκουμενικάς ἡμῶν προσπαθείας; Προσεύχομαι, ὥστε  ἡ συνάντησις ἡμῶν σήμερον νά δώσῃ νέαν ὤθησιν εἰς τήν ἐργασίαν τοῦ οἰκουμενικοῦ διαλόγου μεταξύ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ὀρθοδόξων  Ἐκκλησιῶν, προσθέτουσα εἰς τούς προσφάτους καρπούς τῆς μελέτης  τῶν κειμένων καί ἄλλων κοινῶν πρωτοβουλιῶν.

Ἰδιαιτέρα ὑπῆρξεν ἡ χαρά τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν ὡς ἐκ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος Βαρθολομαίου Ι, εἰς τήν πρόσφατον Σύνοδον τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρώμης, ἀφιερωμένην εἰς τό θέμα:  «Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἰς τήν Ζωήν καί τήν Ἀποστολήν τῆς Ἐκκλησίας». Ὁ ἔνθερμος καλωσορισμός, μετά τοῦ ὁποίου Ἐκεῖνος ἐγένετο δεκτός καί ἡ συγκινητική αὐτοῦ παρέμβασις ἦσαν εἰλικρινεῖς ἐκφράσεις τῆς βαθείας πνευματικῆς χαρᾶς, πηγαζούσης ὡς ἐκ τῆς ἐκτάσεως, εἰς τήν ὁποίαν ἡ κοινωνία εἶναι ἤδη παροῦσα μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν. Μία τοιαύτη οἰκουμενική ἐμπειρία φέρει καθαράν μαρτυρίαν τοῦ συνδέσμου μεταξύ τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς. Ἐκτείνων τάς χεῖρας Αὐτοῦ ἐπί τοῦ σταυροῦ, ὁ Ἰησοῦς ἀπεκάλυψε τό πλήρωμα τῆς ἐπιθυμίας Αὐτοῦ νά ἑλκύσῃ ὅλους πρός Ἑαυτόν, ἑνώνων αὐτούς ὁμοῦ εἰς ἕν (πρβλ. Ἰω. 12,32).  Ἐμφυσῶν τό Πνεῦμα Αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς, ἀπεκάλυψεν εἰς ἡμᾶς τήν δύναμιν Αὐτοῦ νά καθιστᾷ ἡμᾶς ἱκανούς νά μετέχωμεν εἰς τήν ἀποστολήν Αὐτοῦ τῆς συνδιαλλαγῆς (πρβλ. Ἰω. 19,30,  20, 22-23).   Εἰς αὐτήν τήν ἐμφύσησιν, διά τῆς λυτρώσεως, ἡ ὁποία ἐνώνει, εὑρίσκεται ἡ ἀποστολή ἡμῶν! Ἀπορεῖ τις ὀλίγον, ἑπομένως, διά τό ὅτι ἀκριβῶς εἰς τήν διακαῆ ἡμῶν ἐπιθυμίαν νά φέρωμεν τόν Χριστόν εἰς τούς ἄλλους, νά καταστήσωμεν γνωστόν τό μήνυμα Αὐτοῦ τῆς συνδιαλλαγῆς (πρβλ. Β’ Κορ. 5,19), ἡμεῖς αἰσθανόμεθα τήν ἐντροπήν τῆς διαιρέσεως ἡμῶν. Ἀκόμη  ἀπεσταλμένοι ἔξω πρός τόν κόσμον (πρβλ. Ἰω. 20,21) ἐνδυναμούμενοι ὑπό τῆς ἑνοποιοῦ δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (αὐτόθ. στίχ. 22), διακηρύσσοντες τήν συνδιαλλαγήν, ἡ ὁποία ἑλκύει ὅλους νά πιστεύσουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ (αὐτόθ. στίχ. 31), ἡμεῖς θά εὕρωμεν τήν δύναμιν νά ἀναδιπλασιάσωμεν τάς προσπαθείας ἡμῶν, νά τελειοποιήσωμεν τήν κοινωνίαν ἡμῶν, νά κάμωμεν αὐτήν τελείαν, νά φέρωμεν ἡνωμένην  μαρτυρίαν εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος ἀποστέλλει τόν Υἱόν, ὥστε ὁ κόσμος νά γνωρίσῃ τήν ἀγάπην Ἐκείνου δι’ ἡμᾶς (πρβλ. Ἰω. 17,23). Περίπου πρίν ἀπό δύο χιλιάδες ἔτη, κατά μῆκος τούτων τῶν ἰδίων ὁδῶν, μία ὁμάς  Ἑλλήνων ὑπέβαλον  αὐτήν τήν παράκλησιν εἰς τόν Φίλιππον: «Κύριε, θέλομεν τόν Ἰησοῦν ἰδεῖν» ( Ἰω.  12,21). Αὕτη εἶναι μία παράκλησις γενομένη ξανά ὑφ’ ἡμῶν σήμερον, ἐδῶ εἰς τήν Ἱερουσαλήμ, εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, εἰς τήν περιοχήν αὐτήν  καί τόν κόσμον ὅλον. Πῶς ἀπαντῶμεν; Ἀκούγεται ἡ ἀπάντησις ἡμῶν;  Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀφυπνίζει ἡμᾶς ὡς πρός τήν βαρύτητα τῆς ἀπαντήσεως ἡμῶν: τῆς ἀποστολῆς ἡμῶν νά διδάσκωμεν καί νά κηρύσσωμεν.  Λέγει: «ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δέ ἀκοή διά ρήματος Χριστοῦ (Ρωμ. 10,17)».  Εἶναι ἐπιτακτικόν ἑπομένως οἱ Χριστιανοί ἡγέτες καί αἱ Κοινότητες αὐτῶν νά δίδουν δυνατήν  μαρτυρίαν εἰς ὅ,τι ἡ πίστις ἡμῶν διακηρύσσει: τόν αἰώνιον Λόγον, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθεν εἰς  τόν χῶρον καί χρόνον εἰς αὐτήν τήν γῆν, Ἰησοῦν τόν ἀπό Ναζαρέτ, ὁ Ὁποῖος περιεπάτησεν εἰς αὐτούς τούς δρόμους καί διά τῶν λόγων καί πράξεων Αὐτοῦ καλεῖ τούς ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας εἰς τήν ζωήν τῆς ἀληθείας  καί τῆς ἀγάπης.

