Ο ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΠΡΟΣΦΩΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ “MAJMA” ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΝ

Τήν πρωΐαν τῆς Τετάρτης, 24ης Ὀκτωβρίου/6ης Νοεμβρίου 2019, ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τήν Σύνοδον- Σύναξιν «Majma» τῶν Ἀγγλικανῶν τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας εἰς Ἱεροσόλυμα καί τήν Μέσην Ἀνατολήν, λαβοῦσαν χώραν εἰς τό ἐν Ἀμμάν ξενοδοχεῖον Bristol, τῇ προσκλήσει καί ὑποδοχῇ τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἐπισκόπου κ. Σουχέλ Νταουάνη, διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί:

“Your Grace, Archbishop Suheil,

Your Eminences,

Your Graces,

Dear Father Hosam,

Reverend Fathers,

Sisters and Brothers,

We greet you, dear Archbishop Suheil, and your clergy and people, as you gather for your annual synod. We join with you in welcoming your distinguished guests for the Anglican Community around the world.

We would like to take this opportunity first of all to underline the importance of the relationship that exists between the Orthodox Church and the Anglican Community, and especially between the Patriarchate of Jerusalem and the Episcopal Diocese of Jerusalem and the Middle East. Needless to say, this relationship has born much fruit over the years, and most especially recently, as we have stood together in the face of challenges to the freedom and the rights of the Church in our region.

We thank you, dear Archbishop Suheil, for your solidarity and strength of purpose, and we give thanks to Almighty God for the blessings we enjoy in our close collaboration.

We also pay tribute today to His Majesty King Abdullah II of the Hashemite Kingdom of Jordan, where we enjoy the freedom to gather from all over our region, and where His Majesty, the Custodian over Muslim and Christian Holy Sites in the Holy Land, ensures religious freedom and supports the historic rights of the Church and the guarantee of the Christian presence.

You have chosen as your theme “Becoming a living sacrifice” (Romans 12:1), and this is a timely subject for all of us who call the Holy Land and the Middle East, which is the cradle of Christianity, our home.

We cannot understand the meaning of sacrifice without first referring to our Lord’s sacrifice on the Cross. We see in this divine sacrifice the power of humility, and we understand humility through metanoia. Let us listen to the Lord’s words, “I have come to call not the righteous but sinners to repentance” (Luke 5:32). Humility and metanoia are the key to salvation, and without them nothing else is possible. The deeper we are shaped by humility and metanoia, the more available we are to God as those who can offer ourselves in sacrificial commitment and service to others.

As the Church Fathers teach us, sacrifice has many expressions. There is the sacrifice of self-giving service to others. There is the sacrifice that is the martyrdom of conscience. There is the sacrifice of costly commitment. Saint John Chrysostom says; “As we read in the words of Saint Paul, our sacrifice is a living one, holy and pleasing to God”. Chrysostom emphasizes that one should not think of sacrifice as the slaughtering of our bodies, but as following the commandments of the Lord, which lead to our salvation and deification.

Sacrifice can be personal, and it can be corporate, but it never means giving up our integrity, for our personal and corporate sacrificial acts are to be understood in and through Christ.

It must be borne in mind that the purpose of the Church is precisely a sacrificial vocation, and this is why the Church is, and should be, a sign and inspiration for political and civic leadership as we see conflicts all over our world, where disorder and confusion are so common a human experience. It is in this context that we consider our role and responsibility as spiritual leaders and priests. For the key to promoting the values of the Bible that are threatened, values like peace and justice, is precisely this kenotic tendency, and this kenosis must begin with ourselves. We do know that we cannot demand sacrifice from another; we can only live the sacrificial way of Christ ourselves, so that the Church may be a true beacon of light and hope. We must ourselves be a paradigm – as Saint Paul says, “Be imitators of me as I am of Christ” (1 Cor. 11:1).

To be imitators of Christ is indeed itself a work of sacrifice, and Christians who face trouble and persecution on a daily basis should remain firm in this vocation, because “our citizenship is in heaven, and it is from there that we are expecting a Saviour, the Lord Jesus Christ” (Phil. 3:20). As our Lord says, “Do not fear those who kill the body but cannot kill the soul” (Mat. 10:28).

Thank you for the kind invitation to be with you. MAY God bless you, dear Archbishop Suheil, and all the good servants in the vineyard of the Lord, that is your clergy and people, as you seek to live more deeply the mystery of Christ’s sacrificial life in your own”.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΙΩΝ

Τό ἑσπέρας τῆς Δευτέρας, 15ης / 28ης Ὀκτωβρίου 2019, ἑωρτάσθη ἡ ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 εἰς τό πλαίσιον τελετῆς ὑπό τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς ἐπί τοῦ λόφου τῆς Ἁγίας Σιών.

Τήν ἑορτήν ἐτίμησε διά τῆς παρουσίας Αὐτοῦ ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος  εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρῆστος Σοφιανόπουλος μετά μελῶν τοῦ Προξενείου, ὁ Πρόεδρος τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἱεραπόλεως κ. Ἰσίδωρος, ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἑλενουπόλεως κ. Ἰωακείμ, ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Διεθνοῦς Πανεπιστημίου Ἑλλάδος κ. Δημήτριος Μπαντέκας μετά τῆς συζύγου καί τῶν συνεργατῶν αὐτοῦ, ἄλλοι Ἁγιοταφῖται Πατέρες, μονάζουσαι, μέλη τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας Ἱεροσολύμων καί προσκυνηταί.

Τόν Πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας μετά τήν προλόγισιν τοῦ Σχολάρχου Ἀρχιμανδρίτου π. Ματθαίου ἐξεφώνησεν ὁ καθηγητής κ. Νικόλαος Σουλιώτης.

