ΑΠΟΚΟΡΥΦΟΥΝΤΑΙ ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Αἱ ὀφειλόμεναι ἐκδηλώσεις τιμῆς καί εὐλαβείας πρός τό πρόσωπον τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου ἤρξαντο εἰς τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀπό τήν 1ην τοῦ Δεκαπενταυγούστου μέ τήν ἀκολουθίαν τῆς Παρακλήσεως καί ἄλλων προσευχῶν εἰς τό Θεομητορικόν αὐτῆς Μνῆμα ἐν Γεθσημανῇ, εἰς τόν μοναστηριακόν Ναόν τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης καί ἄλλους ναούς.

Αἱ ἐκδηλώσεις  αὗται ἤρξαντο κορυφούμεναι, ὅσον ἐπλησίαζον αἱ ἡμέραι τῆς Θεομητορικῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως.

Μία τῶν ἐκδηλώσεων τούτων, ἦτο ἡ κατανυκτική ἅμα δέ καί μεγαλοπρεπής λιτανεία τῆς Ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου ἀπό τοῦ Μετοχίου τῆς Γεθσημανῆς ἔναντι τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως πρός τό Θεομητορικόν αὐτῆς Μνῆμα ἐν Γεθσημανῇ, λαβοῦσα χώραν συμφώνως πρός τό Ἱεροσολυμιτικόν Tυπικόν καί τό Προσκυνηματικόν καθεστώς τήν 12ην τοῦ μηνός Αὐγούστου.

Ἡ λιτανεία αὕτη ἤρξατο τήν 5.00 π.μ., ἀφοῦ προηγήθη ἡ θ. Λειτουργία εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί εἰς τό ἔναντι τούτου Ἱερόν Μετόχιον τῆς Γεθσημανῆς. Πολλοί ἦσαν οἱ προσκυνηταί Ἑλληνικῆς, Ρωσικῆς, Οὐκρανικῆς καί ἄλλης καταγωγῆς, ἔτι δε καί οἱ ἐντόπιοι Ὀρθόδοξοι ἀλλά καί ὀπαδοί ἄλλων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἀπό ὄρθρου βαθέος ἐκ διαφόρων σημείων προερχόμενοι, συνέτρεχον πρός τήν ὁδόν τοῦ Πατριαρχείου Ἰεροσολύμων καί τήν χριστιανικήν ὁδόν καί κατέληγον πρός τό Μετόχιον, προσεκύνουν  τήν Ἱεράν Εἰκόνα, ἀκολούθως δέ ἀνέμενον εἰς τήν αὐλήν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τήν ἔναρξιν τῆς λιτανείας.

Τό σῆμα τῆς ἐνάρξεως ἐδόθη μέ τήν κροῦσιν τῶν κωδώνων τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.

Εὐθύς ἀμέσως ἤρξαντο κινούμεναι αἱ μακραί τάξεις τῶν μοναχῶν, μοναζουσῶν καί τῶν ἱερέων, τῶν προπορευομένων τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος καί ἐξερχομένων ἐκ τῆς μικρᾶς νοτιοανατολικῆς πύλης τῆς αὐλῆς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως μέ κατεύθυνσιν τήν ὁδόν τοῦ Μαρτυρίου.

Ὄπισθεν τούτων ἠκολούθει ἡ τιμωμένη εἰκών τῆς Κοιμήσεως τῆς Υπεραγίας Θεοτόκου, ἡ καθ’ ὅλον τό ἔτος ἐν τῷ Μετοχίῳ φυλασσομένη, βασταζομένη ὑπό τοῦ ἡγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἁγίου καί Θεομητορικοῦ Μνήματος ἐν τῇ Γεθσημανῇ Πανοσιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλουμένου καί περιστοιχουμένη ὑπό τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ, συνοδεύοντος τοῦ γέροντος Δραγουμάνου, Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστοδούλου.