Ἀγαπητοί φίλοι, ἐνῷ ἐνθαρρύνω ὑμᾶς νά διακηρύσσητε χαρμοσύνως τόν Ἀναστάντα Κύριον, ἐπιθυμῶ ἐπίσης νά ἀναγνωρίσω τό ἔργον πρός αὐτόν τόν σκοπόν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι συνέρχονται τακτικῶς εἰς αὐτήν τήν πόλιν. Φαίνεται εἰς ἐμέ ὅτι ἡ μεγίστη ὑπηρεσία, τήν ὁποίαν οἱ Χριστιανοί εἰς τήν Ἱερουσαλήμ δύνανται νά προσφέρουν πρός τούς συμπολίτας αὐτῶν εἶναι ἡ ἀνάπτυξις καί ἡ παιδεία μιᾶς περαιτέρω γενεᾶς καλῶς πεπληροφορημένων καί ἀφωσιωμένων Χριστιανῶν, ἐνθέρμων εἰς τήν ἐπιθυμίαν αὐτῶν νά συνεισφέρουν γενναιοδώρως εἰς τήν θρησκευτικήν καί πολιτιστικήν ζωήν αὐτῆς τῆς μοναδικῆς καί ἁγίας Πόλεως. Ἡ θεμελιώδης προτεραιότης κάθε Χριστιανοῦ ἡγέτου εἶναι ἡ τροφοδότησις τῆς πίστεως τῶν ἀτόμων καί τῶν οἰκογενειῶν, τῶν ἐμπεπιστευμένων εἰς τήν ποιμαντικήν αὐτοῦ φροντίδα. Τοῦτο τό κοινόν ποιμαντικόν ἐνδιαφέρον θά διαβεβαιώσῃ ὅτι αἱ συνήθεις συναντήσεις ὑμῶν εἶναι σημειωμέναι ἀπό τήν σοφίαν καί τήν ἀδελφικήν ἀγάπην, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι, διά νά ὑποστηρίξητε ὁ εἶς τόν ἄλλον καί νά συνδέσητε μέ ἀμφοτέρας ταύτας  τάς χαράς καί τάς εἰδικάς δυσκολίας, αἱ ὁποῖαι σημαδεύουν τάς ζωάς τοῦ λαοῦ ὑμῶν. Προσεύχομαι, ὥστε αἱ ἐπιδιώξεις τῶν Χριστιανῶν τῶν Ἱεροσολύμων νά κατανοηθοῦν ὡς συμφωνοῦσαι πρός τάς ἐπιδιώξεις ὅλων τῶν κατοίκων αὐτῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ θρησκεύματος αὐτῶν: μία ζωή θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καί εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί ἰδίως διά τήν νεολαίαν – ἀνεμπόδιστος πρόσβασις πρός τήν παιδείαν καί ἀπασχόλησιν, προοπτική καταλλήλου στεγάσεως καί οἰκογενειακῆς κατοικίας καί δυνατότης νά ὠφεληθοῦν καί νά συνεισφέρουν  εἰς τήν οἰκονομικήν σταθερότητα.