Οἱ μαθηταί τῆς Σχολῆς ἀπήγγειλαν ποιήματα, ἀνέγνωσαν ἀποσπάσματα, ἔψαλαν πατριωτικά ᾄσματα καί ἔπαιξαν θεατρικά ἔργα, ἀναφερόμενα εἰς τά γεγονότα τῆς ἐποποιίας τοῦ 1940 εἰς τό στρατιωτικόν μέτωπον, καί τῆς Κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος ὑπό τῆς δυναστικῆς, άπανθρώπου καί  δολοφονικῆς Ναζιστικῆς Γερμανικῆς Κατοχῆς, καί εἰς τό ὁμόψυχον καί θαρραλέον, ἀγωνιστικόν καί θυσιαστικόν φρόνημα τῶν Ἑλλήνων, διά τοῦ ὁποίου τῇ συνδρομῇ καί τῶν μεγάλων Δυνάμεων ἀπέσεισαν αὐτήν μετά τετραετίαν μέ τήν λῆξιν τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τό 1944.

Εἰς τό τέλος τῆς τελετῆς ὁ Μακαριώτατος καί ὁ κ. Γενικός Πρόξενος ἐπῄνεσαν τόν Σχολάρχην, τούς καθηγητάς καί τούς μαθητάς διά τήν ἐπιμεμελημένην διοργάνωσιν τῆς  τελετῆς ταύτης τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἥτις ἐδημιούργησε αἰσθήματα πατριωτισμοῦ καί ἐθνικῆς συγκινήσεως και ὑπερηφανείας.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας 




H ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Τήν Δευτέραν, 15ην / 28ην Ὀκτωβρίου 2019, ἔλαβε χώραν Δοξολογία εἰς τό Καθολικόν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως ἐπί τῇ Ἐθνικῇ Ἐπετείῳ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940. 

Ἡ Δοξολογία αὕτη ἀνεπέμφθη ὡς εὐχαριστία πρός τόν Θεόν διά τήν βοήθειαν Αὐτοῦ εἰς τήν ἀπελευθέρωσιν τοῦ ἔθνους ἡμῶν ἐκ τῆς Ἰταλικῆς ἀπειλῆς καί τοῦ Γερμανικοῦ ζυγοῦ τῆς κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1940-1944 καί ὡς δέησις διά τήν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν τῶν ἀγωνισαμένων, θυσιασθέντων καί ἐνδόξως πεσόντων πατέρων ἡμῶν. 

Τῆς Δοξολογίας προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐν συμπροσευχῇ τῶν Ἀρχιερέων καί Ἱερέων Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων, ἐν ψαλμῳδίᾳ τοῦ Δοκίμου μοναχοῦ Κωνσταντίνου Σπυροπούλου, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου καί μελῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Γενικοῦ Προξενείου, ἐν προσευχῇ μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας καί τοῦ Ἀραβοφώνου ποιμνίου τοῦ Πατριαρχείου. 

Μετά τήν Δοξολογίαν, τῶν κωδώνων κρουομένων, ἡ Πατριαρχική Συνοδεία ἀνῆλθεν εἰς τό Πατριαρχεῖον, ἔνθα ἠκολούθησε σύντομος ἑορτή μέ ἀπαγγελία ποιημάτων ὑπό τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου καί αἱ προσφωνήσεις τοῦ Μακαριωτάτου ὡς ἕπεται:

 «Ἐκλαμπρότατε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος κ. Χρῆστε Σοφιανόπουλε,

Σεβαστοί Ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί, Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

 σημερινή ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 ἀποτελεῖ ἀνάμνησιν πράξεως θαυμαστῆς καί μεγάλης διά τό ἀνθρώπινον γένος γενικώτερον καί τό Ἑλληνικόν Ἔθνος εἰδικώτερον. Καί τοῦτο, διότι ἡ ἐποποιΐα τοῦ «Ὄχι» κατέστη κρίσιμος διά τήν ἔκβασιν, δηλονότι τήν ἧτταν τῶν ἠθικῶν καί φυσικῶν αὐτουργῶν τοῦ καταστροφικοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου.

πανθομολογουμένως ἡρωϊκή ἀντίστασις εἰς τήν προέλασιν τῶν ἐχθρικῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος τῶν Ἑλλήνων μαχομένων στρατιωτῶν ἀπέδειξεν ὅτι τό γένος τῶν Ἑλλήνων διέπεται ἀπό ἠθικάς καί πνευματικάς αὐτοφυεῖς ἀρχάς, τόσον τῆς πολιτισμικῆς αὐτοῦ κληρονομίας ὅσον καί τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς αὐτοῦ πίστεως καί Ἁγιοπατερικῆς παραδόσεως.

Εἰς τόν ἱερόν ἀγῶνα τῆς διαφυλάξεως τῶν ἐθνικῶν συνόρων καί τῆς ὑπερασπίσεως τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας ἐκ τῆς παραφρονούσης καί ἐκμανοῦς ἐπιθετικότητος τῆς Ναζιστικῆς θηριωδίας, ἐθριάμβευσεν ἡ πίστις εἰς τήν θείαν δικαιοσύνην, ἡ φιλοπατρία, ἡ αὐτοθυσία καί ἰδίως ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου διά τάς ἀδιαπραγματεύτους ἀξίας τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας.

Τό «Ὄχι» τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 δέν ἦτο ἁπλῶς καί μόνον ἡ ἀρνητική ἀπάντησις εἰς τούς ὑβριστάς καί ἀλαζόνας ἐπιβούλους κοσμοκράτορας, ἀλλά κυρίως εἰς τήν νοσηράν αὐτῶν ἰδεολογίαν, τουτέστιν τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τοῦ Φασισμοῦ καί τοῦ Ναζισμοῦ.

Ἡ Γεραρά τῶν Ἁγιοταφιτῶν Ἀδελφότης χρεωστικῶς τιμῶσα τήν ἐποποιΐαν τοῦ 1940 καί ὁλοθύμως συμμετέχουσα εἰς τήν τῆς ἐλευθερίας ἐπινίκιον ταύτην μνήμην, ἐπί τῆ συντριβῇ τῶν ἀμειλίκτων κατοχικῶν δυνάμεων τοῦ Ναζισμοῦ, σύσσωμος κατῆλθεν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, ἔνθα ἀνέπεμψεν εὐχαριστήριον δοξολογίαν εἰς τόν Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα Θεόν καί Σωτῆρα ἡμῶν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Προσέτι δέ ἱκετηρίους δεήσεις ἀνήνεγκεν ὑπέρ αἰωνίας μνήμης καί μακαρίας ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ὑπέρ πίστεως, Πατρίδος καί ἐλευθερίας ἀγωνισαμένων καί ἐνδόξως πεσόντων Πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν.