Πολλοί ἦσαν οἱ προσκυνηταί, ὑπέρ τάς τρεῖς χιλιάδας, οἱ ἱστάμενοι ἔνθεν καί ἔνθεν καθ’ ὅλον τό μῆκος τῆς χριστιανικῆς ὁδοῦ, συνωστιζόμενοι, συνωθούμενοι, ἐνίοτε δέ καί ἠπίως φιλονεικοῦντες, ἵνα προφθάσωσι νά προσκυνήσωσι καί ἐγγίσωσι τήν Ἱεράν Εἰκόνα καί ζητήσωσι τάς πρεσβείας καί τάς ποικίλας βοηθείας τῆς ἐν αὐτῇ εἰκονιζομένης Θεοτόκου, Μητρός τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, θανούσης, ταφείσης καί πρό τῆς καθολικῆς ἀναστάσεως εἰς οὐρανούς μεταστάσης καί ἐκ δεξιῶν τοῦ Υἱοῦ αὐτῆς καθεζομένης ἐν «ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένης, πεποικιλμένης».

Τῷ τρόπῳ τούτῳ, ἀργῷ τῷ ρυθμῷ, ἡ Ἱερά Εἰκών  διώδευσεν ὅλην τήν ὁδόν τοῦ Μαρτυρίου, σταθμεύσασα διά δέησιν πρό τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νιέφσκυ τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πραιτωρίου, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἁγίων καί Δικαίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί Ἄννης ἐντός τῶν τειχῶν καί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου πρωτομάρτυρος καί ἀρχιδιακόνου Στεφάνου ἐκτός τῶν τειχῶν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Κέδρων καί κατέληξεν εἰς τόν ἀρχαῖον Ἱερόν Ναόν τῆς Κοιμήσεως καί εἰς τό Θεομητορικόν Μνῆμα, ἐν ᾧ ἐψάλλοντο ὑπό τῶν ἱεροψαλτῶν καί τοῦ πλήθους οἱ ὕμνοι: «Ἀπόστολοι ἐκ περάτων», «Ἐν τῇ γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε».

Μετά τήν ἐν τῷ Ναῷ εἴσοδον, τήν κάθοδον τῶν βαθμίδων καί τήν προσκύνησιν τοῦ Θεομητορικοῦ Μνήματος, ἡ Ἱερά Εἰκών ἐτοποθετήθη ἐπί τοῦ δι’ αὐτήν ηὐτρεπισμένου Ἐπιταφίου ὄπισθεν τοῦ Θεομητορικοῦ Μνήματος ἐν τῷ χώρῳ τῆς Πλατυτέρας, ἔνθα ἐσυνέχισαν νά προσέρχωνται οἱ πιστοί καί νά προσκυνῶσι, ἐγγίζοντες χεῖρας,  ὄμματα, χείλη, μέτωπα καί ζητοῦντες τήν θεομητορικήν βοήθειαν καί παραμυθίαν καί ἐν ᾧ ἐτελεῖτο ἡ ἀκολουθία τῆς Παρακλήσεως  ἡ θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ ἡγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἁγίου καί Θεομητορικοῦ Μνήματος ἐν Γεθσημανῇ Πανοσιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Φιλουμένου καί συλλειτουργούντων ἱερέων τοῦ Πατριαρχείου καί ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Ὄντως τό γεγονός τοῦτο εἶναι ἕν ἐκ τῶν συγκινητικωτέρων καί σημαντικωτέρων τοῦ Ἱεροσολυμιτικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἑορταστικοῦ κύκλου, στηρίζον διά τοῦ ἀχράντου προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου πολλάς ψυχάς Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί ὀπαδῶν ἄλλων χριστιανικῶν  ὁμολογιῶν, ἔτι δέ καί ἄλλων θρησκευμάτων, τῷ ἰδίῳ αὐτῶν τρόπῳ εὐλαβουμένων τήν Θεοτόκον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

ngg_shortcode_0_placeholder