Μακαριώτατε,

Εὐχαριστῶ ὑμᾶς ξανά διά τήν εὐγένειαν ὑμῶν νά μέ προσκαλέσητε ἐνταῦθα, ὁμοῦ μετά τῶν ἄλλων φιλοξενουμένων. Ἐφ’ ἕνα ἕκαστον ὑμῶν καί ἐπί τάς Κοινότητας, τάς ὁποίας ὑμεῖς ἀντιπροσωπεύετε, ἐπικαλοῦμαι ἐν ἀφθονίᾳ δαψιλεῖς τάς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ διά δύναμιν καί σοφίαν. Εἴθε ὅλοι ὑμεῖς νά ἐνδυναμωθῆτε ὑπό τῆς ἐλπίδος τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία δέν διαψεύδει!».

ngg_shortcode_7_placeholder




Α’ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΝΕΟΦΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΝ

Ἐν συνεργασίᾳ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου καί τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς καί Ποιμαντικῆς Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης ἔλαβε χώραν εἰς τό ξενοδοχεῖον Choral Beach τῆς Πάφου τῆς Κύπρου τό Α’ Διεθνές Συνέδριον διά τόν Ἅγιον Νεόφυτον τόν Ἔγκλειστον.

Εἰς τήν Ἐναρκτήριον Συνεδρίαν τοῦ Συνεδρίου τούτου ἀπέστειλε χαιρετισμόν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας κ.  Δημήτριος Χριστόφιας, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος καί ἄλλαι ἐξέχουσαι προσωπικότητες.

Τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συνεδρίου ἐκήρυξεν ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου, θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Χύτρων κ. Λεόντιος.

Εἰς τό Συνέδριον ἔλαβον μέρος καί ὡμίλησαν ὡς ἀντιπρόσωποι Ἐκκλησιῶν ἤ Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν 39 διακεκριμένοι ὁμιληταί, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς  καί καθηγηταί. Οὗτοι διά τῶν ἐμπεριστατωμένων ὄντως διαλέξεων αὐτῶν ἔρριψαν φῶς εἰς τήν προσωπικότητα τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου, ὡς ἀνθρώπου ἀναζητήσαντος τήν κοινωνίαν μετά τοῦ Θεοῦ εἰς ἄκραν ἡσυχίαν ἐν τῇ Ἐγκλείστρᾳ αὐτοῦ, ὡς διδαχθέντος γραφήν καί ἀνάγνωσιν εἰς τήν ἡλικίαν τῶν δεκαοκτώ μόνον ἐτῶν, παρά ταῦτα ὅμως ἀναδειχθέντος διά τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τῆς ἐπιμελείας αὐτοῦ εἰς ταλαντοῦχον δόκιμον συγγραφέα, ἔγκριτον Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, βυζαντινόν λόγιον τοῦ 12ου αἰ., κρατήσαντος διά τοῦ ὁσιακοῦ τρόπου ζωῆς αὐτοῦ καί τῶν  ὀρθοδόξων πατερικῶν  συγγραμμάτων  αὐτοῦ ἄσβεστον τήν φλόγα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως εἰς τόν ἐκ τῆς Λατινικῆς κατοχῆς, κατά τήν ἐποχήν αὐτοῦ καί οὐχί μόνον, χειμαζόμενον Κυπριακόν λαόν.