Εἰς τήν σύγχρονον ἡμῶν πραγματικότητα, τῆς καλουμένης «Νέας Τάξεως», ἡ Ἁγία τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησία προβάλλει τήν ἀδιάψευστον μαρτυρίαν τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ αἵματος καί τῆς ἐκ νεκρῶν Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, τοῦ εἰπόντος: «Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μή περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾽ ἕξει τό φῶς τῆς ζωῆς», (Ἰωάν. 8,12).

Αὐτή ἀκριβῶς ἡ πίστις εἰς τό φῶς τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου, τοῦ Χριστοῦ, ἀνέδειξε καί τό ἔπος τοῦ 1940, τό ὁποῖον καλούμεθα νά διαφυλάξωμεν ὡς ἱεράν παρακαταθήκην διά τάς ἐπερχομένας γενεάς.

Ἐπί δέ τούτοις ἐπιτρέψατε Ἡμῖν, ὅπως ὑψώσωμεν τό ποτήριον Ἡμῶν καί ἀναφωνήσωμεν:

 Ζήτω ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940!

Ζήτω τό «Ὄχι»!

Ζήτω ἡ Ἑλλάς!

Ζήτω τό εὐσεβές Γένος τῶν Ρωμαίων Ὀρθοδόξων!

Ζήτω ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης!»

Καί τοῦ Γενικοῦ Προξένου ὡς ἕπεται:

«Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς,

 Σεβαστοί Πατέρες,

Κυρίες και Κύριοι,

 Γιορτάζουμε σήμερα ένα κορυφαίο γεγονός της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας: Την ομόφωνη απόρριψη από τον Ελληνισμό, την 28η Οκτωβρίου 1940, του τελεσίγραφου για άνευ όρων παράδοση της Πατρίδας και παραχώρηση της εθνικής της κυριαρχίας. Γιορτάζουμε τον ηρωικό και άνισο αγώνα προάσπισης της ελευθερίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας κατά το Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ξεκίνησε με την Εποποιΐα της Πίνδου. Η σημερινή ημέρα είναι για τους απανταχού Έλληνες μία ημέρα τιμής και μνήμης.

 Το ιστορικό εκείνο OXI κατέδειξε το ηθικό ανάστημα, την αγάπη για την ελευθερία και το έντονο αίσθημα δικαιοσύνης των Ελλήνων. Χάρη σε αυτόν τον κώδικα αξιών αντιτάχθηκαν σε συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις: τις σκοτεινές δυνάμεις του φασισμού και του ναζισμού, που θέλησαν να επιβάλουν τα δεσμά του ολοκληρωτισμού και του ρατσισμού στους λαούς της Ευρώπης αλλά και πέραν αυτής. Το αίσθημα δικαιοσύνης θωράκισε τους Έλληνες, οι οποίοι, γνωρίζοντας να μάχονται σε δίκαιους αγώνες για την ελευθερία τους, πέτυχαν την πρώτη νίκη κατά του Άξονα, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας στους άλλους λαούς της Ευρώπης και καθυστερώντας την εφαρμογή του γενικότερου στρατηγικού σχεδιασμού του εχθρού, συμβάλλοντας, με τον τρόπο αυτό στην τελική νίκη των Συμμάχων.

 Το ΟΧΙ κατέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο την κοινή, βαθιά ιστορική συνείδηση των Ελλήνων που τροφοδότησε και ενίσχυσε τη φιλοπατρία, το σθένος, την αυταπάρνηση και το μεγάλο αίσθημα ευθύνης, με το οποίο προασπίστηκαν τα ιερά και τα όσια.

 Το ΟΧΙ ήταν ακριβώς η άρνηση του ελληνικού λαού να λησμονήσει την ιστορία του και να ζήσει ασήμαντος και υποταγμένος.

 Σήμερα όλοι οι Έλληνες, όπου κι αν βρισκόμαστε, τιμούμε τους πεσόντες και τους αγωνισθέντες στα πεδία των μαχών του 1940-41, στην Πίνδο, στα οχυρά της Μακεδονίας, στις θάλασσές μας, στην Κρήτη και αλλού. Τιμούμε όσους συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση και όσους συνέχισαν να αγωνίζονται στο πλευρό των Συμμάχων, στα πεδία των μαχών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη. Σήμερα δεν λησμονούμε τα εκατοντάδες χιλιάδες αθώα θύματα της Κατοχής.

 Στην εθνική ηρωική προσπάθεια που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940, όπως και σε κάθε άλλη εθνική προσπάθεια, κρίσιμη ήταν η δυναμική συμμετοχή και η πολύτιμη συνεισφορά του Ελληνισμού της διασποράς. Η Ελλάδα είναι υπερήφανη και ευγνώμων για τη σπουδαία συνδρομή της ομογένειας στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα του Ελληνισμού των Ιεροσολύμων, η οποία είναι ιστορικά καταγεγραμμένη.

 Απαντώντας στην ανάγκη συσπείρωσης όλων των δυνάμεων του Έθνους, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η Μητέρα των Εκκλησιών ήταν τότε και παραμένει πάντοτε, βασικό σημείο αναφοράς, θεματοφύλακας των ηθικών αρχών και πνευματικών αξιών της ορθόδοξης πίστης μας και απόδειξη της ακατάβλητης δύναμης επιβίωσης της ελληνικής Ορθόδοξης Παράδοσης που αποτελεί για όλους μας πηγή δύναμης, έμπνευσης και ελπίδας για το μέλλον για το μέλλον.

 Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 ήταν πάντοτε επίκαιρη, αλλά είναι ακόμη περισσότερο σήμερα, ιδίως για τη νέα γενιά που πρέπει να καταλάβει και να ενστερνιστεί τα διδάγματά της. Σε ένα διεθνές περιβάλλον ,που χαρακτηρίζεται από επεκτατισμούς, διενέξεις και συγκρούσεις, συχνά τροφοδοτούμενες από σκοτεινά ιδεολογήματα και στρεβλές νοοτροπίες, όπως και κατά την προπολεμική περίοδο, έχουμε, ως Έλληνες, το χρέος διατήρησης της εθνικής μας ενότητας και ομοψυχίας, προσήλωσης στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, έμπνευσης από τις ηθικές και πνευματικές αξίες της Ορθόδοξης Πίστης μας και διατήρησης της εγρήγορσης και της αποφασιστικότητας να ανταπεξέλθουμε σε κάθε είδους πρόκληση.

 Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.

Ζήτω η Ελλάδα».

 Ἠκολούθησε τό ἑόρτιον κέρασμα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




ΔΙΑΡΡΗΞΙΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΦΟΝ ΑΜΠΟΥ-ΤΟΡ

Ἐπιφωσκούσης τῆς Τρίτης, 2ας/15ης Ὀκτωβρίου 2019, ἄγνωστοι μέχρι στιγμῆς, ἀφοῦ ἀπέκοψαν δι᾽ εἰδικοῦ ἐργαλείου τό σιδηροῦν στερεόν κιγκλίδωμα τοῦ παραθύρου τοῦ Ἱεροῦ Βήματος τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μοδέστου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων εἰς τόν ἔναντι τῆς Ἁγίας Σιών λόφον τοῦ Ἀμποῦ Τόρ, εἰσῆλθον καί  ἀναζητοῦντες χρήματα, κατέρριψαν ἱεράς εἰκόνας καί ἱερά ἄμφια καί κατέκλεψαν τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον, τά ἅγια Σκεύη, ἅγιον Ποτήριον, Δισκάριον καί καλύμματα, κανδήλας καί βιβλία καί ἄλλα ἀντικείμενα θεωρούμενα ὑπ᾽ αὐτῶν ὡς ἔχοντα ὑλικήν ἀξίαν.

Τήν  βέβηλον πρᾶξιν ταύτην ἀνέφερεν ἀρχικῶς εἰς τό Πατριαρχεῖον ὁ Ἐπιστάτης τῆς Μονῆς καί ἐπιμελούμενος τῶν τῆς ἀνακαινίσεως αὐτῆς Ἁγιοσαββίτης μοναχός Ἀντίοχος, τό Πατριαρχεῖον δέ κατήγγειλε ταύτην εἰς τήν Ἰσραηλινήν Ἀστυνομίαν, ἡ ὁποία ἐνήργησε πάραυτα, μεταβᾶσα ἐπί τόπου δι᾽ αὐτοψίαν καί λῆψιν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων πρός ἐντοπισμόν τῶν δραστῶν, ἐν συνεχείᾳ δέ ἐπεσκέφθη τόν συληθέντα Ἱερόν Ναόν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί τοῦ Ἀρχιδιακόνου Μάρκου, ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ὁ Ὁποῖος καί ἐνημέρωσε σχετικῶς τόν Γενικόν Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρῆστον Σοφιανόπουλον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΙΩΝ

Τήν Τρίτην, 18ην  Σεπτεμβρίου/ 1ην Ὀκτωβρίου 2019, ηὐλογήθη τό νέον σχολικόν ἔτος εἰς τήν Πατριαρχικήν Σχολήν τοῦ Πατριαρχείου ἐπί τοῦ λόφου τῆς Ἁγίας Σιών διά τελέσεως Ἁγιασμοῦ τοῦ ὕδατος, τόν ὁποῖον ἐτέλεσεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Προέδρου τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἱεραπόλεως κ. Ἰσιδώρου, τοῦ Σχολάρχου Ἀρχιμανδρίτου π. Ματθαίου καί ἄλλων, παρουσίᾳ τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου, τῶν καθηγητῶν καί τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς.

Μετά τήν τελετήν τοῦ Ἁγιασμοῦ εἰς τόν ἐν τῇ Σχολῇ ἱερόν Ναόν τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Μακαριώτατος ὁμιλῶν ἐπῄνεσε τόν Σχολάρχην τῆς Σχολῆς Ἀρχιμανδρίτην π. Ματθαῖον, ὁ ὁποῖος ἔφερεν εἰς τά Ἱεροσόλυμα περί τούς εἴκοσι μαθητάς ἐξ Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἰκότροφοι εἰς τήν Σχολήν, ἀκολουθοῦν τό διδακτικόν πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τῆς Ἑλλάδος διά τήν Μέσην Ἐκπαιδεύσιν καί προετοιμάζονται διά νά φοιτήσουν εἰς Πανεπιστημιακάς Σχολάς καί νά ἐνταχθοῦν εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα δι᾽ ἔργον προσκυνηματικόν εἰς τά Πανάγια Προσκυνήματα καί ποιμαντικόν εἰς τό ποίμνιον.  

 Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΚΟΥΡΑ ΝΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τήν μεσημβρίαν τῆς Πέμπτης, 19ης Ἰουλίου/ 1ης Αὐγούστου 2019, ἔλαβε χώραν εἰς τό Πατριαρχεῖον καί εἰς τό ἐν αὐτῷ παρεκκλήσιον τῆς Πεντηκοστῆς ἡ τελετή τῆς κουρᾶς εἰς μοναχόν τοῦ δοκίμου καί διακονητοῦ τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως Βασιλείου.

Ἡ κουρά αὕτη ἐγένετο ὑπό τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, παρουσίᾳ τοῦ Γέροντος Σκευοφύλακος Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἱεραπόλεως κ. Ἰσιδώρου, τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Λύδδης καί Γραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου κ. Δημητρίου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἑλενουπόλεως κ. Ἰωακείμ, ἄλλων Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων, ὡς τῶν Ἀρχιμανδριτῶν Βαρθολομαίου καί Νεκταρίου, καί διακόνων τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, τῇ διατηρήσει τοῦ βαπτιστικοῦ ὀνόματος τοῦ κειρομένου, Βασιλείου.