Αἱ εἰσαγωγικαί ὁμιλίαι τοῦ Συνεδρίου ἦσαν τοῦ κ. Χρήστου Οἰκονόμου, Προέδρου τοῦ Τμήματος  Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καί Προέδρου τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συνεδρίου, μέ θέμα: «Ὁ Ἅγιος Νεόφυτος καί τό συγγραφικόν του ἔργον» καί τῆς κ. Ἑλένης Γλύκατζη Ἀρβελέρ, διακεκριμένης βυζαντινολόγου καί Πρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόνης μέ θέμα: «Ὁ Ἅγιος Νεόφυτος καί ἡ ἐποχή  του».

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀντεπροσώπευσεν εἰς τό Συνέδριον ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ.  Ἀρίσταρχος, Γέρων Ἀρχιγραμματεύς, ὅστις ἀνέγνωσε χαιρετισμόν τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου  Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου τοῦ Γ’ καί ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ὁ μοναχισμός καί τά Πανάγια Προσκυνήματα εἰς τήν Παλαιστίνην κατά τήν ἐποχήν τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου» (1134-1219), δεδομένου ὅτι ὁ Ἅγιος ἐπεσκέφθη τούς ἁγίους τόπους ἐπί ἑξάμηνον τό ἔτος 1159, πρό τοῦ ἐγκλεισμοῦ του εἰς τήν παρά τό Μελισσόκομον τῆς Πάφου Ἐγκλείστραν αὐτοῦ.

Τά Πανάγια Προσκυνήματα ὡς καί ἡ Κύπρος κατά τήν ἐν λόγῳ ἐποχήν ἐδέχοντο τάς συνεπείας τῆς Α’ Σταυροφορίας τοῦ 1099.

Αἱ ἐπιστημονικαί ἐργασίαι τοῦ Συνεδρίου ἐστέφθησαν δι’ ἀρχιερατικοῦ συλλειτούργου εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου τήν Κυριακήν τοῦ Θωμᾶ, 26ην Ἀπριλίου, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου καί συλλειτουργούντων τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πάφου κ. Γεωργίου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κένυας κ. Μακαρίου τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρῴην Ἐρζεγοβίνης καθηγητοῦ κ. Ἀθανασίου Γέβτιτς, ἐκπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας, τοῦ Πανοσιολογιωτάτου  ἡγουμένου π. Διονυσίου Σλόνωφ, καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας, ἐκπροσώπου τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας εἰς τό Συνέδριον καί ἄλλων ἱερέων.

Τόν θεῖον λόγον εἰς τό συλλείτουργον ἐκήρυξεν ὁ ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου  Ἀθηνῶν κ. Γεώργιος Πατρῶνος. Ἱεροψάλται τοῦ συλλειτούργου ἦσαν «οἱ Μαΐστορες τῆς ψαλτικῆς τέχνης» μέ χοράρχην τόν καθηγητήν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Ἀχιλλέα Χαλδαιάκην.

Πρό τοῦ τέλους τῆς θ. λειτουργίας ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Νεοφύτου ἐπαρασημοφόρησε μέ τό χρυσοῦν μετάλλιον αὐτῆς τούς κατ’ ἐξοχήν  ἐπιδοθέντας εἰς τήν ἑξάτομον  κριτικήν ἔκδοσιν τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου, τόν ἀείμνηστον καθηγητήν κ. Δημήτριον Τσάμην, τόν  ὁμότιμον καθηγητήν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Νικόλαον Ζαχαρόπουλον, τόν καθηγητήν  τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Χρῆστον Οἰκονόμου καί τόν ὁμότιμον καθηγητήν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Ἰω. Καραβιδόπουλον, ὅστις παρέλαβε καί τό παράσημον τοῦ ἀειμνήστου Δημητρίου Τσάμη.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συνεδρίου, καθηγητής κ. Χρῆστος Οίκονόμου, εὐχαριστῶν διά  τήν τιμήν τῆς παρασημοφορήσεως ἀνήγγειλε μετά τοῦ καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Χύτρων κ. Λεοντίου καί τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀλεξίου, ἀδελφοῦ τῆς Μονῆς καί Προέδρου τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συνεδρίου τήν προγραμματιζομένην ἔκδοσιν τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου εἰς μετάφρασιν ἀγγλιστί καί ρωσιστί.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_8_placeholder