Ἅμα τῇ ἀναγνώσει τῆς μοναχικῆς εὐχῆς καί τῇ κουρᾷ, ὁ Μακαριώτατος ἀπηύθυνε λόγους εἰς τόν καρέντα, ἐπαινῶν αὐτόν διά τήν ταπεινήν καί τιμίαν αὐτοῦ διακονίαν εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί προτρέπων αὐτόν νά συνεχίσῃ τήν διακονίαν ταύτην, δίδων τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου Βασιλείου, οὗ τό ὄνομα φέρει καί τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ ὁσίας Μακρίνης, ἧς σήμερον ἑορτάζεται ἡ μνήμη.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




ΕΚΔΗΜΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΥ

Τήν πρωΐαν τῆς Τρίτης, 17ης/30ῆς Ἰουλίου 2019, ἀπεβίωσεν ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σαρανταρίου Ὄρους Ἀρχιμανδρίτης Γεράσιμος Σελαλματζίδης εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου, ἔνθα ἐγηροκομεῖτο τούς τελευταίους μήνας ὡς ὑπερῆλιξ, τῇ φροντίδι τοῦ Πατριαρχείου καί ἐπιμελείᾳ τοῦ ἡγουμένου Ἀρχιμανδρίτου π. Χρυσοστόμου.

Ὁ ἐκλιπών ἀγαπητός Ἁγιοταφίτης προσῆλθε καί ἐνετάχθη εἰς ὥριμον ἡλικίαν εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα, δεχθείς ἀρχικῶς τό μοναχικόν σχῆμα, ὕστερον δέ καί τό ἱερατικόν ἀξίωμα καί διακονήσας εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας τοῦ Πατριαρχείου, μετά δέ ἐπί πολλά ἔτη ὡς ἡγούμενος τοῦ Σαρανταρίου Ὄρους, ὀρεσίβιος καί λιτοδίαιτος, διαθέσας τάς συνδρομάς τῶν προσκυνητῶν διά τήν πλήρη ἀνακαίνισιν τῆς Μονῆς τοῦ Σαρανταρίου Ὄρους καί αὐτῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἐν Ἰορδάνῃ.

Τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας αὐτοῦ, τό ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας τῆς ἐκδημίας του, προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συμμετεχόντων Ἁγιοταφιτῶν Ἀρχιερέων, μοναχῶν καί λαϊκῶν.

Τόν ἐπικήδειον λόγον ἐξεφώνησεν ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος ὡς ἕπεται:

 «Μακαριώτατε πάτερ καί Δέσποτα,

Σεβαστοί πατέρες,

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ἡ πρός Κύριον ἐκδημία τοῦ ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ ἡμῶν Ἀρχιμανδρίτου Γερασίμου, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σαρανταρίου ὄρους, ὑπέμνησεν εἰς ἡμᾶς τό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ὅτι «οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν». Ὅτι «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν» ὀφείλομεν νά ἐναρμονίζωμεν καί νά κατευθύνωμεν πρός τό ἔσχατον τέλος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, τῆς δωρουμένης ἡμῖν διά Ἰησοῦ Χριστοῦ Ἐνανθρωπήσαντος, Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος. Ἐν τῷ Σταυρῷ καί τῇ Ἀναστάσει Αὐτοῦ ὁ θάνατος ἡμῶν οὐκέτι κυριεύει, οὐκέτι ἡμᾶς ἐξουσιάζει. Τό ἐν Χριστῷ σωτήριον καί ἐλπιδοφόρον μήνυμα τοῦτο εἵλκυσε καί τήν ψυχήν τοῦ προκειμένου νεκροῦ, ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Ἀρχιμανδρίτου Γερασίμου.

Ἐκ τῆς γενετείρας αὐτοῦ Θεσσαλονίκης εἰς ὥριμον ἡλικίαν προσῆλθεν εἰς τούς Ἁγίους Τόπους, εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ἐνετάχθη εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα, ἐδέχθη τήν ἱερωσύνην, διηκόνησεν ἐν οἰκονομικῇ ἐντιμότητι καί διαφανείᾳ εἰς τήν Οἰκονομικήν Ἐπιτροπήν καί ὀρειβάτης ὤν εἰς τήν κοσμικήν ζωήν αὐτοῦ, ἐκλήθη ὑπό τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα διακονήσῃ εἰς τό ἀπαραμύθητον Σαραντάριον ὄρος, ἐν ᾧ καί πειρασθείς ὁ Κύριος καί νικήσας πάντα πειρασμόν, ἐπαραμύθησεν καί ἐνίσχυσεν ἡμᾶς ἵνα νικῶμεν τούς πειρασμούς ἡμῶν. Ἐκεῖ διηκόνησεν ἐπί ἔτη πολλά, ὤν λιτοδίαιτος καί διαθέτων τάς συνδρομάς τῶν προσκυνητῶν διά τήν πλήρη ἀνακαίνισιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σαρανταρίου Ὄρους καί τήν ἀποκατάστασιν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ἐν Ἰορδάνη. Τά ἀγαθά ἔργα αὐτοῦ ταῦτα παρακαλοῦμεν τόν Κύριον, ὅπως ἐπίδῃ καί συγχωρήσῃ αὐτῷ εἴ τι ἥμαρτεν ὡς ἄνθρωπος καί κατατάξῃ αὐτόν ἐν χώρᾳ ζώντων, μετά τῶν δικαίων πληρῶν αὐτόν τῷ Τριαδικῷ φωτί τοῦ προσώπου Αὐτοῦ.

Ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης εὐχαριστεῖ καί πάλιν τό Γενικόν Προξενεῖον Ἱεροσολύμων, τούς τιμῶντας τήν μνήμην αὐτοῦ διά τῆς συμμετοχῆς αὐτῶν εἰς τήν νεκρώσιμον ἀκολουθίαν αὐτοῦ καί τόν Ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀββᾶ Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου Ἀρχιμανδρίτην π. Χρυσόστομον, διότι μετ’ ἀφοσιώσεως ἐγηροκόμησεν αὐτόν κατά τούς τελευταίους μῆνας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.

Εἴη αἰωνία ἡ μνήμη του».    

Ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἐκφράζει τά συλλυπητήρια αὐτῆς πρός τούς ἐν τῷ κόσμῳ συγγενεῖς αὐτοῦ.

Εἴη ἡ μνήμη αὐτοῦ αἰωνία!

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας




H ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 15ης/28ης Ἰουλίου 2019, ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος κ. Νικόλαος Δένδιας, εὑρισκόμενος εἰς μονοήμερον ἐπίσκεψιν εἰς τό Ἰσραήλ, ἐπεσκέφθη μεθ᾽ ὁμάδος συνεργατῶν αὐτοῦ, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ πρῴην Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος εἰς Ἰσραήλ κ. Λουκάκης καί ὁ πρῴην ἀκόλουθος αὐτῆς κ. Γεννηματᾶς, καί μετά τοῦ Πρέσβεως τῆς Ἑλλάδος εἰς Τέλ – Ἀβίβ κ. Ἠλία Ἠλιάδου καί τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου, τό Πατριαρχεῖον.

Τόν ἐξοχώτατον κ. Ὑπουργόν καί τήν συνοδείαν αὐτοῦ ὑπεδέχθη ἐνθέρμως ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Ἁγιοταφιτῶν.

Εἰς τό πλαίσιον τῆς ἐπισκέψεως ταύτης ὁ Μακαριώτατος ἐτίμησε τόν κ. Δένδιαν διά τῆς τιμητικῆς διακρίσεως τοῦ Ἀνωτέρου Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς ἀναγνώρισιν τῆς προσφορᾶς αὐτοῦ πρός τό ἔθνος, τήν Ἐκκλησίαν καί δή αὐτήν τῶν Ἱεροσολύμων, προσφωνῶν αὐτόν διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἑλληνιστί:

“Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος κ. Νικόλαε Δένδια,

 Μετ᾽ ἰδιαιτέρας χαρᾶς ἡ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης καί Ἡμεῖς προσωπικῶς σᾶς ὑποδεχόμεθα σήμερον μετά τῶν συνεργατῶν σας εἰς τούς κόλπους τοῦ Παλαιφάτου καί Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων.

Ἡ ἐντός τῶν πλαισίων Πολιτικο-οἰκονομικῆς καί ἐνεργειακῆς συνεργασίας τῆς Ἑλλάδος μετά τῶν κρατῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου καί ἰδιαιτέρως τοῦ Ἰσραήλ ἐπίσκεψίς σας ἐνέχει μεγάλην σημασίαν ὄχι μόνον διά τήν ἀσφάλειαν καί εἰρήνην τῆς περιοχῆς, ἀλλά καί διά τήν διαφύλαξιν τοῦ ὑφισταμένου πολιτικοδημογραφικοῦ καί θρησκευτικοῦ καθεστῶτος τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, τῆς ἀναγνωριζομένης ὑπό πάντων τῶν λαῶν καί ὑφ᾽ ὅλων τῶν θρησκειῶν ἀνεξαιρέτως ὡς πόλεως Ἁγίας καί Ἱερᾶς.

Λέγομεν δέ τοῦτο, διότι το Παλαίφατον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, τό γνωστόν ὡς «Ρούμ-Ὀρτοντόξ» ἀποτελεῖ ἀδιαμφισβήτητον παράγοντα εἰς τήν ἄχρι τοῦδε μή ἀλλοίωσιν τοῦ πολυπολιτισμικοῦ καί πολυθρησκευτικοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἁγίας Πόλεως.

Περιττόν νά λεχθῇ ὅτι τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, εἰς τό ὁποῖον ἡ θεία Πρόνοια ἀνέθεσε τήν διά μέσου τῶν αἰώνων διαφύλαξιν καί διακονίαν τῶν Προσκυνημάτων τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας, συνεχίζει καί παραμένει ὁ ἐγγυητής τοῦ Χριστιανικοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία θεωρεῖται ἡ πνευματική Πρωτεύουσα τοῦ κόσμου.

Ὑπό τήν ἰδιότητα ταύτην, τοῦ ἐγγυητοῦ τοῦ Χριστιανικοῦ χαρακτῆρος καί μάλιστα τοῦ χριστιανικοῦ τομέως τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, τό ἡμέτερον Πατριαρχεῖον, τό ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ τό εὐσεβές γένος τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Ρωμηοσύνης, ἀλλά καί τό ἔθνος ἡμῶν ποιεῖται ἔκκλησιν, μετά τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Κοινοτήτων καί Ἐκκλησιῶν, εἰς τόν ἐξοχώτατον Πρωθυπουργόν τῆς Ἑλλάδος κ. Κυριᾶκον Μητσοτάκην καί εἰς ὑμᾶς προσωπικῶς, κ. Ὑπουργέ, ὅπως καταβληθῇ κάθε προσπάθεια πολιτική ἤ διπλωματική πρός τόν ἐξοχώτατον Πρωθυπουργόν τοῦ Ἰσραήλ κ. Benjamin Netanyahu, προκειμένου νά ἀποτραπῇ ἡ ὑπό τῆς γνωστῆς ἀκραίας ὀργανώσεως τῶν Ateret Cohanim, εἰσβολή καί κατάληψις τῶν γνωστῶν πλέον ξενοδοχείων Imperial & Petra ἰδιοκτησίας τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου παρά τήν Πύλην τοῦ Δαυΐδ / Jaffa Gate.

Βέβαιοι ὄντες διά τήν ἀμέριστον συμπαράστασιν τῆς Σεβαστῆς ἡμῶν Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί ὑμῶν προσωπικῶς, κύριε Ὑπουργέ, καλεῖσθε νά δεχθῆτε τήν τιμητικήν διάκρισιν τοῦ Τάγματος τῶν Σπουδαίων, δηλονότι τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος.

Τοῦτο δέ ποιοῦμεν ὡς ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης πρός τόν εὐλαβῆ Ἑλληνικόν λαόν καί τάς κυβερνήσεις αὐτοῦ καί τό σεβαστόν ἡμῖν Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, ὡς καί τούς ἐνταῦθα διπλωματικούς ἐκπροσώπους αὐτοῦ. Εὐχαριστῶ!”.

Συγκεκινημένος ὁ κ. Ὑπουργός ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον καί ἐδεσμεύθη ὅτι θά συνεχίσῃ τόν ἀγῶνα αὐτοῦ ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ὁ Μακαριώτατος ἐπί πλέον ἀπένειμεν εἰς τόν κ. Ὑπουργόν καί εἰς τά μέλη τῆς συνοδείας αὐτοῦ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου Ἱεροσολυμιτίσσης καί τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου καί ἔδωσε τήν εὐλογίαν Του δι᾽ ἐπιτυχίαν τοῦ νέου Κυβερνητικοῦ ἔργου αὐτοῦ καί ὁ κ. Ὑπουργός προσέφερεν εἰς τόν Μακαριώτατον ἐνθύμιον ἀργυροῦν Μακεδονικῆς μνήμης.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




Η ΑΡΣΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ (ΠΡΩΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ)

Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, Προεδρευομένη ὑπό τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου εἰς τήν ΡΙ´ Συνεδρίαν αὐτῆς τῆς 12ης/25ης Ἰουλίου 2019, ᾖρε ὁμοφώνως τήν καθαίρεσιν τοῦ μοναχοῦ Εἰρηναίου καί ἀποκατέστησε Αὐτόν εἰς τό Ἀρχιερατικόν ἀξίωμα, τό ὁποῖον ἐκέκτητο πρίν καί εἰς τόν βαθμόν τοῦ πρῴην Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, ἀποδιδοῦσα εἰς Αὐτόν πλήρη τόν ὀφειλόμενον σεβασμόν εἰς τό ἀξίωμα Αὐτοῦ τοῦτο.

Εἰς τήν ἀπόφασιν ταύτην ἤχθη ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος διά τούς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τό κάτωθι κείμενον αὐτῆς:

Ἐπειδή, ἡ τά πάντα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ συνέχουσα τάξις, ἡ κατά τούς κανόνας ὁρισθεῖσα, οἰκοδομεῖ καί προάγει τήν εἰρήνην, ἐν ᾗ ἀναπαύεται τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, «τό συγκροτοῦν τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας», καί ἐπειδή οἱ ἱεροί κανόνες ἐθεσπίσθησαν ὑπό τῶν θείων Πατέρων «διά τήν ἰατρείαν τῶν παθῶν καί τήν θεραπείαν τῶν ψυχῶν», ἑπομένως καί διά τήν κατάλυσιν πάσης ἐμπαθοῦς καί ἰδιοτελοῦς ἐνεργείας ἀντιστρατευομένης τήν ἑνότητα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, στοιχοῦσα ὑπευθύνως εἰς τάς κανονικάς ἐπιταγάς, ἐν τῷ πνεύματι τῶν μνημονευθεισῶν ἀνωτέρω κανονικῶν ἀρχῶν, ἤχθη, πρό δέκα καί τεσσάρων ἐτῶν, μετά πολλῆς θλίψεως, εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς καθαιρέσεως τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Εἰρηναίου, μετενεχθέντος ἔκτοτε εἰς τήν τάξιν τῶν μοναχῶν. Παρά ταῦτα, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος οὐδέποτε ἐπαύσατο, μεθ’ ὑπομονῆς πολλῆς, νά ἐπιδεικνύῃ ζωηρόν ἐνδιαφέρον διά τόν εἰρημένον ἀδελφόν ἡμῶν, διό καί ἀνέπεμπεν ἀπαύστως ἐκτενεῖς ἱκετηρίους εὐχάς πρός τόν Θεόν ὑπέρ αὐτοῦ.

Ἐπειδή, ἡ κατάστασις τῆς ὑγιείας τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ ἡμῶν ὁσημέραι ἐπιδεινοῦται, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, θεοκελεύστως συσκεπτομένη καί φιλανθρώπως ἐνεργοῦσα, κατά τήν ἐξουσίαν, ἥν ἔχει «ὁ τῆς ἰατρικῆς ἐν Πνεύματι ἐπιστήμης θεραπεύων», ἀποφασίζει ὁμοφώνως τήν ἄρσιν τῆς ἐπιβληθείσης εἰς τόν ἡμέτερον ἀδελφόν Εἰρηναῖον καθαιρέσεως, εὐχομένη ἐκτενῶς πρός «τόν Κύριον πάσης ἀρχῆς καί ἐξουσίας», ὅπως ἐπιδαψιλεύσῃ εἰς αὐτόν καί εἰς πάντας ἡμᾶς τήν χάριν τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου».

Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ἀνέθεσεν εἰς τόν Γέροντα Ἀρχιγραμματέα Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχον καί τόν Γραμματέα τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Λύδδης κ. Δημήτριον, ἵνα ἀνακοινώσωσιν τήν ἀπόφασιν ταύτην εἰς τόν πρῴην Πατριάρχην κ. Εἰρηναῖον, νοσηλευόμενον κατά τάς ἡμέρας ταύτας τῇ φροντίδι τοῦ Πατριαρχείου εἰς τό ἐν Ἱεροσολύμοις Γαλλικόν Νοσοκομεῖον καί δεχόμενον τάς περιθάλψεις ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Ἀββᾶ Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

 




O ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ Κ.Κ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙ ΣΕΙΡΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΕΙΣ WASHINGTON D.C. ΕΓΕΙΡΩΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΟΥ ΔΑΥΪΔ

Washington, D.C.

20-7-2019

Ὁ Mακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἐπραγματοποίησε σειράν συναντήσεων μέ Ἀμερικανούς πολιτικούς, θρησκευτικούς καί πολιτικο-κοινωνικούς ἡγέτας, διά νά πληροφορήσῃ αὐτούς καί νά ἐγείρῃ τό ἐνδιαφέρον των διά τάς ἀπειλάς, τάς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Χριστιανική παρουσία εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν καί εἰδικῶς εἰς τήν Ἱερουσαλήμ.

Οἱ κίνδυνοι αὐτοί ἔχουν αὐξηθῆ παραλλήλως πρός τήν αὐξανομένην πιθανότητα τῶν οἰκιστῶν νά καταλάβουν ἰδιοκτησίας εἰς τήν Πύλην τοῦ Δαυΐδ μετά τήν πλημμελῆ ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου νά ἐπιτρέψῃ εἰς τήν ὀργάνωσιν Ateret Cohanim νά πράξῃ οὕτω.

Ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Θεόφιλος ἡγήθη ἀποστολῆς ἀπό τήν Ἁγίαν Γῆν, ἀντιπροσωπεύων τάς τρεῖς Ἐκκλησιαστικάς Οἰκογενείας (Ὀρθοδόξους, Καθολικάς καί Προτεσταντικάς Οἰκογενείας), νά προωθήσουν τήν ἀνάληψιν τῆς Χριστιανικῆς Κοινότητος καί τήν ἀπό κοινοῦ χριστιανικήν δραστηριότητα ἐν ὄψει τῶν προκλήσεων, αἱ ὁποῖαι περιστοιχίζουν τήν χριστιανικήν παρουσίαν εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν, ἐν ᾧ θά ἐργάζωνται ταυτοχρόνως νά ἐμπλουτίσουν τήν συνεργασίαν μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων καί τῶν λαμβανόντων τάς ἀποφάσεις εἰς τάς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς.

Ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος καί ἡ συνοδεύουσα Αὐτόν Ἀποστολή συμμετέσχον εἰς Σύσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, προκειμένου οὗτοι νά προωθήσουν τήν θρησκευτικήν ἐλευθερίαν. Ἡ Σύσκεψις αὐτή ἔλαβε χώραν εἰς Washington D.C. μέ συμμετοχήν δεκάδων Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν ἀπ᾽ ὅλον τόν κόσμον.

Ὁ Μακαριώτατος συνηντήθη μέ Ὑπουργούς καί διαφόρους πολιτικάς προσωπικότητας, ἐνημερώνων αὐτούς συνοπτικῶς ἐπί τῆς καταστάσεως τῶν Ἱεροσολυμιτῶν καί τῆς καταστάσεως τῶν Χριστιανικῶν καί τῶν Μουσουλμανικῶν προσκυνημάτων, τά ὁποῖα ὑποφέρουν ἀπό παραβιάσεις εἰς τάς χεῖρας τῶν ριζοσπαστικῶν οἰκιστικῶν ὁμάδων.

Ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης ἐνημέρωσε τούς Ὑπουργούς ἐπί τῶν προσφάτων ἐξελίξεων, ὅσον ἀφορᾷ τάς ἰδιοκτησίας τῆς Πύλης τοῦ Δαυΐδ, παρωθῶν αὐτούς νά ἐνθαρρύνουν τήν Ἰσραηλινήν Κυβέρνησιν, νά κλείσῃ αὐτόν τόν φάκελον, ὁ ὁποῖος ἐγείρει ὑπαρξιακήν ἀπειλήν εἰς τούς Χριστιανούς τῶν Ἱεροσολύμων.

Ἡ Αὐτοῦ Μακαριότης ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος συνηντήθη ἐπίσης μέ ἐπισήμους ὑπαλλήλους ἐκπροσώπους τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου τῆς Θρησκευτικῆς Ἐλευθερίας, τοῦ USAID καί ἑνός μεγάλου ἀριθμοῦ μελῶν τῆς Συγκλήτου καί τοῦ Οἴκου τῶν Ἀντιπροσώπων, πρός τούς ὁποίους ἐπαρουσίασε τήν σπουδαιότητα τῶν ἰδιοκτησιῶν τῆς Πύλης τοῦ Δαυΐδ καί τό ἀντίκτυπον, τό ὁποῖον αὗται ἔχουν διά τήν Χριστιανικήν παρουσίαν εἰς τήν Ἱερουσαλήμ καί διά τούς Χριστιανούς προσκυνητάς ἐπίσης, ἐπειδή αὐτά εἶναι ἡ μόνη εἴσοδος διά τόν Ἅγιον Τάφον εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, ἐπί ἑκατοντάδας ἐτῶν καί ἐπίσης εἶναι ἡ μόνη εἴσοδος πρός τήν Χριστιανικήν Συνοικίαν ἐν γένει. Ὡσαύτως ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Θεόφιλος προειδοποίησε ὅτι ἡ κατάληψις τῶν ἰδιοκτησιῶν τῆς Πύλης τοῦ Δαυΐδ ὑπό τῶν οἰκιστῶν θά ἔχῃ καταστροφικάς συνεπείας διά τούς Χριστιανούς ἀνά τήν Ὑφήλιον καί ὄχι μόνον διά τούς Χριστιανούς τῆς Ἁγίας Γῆς.

Μεταξύ τῶν συναντήσεων τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου εἰς τήν Washington DC καί τῆς συνοδευούσης Αὐτόν ἀποστολῆς συγκαταλέγεται καί ἡ συνάντησις μέ ἡγέτας τῆς πολιτικῆς κοινωνίας, εἰδικῶς μέ Διευθυντάς Πανεπιστημίων, διά νά τούς μεταφέρῃ τήν εἰκόνα τῶν συμβαινόντων εἰς Ἱερουσαλήμ. Ὁ Μακαριώτατος ἐζήτησεν ἀπό αὐτούς νά συνεργασθοῦν μέ τό Πατριαρχεῖον μας καί τάς ἄλλας Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, διά νά ἐγείρῃ ἐνδιαφέρον ἐντός τῆς Ἀμερικανικῆς Κοινωνίας διά τούς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τήν Χριστιανικήν παρουσίαν καί τάς ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν Χριστιανικῶν καί Μουσουλμανικῶν θρησκευτικῶν σεβασμάτων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας